เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

GE33 บรรลุโอสถผันแปร เทพกษัตริย์เนี่ยมาเยือน

GE33 บรรลุโอสถผันแปร เทพกษัตริย์เนี่ยมาเยือน

GE33 บรรลุโอสถผันแปร เทพกษัตริย์เนี่ยมาเยือน


 

หนิงฝานกลับออกจากคุกน้ำแข็งอย่างผ่อนคลาย ติดตามมาด้วยสตรีผู้งดงามในชุดขาว

 

เมื่อเหล่าผู้คุ้มกันคุกน้ำแข็งเห็นนายน้อยนำพาสตรีที่งดงามออกจากคุกน้ำแข็ง พวกมันทั้งหมดต่างจ้องมองด้วยความตกตะลึง สตรีผู้นั้นเป็นหนิงฝานที่ปล่อยออกมาจากคุกเอง ซึ่งพวกมันไม่กล้ากล่าวถาม พวกมันแปลกใจที่เหตุใดในคุกน้ำแข็งถึงได้มีสตรีที่งดงามปานเทพธิดาอยู่?

 

เมื่อหนิงฝานเดินผ่าน เหล่าผู้คุ้มกันที่จ้องมองซื่อหวูเสียต่างกลืนน้ำลายอึกใหญ่ แต่ไม่มีผู้ใดกล้าคิดมิดีมิร้ายกับนาง

 

การที่นางเดินติดตามหนิงฝาน แสดงว่านางเป็นสตรีของเขา หากพวกมันกล้ายั่วยุ นั่นหมายความว่าพวกมันเบื่อชีวิตแล้ว!

 

หนิงฝานมุ่งหน้าไปตลาดทางใต้เพื่อซื้อหาสมุนไพรที่จำเป็นต่อโอสถจักรพรรดิหยก

 

ทุกครั้งที่เดินผ่านร้านเครื่องประดับ ดวงตาคู่งามของซื่อหวูเสียจะทอประกายแวววาวและดึงแขนเสื้อของหนิงฝาน

 

“ซือซืออยากได้ปิ่นปักผม...”

 

“ซือซืออยากได้สร้อยข้อมือหยก...”

 

“ซือซืออยากได้...”

 

“ไม่ได้...” ไม่ว่านางจะอ้อนวอนยังไง หนิงฝานยังคงเย็นชากับนาง

 

หนิงฝานเกลียดนางมาก นางเป็นได้เพียงกระถางขัดเกลา ไม่มีวันได้รับความรักจากหนิงฝาน

 

หนิงฝานแวะซื้อเครื่องประดับที่งดงาม แต่ช่างน่าเศร้าที่หนิงฝานซื้อให้จื่อเฮ่อ...

 

เมื่อครั้งที่หนิงฝานกำลังจะหมดลมหายใจ จื่อเฮ่อเป็นผู้ฉุดเขาขึ้นมาจากขุมนรก

 

“นายท่านไม่รักซือซือ... ซือซือไม่มีความสุข...” ซื่อหวูเสียขดปากน้อยๆของนาง ผู้ที่เดินผ่านไปมาล้วนเห็น แต่หนิงฝานไม่ใส่ใจ

 

นางบำเรอเช่นนางไม่รู้จักความรัก หนิงฝานไม่มีวันรักคนแบบนั้น

 

หากคนที่ผ่านไปมารู้ว่าสตรีที่งดงามนางนี้คือ ผู้นำนิกายเทียนหลีโม่ที่ถูกลบความทรงจำ พวกเขาจะคิดอย่างไร

 

แต่น่าเศร้าที่ไม่มีผู้ใดรู้ถึงสถานะที่แท้จริงของซื่อหวูเสีย ไม่มีผู้ใดรู้ว่านางเป็นสตรี

 

“หญ้าไท่ชุย... ดอกหว่างเชิง และสมุนไพรหงเฉว... อืม... ซื้อสมุนไพรของโอสถจักรพรรดิหยกเสร็จแล้ว”

 

