บทที่ 20 ช่วงเวลาอันน่าตื่นเต้นมาถึงแล้ว

บทที่ 20 ช่วงเวลาอันน่าตื่นเต้นมาถึงแล้ว

“เจ้าน้องชาย, เป็นอะไรของนาย? อยู่ๆ ก็โพล่งความจริงที่มันแทงใจดำออกมาได้ยังไง?”

หวังเต็งส่ง ‘สายตาพิฆาต’ ให้หวังชงทันที

ไม่รู้ด้วยเหตุผลอะไร, หวังชงสะท้านขึ้นมา, สัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่ไม่ค่อยดี, และรีบเผ่นแน่บ, เตรียมจะชิ่งหนีทันที

แต่หวังเต็งตาไวมือไว. ก่อนที่หวังชงจะชิ่งหนีได้ทัน, เขาก็คว้าคอเสื้อด้านหลังของน้องชาย, ยกตัวหวังชงลอยขึ้นจากพื้น

“รู้รึยังว่าผิด?”

“อ๊า~! พี่, ปล่อยผมลง!”

หวังชงเริ่มดิ้นรน, แต่ก็เห็นได้ชัดว่าไร้ประโยชน์. ในฐานะเด็กธรรมดา, หวังชงไม่สามารถสลัดหลุดจากมือของหวังเต็งได้

“หืม, ดูเหมือนจะยังไม่สำนึกสินะ~! แล้วจะวิ่งทำไม? ร้อนตัวรึไง?”

“เปล่า~, ไม่มีอะไร!”

เมื่อเห็นแววตาแปลกๆ ของพี่ชาย, หวังชงก็รีบสงบเสงี่ยมเจียมตัวทันที

ขมขื่นในใจ แต่พูดออกไปไม่ได้, ไม่งั้นโดนอัดแน่!

“งั้นบอกมาอีกทีซิ, ว่าไอ้นี่มันเหมือนรึเปล่า?”

หวังเต็งสร้างภาพวาดดอกเบญจมาศหยาบๆ ขึ้นมาในมืออีกครั้ง, แล้วจ้องเขม็งไปที่หวังชง

ในทันที, ใบหน้าของหวังชงก็พลันบิดเบี้ยว คล้ายกับภาพวาดดอกเบญจมาศในมือของหวังเต็ง

“เหมือนมาก, เหมือนสุดๆ! พี่ยอดเยี่ยมที่สุด!”

“อืม, ต้องอย่างนี้สิ! เด็กดีไม่ควรซุกซน”

หวังเต็งพยักหน้าอย่างพอใจ. ในที่สุดน้องชายของเขาก็กลับมาสู่เส้นทางที่ถูกต้อง, อนาคตของเขาย่อมกว้างไกล

ทันทีที่ว่าแล้ว, หวังเต็งก็ปล่อยหวังชงเป็นอิสระ

ไม่คาดคิด, พอหวังชงเห็นหวังเต็งปล่อยมือ, เขาก็รีบวิ่งหนีทันที

“ชิ, ผมจะไปฟ้องแม่ว่าพี่แกล้งผม!”

“???”

น้องชายตัวแสบไปเรียนวิชานี้มาจากไหนกัน?

ดูเหมือนว่าที่เขาเดาไว้ก่อนหน้านี้จะผิดซะแล้ว; อนาคตของน้องชายเขานี่แหละจะมืดมน. เห็นได้ชัดว่าต้องโดนสั่งสอนสักหน่อย

ดังคำกล่าวที่ว่า, น้องชายควรถูกตีแต่เนิ่นๆ, และครอบครัวของหวังเต็งก็เช่นกัน

หวังชงยังไม่ได้ปลุกพลังวิญญาณด้วยซ้ำ; เขาเป็นแค่เด็กธรรมดา, ดังนั้นจึงเป็นธรรมดาที่จะวิ่งหนีหวังเต็ง ‘ปรมาจารย์’ วิญญาณจารย์ ไม่พ้น. เขาวิ่งไปได้ไม่ไกลก็ถูกจับตัวได้

พร้อมกับเสียงหัวเราะอย่างชั่วร้าย, หวังเต็งหิ้วน้องชายของเขากลับเข้าห้อง, ปิดประตู, และมอบ ‘บทเรียนแห่งรัก’ ให้กับน้องชายอย่างสาสม

— หวังชง: ม่ายยยย!

เวลาค่อยๆ ผ่านไป, และแปดเดือนต่อมา

ดันเจี้ยน - ส่วนลึกของป่าทมิฬ

ทันทีที่กระสุนพลังวิญญาณพุ่งออกจากปืนไรเฟิลในมือของหวังเต็ง, 'ลอร์ด - อสูรแมวคำสาปทมิฬ' ที่อยู่ไกลออกไปก็หมุนคว้างขึ้นสู่ท้องฟ้า, ทิ้งไว้เบื้องหลังเพียง 'กล่องสมบัติระดับลอร์ด'

“แจ้งเตือน: เคลียร์ดันเจี้ยน - ส่วนลึกของป่าทมิฬ, ได้รับ 200 แต้มกำเนิดลอร์ด”

“ระบบ, เปิดหน้าต่างคุณสมบัติ”

หวังเต็ง:

พลังวิญญาณ: ระดับ 16

วิญญาณยุทธ์: กางเขนเสวียนกวง, ถุงมือประกายมายา

วงแหวนวิญญาณ: เหลือง (500+)

ทักษะวิญญาณ: ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง: พรแห่งอาวุธ

กระดูกวิญญาณ: ไม่มี

โดเมน: ไม่มี

ในตอนนี้, หวังเต็งไม่เพียงแต่มีพลังวิญญาณระดับ 16, แต่เขายังสะสมแต้มกำเนิดลอร์ดได้ถึงหนึ่งแสนแต้ม

