บทที่ 7 ทำสัญญาสำเร็จ ทะลวงสู่ขอบเขตทองแดง

บทที่ 7 ทำสัญญาสำเร็จ ทะลวงสู่ขอบเขตทองแดง!

เย่เฟิงพยักหน้าอย่างไม่ลังเล

สัตว์อสูรที่สหพันธ์มอบให้ฟรีนั้น มักจะทำสัญญากันในทันที เพื่อป้องกันการเกิดอุบัติเหตุที่ไม่คาดฝัน

เพียงแต่ตอนที่นักเรียนทั่วไปทำสัญญา จะมีคุณครูของโรงเรียนคอยดูแลอยู่ข้าง ๆ แต่ตอนนี้ การทำสัญญาของเย่เฟิงกลับมีผู้บริหารระดับสูงของเมืองเจียงเฉิงคอยดูแลแทน

เย่เฟิงมองไปที่ วานรภูผาราชา ที่อยู่ตรงหน้า ค่อย ๆ วางมือขวาลงบนศีรษะของมัน แล้วใช้พลังงานเล็กน้อยที่หมุนเวียนอยู่ในร่างกาย สลัก ‘อาคมพันธสัญญา’ ลงบนศีรษะของ วานรภูผาราชา!

“วูบ!”

ทันใดนั้น แสงสีทองจาง ๆ ก็ส่องสว่างขึ้นในห้องประชุม

เนื่องจากสัตว์อสูรทั้งห้าตัวที่โจวเหวินหลงจัดหามานั้นเป็นลูกหลานของสัตว์อสูรที่ถูกเพาะพันธุ์โดยมนุษย์ ถึงแม้จะยังคงมีกลิ่นอายความดุร้ายอยู่บ้าง แต่พวกมันก็ไม่ได้ต่อต้านการทำสัญญามากนัก

ในไม่ช้า ‘อาคมพันธสัญญา’ สีทองอร่ามที่เปล่งประกายก็ค่อย ๆ จางหายไปจากศีรษะของ วานรภูผาราชา

ในขณะเดียวกัน เย่เฟิงก็สัมผัสได้ถึงความคิดและอารมณ์ของ วานรภูผาราชา ที่อยู่ตรงหน้าทันที ยิ่งไปกว่านั้น สายตาที่ วานรภูผาราชา มองเย่เฟิงก็เปลี่ยนไปจากเดิม

หากก่อนหน้านี้ วานรภูผาราชา มองเย่เฟิงด้วยสายตาที่แปลกหน้าและเย็นชา ตอนนี้สายตาที่มองเขาก็เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ผูกพัน

เรียกได้ว่า ในขณะนี้ ทั้งสองได้กลายเป็นเพื่อนที่สนิทสนมกันอย่างไร้รอยต่อแล้ว

ด้านเย่เฟิง ในช่วงเวลาที่พิธีทำสัญญาเสร็จสิ้น เขารู้สึกได้ถึงพลังงานที่เข้มข้นสายหนึ่งที่หลั่งไหลจากร่างของ วานรภูผาราชา เข้าสู่ร่างกายของเขา!

“ปัง!”

คลื่นพลังงานเล็กน้อยปะทุออกมาจากร่างกายของเย่เฟิง ระดับพลังของเขาทะลวงจาก ‘เหล็กดำขั้นสาม’ ไปสู่ ‘เหล็กดำขั้นสี่’

“ปัง!”

“ปัง!”

“ปัง!”

“ปัง!”

ต่อจากนั้น คลื่นพลังงานหลายสายก็ปะทุขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง โดยที่คลื่นพลังงานแต่ละสายแข็งแกร่งกว่าคลื่นก่อนหน้า!