หนิงฝานเดินออกนอกร้านและเตรียมตัวกลับตำหนักซื่อฟาน แต่เมื่อหนิงฝานเงยหน้ามองไปยังตำหนักซื่อฟาน กลับพบสิ่งที่ไม่เชื่อสายตา

 

ในทิศทางของตำหนักซื่อฟาน เหนือตำหนักซื่อฟานขึ้นไป ปรากฏเมฆน้ำแข็ง 7 ก้อน และเมฆเพลิง 7 ก้อนขึ้น

 

เมฆเพลิงและเมฆน้ำแข็งทั้ง 7 ล่องลอยหมุนวน เกิดเป็นวังวนที่อัดแน่นด้วยพลังวิญญาณ และเปล่งแสงหลากสีงดงาม

 

นอกจากหนิงฝานแล้ว ผู้ฝึกตนคนอื่นๆก็แหงนมองไปในทิศทางนั้นด้วยความตกตะลึง

 

“เมฆแดงฉานปรากฏยามกลางวัน หมุนวนสอดคล้องเมฆสีขาวจนเกิดเป็นวังวนพลังวิญญาณ... นั่นคือปรากฏการณ์ยามที่โอสถผันแปรที่ 4 ปรากฏ!”

 

ที่ตำหนักซื่อฟานมีเพียงหานหยวนจี๋กำลังปรุงโอสถอยู่เพียงลำพัง เพราะฉะนั้นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นย่อมหมายความว่า ชายชราปรุงโอสถผันแปรที่ 4 ได้สำเร็จ

 

ใบหน้าของผู้ฝึกตนฝ่ายอธรรมมากมายเผยรอยยิ้มที่มีความสุข หานหยวนจี๋...นายท่านของพวกมันสามารถปรุงโอสถผันแปรที่ 4 ได้ นั่นหมายความว่าชายชราจะเลื่อนระดับเป็นนักปรุงโอสถผันแปรที่ 4!

 

ในแคว้นเยว่แห่งนี้ นักปรุงโอสถผันแปรที่ 4 มีไม่มากนัก! ด้วยนักปรุงโอสถระดับนี้ แม้เป็นผู้เชี่ยวชาญดวงจิตแรกเริ่มก็ไม่กล้ายั่วยุ

 

การที่ชายชราได้เป็นนักปรุงโอสถผันแปรที่ 4 จะทำให้เมืองฉีเหม่ยมีชื่อเสียง ราคาโอสถที่ปรุงได้จะมีราคาสูง แม้เป็นนิกายที่ทรงพลังหรือดินแดนที่ทรงพลังย่อมไม่กล้ายั่วยุ

 

“ยินดีด้วยท่านเจ้าเมือง ท่านสามารถทะลวงระดับไปยังโอสถผันแปรที่ 4 ได้!”

 

ผู้ฝึกตนฝ่ายอธรรมจำนวนมากกล่าวและก้มหัวไปยังทิศทางของตำหนักซื่อฟาน คาดไม่ถึงว่าชายชราจะมีความสามารถมากขนาดนี้

 

บนท้องนภา ผู้นำองค์รักษ์หนานกง ซื่อถู ยุ่ยฉี ผู้นำตระกูลใหญ่ทั้ง 4 อย่างหวู่หลาน เย่ฮวน ฟางโน๋ว และโม่หรูฉุ่ย เร่งเหยียบย่างนภามุ่งตรงไปยังตำหนักซื่อฟาน แต่ละคนล้วนเผยสีหน้าตื่นเต้น

 

ด้วยสถานะนักปรุงโอสถผันแปรที่ 3 หานหยวนจี๋สามารถเหยียบย่างไปได้ทั่วทุกพื้นที่ในแคว้นเยว่ แต่นักปรุงยาผันแปรที่ 4... ในที่สุดเมืองฉีเหม่ยก็จะได้มีชื่อเสียงอีกครั้ง

 

หนิงฝานที่สังเกตุเห็นปรากฏการณ์ก็นำพาซื่อหวูเสีย มุ่งหน้าไปตำหนักซื่อฟานอย่างรวดเร็ว

 

“โอสถเจ็ดหยินหยาง... คาดไม่ถึงว่าอาจารย์จะปรุงมันได้สำเร็จ! การปรุงโอสถผันแปรที่ 4 ตามความทรงจำของจักรพรรดิสวรรค์ ข้าไม่ได้อธิบายให้ท่านมากนัก แต่สุดท้ายท่านก็ทำได้ด้วยทักษะของตน กระทั่งสามารถก้าวจากโอสถผันแปรที่ 3 เป็น 4 ได้ พรสวรรค์ของอาจารย์ช่างเหนือล้ำยิ่งกว่าข้า...”

