[อ่านฟรี] บทที่ 95- บทที่ 96: ไอ้บ้า! เตะบอลไปเพื่อ?

[อ่านฟรี] บทที่ 95 ทางต้นฉบับไม่มีเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับนิยาย

บทที่ 96: ไอ้บ้า! เตะบอลไปเพื่อ?

"แกกลัวจะเผลอตบเขาตายรึไง?"

"งั้นมาตบฉันให้ตายไปเลยดีกว่า!"

กวาเรสม่าถึงกับยืนกุมขมับ พร้อมกับส่ายหัวไปมาอย่างอ่อนใจ เขารู้ดีว่า ถ้าพวกนี้เอาจริงขึ้นมา ต่อให้เป็นเรื่องขำขัน มันก็จะไม่ใช่แค่ขำๆ แน่!

ขณะนั้นเอง เมย์เรเลสก็พูดขึ้นมาอย่างมั่นใจ

"ไม่ต้องๆ งานนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเอง! ดูฉันจัดการไอ้เด็กนั่นให้ดี!"

เขาพูดพลางทุบอกตัวเองราวกับรับประกันความมั่นใจเต็มร้อย ท่าทางนั้นทำให้กวาเรสม่าอดประหลาดใจไม่ได้

"เอาจริงดิ? ฉันต้องบอกไบย่าให้เตรียมหาทนายแก้ต่างข้อหาฆ่าคนตายไหมเนี่ย?"

กวาเรสม่าได้แต่หัวเราะขำๆ ปล่อยให้พวกนี้เล่นกันไป เขาเองก็ไม่คิดอะไรมาก เพราะหากซานโตสกล้ามากวนประสาทเขาอีก เขาก็แค่เตะมันออกไปจากสนามก็พอ ไม่เห็นต้องยุ่งยากอะไรเลย!

แต่ใครจะคิดล่ะ... ว่าวันรุ่งขึ้นจะมีเรื่องสุดพีคเกิดขึ้นในช่วงพักการฝึกซ้อม!

ซานโตสหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู ในขณะที่เพื่อนร่วมทีมต่างเมินเฉยไม่คิดจะสนใจเขาสักนิด ซานโตสเองก็ดูไม่ใส่ใจใครเหมือนกัน ในสายตาของเขา เพื่อนร่วมทีมเหล่านี้มันก็แค่พวกไร้อนาคต

หน้าจอโทรศัพท์ของซานโตสมีข้อความเข้าใหม่ เป็นข้อความจาก "พ่อ" ของเขา

เมื่อเขาเปิดดู ข้อความนั้นทำให้เขาถึงกับตาโตและหน้าแดงก่ำไปด้วยความตื่นเต้น

"ลูก พ่อถูกลอตเตอรี่! 17 ล้านยูโร! แกยังจะเตะบอลไปเพื่ออะไรอีก!"

เสียงหัวเราะดีใจของซานโตสดังลั่นห้องแต่งตัว เขากระโดดตัวลอยสูงแทบจะถึงเพดานด้วยความดีใจ

"จริงด้วย! ฉันจะเตะบอลไปเพื่ออะไรกันล่ะ! โคตรรวยแล้ว!"

ไม่รอช้า เขาคว้ากระเป๋าแล้วเปิดประตูห้องแต่งตัว วิ่งพุ่งออกไปทันที โดยไม่สนใจแม้แต่จะเปลี่ยนเสื้อผ้า

ระหว่างที่เขากำลังจะออกไป ผู้ช่วยโค้ช อันโตนิโอ บรูโน่ ก็กำลังเดินสวนเข้ามาพอดี ซานโตสพุ่งชนเขาเต็มๆ จนเซไปข้าง

"ไอ้หนุ่ม ระวังหน่อย! จะรีบไปไหน? อีกเดี๋ยวก็มีซ้อมแท็กติกแล้ว!" บรูโน่ตะโกนเรียกไล่หลัง

แต่สิ่งที่ซานโตสตะโกนกลับมา ทำให้บรูโน่ถึงกับอึ้งจนพูดไม่ออก

"เตะพ่อแกดิ! ฉันไม่เตะบอลแล้วโว้ย!"

ทั้งสนามซ้อมเงียบกริบ เพื่อนร่วมทีมที่อยู่ในห้องแต่งตัวถึงกับอ้าปากค้าง ไม่เว้นแม้แต่ผู้ช่วยโค้ชที่ยืนงงเป็นไก่ตาแตก

"ไอ้หมอนี่มันบ้าไปแล้วหรือไง?"

แม้แต่เมย์เรเลสที่เป็นต้นเรื่องยังไม่คิดว่าเรื่องมันจะเลยเถิดขนาดนี้!

