บทที่ 35 - ขอให้คุณปรับบทละครสักหน่อย

คุณยายเซี่ยไม่ได้ถือสา อารมณ์กลับดีมาก พูดว่า "บ้านจี้เซียงวันนี้ซื้อรถเล็กคันหนึ่ง เมื่อกี้ไปดูมา ดีจริงๆ!"

"หลานชายคนโตไม่ใช่บอกว่าจะสอบใบขับขี่แต่เงินไม่พอเหรอ? ยายจะให้เขาพันหนึ่ง ให้เขารีบไปสอบใบขับขี่ซะ"

เทียนไฉ่ฮวาตาโตด้วยความตกใจ:

"อะไรนะ? บ้านน้องชายคนที่สองซื้อรถแล้วเหรอ?"

"ซื้อแล้ว! ยายบอกแล้วว่าผู้หญิงซื้อรถทำไม? แต่น้องชายคนที่สองของเธอไม่ยอมฟัง พอแต่งงานไปก็กลายเป็นของบ้านคนอื่น!"

คุณยายเซี่ยนึกถึงคำพูดของลูกชายคนที่สองแล้วโมโหมาก!

"ต่อไปถ้าลูกชายคนที่สองไม่อยู่แล้ว บ้านนั้นจะไม่มีผู้ชายสักคนที่จะทุบโถ ตอนนั้นคงต้องให้หลานชายคนโตทุบโถแทน"

[ในพิธีศพลูกชายคนโตจะเป็นผู้ทุบโถ นี่เป็นประเพณีที่สืบทอดกันมาหลายพันปี]

เทียนไฉ่ฮวาที่อยู่ข้างๆ เพิ่งจะหายตกใจ แต่พอได้ยินว่าคุณยายเซี่ยจะให้เงินหนึ่งพันแก่ลูกชายคนโตของเธอ อารมณ์จึงดีขึ้น

"ชิงชิงนี่ไปทำอะไรข้างนอก? ทำไมหาเงินได้เยอะขนาดนี้?"

"จะไม่ใช่อะไรที่ไม่อาจเปิดเผยหรอกนะ?" เทียนไฉ่ฮวาคิดถึงละครน้ำเน่าที่ผู้หญิงถูกเลี้ยงดู

"ผมก็อยากไปเรียนใบขับขี่ น้องชายคนที่สองก็ไปสมัครเรียนใบขับขี่แล้ว" เซี่ยจี้เฉิงพูด

"คุณไม่ต้องเรียนหรอก ให้ไฟไฟเรียนดีกว่า ตอนนั้นเขาขับรถพาเราไปเที่ยวรอบๆ" เทียนไฉ่ฮวาขมวดคิ้วพูด

เรียนใบขับขี่ก็หลายพันบาท ให้ลูกชายเรียนก็พอ

เซี่ยจี้เฉิงคิดแล้วก็ใช่ แต่ก็ลังเล:

"ก็ได้! แต่รถเป็นของชิงชิง เราไปขอยืมจะเกรงใจไปหน่อยไหม?"

คุณยายได้ยินคำพูดนี้ ไม่พอใจพูดว่า "มีอะไรต้องเกรงใจด้วย? นายเป็นลุงของเธอ เราเป็นครอบครัวเดียวกัน มีอะไรที่ยืมไม่ได้!"

"แม่พูดถูก! เราเป็นครอบครัวเดียวกัน มีอะไรที่ยืมไม่ได้!" เทียนไฉ่ฮวาพูด

เธอคิดในใจ บ้านน้องชายคนที่สองมีลูกแค่คนเดียว ต่อไปถ้าบ้านมีเรื่องอะไร ก็ต้องพึ่งพาพวกเขาช่วยไม่ใช่หรือ? ยืมรถมีอะไรที่ไม่ให้ยืม?

ต่อไปที่ดินของพวกเขาก็จะเป็นของพวกเราด้วย

วันรุ่งขึ้นเซี่ยชิงพาพ่อแม่ไปชมซูเปอร์มาร์เก็ตของเธอ อีกไม่กี่วันก็จะเปิดร้านแล้ว

ที่นี่อยู่ชานเมือง จากบ้านพวกเขามาที่นี่ขับรถก็ไม่ไกล แค่สิบกว่านาที

"แม่ ถ้าไม่อยากอยู่บ้าน ก็มาที่นี่ดูแลได้นะคะ หนูเพิ่งลงประกาศรับสมัครพนักงาน"

หยางเซียพยักหน้า มองซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่ เธอรู้สึกตื่นเต้นในใจ!