 

หนิงฝานยิ้มเล็กน้อย การที่ชายชราสามารถปรุงโอสถผันแปรที่ 4 ได้ตามความสามารถของตนถือเป็นเรื่องดี

 

ด้วยโอสถเจ็ดหยินหยาง ชายชราจะขับพิษหยินออกจากร่าง และฟื้นฟูระดับพลังดั้งเดิมได้!

 

“ไม่รู้ว่าอาจารย์จะฟื้นฟูพลังได้จริงหรือเปล่า?”

 

หนิงฝานคาดเดาว่าชายชราคือผู้เชี่ยวชาญที่ทรงพลังของโลกทั้ง 9 หากวันนี้ชายชราฟื้นคืนพลังดังเดิม ชายชราต้องมุ่งไปแก้ปัญหามากมายที่ยังค้างคา

 

เมื่อหนิงฝานที่เหยียบย่างนภามาพร้อมกับซื่อหวูเสีย ผู้เชี่ยวชาญประสานวิญญาณทั้ง 7 ได้ป้องมือคารวะและกล่าวทักทาย

 

ผู้นำทั้ง 4 ไม่ได้คารวะซื่อหวูเสียที่อยู่ทางด้านหลังของหนิงฝาน เพราะไม่รู้สถานะของอีกฝ่าย

 

นายน้องรับทาสเป็นของตนตั้งแต่เมื่อใด? ช่างไม่ธรรมดายิ่งนัก

 

ซื่อถูและยุ่ยฉีไม่ทราบว่าซื่อหวูเสียเป็นสตรี

 

มีเพียงหนานกงที่ได้รับรายงานจากผู้คุ้มกันคุกน้ำแข็งว่าหนิงฝานได้นำพาสตรีนางหนึ่งออกมา เมื่อหนานกงเริ่มคาดเดาได้ถึงสถานะที่แท้จริงของสตรีนางนั้น เขาก็เริ่มหวาดกลัว

 

“นายน้อย... นี่คือ...” หนานกงชี้ไปยังซื่อหวูเสียด้วยแววตาตกตะลึง เพราะสตรีนางนี้มีหน้าตาที่คล้ายกับซื่อหวูเสียมาก ที่สำคัญ พลังของสตรีนางนี้ยังลึกล้ำเกินหยั่งถึง อย่างน้อย นางต้องอยู่ในขอบเขตแก่นทองคำ...  ด้วยที่หนานกงเป็นผู้เชี่ยวชาญประสานวิญญาณขั้นกลาง จึงไม่สามารถเห็นระดับพลังที่แท้จริง... หรือสตรีนางนี้คือผู้นำนิกายเทียนหลีโม่ที่หนิงฝานจับตัวมา?

 

หนานกงคิดไม่ออกว่าหนิงฝานใช้วิธีใดถึงได้ทำให้ผู้เชี่ยวชาญที่ทรงพลังอย่างซื่อหวูเสียกลายเป็นทาส... ที่สำคัญ ซื่อหวูเสียยังเป็นสตรี?