หลังจากนั้นไม่นาน บรูโน่ก็ได้สติกลับมา พร้อมกับเสียงโวยวายลั่น

"ไอ้บ้า! แกกล้าด่าฉันเรอะ! แกไม่ต้องกลับมาเหยียบสนามซ้อมนี้อีกเลย!"

พูดจบ บรูโน่ก็เดินกระฟัดกระเฟียดออกไป ทิ้งให้ห้องแต่งตัวเงียบกริบ เหลือเพียงเพื่อนร่วมทีมที่ยังงงกันเป็นแถบๆ

กวาเรสม่าได้แต่ยืนงง มองเพื่อนร่วมทีมสลับกับประตูห้องแต่งตัว

"เฮ้ย นี่ฉันไปจริงจังกับคนบ้าหรือเปล่าวะ? โคตรเสียเวลาเลย!"

เพื่อนๆ ในทีมก็พากันมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ไม่มีใครเข้าใจว่าเมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

แต่ท่ามกลางความงงงวยนั้น มีเพียงคนเดียวที่หัวเราะกลั้นไม่ไหว เมย์เรเลสหัวเราะจนท้องแข็ง น้ำตาแทบไหลออกมา

"ฮ่าๆๆๆ พวกนายงงอะไรกัน? งานนี้ฉันเองโว้ย! ฉันจัดการเอง!"

ทุกคนหันไปมองเมย์เรเลสเป็นตาเดียว

"แกทำอะไรวะ?" กวาเรสม่าเลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย

เมย์เรเลสหัวเราะจนตัวโยนก่อนจะยอมเล่า

"เรื่องมันมีอยู่ว่า ฉันเพิ่งไปเปิดเบอร์ใหม่มา แล้วฉันก็แอบเอาเบอร์นั้นใส่เข้าไปในโทรศัพท์ของไอ้ซานโตส... ตั้งชื่อไว้ว่า 'พ่อ' จากนั้นฉันก็ส่งข้อความไปหาเขาว่า... 'พ่อถูกลอตเตอรี่ 17 ล้านยูโร! แกยังจะเตะบอลไปเพื่อ?' ฮ่าๆๆๆๆ!"

ทุกคนถึงกับอ้าปากค้าง ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะกันลั่นห้อง แต่นั่นก็ถือว่าเป็นการแก้เผ็ดที่สาสมแล้วจริงๆ!

เมเรเลสหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา พร้อมกับโชว์ข้อความที่เขาส่งให้ทุกคนดู

ทุกคนถึงกับอ้าปากค้าง ตาค้างไปตามๆ กัน นี่มันมีวิธีแบบนี้ด้วยเหรอ?

ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมไอ้หมอนั่นถึงได้วิ่งหน้าตั้งออกไปเหมือนคนบ้า ที่แท้ก็เป็นเพราะเห็นข้อความนั่น คิดว่าตัวเองถูกรางวัลใหญ่จริงๆ

ด้วยสมองระดับนี้ ยังกล้าเล่นฟุตบอลอีกเหรอ?

ถึงแม้ว่าค่าเฉลี่ยระดับไอคิวของนักฟุตบอลจะไม่ได้สูงมาก แต่ถ้ามีหมอนี่อยู่ในวงการ ก็คงจะเป็นคนที่ดึงค่าเฉลี่ยให้ต่ำลงไปอีก

ไม่ต้องเดาเลยว่าเรื่องนี้จะจบยังไง ต่อให้จะเป็นการแกล้งกันเล่นหรือไม่ก็ตาม การที่เขาหลุดคำหยาบออกมาด่าผู้ช่วยโค้ช และหนีการฝึกซ้อมไปแบบนั้น มันก็เพียงพอที่จะทำให้เขาโดนบทลงโทษหนักๆ ได้

เป็นแค่หน้าใหม่ แต่กลับกล้าทำตัวแบบนี้ แถมยังเคยไปมีเรื่องกับกวาเรสม่าก่อนหน้านี้อีก คราวนี้คงไม่รอดแล้วล่ะ ไม่มีทางที่เขาจะได้อยู่ในทีมต่อไปได้

และก็ไม่ผิดจากที่ทุกคนคิด วันต่อมา ซานโตสก็เดินคอตกกลับมาที่สนามซ้อม เมื่อวานยังดีใจแทบบ้า แต่พอรู้ความจริงก็เหมือนโดนฟ้าผ่าใส่ หัวใจแทบจะหลุดออกมา

กวาเรสม่ายืนมองเขาที่เดินเข้ามาเหมือนไก่ที่โดนเชือดไปแล้ว ท่าทางที่เหมือนกับหมดอาลัยตายอยากนั่นทำให้เขาแทบจะกลั้นหัวเราะไม่ไหว นี่แหละคือผลลัพธ์ของการไม่รู้จักทำตัวให้ดี ตอนนี้ต่อให้ทำอะไรไปก็คงสายไปแล้ว

