ตอนที่ 52 ดับกาแล็กซี, อารยธรรมสุสานดาวล่มสลาย!

ตอนที่ 52 ดับกาแล็กซี, อารยธรรมสุสานดาวล่มสลาย!

คำพูดของอารยธรรมนักล่าทำให้เหล่าอารยธรรมรู้สึกไม่ดี

แต่ว่า...แม้แต่อารยธรรมหายนะก็ยังไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไร

【อารยธรรมนักล่า: เอาอันนี้แหละ @อารยธรรมสุสานดาว, พร้อมรึยัง?】

【อารยธรรมสุสานดาว: แกจะทำอะไร?】

【อารยธรรมนักล่า: ใช้ท้องฟ้าเป็นสุสาน เพื่อให้บรรลุการเลื่อนระดับในความหมายสูงสุดให้แก่อารยธรรมของแก】

【อารยธรรมสุสานดาว: ตอแหล! แกจะทำอะไรกันแน่?】

ผู้ปกครองของอารยธรรมสุสานดาวรู้สึกไม่สบายใจอย่างรุนแรง

ระดับอารยธรรมของเขาคือระดับดาวฤกษ์

มีอาณานิคมบนดาวเคราะห์หลายร้อยแห่ง

ครอบครองเขตดาวหลายแห่ง

ภายใต้การปกครองยังมีอารยธรรมบริวารอีกหลายสิบแห่ง

ถึงแม้จะไม่สามารถเทียบกับอารยธรรมระดับดาราจักร, ระดับกระจุกดาวได้

แต่ก็ตระหนักถึงอันตรายของจักรวาลตั้งแต่เนิ่นๆ

ดังนั้นจึงไม่เคยทำอะไรที่เป็นการเปิดเผยพิกัด

ทว่าในตอนนี้...ความรู้สึกวิกฤตที่ไม่เคยมีมาก่อนก็มาถึง

【อารยธรรมนักล่า: การกำเนิดและการล่มสลายของอารยธรรมเป็นเพียงแค่พริบตาเดียว อย่าไปใส่ใจเลย】

【อารยธรรมสุสานดาว: ตอบคำถามฉัน แกจะทำอะไรกันแน่?】

【อารยธรรมนักล่า: ล่า!】

เมื่อสิ้นเสียงพูด...ก็ไม่รู้ว่าอารยธรรมนักล่าทำอะไร

ท่ามกลางความไม่เข้าใจและความตกใจของเหล่าอารยธรรม อารยธรรมสุสานดาวก็เริ่มร่ำไห้ขึ้นมาทันที

【อารยธรรมสุสานดาว: เกิดอะไรขึ้น? ทำไมดาวฤกษ์ถึงเดือดพล่าน... ไม่ใช่ดวงเดียว ไม่ใช่ร้อยดวง ในเขตดาวที่ฉันปกครอง ดาวฤกษ์ทั้งหมดเดือดพล่านหมดเลยเหรอ?】

【อารยธรรมนักล่า: แก้ไขหน่อย ไม่ใช่เขตดาวที่แกปกครอง แต่เป็นทั้งกาแล็กซีที่อารยธรรมของแกอยู่ ดาวฤกษ์หลายพันล้านดวงเดือดพล่านหมดแล้ว】

【อารยธรรมนักล่า: กาแล็กซี คือระดับต่ำสุดที่ฉันจะลงมือ เล็กกว่านั้นไม่มีความหมาย】

【อารยธรรมสุสานดาว: แก... แกบ้าไปแล้วเหรอ? พลังงานของดาวฤกษ์พวกนี้ใกล้จะถึงขีดจำกัดการระเบิดแล้ว หยุดเดี๋ยวนี้!】

【อารยธรรมนักล่า: ดอกไม้ไฟที่ยิ่งใหญ่และงดงาม จะหยุดทำไมล่ะ? ลาก่อนนะ เหยื่อตัวน้อย~~】

【อารยธรรมสุสานดาว: ไม่ หยุดเดี๋ยวนี้———】

คำพูดหยุดลงกลางคัน

เหล่าอารยธรรมไม่ได้เห็นดอกไม้ไฟ

ไม่ได้เห็นการระเบิดของดาวฤกษ์

ไม่ได้เห็นอารยธรรมหายไป

แต่ว่า...ทุกชีวิตต่างก็จินตนาการภาพการล่มสลายของกาแล็กซีในหัวแล้ว

จากนั้น...เหมือนกับเป็นการยืนยันจินตนาการของเหล่าอารยธรรม

ระบบกลุ่มก็ส่งข้อความออกมา

【ประกาศกลุ่ม: อารยธรรมสุสานดาวได้ล่มสลายแล้ว】

....