 

“ข้าจะเล่าให้ฟังทีหลัง ยามนี้การคุ้มกันอาจารย์คือเรื่องที่สำคัญที่สุด การทะลวงระดับของโอสถผันแปร นอกจากจะนำพาปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นแล้ว ยังนำพา ‘ทัณฑ์สวรรค์’ มาด้วย พวกเจ้าคอยคุ้มกันอาจารย์ ส่วนข้าจะไปเอาของแล้วรีบกลับมา... ซือซือ เจ้าอยู่ช่วยที่นี่ด้วย”

 

“รับทราบนายท่าน” ซื่อหวูเสียพยักหน้า

 

อำนาจของทัณฑ์สวรรค์น่าสะพรึงกลัว หากไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญดวงจิตแรกเริ่มย่อมไม่สามารถต้านทานได้ และหากต้านทานทัณฑ์สวรรค์ในครั้งนี้ไม่ได้ ตำหนักซื่อฟานจะพินาศย่อยยับ

 

หนิงฝานกลายเป็นลำแสงพุ่งกลับไปยังห้อง เมื่อเข้าไปภายใน เขาเห็นจื่อเฮ่อกำลังเปลี่ยนอาภรณ์ นางตกใจจนร้องอุทาน ใบหน้าแดงระเรื่อ

 

หนิงฝานไม่กล่าวคำ เขาเร่งเข้าข้างกายของนางอย่างรวดเร็ว

 

จากนั้นนำปิ่นปักผมที่ซื้อมา ปักไว้ที่ผมของนาง

 

“พี่ฝาน ท่านจะทำอะไร...” จื่อเฮ่อไม่ทันได้กล่าวจบ ทัณฑ์สายฟ้า 4 สีก็ฟาดผ่าลงมาจากท้องนภาเสียงดังสนั่น ทำให้จื่อเฮ่อหวาดกลัวจนรีบปิดหู

 

ทัณฑ์สวรรค์ที่ปรากฏขึ้นในฉับพลัน ทำให้ผู้คนในเมืองฉีเหม่ยหวาดกลัว

 

ทัณฑ์สายฟ้า 4 เส้น 4 สี แต่ละเส้นสามารถสังหารผู้เชี่ยวชาญในขอบเขตแก่นทองคำได้อย่างง่ายดาย ด้วยอำนาจของมัน หนานกงและผู้เชี่ยวชาญประสานวิญญาณทั้ง 7 ไม่สามารถต้านทานได้แม้แต่น้อย

 

ยามนี้หานหยวนจี๋กำลังอยู่ในขั้นตอนสำคัญของการปรุงโอสถ จึงไม่สามารถแบ่งแยกสมาธิได้ ดังนั้น คนอื่นๆจึงต้องช่วยต้านทัณฑ์สวรรค์

 

“ซือซือ... ไปทำลายสายฟ้านั่น” หนิงฝานออกคำสั่ง

 

“รับทราบนายท่าน” เรือนร่างที่งดงามของนางหายไป นางมุ่งไปยังสายฟ้าอย่างรวดเร็ว

 

สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้ผู้นำตระกูลทั้ง 4 สงสัย ในสายตาของพวกตนแล้ว หนิงฝานเป็นผู้ที่ไม่ทำอะไรโดยไร้เหตุผล แต่เหตุใดถึงได้ให้สตรีนางนั้นไปรนหาที่ตาย เพราะต่อให้เป็นผู้เชี่ยวชาญแก่นทองคำก็ไม่สามารถต้านทานทัณฑ์สวรรค์ได้

 

แต่ฉากถัดมา ผู้นำตระกูลทั้ง 4 กลับตกตะลึง นิ้วชี้ของซื่อหวูเสียสัมผัสกับนิ้วโป้ง หมอกม่วงเจ็ดสีปรากฏ แปรเปลี่ยนเป็นแขนเสื้อหลากสีเริงระบำราวกับเทพธิดา

 

สตรีผู้งดงามขยับท่วงท่าเคลื่อนไหวขับส่งให้นางงดงาม แขนเสื้อยาวหลากสีเริงระบำ ถักทอเข้าต้านทัณฑ์สายฟ้าที่กระหน่ำลงมา

 

ในอดีตมีสถานที่แห่งหนึ่งขับกล่อมบทเพลงยามราตรี ที่นั่นมีสตรีผู้งดงามเริงระบำ

 