แต่ในใจของกวาเรสม่า เขากลับรู้สึกว่าตัวเองอาจจะได้ช่วยชีวิตคนไว้ก็ได้

ด้วยไอคิวและอีคิวระดับนี้ ถ้าได้เล่นฟุตบอลต่อไป ไม่ต้องพูดถึงเรื่องจะมีชีวิตที่ดีหรือไม่ แค่ไม่โดนใครกระทืบก็บุญแล้ว

หลังจากนั้นไม่นาน สโมสรได้ออกบทลงโทษ ซานโตสถูกส่งกลับไปยังทีมเยาวชนทันที และก็ไม่รู้ว่าเขาย้ายสโมสรไปหรือเลิกเล่นฟุตบอลไปเลย เพราะหลังจากนั้น กวาเรสม่าก็ไม่เคยเห็นหน้าเขาอีกเลย

กวาเรสม่าไม่เคยรู้สึกผิดกับสิ่งที่เกิดขึ้น เพราะเขายึดมั่นในหลักการของตัวเองเสมอ "ถ้าไม่มีใครมายุ่งกับเขา เขาก็จะไม่ยุ่งกับใคร" ถึงจะมีแกล้งเล่นบ้าง แต่ก็ไม่เคยคิดร้ายกับใครอย่างจริงจัง

และแน่นอนว่าเขาก็ไม่ได้เป็นคนที่ชอบสงสารใครจนเกินเหตุ ถ้าอีกฝ่ายอยากจะทำร้ายเขา เขาก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องเสแสร้งทำเป็นสงสารกลับไป มันน่าขยะแขยงมากกว่า

เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นนี้ เป็นปัญหาภายในของสโมสรปอร์โต้ แม้แต่สื่อที่ใกล้ชิดกับปอร์โต้เองยังไม่รู้เรื่องเลย ดังนั้น มันจึงไม่กลายเป็นข่าวใหญ่โต กวาเรสม่าเองก็รู้ดีว่า ถ้าข่าวนี้หลุดออกไป ชีวิตเขาคงไม่สงบสุขอย่างแน่นอน

หลังจากการซ้อมเสร็จ กวาเรสม่าในวันนี้แปลกไปจากปกติ เขาไม่ได้อยู่ซ้อมเพิ่มเติมเหมือนเคย ไม่ใช่ว่าเขาถูกพวกเพื่อนๆ ลากไปเที่ยวที่ไหน แต่เป็นเพราะเอเย่นต์ส่วนตัวของเขาอย่าง "เมนเดส" จะมาหาที่สนามซ้อม แน่นอนว่าเขาก็ไม่อาจปล่อยให้เมนเดสรอเก้อได้

“แค่ไม่กี่เดือน ไม่ได้เจอกัน นายดูแข็งแรงขึ้นเยอะเลยนะ” เมนเดสเอ่ยทักทันทีที่เห็นหน้า

ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นเอเย่นต์ของกวาเรสม่าก็ตาม แต่เมนเดสก็ไม่ได้มีเวลามาดูแลใกล้ชิดตลอดเวลา เพราะเขามีนักเตะในสังกัดอยู่มากมาย แถมแต่ละคนก็มีชื่อเสียงทั้งนั้น ยังไม่นับรวมถึงการดูแล "มูรินโญ่" โค้ชระดับโลกอีกด้วย

กวาเรสม่าได้ยินแบบนั้นก็หัวเราะ ก่อนจะเดินไปหยิบแก้วน้ำผลไม้มาให้เมนเดส แล้วนั่งเอนกายลงบนโซฟา พร้อมกับยกแขนขึ้นมาโชว์กล้ามเนื้อให้ดู

“นายคิดว่าฉันจะซ้อมเสียเปล่าๆ เหรอ?”

เมนเดสขมวดคิ้ว ก่อนจะเดินเข้ามามองกล้ามเนื้อของกวาเรสม่าอย่างตั้งใจ เขาสำรวจทุกสัดส่วนของร่างกายราวกับเป็นนักล่าทาสในยุคกลางที่กำลังประเมินมูลค่าทาส

“อืม...ดูเหมือนจะได้ผลดีทีเดียว แสดงว่านายไม่ปล่อยตัวเองให้เสียเวลาเปล่า!” เมนเดสพยักหน้า สีหน้าดูพอใจเป็นอย่างมาก

ถึงแม้การใช้คำว่า "พอใจ" อาจจะดูแปลกไปหน่อยสำหรับชายที่ยังหนุ่มแน่นอย่างเมนเดส แต่สำหรับกวาเรสม่าแล้ว เขารู้สึกเหมือนตอนที่เขายังเด็กและสอบได้ที่หนึ่ง คุณปู่ของเขาก็เคยทำสีหน้าแบบนี้แหละ