ตอนที่ 140 ผู้หนุนหลังเหรอ? พวกเราก็มีนะ!

เมื่อพวกเขากลับมาที่สตูดิโอ หวังเหยาเจียวก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและแสดงวิดีโอในนั้นให้กงหมิงเฟยดู!

กงหมิงเฟยถอนหายใจด้วยความโล่งอกหลังจากดูจบ วิดีโอนี้อธิบายเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดได้อย่างชัดเจน!

เขามองหวังเหยาเจียวด้วยความสงสัยว่าทำไมพวกเขาต้องหนีในเมื่อมีวิดีโอนี้เป็นหลักฐาน ควรจะอธิบายเรื่องนี้ให้พวกนักข่าวฟังไม่ดีกว่าเหรอ?

ดวงตาของหวังเหยาเจียวยังคงเต็มไปด้วยความเย็นชา แต่เมื่อเห็นความอยากรู้อยากเห็นของกงหมิงเฟย เขาจึงอธิบายว่า "น่าจะมีคนของพวกเขาปะปนอยู่ในที่เกิดเหตุด้วย ยิ่งเราอยู่นานมากเท่าไหร่ มันก็เสี่ยงที่จะเกิดสิ่งที่ไม่คาดคิดมากยิ่งขึ้น!”

กงหมิงเฟยขมวดคิ้วและกล่าวว่า "แต่ว่าก็มีกลุ่มนักข่าวอยู่ในที่เกิดเหตุเป็นจำนวนมาก และเรายังมีหลักฐานเป็นคลิปวีดีโออยู่อีกด้วย คนพวกนั้นคงไม่กล้าจะทำอะไร!”

รอยยิ้มของหวังเหยาเจียว ดูน่ากลัวมากยิ่งขึ้น ทำให้กงหมิงเฟยและสองพี่น้องรู้สึกเหมือนกำลังมองดูรอยยิ้มของปีศาจร้าย!

“ก็นั่นแหล่ะ! ฉันถึงต้องให้พวกเรารีบออกมายังไงล่ะ เพราะว่าฉันต้องการให้คนพวกนั้น กระจายข่าวและสร้างเรื่องราวใหญ่โตให้มากที่สุด!”

“เพราะว่าเมื่อคนของบริษัทเทียนหยูมีเดีย ที่แอบแฝงอยู่ในกลุ่มนักข่าวเห็นว่าพวกเรารีบหนีออกมาจากที่เกิดเหตุ พวกเขาก็คงจะต้องคิดว่าพวกเรารีบหนีออกมาและคงจะไม่มีหลักฐานในการโต้แย้งใดๆกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นแน่!”

“เมื่อมีข่าวใหญ่โตเกิดขึ้น เราก็ชะลอเวลาและปล่อยให้เรื่องบานปลายจนเป็นประเด็นที่ร้อนแรง ยิ่งมีคนเข้าใจผิดมากเท่าไหร่ หลังจากที่หลักฐานคลิปวีดีโอยืนยันความบริสุทธิ์ออกมา ผู้คนก็จะรู้สึกผิดมากยิ่งขึ้น เมื่อเวลานั้นมาถึง ไม่เพียงแต่เราจะได้เสียงสนับสนุนมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า แต่ความผิดและความโกรธแค้นทั้งหมดจะถูกสะท้อนกลับไปยังต้นตอ นั่นก็คือบริษัทเทียนหยูมีเดีย!”

กงหมิงเฟยรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยเมื่อได้ยินเรื่องนี้ แผนการแบบนี้ไม่เหมาะกับเขาเลย โชคดีที่เขามีหวังหวังเจียวอยู่เคียงข้าง!

หวังเหยาเจียวถอนหายใจ จากนั้นก็ยืนขึ้นทันทีและโค้งคำนับกงหมิงเฟยอย่างจริงจัง!

กงหมิงเฟยตกใจ "นาย! นายทำอะไรของนาย?”

“หมิงเฟย! ฉันขอโทษ! เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้เป็นความผิดของฉัน! ทั้งๆที่ฉันเป็นมืออาชีพและอยู่ในแวดวงมานาน! ฉันก็ยังพลาดท่าด้วยความประมาท! ทั้งๆที่รู้ว่าพวกเราผิดใจกับบริษัทยักษ์ใหญ่ที่มีพลอิทธิพลอย่างเทียนหยูมีเดีย!”

