บทที่ 24: ยอดพรหมยุทธ์ ตู๋กูป๋อ

บทที่ 24: ยอดพรหมยุทธ์ ตู๋กูป๋อ

เช้าวันรุ่งขึ้น หวังเฉิงคุนที่จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ก็ออกเดินทางไปกับหวังเถิงมุ่งหน้าสู่ป่าอาทิตย์อัสดงเพื่อหาวงแหวนวิญญาณ

ขณะที่รถม้าวิ่งไปตามถนนกว้าง หวังเถิงก็อารมณ์ดีเป็นพิเศษ การที่ได้เพิ่มวงแหวนวิญญาณให้กับวิญญาณยุทธ์ของเขานั้น ทำให้เขามีความสุขยิ่งกว่าการมีแฟนเสียอีก

ก็แน่ล่ะ แม้แต่ยอดพรหมยุทธ์ หากไม่นับว่ามีวิญญาณยุทธ์แฝด ก็ยังมีวงแหวนวิญญาณได้เพียงเก้าวงเท่านั้น

หรือว่าเหล่าวิญญาจารย์ 'เจ้าสมุทร' ที่มีแฟนเยอะแยะ จะมีจำนวนแฟนสาวเยอะกว่าจำนวนวงแหวนวิญญาณของตัวเองเสียอีก?

อย่างน้อยที่สุด หวังเถิงก็รู้ว่าในเนื้อเรื่องดั้งเดิม ไต้มู่ไป๋ ‘พยัคฆ์ตัณหาเนตรมาร’ ที่ทุกคนเรียกว่า ‘นายน้อยไต้’ นั้นเปลี่ยนแฟนสาวเป็นว่าเล่น และยังมีหม่าหงจวิ้น ‘หงส์อัคคีมาร’ ที่ก็คบผู้หญิงมามากเช่นกัน เมื่อเทียบกันแล้ว จำนวนวงแหวนวิญญาณนั้นน้อยกว่าเยอะ

แน่นอนว่า หวังเถิงที่ได้รับการศึกษาภาคบังคับในชาติก่อน ไม่มีทางเป็นคนเหลวไหลแบบนั้นเด็ดขาด อย่างไรเสีย หวังเถิงก็เป็นคนรักเดียวใจเดียว

แต่พอคิดถึงเหล่าสาวงามมากมายในทวีปโต้วหลัว หวังเถิงก็อดรู้สึกสับสนในใจไม่ได้ เขาควรจะเลือกใครดี?

—มีแต่เด็กเท่านั้นที่เลือก ผู้ใหญ่อย่างเราต้องเอาทั้งหมด!

ในขณะนี้ หวังเถิงยังเป็นแค่เด็ก เขาก็เลยต้องเริ่มเลือก แต่ทว่า... อาการ 'รักพี่เสียดายน้อง' ของหวังเถิงก็กำเริบขึ้นมาอีกครั้ง

"ถุย ถุย ถุย ข้ายังเป็นเด็กไร้เดียงสาอยู่นะ! ไม่ควรคิดเรื่องแบบนี้สิ!" เมื่อคิดถึงปัญหาเรื่องการหาแฟนในอนาคต หวังเถิงก็อดที่จะหน้าแดงไม่ได้

แต่ในขณะนั้นเอง แรงกดดันจากพลังวิญญาณอันทรงพลังก็แผ่มาจากแดนไกล ม้าที่ลากรถม้าไม่ทันตั้งตัวก็ตกใจกลัว จนเกือบจะทำให้รถม้าพลิกคว่ำ

ไม่เพียงแต่ม้าลากรถเท่านั้น แม้แต่หวังเถิงเองก็รู้สึกอึดอัดอย่างมาก โชคดีที่แรงกดดันพลังวิญญาณนี้ไม่ได้อยู่ใกล้ และไม่ได้มุ่งเป้ามาที่ใครเป็นพิเศษ มิฉะนั้นหวังเถิงคงได้ขายหน้าไปแล้ว