ผู้นำตระกูลทั้ง 4 ตกตะลึงจนกล่าวไม่ออก เหล่าหัวหน้าองครักษ์ทั้ง 3 ที่ทราบว่าสตรีนางนี้คือซื่อหวูเสียยังตกตะลึง แขนเสื้อเริงระบำของนางคือ ‘ทักษะแขนเสื้อเริงระบำ’ แขนเสื้อจำนวนมากจะแปรเปลี่ยนเป็นลำแสงจู่โจม ที่สามารถต่อกรได้แม้กระทั่งผู้เชี่ยวชาญดวงจิตแรกเริ่ม

 

ผู้คนในเมืองฉีเหม่ยตกตะลึง ลำแสงถักทอเริงระบำของซื่อหวูเสียสามารถต้านรับทัณฑ์สวรรค์ได้

 

ในขณะที่ทัณฑ์สวรรค์ถูกต้าน ความผันผวนของปราณที่รุนแรงปรากฏขึ้นภายในห้องปรุงโอสถของหานหยวนจี๋

 

กลิ่นหอมกระจายฟุ้ง พลังวิญญาณที่รุนแรงพัดพาราวกับสายลม เสียงหัวเราะอันบ้าคลั่งดังออกมาจากห้องปรุงโอสถ ก้องไปทั่วท้องนภาเมืองฉีเหม่ย

 

“มาแล้ว! ฮ่าฮ่าฮ่า! บิดาปรุงโอสถผันแปรที่ 4 สำเร็จ! บิดาถอนพิษได้! พลังของบิดาฟื้นคืนดังเก่า! เหม่ยน้อย...ข้าแก้แค้นให้เจ้าได้แล้ว ข้าหานหยวนจี๋กลับมาแล้ว!”

 

ลำแสงสีดำพุ่งทะลวงห้องปรุงโอสถขึ้นไปนภา

 

ในมือของชายชราถือไว้ด้วยโอสถเจ็ดสีที่มีกลิ่นหอม และนั่นคือโอสถเจ็ดหยินหยาง

 

“หนิงน้อย... ขอบคุณเจ้ามาก! หากไม่มีเจ้าก็ไม่มีข้าในวันนี้! ในเมื่อบิดาฟื้นคืนพลัง ไม่ว่าใครหน้าไหนในโลกทั้ง 9 ก็ไม่กล้าข่มเหงเจ้า!”

 

ชายชราจ้องมองหนิงฝานอยู่ซาบซึ้ง จากนั้นกลืนโอสถเจ็ดหยินหยางในมือเข้าไป

 

พลังงานหยินหยางที่อยู่ภายในเม็ดยากระจายไปทั่วร่าง ขับพิษหยินที่รุนแรงภายในร่างของชายชราออก

 

เมื่อพิษสลาย พลังที่รุนแรงของชายชราก็ปะทุ

 

ขอบเขตประสานวิญญาณขั้นสุดท้าย...ขอบเขตแก่นทองคำ!

 

ขอบเขตแก่นทองคำขั้นต้น...ขั้นกลาง...ขั้นสุดท้าย...ขอบเขตดวงจิตแรกเริ่ม

 

ขอบเขตดวงจิตแรกเริ่มขั้นต้น...ขั้นกลาง...ขั้นสุดท้าย...ขอบเขตตัดวิญญาณ!

 

ระดับพลังของชายชราทะลวงถึงขอบเขตตัดวิญญาณ แต่แรงกดดันที่ชายชราแผ่ออกมายังไม่หมดแค่นั้น

 

ขอบเขตตัดวิญญาณขั้นต้น...ขั้นกลาง...ขั้นสุดท้าย...ขอบเขตไร้ดัดแปลง!

 

ขอบเขตไร้ดัดแปลงขั้นต้น...ขั้นกลาง...ขั้นสุดท้าย...ขอบเขตไร้แบ่งแยก!

 

แรงกดดันที่น่าตกตะลึงแผ่ออกมาจากร่างกายของชายชรา เมื่อพลังของชายชราคืนสู่ขอบเขตไร้แบ่งแยกอีกครั้ง วงแหวนสีดำที่กินวงกว้างกว่า 100 ลี้ได้ปรากฏขึ้นเหนือท้องนภา

 

วงแหวนเต๋าแห่งสวรรค์! ผู้ฝึกตนที่บรรลุขอบเขตที่เจ็ดจะสามารถอัญเชิญมันได้ หากสามารถฝึกตนจนทำลายวงแหวนเต๋าแห่งสวรรค์ได้ คนผู้นั้นจะบรรลุสู่ 4 ขอบเขตแห่งเซียน!