“หากไม่ใช่เพราะฉีห้าวอยู่ในที่เกิดเหตุและถ่ายวีดีโอเอาไว้! เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในครั้งนี้! คงจะสร้างความเสียหายให้กับพวกเราอย่างมากมายมหาศาลเป็นแน่!”

กงหมิงเฟยยิ้มและส่ายหน้าเบาๆ “ไม่! เหยาเจียวนายอย่าซีเรียสเกินไป! อีกอย่างตอนนี้เราก็โอเคไม่ใช่เหรอ ถึงต่อให้เกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นมาจริงๆ! แต่ลุงของนายและแม่ของฉันก็ยังอยู่ ฉันชื่อว่าต่อให้ไม่มีคลิปวีดีโอเป็นหลักฐาน ก็คงไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไรมากนัก!”

หวังเหยาเจียวสูดหายใจเข้าลึกๆ และกล่าวว่า "หมิงเฟย นายจำได้ไหมว่าทำไมฉันถึงบอกว่าจะจัดการกับหลิวจิ๋วเฉียว!"

“จำได้! นายบอกว่านายต้องการเชือดไก่ให้ลิงดู!”

“ใช่! ในตอนนี้ไก่โดนฆ่าไปแล้ว แต่ลิงก็ยังไม่กลัว! ฉะนั้นนายคิดว่าเราจะทำอย่างไรดี?”

แต่ก่อนที่กงหมิงเฟยจะได้พูดอะไรได้ ไป่ฉีห้าวที่อยู่ข้างๆ ก็พูดอย่างดุร้ายว่า "ก็ฆ่าลิงด้วยสิ!"

หวังเหยาเจียวพยักหน้าและพูดว่า "ใช่! มีเพียงเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดและการบาดเจ็บอย่างสาหัสของพวกเดียวกันเท่านั้น ที่จะทำให้คนเหล่านี้รู้สึกเกรงกลัวได้!”

กงหมิงเฟยพยักหน้าเบาๆ ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ค่อยเข้าใจมากนักว่าหวังเหยาเจียวต้องการจะทำอะไร! แต่เขาก็เข้าใจถึงความหมายในคำพูดเหล่านั้นได้

ทางด้านหนึ่งซูเจียวเจียวได้เปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว ในเวลานี้เธอกำลังร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่ในอ้อมแขนของผู้จัดการส่วนตัวของเธอ ขณะที่มีนักข่าวจำนวนมากกำลังล้อมรอบและถ่ายรูปเธออยู่

ผู้จัดการส่วนตัวของเธอพูดด้วยความโกรธเคืองว่า “ฉันไม่เคยคิดว่าสังคมที่ปกครองด้วยกฎหมายจะยังมีคนชั่วสารเลวแบบนี้อยู่อีก พวกเราจะไม่ยอมประนีประนอมกับเรื่องร้ายแรงอย่างเช่นการล่วงละเมิดทางเพศแบบนี้โดยเด็ดขาด ถึงแม้ว่าผู้ร้ายจะได้หนีไปแล้ว! แต่เราจะดำเนินคดีเรื่องนี้ให้ถึงที่สุด นี่ถือได้ว่าเป็นอาชญากรในคราบนักแสดงที่ทำให้วงการบันเทิงได้รับความเสื่อมเสีย!”

ตัวแทนหญิงพูดด้วยความโกรธ ขณะที่ซูเจียวเจียวก็ร้องไห้สะอึกสะอื้นน้ำตาไหลพราก จนดูแล้วน่าสงสารเป็นอย่างยิ่ง!

ด้านนอกกลุ่มนักข่าว ผู้กำกับจ้าวต้าหนานกำลังขมวดคิ้วขนาดจ้องมองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น! เขารู้สึกว่าเรื่องนี้มันมีอะไรที่แปลกๆ?

หากพูดกันตามตรงแล้วด้วยหน้าตาและภูมิหลังของกงหมิงเฟย มีแต่ผู้หญิงต้องการจะเข้าหาเขา ไม่ต้องพูดถึงดาราตัวเล็กๆเช่นซูเจียวเจียว ต่อให้เป็นดาราดังระดับนางเอกก็คงต้องการจะจับบุตรชายคนเดียวของตระกูลกงเป็นสามีอย่างแน่นอน!

ยิ่งไปกว่านั้นในฐานะผู้กำกับเขาเคยได้ยินชื่อเสียงของซูเจียวเจียวมาบ้าง ถึงแม้ว่าผู้หญิงคนนี้จะมีหน้าตาใสซื่อไร้เดียงสา แต่เธอมีเพื่อนผู้ชายมากมาน ชอบเที่ยวกลางคืนและเป็นขาปาร์ตี้ตัวยง!