ในเวลานี้ ตู๋กูป๋อกำลังอารมณ์ดีอย่างยิ่ง เมื่อไม่กี่วันก่อน ในบ่อน้ำแข็งไฟหยินหยาง ในที่สุดเขาก็สามารถทะลวงผ่านคอขวดระดับ 89 และก้าวขึ้นสู่ระดับ 90 กึ่งยอดพรหมยุทธ์ได้

เนื่องจากนิสัยที่แปลกประหลาดของตู๋กูป๋อและไม่ชอบการผูกมัดจากองค์กร เขาจึงไม่ได้เข้าร่วมกับกองกำลังหลักใดๆ ในทวีปโต้วหลัว การที่ไม่มีผู้เชี่ยวชาญระดับยอดพรหมยุทธ์นำทีม และแม้ว่าวงแหวนวิญญาณแปดวงก่อนหน้านี้ของเขาจะแทบจะไม่บรรลุการผสมผสานวงแหวนวิญญาณที่ดีที่สุด อายุของมันก็ไม่ได้โดดเด่นเป็นพิเศษ และไม่ถึงขีดจำกัดอายุสำหรับการดูดซับวงแหวนวิญญาณ ความแข็งแกร่งของเขาจึงไม่ได้ยอดเยี่ยมขนาดนั้น

ตู๋กูป๋อซึ่งอยู่ตัวคนเดียว บังเอิญไปพบกับสัตว์วิญญาณอายุกว่าเจ็ดหมื่นปีในป่าอาทิตย์อัสดงเข้า หลังจากล่ามัน มันก็กลายเป็นวงแหวนวิญญาณวงที่เก้าของเขา ทำให้เขาก้าวขึ้นสู่ระดับยอดพรหมยุทธ์ได้สำเร็จ

โชคดีที่ดวงของเขายังไม่เลวร้ายนัก แม้ว่าอายุของวงแหวนวิญญาณจะค่อนข้างต่ำไปหน่อย แต่ระดับพลังวิญญาณของเขาก็แตะระดับ 91 ได้ ทำให้เขาไม่กลายเป็นยอดพรหมยุทธ์ระดับ 90 ที่ไม่เคยมีมาก่อน

แม้ว่าพลังการต่อสู้ตัวต่อตัวของเขาอาจจะอ่อนแอไปบ้าง แต่เขาก็ยังเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับยอดพรหมยุทธ์ ตู๋กูป๋อจึงอารมณ์ดีมาก

ขณะที่เขาบินกลับจากป่าอาทิตย์อัสดงไปยังเมืองเทียนโต่ว ตู๋กูป๋อก็ปลดปล่อยแรงกดดันพลังวิญญาณในฐานะผู้เชี่ยวชาญระดับยอดพรหมยุทธ์ออกมาอย่างเต็มที่โดยไม่ปิดบัง

หลังจากบรรลุขอบเขตยอดพรหมยุทธ์ ตู๋กูป๋อก็ได้ตัดสินใจฉายาของตนเองแล้ว เนื่องจากเขาเชี่ยวชาญด้านพิษ เขาจึงจะใช้ 'พิษ' เป็นฉายา

'จากนี้ไป ข้าคือ 'พิษพรหมยุทธ์'!'