 

รอยยิ้มบนใบหน้าของชายชรายังไม่จางหาย แรงกดดันเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ขอบเขตไร้แบ่งแยกแบ่งออกเป็น 9 ระดับ แต่ละระดับแตกต่างกันราวกับสวรรค์และพิภพ

 

ขอบเขตไร้แบ่งแยกที่ 1.. 2 เคลื่อนไปถึง 9 ซึ่งเป็นระดับสูงสุด!

 

หากชายชราสามารถทำลายวงแหวนเต๋าแห่งสวรรค์ได้ ชายชราจะก้าวข้ามขอบเขตที่ 7 ไปและกลายเป็น ‘เซียน’ ที่แท้จริง!

 

หนิงฝานตกตะลึงอย่างที่สุด... หนานกงและคนอื่นๆไม่ทราบที่มาของชายชรา ไม่รู้รายละเอียดของขอบเขตไร้แบ่งแยก จึงไม่รู้ว่าระดับพลังของชายชรายามนี้ บรรลุถึงระดับใด

 

สายตาทุกคู่จับจ้องชายชราด้วยความเคารพ แต่สายตาที่หวาดหวั่นของหนิงฝานกำลังจับจ้องที่วงแหวนเต๋าแห่งสวรรค์

 

“วงแหวนเต๋าแห่งสวรรค์...หากทำลายมันได้ คนผู้นั้นจะกลายเป็นเซียนที่แท้จริง!”

 

หนิงฝานตกตะลึง แท้จริงแล้วอาจารย์ตนคือเซียน! มิน่า เทพกษัตริย์แห่งโลกพิรุณยังต้องเคารพเมื่อพบชายชรา

 

การที่ชายชราฟื้นคืนระดับพลังดั้งเดิมเป็นประโยชน์กับหนิงฝาน แต่หนิงฝานหวังเพียงให้ชายชราแก้ไขและเยียวยาบาดแผลเก่าในอดีตได้

 

ชายชราสูดลมหายใจลึก ใบหน้าเหม่อมองท้องนภา รอยยิ้มปรากฏไม่คลาย

 

ระดับพลังของชายชราฟื้นฟูอย่างสมบูรณ์ เหลือเพียงก้าวเดียวคือทำลายวงแหวนเต๋าแห่งสวรรค์ ชายชราก็จะกลายเป็นเซียน

 

แต่ทันใดนั้น เหนือท้องนภากินวงกว้างกว่า 100 ลี้ กลิ่นอายปีศาจที่ทรงพลังปรากฏปกคลุม

 

ไกลออกไปปรากฏประตูกระดูกขาวขนาดยักษ์

 

ประตูขนาดยักษ์ไม่ทราบที่มาเปิดกว้าง กรงเล็บขนาดยักษ์ที่มีขนาดใหญ่กว่าพันจ้างโผล่พ้นประตู เอื้อมคว้าไปยังวงแหวนเต๋าแห่งสวรรค์ แล้วบดขยี้มันจนแตกเป็นเสี่ยงๆ

 

หานหยวนจี๋ที่เตรียมจะทะลวงไปยังขอบเขตเซียน กระอักโลหิตออกมาอย่างรุนแรง แรงกดดันลดฮวบ ระดับพลังลดลง ร่างกายร่วงหล่นลงจากท้องนภา

 

ขอบเขตไร้ดัดแปลง...ของเขตตัดวิญญาณ...ขอบเขตดวงจิตแรกเริ่ม...ขอบเขตแก่นทองคำ...ขอบเขตประสานวิญญาณ และขอบเขตเปิดเส้นชีพจร

 

ยามนี้เส้นชีพจรของชายชราถูกลาย

 

เจ้าของกรงเล็บกระดูกนั่นคือปีศาจที่มีระดับอยู่ในขอบเขตไร้แบ่งแยกขั้นสูงสุด!