【จักรวรรดิผู้กลืนกิน: นี่........】

【ข้ารับใช้จักรกลนอกคอก: อารยธรรมที่น่ากลัวกว่าอารยธรรมหายนะปรากฏขึ้นแล้ว ในจักรวาลจะมีอารยธรรมที่แข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไร? นี่มันสมเหตุสมผลเหรอ?】

【อารยธรรมดาวไตรสูรย์: พระเจ้า! หรือว่าแม้แต่การไม่เปิดเผยพิกัดอารยธรรม ก็ไม่สามารถรับประกันความปลอดภัยได้แล้ว?】

【ฝูงแมลงโซริน: แกทำได้อย่างไร ทำไมแกถึงรู้ตำแหน่งของอารยธรรมสุสานดาว?】

【อารยธรรมนักล่า: ทำไมฉันจะรู้ไม่ได้? จักรวาลในกรวยแสง ฉันสำรวจหมดแล้ว】

【อารยธรรมนักล่า: อารยธรรมของพวกแก ก็เป็นเพียงการพัฒนาในพื้นที่ที่จำกัดเท่านั้น การระบุตำแหน่งมันยากขนาดนั้นเลยเหรอ?】

คำพูดเหล่านี้ ทำให้เหล่าอารยธรรมขนลุกซู่

อะไรคือป่าทมิฬ

อะไรคือกฎจักรวาล

เมื่อระดับอารยธรรมไปถึงระดับจักรวาล

ก็ไม่มีความหมายอะไรอีกต่อไป

ความกลัวที่เคยรู้สึกจากการฉายวิดีโออารยธรรมหายนะ เทียบไม่ได้กับความรู้สึกในตอนนี้เลย

อารยธรรมระดับจักรวาลพวกนี้สามารถลบอารยธรรมในจักรวาลกรวยแสงได้ตามใจชอบ

ถึงแม้จนถึงตอนนี้...จะไม่มีอารยธรรมไหนเข้าใจว่าจักรวาลในกรวยแสงคืออะไร

แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่า...เหล่าอารยธรรมในกลุ่มก็อาศัยอยู่ในจักรวาลกรวยแสง

....

【จักรวรรดิสหพันธ์: นักล่า แกชอบทำแบบนี้ เสียพลังงานไปเปล่าๆ】

【จักรวรรดิสหพันธ์: จักรวาลในกรวยแสง เป็นหลักประกันสำหรับการสำรวจนอกกรวยแสงของเรา อย่าไปสิ้นเปลืองมันเลย】

【อารยธรรมนักล่า: รู้แล้วๆ แค่กาแล็กซีเดียวเอง! ในกรวยแสงมีกาแล็กซีเป็นล้านล้านกาแล็กซีนะ อย่าไปใส่ใจเลย】

【อารยธรรมนักล่า: ในกลุ่มนี้มีอารยธรรมตั้งมากมาย เราเพิ่งจะมาถึง ถ้าไม่แสดงให้เห็นหน่อย อารยธรรมระดับต่ำก็จะไม่เข้าใจความแตกต่าง】

【อารยธรรมนักล่า: ว่าไงล่ะ ไอ้แมลงน้อย?】

【ฝูงแมลงโซริน: แกอย่าหยิ่งผยองเกินไปนัก คิดว่าในกลุ่มนี้ไม่มีใครสามารถทัดเทียมกับพวกแกได้เหรอ?】

【อารยธรรมนักล่า: มีเหรอ? ไม่ว่าจะเป็นอารยธรรมหายนะ หรืออารยธรรมเสื่อมทราม หรือแม้แต่พวกที่พวกแกเรียกว่าอารยธรรมระดับสูง ก็เป็นเพียงผลผลิตของจักรวาลในกรวยแสงเท่านั้น คิดจะมาทัดเทียมกับพวกเรา】

【อารยธรรมนักล่า: ไม่ใช่ว่าฉันพูดนะ... คู่ควรเหรอ?】

【สลาเนซ (เทพอสูรแห่งความโกลาหล): แกนี่ปากดีจริงๆ นะ มาสู้กันในพื้นที่แห่งความโกลาหลสิ ฉันจะส่งคอร์นไป】

【อารยธรรมนักล่า: เทพอสูรเหรอ... พวกแกพิเศษจริงๆ นะ แปดเปื้อนร่างกาย, แปดเปื้อนจิตสำนึก, แปดเปื้อนวิญญาณ แต่นอกพื้นที่แห่งความโกลาหล พวกแกไม่มีภัยคุกคามต่อพวกเราเลย】

【อารยธรรมนักล่า: ยิ่งกว่านั้น เผ่าพันธุ์อารยธรรมของเราไม่ได้อยู่ในจักรวาลกรวยแสง】

【อารยธรรมนักล่า: ต่อให้พวกเราจะล้างบางทั้งจักรวาลต่อหน้าพวกแกเทพอสูร พวกแกก็หยุดไม่ได้】

【หายนะครั้งที่สี่: ได้เลยๆ เรื่องความหยิ่งผยองนี่ ขนาดปิศาจมิติสูงก่อนถูกซัดยังเทียบแกไม่ได้เลย】

【หายนะครั้งที่สี่: แต่จะอวดก็อวดไป พอแล้ว อย่ามาพล่ามอีก ไม่งั้นไม่ใช่แค่พวกเขาหรอก คนจิตใจดีอย่างฉันยังอยากจะซัดแกเลย】

***