"ท่านพ่อ เกิดอะไรขึ้นหรือครับ?" ในขณะนี้ หวังเถิงสัมผัสได้ถึงแรงกดดันพลังวิญญาณอันทรงพลังจากแดนไกล และรีบถามพ่อของเขาทันที

"หวังเถิง ดูเหมือนว่าตู๋กูป๋อจะได้เลื่อนขั้นเป็นยอดพรหมยุทธ์แล้ว ยอดพรหมยุทธ์นั้นช่างอยู่จุดสูงสุดของเหล่าวิญญาจารย์ แข็งแกร่งจริงๆ จากนี้ไป ทวีปโต้วหลัวก็จะมีผู้เชี่ยวชาญที่น่าเคารพเพิ่มขึ้นอีกคนแล้ว"

หวังเฉิงคุนสังเกตเห็นได้เร็วกว่าหวังเถิง แม้ว่าจะอยู่ไกลกันมาก เขาก็ยังจำได้ว่าเป็นใคร ท้ายที่สุดแล้ว ตู๋กูป๋อเคยเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับ 'วิญญาณพรหมยุทธ์' มาก่อน และชื่อเสียงของเขาก็ไม่ใช่น้อย หวังเฉิงคุนก็รู้จักคนผู้นี้เช่นกัน

"ยอดพรหมยุทธ์เหรอ?"

หวังเถิงเคยคิดว่ายอดพรหมยุทธ์ก็ไม่ได้พิเศษอะไร ท้ายที่สุด ในทวีปโต้วหลัวดั้งเดิม ยอดพรหมยุทธ์จำนวนมากก็ล้มตายในภายหลัง หรือแม้แต่เทพเจ้าก็ยังดับสูญ

แต่ตอนนี้ เมื่อเขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันทรงพลังของยอดพรหมยุทธ์จากระยะไกลขนาดนี้ หวังเถิงก็ไม่คิดเช่นนั้นอีกต่อไป ต่อหน้ากลิ่นอายที่ทรงพลังนี้ หวังเถิงไม่สามารถแม้แต่จะคิดต่อต้านได้ ช่องว่างมันช่างมากเกินไปจริงๆ

ยิ่งไปกว่านั้น ตู๋กูป๋อคนนี้ยังถูกจัดว่ามีพลังต่อสู้ที่อยู่รั้งท้ายในบรรดายอดพรหมยุทธ์ด้วยกัน มันยากที่จะจินตนาการถึงบารมีของ 'สุดยอดพรหมยุทธ์' ทั้งสามคนที่ยังคงอยู่ในทวีปโต้วหลัว

เมื่อมองไปที่สีหน้าอิจฉาเล็กๆ ของพ่อ หวังเถิงก็รีบเอาใจทันที

"ท่านพ่อ ในอนาคตท่านก็จะกลายเป็นยอดพรหมยุทธ์ได้เช่นกันครับ"

หวังเฉิงคุนไม่คาดคิดว่าลูกชายจะพูดเช่นนี้

"ฮ่าฮ่า หวังเถิง พ่อรู้พรสวรรค์ของตัวเองดี อนาคตของพ่อคงหมดหวังแล้ว แต่ลูกน่ะแตกต่าง พ่อเชื่อว่าลูกจะต้องเป็นยอดพรหมยุทธ์ได้อย่างแน่นอน ถึงตอนนั้น พ่อก็จะมีลูกชายเป็นยอดพรหมยุทธ์ ใครจะไม่ อิจฉา พ่อบ้างล่ะ!"

หวังเฉิงคุนเป็นคนมองโลกในแง่ดี แม้ว่าเขาจะหมดหวังที่จะเป็นยอดพรหมยุทธ์แล้ว แต่การมีลูกชายเป็นยอดพรหมยุทธ์ก็ยังดีไม่น้อย!

"."

เป็นความจริง หากปราศจากความช่วยเหลือจากภายนอก ความหวังของหวังเฉิงคุนที่จะบรรลุระดับยอดพรหมยุทธ์ในอนาคตนั้นช่างริบหรี่ เขาอาจจะติดอยู่ที่คอขวดระดับ 89 ไปตลอดชีวิต ท้ายที่สุด พลังวิญญาณแรกเริ่มระดับ 8 และวิญญาณยุทธ์คุณภาพสูง ก็ยังด้อยกว่าเหล่าอัจฉริยะที่มีพลังวิญญาณเต็มมาแต่กำเนิดและวิญญาณยุทธ์ระดับสุดยอด