เซี่ยจี้เซียงเดินดูรอบหนึ่ง ขมวดคิ้วเล็กน้อยพูดอย่างเป็นห่วง "ชิงชิง สภาพแวดล้อมรอบๆ นี่ดูเงียบเหงานะ!"

แม้เซี่ยจี้เซียงจะไม่ได้เรียนสูง แต่เขารู้ว่าการเปิดซูเปอร์มาร์เก็ตต้องมีคนเยอะๆ รอบข้าง จึงจะขายของได้

รอบๆ นี้แม้จะสร้างตึกเสร็จแล้ว สภาพแวดล้อมก็ไม่เลว แต่ยังไม่มีคนเข้ามาอยู่

"บริเวณนี้หนูดูไว้แล้ว! และหนูมีลูกค้าประจำ พ่อ ไม่ต้องกังวลนะคะ"

"งั้นก็ฟังลูกสาวล่ะกัน!"

จากนั้นเซี่ยชิงก็เข้าร่วมเครือข่ายซูเปอร์มาร์เก็ตในเมือง สามารถสั่งสินค้าจากที่นั่นได้โดยตรง

ใกล้เปิดร้าน เซี่ยชิงก็สั่งของจำนวนมากไว้ล่วงหน้า

ซูเปอร์มาร์เก็ตนี้มีคลังสินค้าขนาดใหญ่มากอยู่ด้านหลัง และยังมีห้องใต้ดินที่สามารถเก็บของได้อีก

ในช่วงไม่กี่วันต่อมา มีคนมาสมัครงานทยอยกันมา เซี่ยชิงรับสมัครทั้งหมดสามคน

ที่ประตูเธอติดตั้งเครื่องชำระเงินอัตโนมัติหลายเครื่อง ซึ่งช่วยประหยัดแรงงานได้

และเนื่องจากเธอสั่งของจำนวนมากเพื่อส่งให้ฝั่งของซูอวี้ เธอจึงไม่คิดจะรับสมัครคนมากเกินไป

เธอรับสมัครทั้งหมด 3 คน สองคนอายุ 30 กว่า หวังฉิน จางลี่ และอีกคนอายุ 40 กว่า อู๋ฟาง ทั้งสามคนล้วนเป็นคนซื่อสัตย์

"ป้าอู๋ฟาง ช่วงเช้าแปดโมงถึงสิบโมง ช่วงบ่ายสองโมงถึงสี่โมง รับผิดชอบทำความสะอาดในร้าน หยุดได้สัปดาห์ละสองวัน เงินเดือน 2,800 บาท"

"ดีค่ะ ดีค่ะ ดิฉันรับรองว่าจะทำความสะอาดอย่างทั่วถึง!" อู๋ฟางดีใจพูด

นี่เป็นงานที่ดีมาก ใกล้บ้าน ทำงานแค่วันละสี่ชั่วโมง และมีวันหยุดสองวันต่อสัปดาห์!

งานดีแบบนี้จะหาที่ไหนได้อีก!

"พี่ฉิน จางลี่ พวกคุณรับผิดชอบงานแคชเชียร์ในร้าน สลับกันสองกะ กะแรกแปดโมงเช้าถึงบ่ายโมง กะที่สองบ่ายโมงถึงหนึ่งทุ่ม"

"หยุดสัปดาห์ละหนึ่งวัน เงินเดือน 3,500 บาท"

"อ้อใช่! วันหยุดนักขัตฤกษ์จ่ายเป็นสองเท่า ทำล่วงเวลามีค่าล่วงเวลา"

ก่อนมาสัมภาษณ์พวกเขาคิดว่าที่นี่สัมภาษณ์ยาก มีคนมาสัมภาษณ์กว่ายี่สิบคนแต่ถูกคัดออกไปหมด เหลือแค่พวกเขาสามคน

คนที่เดินออกไปก่อนบอกว่าเจ้าของร้านนี่แปลกประหลาด ไม่รู้ว่าทำไมถึงถูกคัดออก

ไม่คิดว่าแค่ถามพวกเขาไม่กี่คำถามก็รับไว้แล้ว

ความจริงคือเซี่ยชิงดูดซับหินพลังงานมามากเกินไป ทำให้การได้ยินและการมองเห็นไวขึ้น สามารถจับสังเกตสีหน้าท่าทางเล็กๆ น้อยๆ ของคนได้