ในเวลาอันสั้น ระดับพลังของเย่เฟิงก็พุ่งทะลุเข้าสู่ ‘เหล็กดำขั้นเก้า’ สูงสุดทันที เหลืออีกเพียงก้าวเดียวก็จะเข้าสู่ขอบเขต ‘ทองแดง’

เมื่อรู้สึกถึงพลังที่เต็มเปี่ยมในร่างกาย เย่เฟิงก็พอใจ

พลังงานที่ วานรภูผาราชา ส่งกลับมาให้หลังทำสัญญาเสร็จสิ้น ทำให้เขาทะลวงถึงหกระดับ และไปถึงจุดสูงสุดของขอบเขต ‘เหล็กดำ’ ได้ในทันที

ทว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น เพราะพรสวรรค์ระดับ SSS อีกอย่างที่เขาสามารถใช้ได้ในขอบเขต ‘เหล็กดำ’ อย่าง ‘การบำรุงพลังกลับคืน’ ก็ยังไม่ได้ใช้เลย

เมื่อเขาใช้พรสวรรค์นี้แล้ว เชื่อได้เลยว่าระดับพลังของเขากับ วานรภูผาราชา จะสามารถทะลุทะลวงได้อีกครั้ง

“เหล็กดำขั้นเก้าสูงสุด” โจวเหวินหลงตาเป็นประกาย!

“ห่างจากขอบเขต ‘ทองแดง’ เพียงครึ่งก้าวเท่านั้น แต่ระดับพลังเท่านี้ยังไม่เพียงพอที่จะเข้า ‘สถาบันดารา’ ได้หรอก แต่ เย่เฟิง จะวัดด้วยมาตรฐานของคนทั่วไปไม่ได้”

“แค่พรสวรรค์ระดับ SSS ของเขา สถาบันดารา ก็จะไม่สนใจระดับพลัง แล้วยอมยกให้คนอื่นอยู่แล้ว!” ความคิดเช่นนี้แวบเข้ามาในหัวของโจวเหวินหลง

“เย่เฟิง ตอนนี้นายทำสัญญาและเป็น ‘ปรมจารย์สัตว์อสูร’ เสร็จเรียบร้อยแล้ว หลังจากนี้ก็ใช้เวลาสื่อสารและร่วมมือกับสัตว์อสูรของนายให้มากขึ้น ไม่ต้องไปโรงเรียนแล้วก็ได้”

“ในการทดสอบศิลปะการต่อสู้สำหรับการสอบเข้ามหาวิทยาลัยในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า นายแค่ต้องคิดว่าจะเลือก ‘สถาบันดารา’ หรือ ‘สี่สถาบันหลัก’ เท่านั้นเอง!”

“ไม่แน่ว่าไม่ถึงครึ่งเดือน สถาบันทั้งห้านี้อาจจะมาคัดเลือกนายไปล่วงหน้าแล้วก็ได้!” โจวเหวินหลงกล่าวอย่างเรียบง่าย

เย่เฟิงพยักหน้า ‘สถาบันดารา’ และ ‘สี่สถาบันหลัก’ คือสุดยอดแห่ง ‘ปรมจารย์สัตว์อสูร‘

โดยที่ ‘สถาบันดารา’ นั้นมีพลังเหนือกว่า ‘สี่สถาบันหลัก’ มาก ชื่อเสียงของมันกึกก้องไปทั่ว จนแม้แต่สัตว์อสูรและเผ่าพันธุ์ต่าง ๆ ก็ยังหวาดกลัว

ดังนั้น ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เขาจะเลือกเข้าร่วม ‘สถาบันดารา’

“อ้อ! การ์ดใบนี้นายรับไป!”

ในขณะนั้น โจวเหวินหลงพลิกฝ่ามือ การ์ดคริสตัลใสที่เปล่งประกายแสงสีฟ้าอ่อน ๆ ก็ปรากฏขึ้นบนมือของเขา แล้วยื่นให้เย่เฟิง

“การ์ดใบนี้มี ยี่สิบล้านคริสตัล ถือเป็นกำลังใจและการสนับสนุนจากเมืองเจียงเฉิงของเรา!”