อย่างไรก็ตาม หวังเถิงมี 'เคล็ดวิชาควบแน่นแก่นวิญญาณ' ตราบใดที่เขาทำตามขั้นตอน การบรรลุยอดพรหมยุทธ์ก็แทบจะไม่มีปัญหา

ไม่ต้องพูดถึงว่า หวังเถิงยังหมายตาสวนยาของตู๋กูป๋อไว้อีกด้วย ในอนาคต การเลื่อนขั้นเป็นยอดพรหมยุทธ์ของพ่อแม่เขาก็เป็นเรื่องที่แน่นอนอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?

แน่นอนว่า สำหรับตอนนี้ มันเป็นเพียงความคิด แม้ว่าตู๋กูป๋อจะอยู่รั้งท้ายในบรรดายอดพรหมยุทธ์ หวังเถิงก็ไม่สามารถรับมือเขาได้ และแม้แต่พ่อแม่ของเขารวมกันก็ยังเอาชนะเขาไม่ได้

โชคดีที่ ตู๋กูป๋อเป็นผู้ไม่รู้หนังสืออันดับหนึ่งในทวีปโต้วหลัว เขาไม่รู้จักสรรพคุณของ 'สมุนไพรเซียน' เลย นั่งทับภูเขาสมบัติโดยไม่รู้ตัวโดยสิ้นเชิง

ตู๋กูป๋อโชคดีมากจริงๆ ไม่อย่างนั้น ทำไมถึงไม่มีคนอื่นค้นพบบ่อน้ำแข็งไฟหยินหยาง ทั้งๆ ที่มันอยู่ในป่าอาทิตย์อัสดงมานานหลายปี? เขามีโชคที่เหลือเชื่อจริงๆ

น่าเสียดาย ไม่ว่าโชคจะดีแค่ไหน การไม่รู้สรรพคุณของสมุนไพรเซียนก็ไร้ประโยชน์ และมันก็แค่เป็นประโยชน์ต่อถังซานไปเปล่าๆ

จากจุดนี้ จะเห็นได้ว่าวิญญาจารย์ที่ยอดเยี่ยมไม่เพียงแต่ต้องการความแข็งแกร่งที่ทรงพลังเท่านั้น แต่ยังต้องการรากฐานทางวัฒนธรรมที่ลึกซึ้งอีกด้วย นี่จึงเป็นเหตุผลที่หวังเถิง แม้จะมีตัวช่วยโกง ก็ยังไม่ละทิ้งการเรียนรู้ความรู้ต่างๆ

ในขณะนี้ หวังเถิงที่ได้สัมผัสกับแรงกดดันจากกลิ่นอายของตู๋กูป๋อ ก็ได้ตั้งเป้าหมายเล็กๆ ไว้ในใจอย่างเงียบๆ—หากในอนาคตเขาไม่สามารถถอนสมุนไพรเซียนทั้งหมดออกจากสวนยาของตู๋กูป๋อได้ เขาก็คงไม่คู่ควรกับความเย่อหยิ่งของตู๋กูป๋อ!

ในขณะนี้ ตู๋กูป๋อกำลังดีใจกับการได้เป็นยอดพรหมยุทธ์! เห็นได้ชัดว่าเขาไม่รู้เลยว่าสวนยาอันล้ำค่าของเขาได้ตกเป็นเป้าหมายเสียแล้ว

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ในเนื้อเรื่องดั้งเดิม ตู๋กูป๋อขับไล่กลุ่มเชร็คออกจากโรงเรียนจักรพรรดิเทียนโต่ว จากจุดนี้จะเห็นได้ว่า แม้ว่าความแข็งแกร่งของตู๋กูป๋อจะถูกใช้เป็นหน่วยวัดในหมู่ยอดพรหมยุทธ์ แต่นิสัยของเขาก็ยังคงเย่อหยิ่งไม่น้อย