ตอนที่ 5 อารยธรรมมนุษย์ ยังมีอนาคตอยู่อีกเหรอ?

ตอนที่ 5 อารยธรรมมนุษย์ ยังมีอนาคตอยู่อีกเหรอ?

วิดีโอดำเนินต่อไป

นี่ไหนเลยจะเป็นสงครามปกป้องมาตุภูมิอันยิ่งใหญ่

มันคือการต่อสู้แบบแมลงเม่าบินเข้ากองไฟชัดๆ

เพื่อหยุดยั้งการรุกคืบของฝูงแมลง

อารยธรรมโซโรด้าทำลายดาวฤกษ์ไปหลายร้อยดวง

ใช้ความร้อนแผดเผาของดาวฤกษ์ห่อหุ้มระบบดาวเคราะห์ไว้

แต่ถึงกระนั้น ก็ได้ผลเพียงเล็กน้อย

จำนวนของฝูงแมลงมีมากมายมหาศาล

ถาโถมเข้ามาจากทุกทิศทุกทาง

ท่ามกลางการต่อสู้ที่สิ้นหวังและไร้หนทาง

อารยธรรมโซโรด้าก็ได้มาถึงจุดจบ

สุดท้าย

แม้แต่ดาวเคราะห์ที่มีสิ่งมีชีวิตดวงสุดท้าย ก็ถูกฝูงแมลงกลืนกินจนหมดสิ้น

กลายเป็นเพียงฝุ่นผงในทะเลดาว

.

จากนั้น ความเร็วในการเล่นวิดีโอก็เริ่มเร็วขึ้น

หลังจากอารยธรรมโซโรด้า

อารยธรรมแล้วอารยธรรมเล่าถูกทำลาย

บางแห่งเป็นเพียงอารยธรรมชนเผ่า

แต่บางแห่งกลับแข็งแกร่งกว่าอารยธรรมโซโรด้าเป็นร้อยเท่า

แต่ถึงกระนั้น

ก็ยังหนีไม่พ้นจุดจบแห่งการล่มสลาย

เมื่อได้เห็นดาวฤกษ์นับแสนล้านดวงในกาแล็กซี ถูกฝูงแมลงโซรินกลืนกินจนหมดสิ้น กลายเป็นเขตดาราแห่งความเงียบงัน

ผู้ปกครองของอารยธรรมส่วนใหญ่ในกลุ่มแชทต่างรู้สึกเย็นสันหลังวาบ

พวกเขาจินตนาการได้ยาก

ว่าเผ่าพันธุ์อารยธรรมหนึ่งจะสามารถวิวัฒนาการมาถึงขั้นนี้ได้อย่างไร

น่าสะพรึงกลัวจนไม่น่าเชื่อ

....

"นี่สินะอารยธรรมหายนะ? หลังจากวิวัฒนาการยีนจนถึงขีดสุดแล้ว ขนาดดาวฤกษ์กับหลุมดำก็ยังกลืนกินได้"

"โซริน โพรโทซัว สมกับชื่อหายนะจริงๆ น่ากลัวเกินไปแล้ว!"

"ในจักรวาลยังมีอารยธรรมที่สามารถคานอำนาจหายนะได้ไหม? ถ้าหายนะฝูงแมลงกลืนกินและขยายพันธุ์อย่างไม่หยุดยั้ง พวกเราทำได้แค่รอความตายเหรอ?"

【อารยธรรมดาวไตรสูรย์: นี่... สำหรับอารยธรรมหายนะระดับนี้ คงไม่มีสิ่งที่เรียกว่าป่าทมิฬเลยสินะ?】

【ฝูงแมลงโซริน: ป่าทมิฬมันคืออะไร? อารยธรรมที่อ่อนแอต่อให้ซ่อนตัวก็แค่ยืดเวลาตายเท่านั้น อารยธรรมที่ไม่มีความสามารถก็ทำหน้าที่เป็นอาหารไปก็พอแล้ว】

【อารยธรรมมนุษย์: โหดร้ายเกินไปแล้ว นี่มันคำพูดของคนเหรอ? พวกแกไม่มีศีลธรรมกันเลยรึไง?】

【ฝูงไทแรน: ศีลธรรม? พวกเราฝูงแมลงเชื่อฟังจิตสำนึกแห่งรวงรังอย่างเด็ดขาด แม้แต่จิตวิญญาณ 'ตัวตน' ก็ยังไม่มี จะมาพูดเรื่องศีลธรรมนี่ล้อเล่นกันรึเปล่า?】

【สลาเนซ (เทพอสูรแห่งความโกลาหล): ต้องแบบนี้สิ ชั่วร้ายอย่างถึงที่สุด ชั่วร้ายอย่างไม่ปิดบัง ผู้ถูกเลือกแห่งความโกลาหลยินดีต้อนรับ】

【ฝูงแมลงโซริน: ไสหัวไป! พวกเราฝูงแมลงไม่มีวิญญาณ พวกเทพอสูรอย่างพวกแกแปดเปื้อนพวกเราไม่ได้หรอก อย่ามาคิดอะไรกับพวกเราเลย】

【คอร์น (เทพอสูรแห่งความโกลาหล): อย่าพูดแบบนั้นสิ แมลงทั่วไปอาจจะไม่มีวิญญาณ แต่ราชินีแมลงมีนะ แค่แปดเปื้อนราชินีแมลงตัวเดียว ก็เท่ากับแปดเปื้อนกองทัพฝูงแมลงทั้งกองทัพ พวกแกเข้าใจความหมายของข้าใช่ไหม?】