กงหมิงเฟยที่มีการแสดงอันยอดเยี่ยมและทุ่มเทให้กับการแสดง ย่อมมีอนาคตสดใส เขาจะยอมทิ้งความฝันของตัวเองเพื่อลวนลามผู้หญิงแบบนี้จริงๆเหรอ?

ต่อให้สนใจจริงๆ และอยากเล่นสนุก ด้วยสถานะของคุณชายกงมหาเศรษฐีระดับประเทศ เพียงแค่เขาแอบกระดิกนิ้ว และบอกภูมิหลังอันยิ่งใหญ่ของเขา ผู้หญิงอย่างซูเจียวเจียวก็คงจะต้องรีบแอบคลานขึ้นไปบนเตียงของเขาด้วยรอยยิ้มแบบเงียบๆอย่างแน่นอน!

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและโทรหาหวังเหยาเจียว

Rrrrr!

"สวัสดีครับ?"

“เฮ้! เหยาเจียว! วันนี้มันเกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ?”

"ขอโทษด้วยครับผู้กำกับจ้าว! ตอนนี้ผมคงยังไม่สามารถอธิบายอะไรให้ฟังได้! แต่ด้วยความสัมพันธ์ของคุณกับลุงของผม หวังว่าคุณจะเชื่อใจผมสักครั้ง! และที่สำคัญคุณควรอยู่ห่างจากกลุ่มคนของบริษัทเทียนหยูมีเดีย!”

“อยู่ให้ห่างจากเทียนหยูมีเดียเหรอ? เหยาเจียวนายหมายความว่าไง?...”

“ผู้กำกับจ้าว! เชื่อผมเถอะครับ! มันจะมีประโยชน์ต่อคุณเป็นอย่างมาก!”

หลังจากพูดจบ หวังเหยาเจียวก็วางสายไป ในตอนนี้อารมณ์ของเขานั้นค่อนข้างจะหงุดหงิด จึงไม่ค่อยอยากจะเสียเวลาพูดคุยกับคนใครมากนัก!

ภายในสตูดิโอหวังเหยาเจียวสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วกล่าวว่า "พวกเขาจะต้องมีมาตรการติดตามผลแน่นอน ฉันคิดว่าพวกเขาน่าจะดำเนินการทางกฎหมายต่อ ฉะนั้นฉันจะติดต่อทนายความทันที ถ้านายมีทนายความที่ไว้ใจได้ก็โทรหาพวกเขาด้วย ยิ่งมีชื่อเสียงมากก็ยิ่งดี!"

กงหมิงเฟยครุ่นคิดครู่หนึ่ง “ทนายเหรอ?” เขารู้จักแค่ลู่ฉีเท่านั้น ตอนนี้เขานึกขึ้นได้ว่าลู่ฉีเป็นคนน่าเชื่อถือมาก

เขาพยักหน้าเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ฉันรู้จักทนายเก่งๆ คนหนึ่ง งั้นเดี๋ยวฉันจะโทรหาแม่ให้แม่ช่วยจัดการให้!”

หวังเหยาเจียวพยักหน้า “ฉันจะโทรหาลุงด้วย เราต้องผ่านช่วงนี้ไปให้ได้ก่อน แล้วหลังจากนั้นก็ได้เวลาที่เราจะเอาคืน!”

หลังจากพูดคุยกันเสร็จพวกเขาก็ลุกขึ้นต่างคนต่างออกไปโทรศัพท์!

ไป๋ชิงชิงมองไปรอบๆ กำหมัดแน่นและพูดว่า "ฉันก็จะโทรหาพี่ใหญ่และพี่รอง ขอให้พวกเขาช่วยด้วย!"

พูดจบเธอก็ลุกขึ้นเตรียมจะออกไป แต่ไป๋ฉีห่าวรีบดึงมือเธอไว้แล้วพูดว่า "หยุดเลยพี่! พี่จะบ้าเหรอ? พี่ใหญ่กับพี่รองต่างคัดค้านและทะเลาะกับพ่อหลายครั้งเรื่องสัญญาการแต่งงานของพี่กับพี่เขย ถ้าพี่โทรคุยกับพวกเขาตอนนี้ มันจะวุ่นวายกันยกใหญ่เลยนะ!”

