ตอนที่ 28 เราขอประกาศอย่างสง่าผ่าเผย——

ตอนที่ 28 เราขอประกาศอย่างสง่าผ่าเผย——

【ผู้โดดเดี่ยวทางการทหาร: ตั้งใจจะเป็นศัตรูกับอารยธรรมเสื่อมทรามที่ตื่นขึ้นสองแห่งพร้อมกันเลยเหรอ? ไม่บ้าไปหน่อยเหรอ? นี่คือยักษ์ใหญ่แห่งยุคโบราณ เป็นอารยธรรมระดับสูงที่แท้จริง! ไม่ใช่พวกกระจอกที่ไหนจะมาเทียบได้】

【อารยธรรมดารา: เชี่ย! พูดได้โคตรเท่เลย! น้ำเต้าหู้หกเลย! น้ำเต้าหู้หกเลย!】

【อารยธรรมพเนจร: นี่... พื้นที่แห่งความโกลาหลที่ทุกคนในจักรวาลต่างหวาดกลัว ถูกใช้เป็นทางลัดไปแล้วเหรอ?】

【อารยธรรมพเนจร: มีพลังจิตแล้วจะวิเศษขนาดนี้เลยเหรอ? ไม่กลัวสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหลเลยเหรอ?】

【สลาเนซ (เทพอสูรแห่งความโกลาหล): แล้วเทพอสูรแห่งความโกลาหลในโลกเฟสล่ะ? ออกมาช่วยรักษาหน้าหน่อยสิ ประตูหลังบ้านถูกคนเข้าๆ ออกๆ แบบนี้ ไม่เสียหน้าเหรอ?】

ภาพดำเนินต่อไป

สำหรับกองยานนอกระบบที่บุกเข้ามาในกาแล็กซีอย่างกะทันหันนี้

หลายอารยธรรมก็ได้สังเกตเห็นแล้ว

หากเป็นปกติ จะต้องไปตรวจสอบและพูดคุย

แต่สงครามสวรรค์ได้ดำเนินมาถึงขั้นนี้แล้ว

เหล่าอารยธรรมต่างก็ชาชินแล้ว

ต่อให้เป็นผู้รุกรานจากนอกระบบก็ไม่เป็นไร

อารยธรรมจะอยู่รอดต่อไปได้หรือไม่

ชีวิตจะอยู่รอดต่อไปได้หรือไม่

ล้วนขึ้นอยู่กับดวงแล้ว

สถานการณ์จะวุ่นวายไปกว่านี้

แล้วจะยังไงได้อีก?

ทว่า...สิ่งที่ทุกอารยธรรมไม่คาดคิดก็คือ

กองยานลึกลับจากนอกระบบนี้

กลับส่งข้อความกระจายเสียงไปทั่วทั้งกาแล็กซี

การกระจายเสียงใช้เทคโนโลยีพลังจิต

ในเวลาอันสั้น ก็แพร่กระจายไปทั่วทั้งกาแล็กซี

และ...ต่อให้เป็นอารยธรรมระดับต่ำที่เพิ่งจะก้าวเข้าสู่ทะเลดาว ก็สามารถถอดรหัสและวิเคราะห์ได้อย่างง่ายดาย:

【ทุกท่าน! เราคือผู้พิทักษ์จากนอกระบบ มุ่งมั่นที่จะปกป้องสันติภาพและเสถียรภาพของจักรวาล】

【เราพบว่า กาแล็กซีนี้เต็มไปด้วยความรุนแรงและการกดขี่!】

【อารยธรรมเสื่อมทรามที่ดำรงอยู่มาตั้งแต่ยุคโบราณ ควรจะปกป้องกาแล็กซี ปกป้องสิ่งมีชีวิตทรงปัญญาอย่างสุดความสามารถ】

【แต่ในตอนนี้ พวกเขากลับกำลังเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของสิ่งมีชีวิตทรงปัญญาอย่างไม่ใยดี】

【ณ ที่นี้ เราขอประกาศอย่างสง่าผ่าเผย———】

【เราจะเป็นตัวแทนของสิ่งมีชีวิตที่ล่วงลับไปแล้วและที่ต้องทนทุกข์ทรมานทั้งหมดในกาแล็กซีนี้ จะขับไล่พวกเขา จะกำจัดพวกเขา!】

【กองยานของเราจะเหยียบย่ำดาวแม่ของพวกเขา!】

【ใช้เลือดและกระดูกของพวกเขาบูชายัญแก่อารยธรรมที่ล่วงลับไปแล้วเหล่านั้น!!】

....

เมื่อข้อความกระจายเสียงนี้ถูกส่งออกไป

ทั้งกาแล็กซีก็เดือดพล่าน

เหล่าอารยธรรมที่เดิมทีก็ทุกข์ทรมานกับสงครามสวรรค์และไม่หวังกับอนาคตอยู่แล้ว

ก็จุดประกายความปรารถนาที่จะมีชีวิตขึ้นมาทันที

แน่นอนว่า...ก็มีหลายอารยธรรมที่กังวล

ขึ้นมาก็ท้าทายอารยธรรมเสื่อมทรามโบราณสองแห่งเลยเหรอ?