【ฝูงไทแรน: เหอะ~~ ถึงสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหลจะไม่มีเลือดเนื้อ ไม่ได้อยู่ในเมนูของฝูงแมลง แต่ถ้าพวกแกจะเล่นแบบนี้ ฉันก็ไม่เกี่ยงที่จะเพิ่มพวกเทพอสูรที่ไม่อาจบรรยายได้เข้าไปในเมนูเหมือนกัน】

【เทพอสูรแห่งดินแดนมาย: ฉันเพิ่งเคยได้ยินว่ามีคนจะกินเทพอสูร มาสิ~~ มาทำสัญญากับฉันสัก 50 ปี รับรองว่าจะทำให้แกฟินจนขึ้นสวรรค์เลย】

【ฝูงไทแรน: บอกตำแหน่งมา คราวหน้าจะบุกไปฆ่า!】

【โปรโตคอลชำระล้าง: โอ้ๆๆๆๆๆ! ตีกันเลย! ตีกันเลย!!】

....................

โลก อารยธรรมมนุษย์

แม้ว่าประชาชนทั่วไปจะไม่สามารถพูดคุยในกลุ่มแชทได้

แต่พวกเขาสามารถดูข้อความในแชทและวิดีโอได้อย่างอิสระ

หลังจากดูวิดีโอชื่อหลอกอย่าง 【สงครามปกป้องมาตุภูมิอันยิ่งใหญ่ของอารยธรรมโซโรด้า】 จบ

ผู้คนทั่วโลกต่างใจเต้นระรัว ไม่สามารถสงบลงได้เป็นเวลานาน

กองทัพอวกาศมนุษย์ คือความภาคภูมิใจของอารยธรรมมนุษย์

แต่เมื่อเทียบกับอารยธรรมโซโรด้าที่ปกครองระบบดาวเคราะห์นับร้อยแห่งแล้ว ช่างเล็กน้อยเหลือเกิน

แต่แม้แต่จักรวรรดิโซโรด้าที่ยิ่งใหญ่ ก็ยังเปราะบางต่อหน้าหายนะฝูงแมลงโซรินถึงเพียงนี้

หลายคนตระหนักว่า...

ไม่ว่าจะเป็นอารยธรรมดาวไตรสูรย์หรืออารยธรรมมนุษย์

ในจักรวาลอันกว้างใหญ่นี้ ล้วนเป็นแค่มดปลวก

หากต้องเผชิญกับการรุกรานจากอารยธรรมระดับนี้

ก็จะถูกเหยียบย่ำจนตายอย่างง่ายดายเหมือนแมลง

ไม่มีโอกาสต่อต้านเลยแม้แต่น้อย

...

"ฉันแค่อยากจะถามว่า กาแล็กซีทางช้างเผือกของเรา... ไม่มีอารยธรรมหายนะใช่ไหม?"

"ใครจะไปรู้ล่ะ? แต่ที่แน่ๆ คือ ถ้าอารยธรรมมนุษย์ต้องเจอกับการรุกรานของฝูงแมลงโซริน ฉันสนับสนุน 'แผนการอพยพ' อย่างเต็มที่!"

"อพยพ? อพยพบ้านแกสิ ยานอวกาศของอารยธรรมโซโรด้าเร่งความเร็วได้หลายร้อยเท่าของความเร็วแสงยังหนีไม่รอดเลย ยานรบของเราความเร็วสูงสุดแค่สิบห้าเปอร์เซ็นต์ของความเร็วแสง จะหนียังไง?"

"เมื่อต้องเผชิญหน้ากับหายนะโซริน โพรโทซัว อารยธรรมมนุษย์เราก็ไม่ต่างอะไรกับมนุษย์ยุคหิน ทำได้แค่รอความตาย แม้แต่โอกาสที่จะเป็นแมลงเม่าบินเข้ากองไฟก็ยังไม่มี"

"สิ้นหวังเกินไปแล้ว! ไม่มีโอกาสเลยจริงๆ เหรอ?"

"ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีโอกาสเลยนะ ถ้าเริ่ม 'แผนการอพยพ' ตั้งแต่ตอนนี้ หนีออกจากกาแล็กซีทางช้างเผือกก่อนที่ฝูงแมลงโซรินจะเจอเรา ก็อาจจะมีความหวังที่จะสืบต่ออารยธรรมมนุษย์ได้"

"ให้ตายสิ นอกจาก 'แผนการอพยพ' แล้ว ไม่มีทางรอดอื่นแล้วเหรอ?"

"ยากนะ ฉันเป็นพวกมองโลกในแง่ดีมาตลอด เชื่อมั่นว่าอารยธรรมมนุษย์มีศักยภาพมากกว่าอารยธรรมดาวไตรสูรย์ แต่พอเทียบกับอารยธรรมหายนะแบบนี้แล้ว ช่องว่างมันใหญ่เกินไป ไม่มีหวังเลยจริงๆ"

...

ทั่วทุกมุมโลก

ไม่ว่าสัญชาติใด ไม่ว่าเชื้อชาติใด

ในตอนนี้ ต่างตกอยู่ในความสิ้นหวัง

ในจักรวาลอันกว้างใหญ่ เต็มไปด้วยภยันตราย

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับหายนะที่ทำลายกาแล็กซีได้อย่างง่ายดาย

อารยธรรมมนุษย์ ยังมีอนาคตอยู่อีกเหรอ?