ไป๋ชิงชิงสีหน้าเศร้าหมองและเต็มไปด้วยความทุกข์ใจ “แล้วฉันควรจะทำยังไงดี? ฉันอยากช่วยพี่ชายกง คนเหล่านั้นกำลังรุมกันรังแกเขา! ฉันจะทนดูอยู่เฉยๆได้ยังไง!”

ไป๋ฉีห่าวกัดฟันแล้วพูดว่า "งั้นก็โทรหาแม่! ขอความช่วยเหลือจากแม่!"

“แม่เราเป็นผู้บริหารโรงพยาบาลไม่ใช่หรอ? ไม่มีใครเจ็บป่วยซะหน่อย แล้วแม่จะช่วยอะไรได้?”

“เฮ้อ~ นี่พี่! ฉันจะบอกอะไรให้! รองประธานผู้บริหารโรงพยาบาลระดับเขตไม่ใช่ตำแหน่งเล็กๆ แล้วพี่รู้ไหมมีคนรวยๆและผู้นี้อิทธิพลติดหนี้บุญคุณแม่เราตั้งกี่คน? ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการข้ามคิวการรักษาแบบเร่งด่วน การจองห้องพัก VIP ต่างๆ หากพูดกันตามตรงแล้วกลุ่มคนเหล่านี้นั้นเป็นกลุ่มคนที่กลัวตายมากที่สุด!”

ไป๋ชิงชิงเข้าใจ พยักหน้า และเดินตามไป่ฉีห้าวออกไปโทรศัพท์ข้างนอก!

หากเมื่อรวมอิทธิพลของคนที่พวกเขากำลังจะโทรหาเหล่านี้เข้าด้วยกันแล้ว แวดวงการบันเทิงจะต้องสั่นสะเทือนอย่างแน่นอน!

…

กงหมิงเฟยเดินลงบันได หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและโทรหาหลี่หลิงเยว่

Rrrrrr!

“ว่างั้ย! ลูกชายที่รักของแม่~ วันนี้ลูกต้องไปงานแถลงข่าวโปรโมทภาพยนตร์ของผู้กำกับจ้าวไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงมีเวลาโทรหาแม่ได้ล่ะ?”

“แม่! ผมมีเรื่องนิดหน่อยครับ!!”

เมื่อได้ยินกงหมิงเฟยพูดว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น หลี่หลิงเยว่ที่ปลายสายก็อดไม่ได้ที่จะยืดตัวขึ้นตรงและพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง “ใจเย็นๆ เล่าสิ่งที่เกิดขึ้นให้แม่ฟังโดยละเอียด!”

กงหมิงเฟยเล่าให้หลี่หลิงเยว่ฟังทุกอย่างที่เกิดขึ้นวันนี้ รวมถึงหลักฐานที่บันทึกไว้โดยไป๋ฉีห่าวและคำขอของหวังเหยาเจียวที่ขอให้เขาไม่มาปรากฏตัวในตอนนี้!

หลี่หลิงเยว่สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดว่า "โอเค! แม่เข้าใจแล้ว แม่จะไปเหิงเตี้ยนตอนบ่ายนี้! บอกเหยาเจียวให้ส่งคลิปวิดีโอนั่นมาให้แม่ด้วย!"

"ครับแม่! ผมคิดว่าฝีมือของทนายลู่ฉีค่อนข้างดีมากเลยนะครับ เราขอให้ลู่ฉีมาช่วยหน่อยดีไหมครับ?"

"โอเค ปล่อยให้แม่จัดการเอง จำไว้นะ ถ้าตำรวจมาก็ให้ไปกับพวกเขาโดยดี แล้วบอกพวกเขาว่าจะไม่พูดอะไรจนกว่าทนายความจะมาถึง! ถ้ามีนักข่าวถามอะไร ก็อย่าพึ่งตอบ อย่าพูดอะไรทั้งนั้น รอให้แม่ไปถึงเหิงเตี้ยนก่อน!"

“ครับแม่! ผมเข้าใจแล้วครับ!”

หลังจากกงหมิงเฟยวางสาย เขาก็รีบวิ่งขึ้นไปชั้นบน เขาต้องขอให้หวังเหยาเจียวส่งวิดีโอไปให้กับแม่ของเขา

หวังเหยาเจียวกำลังนั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่นบนชั้นสอง และกำลังโทรหาลุงของเขา

“เหยาเจียว เกิดอะไรขึ้น?”

“ลุง เทียนหยูมีเดียลงมือแล้ว...”

…………..

จบบท