ดวงตาของเย่เฟิงเป็นประกาย ถึงแม้ว่าตอนนี้เขาได้ทำสัญญากับ วานรภูผาราชา ศักยภาพห้าดาวแล้ว แต่ในความเป็นจริงแล้วเขามีเงินติดตัวน้อยมาก

ทรัพย์สินทั้งหมดของเขานอกเหนือจากบ้านที่พ่อแม่ทิ้งไว้ ก็แทบไม่มีอะไรอื่นเลย

และการที่โจวเหวินหลงมอบ ‘คริสตัล’ ให้ในตอนนี้ ก็เป็นสิ่งที่เขาต้องการมากที่สุด

“ถ้าอย่างนั้นผมขอรับไว้ด้วยความเคารพครับ ขอบคุณท่านเจ้าเมือง เมืองเจียงเฉิงจะเป็นบ้านเกิดของผมเสมอ!”

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เฟิง โจวเหวินหลงและทุกคนที่อยู่ในห้องก็ยิ้มออกมา

พวกเขาทำทั้งหมดนี้เพื่ออะไร? ก็เพื่อต้องการให้เย่เฟิงจดจำว่าเมืองเจียงเฉิงเคยให้ความช่วยเหลือและสนับสนุนเขา ก่อนที่เขาจะก้าวขึ้นมาเป็น ‘ยอดฝีมือ’ ไม่ใช่หรือ?

“ดี! ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็จะไม่รั้งนายไว้แล้ว ถ้าสถาบันต่าง ๆ มาถึงก่อนเวลา เราค่อยพบกันอีกครั้ง!”

โจวเหวินหลงสบตากับกาวเหวินหวู่ ผู้อำนวยการเฒ่าก็เข้าใจทันที และให้ผู้อำนวยการคนหนึ่งพาเย่เฟิงออกไป

ด้านนี้ เย่เฟิงเก็บ วานรภูผาราชา เข้าไปใน ‘มิติสัตว์อสูร’ ซึ่งเป็นพื้นที่พิเศษสำหรับ ‘ปรมจารย์สัตว์อสูร’ แล้วก็ออกจากโรงเรียนไปพร้อมกับผู้อำนวยการคนนั้น

แต่เขาไม่ได้กลับบ้าน แต่กลับนั่งรถไปยังชานเมืองเจียงเฉิง ไปยังสถานที่ที่ค่อนข้างรกร้างแห่งหนึ่ง

เขาไม่ได้คิดจะออกจากเมือง เพราะตอนนี้พลังของเขายังไม่แข็งแกร่งพอ ต้องรู้ว่าในยุคนี้ เมืองที่มนุษย์อาศัยอยู่นั้นเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุด เพราะนอกเมืองจะเต็มไปด้วยสัตว์อสูรที่รายล้อมอยู่

และเคยเกิดภัยพิบัติมากมาย เช่น การโจมตีเมืองของสัตว์อสูร และฝูงสัตว์อสูรขนาดใหญ่ ซึ่งได้สร้างความสูญเสียครั้งใหญ่ให้กับมนุษย์ แม้แต่เมืองหลายแห่งก็ถูกสัตว์อสูรบุกทะลวง ทำให้มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บจำนวนมาก

ดังนั้น ‘ปรมจารย์สัตว์อสูร’ จึงจะเดินทางออกไปนอกเมืองได้ก็ต่อเมื่อมีระดับพลังถึงระดับหนึ่งแล้วเท่านั้น ไม่อย่างนั้น ‘ปรมจารย์สัตว์อสูร’ ส่วนใหญ่จะรวมกลุ่มหรือรวมทีมกันเพื่อออกไปทำภารกิจนอกเมือง

สิบนาทีต่อมา เมื่อรู้สึกว่ารอบ ๆ ไม่มีอะไรผิดปกติ เย่เฟิงก็โบกมือ เรียก วานรภูผาราชา ออกมา!