 

อาศัยชิงลงมือในช่วงที่ชายชราเพิ่งฟื้นพลัง ทำลายระดับพลังของชายชรา ทำลายความหวังของชายชรา หมายความว่าคนผู้นี้ต้องเกลียดชังชายชรามาก!

 

ชายชราที่ร่วงหล่นลงจากท้องนภากระอักโลหิตอย่างต่อเนื่อง ชายชราพยายามหันมองยังทิศทางของประตูกระดูกยักษ์ ก่อนที่สีหน้าจะปรากฏความโกรธแค้น

 

“เหตุใด... เหตุใดเจ้าถึงหักหลังอาจารย์...”

 

“ฮึ่ม! เพราะอะไรนั้น...เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้ หานหยวนจี๋ หากเจ้าใช้ชีวิตในแบบเดิม ข้าก็ไม่คิดจะใส่ใจชีวิตไร้ค่าของเจ้า แต่ในเมื่อวันนี้เจ้าคิดฟื้นคืนพลัง เทพกษัตริย์อย่างข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้ามีชีวิตอีกต่อไป!”

 

นิ้วของกรงเล็บขนาดยักษ์ชี้มายังชายชรา อำนาจที่ทรงพลังควบรวมที่ปลายนิ้ว หากมันยิงออกมา ชายชราไม่รอดแน่!

 

ความดีใจแปรเปลี่ยนเศร้าโศก ผู้คนในเมืองฉีเหม่ยไม่อาจตั้งตัวได้ทันกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

 

ไม่มีผู้ใดไม่รู้ว่าชายชราเป็นผู้มีจิตใจโหดเหี้ยม ไม่มีผู้ใดไม่รู้ว่าชายชรามีศัตรูมากมาย ดังนั้นผู้ที่เป็นศัตรูย่อมหมายสังหารชายชรา

 

ท่ามกลางความตกตะลึงจนไม่อาจตั้งตัวได้ทัน ดวงตาของหนิงฝานแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงราวกับโลหิต มือกำกระบี่แยกสวรรค์แน่นและพุ่งทะยานเข้าใส่กรงเล็บยักษ์

 

ความทรงจำที่ได้อยู่ร่วมกับชายชราในครึ่งปีที่ผ่านมายังคงวนเวียนอยู่ในใจ หนิงฝานไม่อาจทนมองชายชราตายอย่างไร้ความหวัง...ไม่มีทาง!

 

‘ปีศาจเฒ่าไร้แบ่งแยกนั่นทำร้ายอาจารย์’!

 

“สารเลว!” จิตสังหารที่รุนแรงอย่างไม่เคยมีมาก่อนของหนิงฝานปรากฏ ฝักกระบี่ถูกลืมอยู่ภายในกระเป๋าเก็บของส่งเสียงสะท้อนดังกังวาล

 

ในขณะที่ประตูกระดูกยักษ์ปรากฏและทำลายพลังของหานหยวนจี๋ เทพกษัตริย์แห่งโลกพิรุณที่อยู่ภายในวิหารลับลุกยืนจากบัลลังด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ

 

“‘เทพกษัตริย์แห่งโลกปีศาจ’...’เทพกษัตริย์เนี่ย’ เหตุใดมันถึงแหกกฎของโลกทั้ง 9... ที่มันมา หรือเพราะมันต้องการประกาศสงครามกับโลกพิรุณ!”

 

เทพกษัตริย์แห่งโลกพิรุณ จดจำเทพกษัตริย์เนี่ยได้ มันผู้นี้คือผู้ที่เทพกษัตริย์แห่งโลกพิรุณกังวล

 

“โลกพิรุณกำลังจะเกิดเรื่องใหญ่...” เทพกษัตริย์แห่งโลกพิรุณขมวดคิ้วแน่น...

 

จบบทที่ GE33 บรรลุโอสถผันแปร เทพกษัตริย์เนี่ยมาเยือน

คัดลอกลิงก์แล้ว