คนที่มาก่อนหน้าไม่ซื่อสัตย์ แต่สามคนนี้ดี มีแม่ลูกอ่อนสองคน และผู้หญิงวัยกลางคนหนึ่งคน

ทั้งสามคนดีใจมาก โดยเฉพาะแม่ลูกอ่อนสองคน ทำงานเป็นกะแบบนี้ไม่เหนื่อยเกินไป และยังดูแลลูกได้! ที่สำคัญเงินเดือนก็สูง! วันหยุดนักขัตฤกษ์ยังมีค่าล่วงเวลาอีก!

"ดีจริงๆ!"

"นี่คือสัญญาจ้าง เราเซ็นกันเลย ทดลองงานหนึ่งเดือน จ่ายเงินเดือนเต็ม"

"ดีค่ะ ดีค่ะ!"

ทุกคนร่วมงานกันอย่างพอใจ พร้อมเซ็นสัญญา เซี่ยชิงให้พวกเขามาทำงานมะรืนนี้

พรุ่งนี้โรงงานที่ส่งสินค้าให้เธอจะมา ข้าวสาร แป้ง น้ำมันที่เธอสั่งไว้เป็นสองเท่า ส่วนหนึ่งเก็บไว้ในคลังปกติ อีกส่วนเก็บไว้ในร้านว่างข้างๆ

หลายคนที่เดินออกจากร้านยังดีใจมาก

หวังฉินพูดอย่างตื่นเต้น "ฉันเคยสมัครงานแคชเชียร์ที่ซูเปอร์มาร์เก็ต กว่าจะเลิกงานก็สี่ทุ่ม แต่ที่นี่เลิกงานหนึ่งทุ่มแล้ว"

"สำคัญที่เงินเดือนดี สวัสดิการก็ดี! สลับกันทำงานเป็นกะ ก็สามารถอยู่บ้านดูแลลูกได้"

ไม่แปลกที่การสัมภาษณ์ก่อนหน้านี้เข้มงวด สวัสดิการดี ไม่อย่างนั้นทุกคนก็อยากมาทำงานที่นี่

หลังจัดการเรื่องร้านซูเปอร์มาร์เก็ตเสร็จ การ์ตูนของเซี่ยชิงก็ดังมาก บรรณาธิการการ์ตูนยังโทรมาเร่งให้อัพเดตใหม่

เซี่ยชิงสแกนไว้ล่วงหน้าแล้ว จึงปล่อยตอนใหม่ติดต่อกันอีกหลายตอน

นิยายจีนโบราณสองเล่มที่เซี่ยชิงเผยแพร่กำลังดังมาก อยู่ในอันดับหนึ่งและสองของชาร์ต

หลังจากขายลิขสิทธิ์ทั้งสองเล่มไปแล้ว ในเน็ตก็มีคนพูดว่าอยากให้ใครมาแสดง

แต่ตอนนี้ตอนจบของหนังสือทั้งสองเล่มยังไม่ได้เผยแพร่

ในเวยป๋อ ฮอตเสิร์ชมีเรื่อง "ตัวละครเอกชายหญิงของ 'อำนาจที่กวาดล้างทั่วหล้า จักรพรรดินีที่หนึ่ง' เหมาะกับใครแสดง"

[นี่เป็นละครนางเอกเก่งครั้งแรก! ต้องเป็นติ้งป่าแน่นอน]

[จ้าวหยิงเป่าก็เหมาะมาก]

สรุปคือในเน็ตยังทำโพลโหวต และหลายคนแท็กบัญชีเวยป๋อของเธอในคอมเมนต์

บัญชีของเธอได้รับการรับรองแล้ว นักเขียน "ผัดพริก" ตอนนี้มีผู้ติดตามกว่าสองล้านคนแล้ว

โทรศัพท์ของเซี่ยชิงดังขึ้น

"สวัสดีค่ะ ฉันเป็นโปรดิวเซอร์จากบริษัทเทียนเอ็นเตอร์เทนเมนต์"

"สวัสดีค่ะ!"

"เป็นอย่างนี้นะคะ ฉันอ่านนิยายของคุณแล้ว จะขอให้คุณปรับบทละครสักหน่อยได้ไหมคะ?"

[จบบท]