ต่อให้มีใจที่จะปกป้องพวกเขา ก็ไม่ฉลาดเลย

อารยธรรมเสื่อมทรามเป็นเจ้าแห่งกาแล็กซีและท่องไปในทะเลดาวมาตั้งแต่ยุคโบราณแล้วนะ!

ยักษ์ใหญ่โบราณสองตนนี้หากพักรบชั่วคราวและร่วมมือกัน

ในจักรวาลจะมีสักกี่อารยธรรมที่สามารถต้านทานได้?

.....

【ฝูงแมลงโซริน: นึกว่าจะใช้ยุทธวิธีอะไรจัดการกับพวกเสื่อมทราม ที่แท้ก็ประกาศสงครามโดยตรงเลยเหรอ? มีกลิ่นอายของอารยธรรมหายนะอย่างเราเลย】

【อารยธรรมมนุษย์: สุดยอดไปเลย! ผู้พิทักษ์ที่มุ่งมั่นปกป้องสิ่งมีชีวิตทรงปัญญา! หวังว่ากาแล็กซีทางช้างเผือกจะมีอารยธรรมที่ยิ่งใหญ่แบบนี้บ้างนะ!】

【อารยธรรมดาวไตรสูรย์: ก็แค่คำพูดสวยหรู แกยังจะเชื่ออีกเหรอ! ต่อให้ไม่ใช่ระบอบการปกครองล้างเผ่าพันธุ์โดยกำเนิด ก็เป็นหายนะที่ถูกกำหนดในอนาคต อย่าไร้เดียงสาเกินไป】

【อารยธรรมมนุษย์: ต่อให้เป็นหายนะที่ถูกกำหนด นั่นก็เป็นเรื่องของอนาคต แต่ในตอนนี้ เขาคือ "ผู้พิทักษ์กาแล็กซี"!】

【อารยธรรมนักขับขาน: ใช่แล้ว ไม่ว่าจะด้วยจุดประสงค์อะไร ในสถานการณ์ที่ทั้งกาแล็กซีกำลังจะล่มสลาย การลุกขึ้นมาโดยสมัครใจ ในระดับของจักรวาลแล้ว นี่คือเจตนาดีที่ยิ่งใหญ่ที่สุด】

【อารยธรรมชายขอบ: จริงด้วย บางคนวันๆ เอาแต่ใช้แผ่นฟิล์มสองมิติทำความสะอาดอารยธรรมระดับต่ำ พอมาเทียบกันแล้ว นี่คือความแตกต่างระหว่างเทพกับปีศาจเลย】

【อารยธรรมนักขับขาน: แค่กๆ...】

....

สงครามในกาแล็กซีไม่ได้ลดความรุนแรงลงเลยแม้แต่น้อย

อารยธรรมเสื่อมทรามโบราณทั้งสองต่างก็สู้กันจนเลือดขึ้นหน้าแล้ว

สำหรับผู้มาเยือนจากนอกกาแล็กซีที่บุกเข้ามานี้ ไม่ได้ให้ความสำคัญอะไร

ส่วนการประกาศสงคราม ก็ถือเป็นเพียงเสียงเห่าหอนของพวกกระจอกงอกง่อยเท่านั้น

ในสายตาของอารยธรรมเสื่อมทราม

มักจะมีอารยธรรมเกิดใหม่บางส่วน หลังจากพัฒนามาหลายพันปี

ก็คิดว่าตัวเองแข็งแกร่งแล้ว สามารถท้าทายความยิ่งใหญ่ของเจ้าแห่งกาแล็กซีได้

แต่ในความเป็นจริง...พวกมันเป็นเพียงแมลงที่ส่งเสียง "หึ่งๆ" เท่านั้น

อารยธรรมเสื่อมทรามไม่ได้ให้ความสำคัญกับกองยานหายนะครั้งที่สี่

เพียงแค่ส่งยานรบขนาดเล็กสองสามลำ

ไปยังตำแหน่งของหายนะครั้งที่สี่ และโยน "ระเบิดซูเปอร์โปรตอน" ไปบ้าง

อาวุธซูเปอร์ที่บีบอัดพลังงานของดาวฤกษ์ทั้งดวงเข้าไปในอนุภาคระดับจุลภาค

ความหนาแน่นของพลังงานนั้นเกินกว่าจะจินตนาการได้แล้ว

ในวินาทีที่ระเบิด แทบจะสามารถทำลายสสารใดๆ ในจักรวาลได้

วัสดุแรงนิวเคลียร์อย่างเข้ม วัสดุนิวตรอนจะถูกระเหยไปในทันที

แม้แต่วัสดุควาร์ก เมื่อจำนวนของปฏิควาร์กที่สร้างขึ้นไม่เพียงพอที่จะสลายและหักล้างพลังงาน

ก็จะถูกทำลายโดย "ระเบิดซูเปอร์โปรตอน"

นั่นก็คือ..."ระเบิดซูเปอร์โปรตอน" สามารถทะลวงการกักขังควาร์กได้

พลังทำลายล้างก็พอจะจินตนาการได้

***