ถูกต้องแล้ว, ในช่วงเวลานี้, แต้มกำเนิดลอร์ดของหวังเต็งถูกสะสมมาโดยตลอดโดยไม่ได้ใช้จ่าย. หลังจากเคลียร์ดันเจี้ยนนี้, เมื่อรวมกับที่เขาเก็บออมไว้ก่อนหน้า, มันก็ครบหนึ่งแสนแต้มกำเนิดลอร์ดพอดี

หลังจากเก็บรวบรวมของที่ดรอป, หวังเต็งก็กลับสู่โลกภายนอกโดยตรง

เขาเปิดร้านค้าของระบบและซื้อ 'กล่องเวทมนตร์' ที่มีมูลค่าหนึ่งแสนแต้มกำเนิดลอร์ด

ช่วงเวลาอันน่าตื่นเต้นมาถึงแล้ว

ขณะที่หวังเต็งกำลังจะเปิดกล่องเวทมนตร์, เขาก็ดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้และหยุดการกระทำของเขา

จากนั้น, หวังเต็งก็ไปอาบน้ำอย่างมีความสุข, แล้วไปที่ห้องเก็บของที่บ้าน, คุ้ยหาธูปออกมาสามดอกและหากระถางธูปที่สวยงามอันหนึ่ง

ในไม่ช้า, โต๊ะยาวตัวเล็กก็ถูกตั้งขึ้นที่ลานเล็กๆ นอกห้องของหวังเต็ง

กระถางธูปที่สวยงามถูกวางไว้บนนั้น. หลังจากจุดธูปทั้งสามดอก, หวังเต็งก็เริ่มทำพิธีบูชา

คำนับครั้งแรก, คำนับครั้งที่สอง, คำนับครั้งที่สาม, เสร็จพิธี!

“โอ้สวรรค์, โอ้ปฐพี! โปรดอวยพรข้าด้วย!”

หลังจากปักธูปทั้งสามดอกลงในกระถางธูป, หวังเต็งก็เปิดช่องเก็บของและมองไปที่กล่องเวทมนตร์มูลค่าหนึ่งแสนแต้มกำเนิดลอร์ด

กล่องเวทมนตร์ดูภายนอกลึกลับมาก, ปรากฏเป็นลูกบาศก์ที่มีเครื่องหมายคำถามขนาดใหญ่อยู่บนหน้าทั้งหกด้าน

หลังจากเสร็จสิ้นพิธีกรรมสายมูทั้งหมด, ก็ถึงเวลาเปิดกล่องเวทมนตร์. โดยไม่ลังเลมากนัก, หวังเต็งก็เปิดกล่องเวทมนตร์

“แจ้งเตือน: ได้รับ — วิชาทำสมาธิแห่งประกายแสง”

“แจ้งเตือน: ได้รับ — คู่มือภาพประกอบสมุนไพรเซียน”

“แจ้งเตือน: ได้รับ — วิชารวมแก่นวิญญาณ”

“ให้ตายสิ, นี่ดวงข้าดีขนาดนี้เลย? หรือว่าในกล่องมันมีแต่ของดีๆ อยู่แล้ว?”

แค่ดูจากชื่อ, เขาก็รู้ว่าทั้งสามชิ้นนี้ล้วนเป็นของดี

'วิชาทำสมาธิแห่งประกายแสง' ชิ้นแรก, ดูเหมือนจะเป็นเคล็ดวิชาฝึกฝน, แต่ไม่รู้ว่าผลของมันจะเป็นยังไง?

ชิ้นที่สอง 'คู่มือภาพประกอบสมุนไพรเซียน' เป็นสิ่งที่หวังเต็งต้องการมาโดยตลอด. ท้ายที่สุด, ในบ่อน้ำแข็งและไฟหยินหยางที่ป่าตะวันตกดิน, ยังมีแพ็คเกจของขวัญสมุนไพรเซียนชั้นเลิศรอหวังเต็งอยู่!

อย่างไรก็ตาม, หวังเต็งไม่รู้วิธีเก็บสมุนไพรเซียนเหล่านั้น, เพราะเขาลืมวิธีเก็บของถังซานในนิยายดั้งเดิมไปนานแล้ว. ใครมันจะไปใส่ใจรายละเอียดแบบนั้นกัน?

นอกจากนี้, ชิ้นที่สาม 'วิชารวมแก่นวิญญาณ' ก็เป็นของดีเช่นกัน

ในยุคปัจจุบัน, ทั่วทั้งทวีปโต้วหลัว, มี 'ราชทินนามพรตยุทธ์' ที่เปิดเผยต่อสาธารณชนเพียงประมาณยี่สิบคน. แม้ว่าจะมีคนที่ซ่อนตัวอยู่, แต่ก็ไม่น่าจะมากนัก, รวมๆ แล้วก็แค่ไม่กี่สิบคน

แต่กลับมีคนที่ติดอยู่ที่คอขวด 'วิญญาณพรตยุทธ์' ระดับ 89 และไม่สามารถทะลวงผ่านได้อยู่ไม่น้อย

หวังเต็งเคยได้ยินเรื่อง 'แก่นวิญญาณ' (Soul Core) มาบ้าง. แม้ว่ามันจะไม่สามารถเพิ่มพลังต่อสู้ได้โดยตรง, แต่ 'วิญญาณจารย์' ที่มีแก่นวิญญาณจะสามารถเร่งการฟื้นตัวของ 'พลังวิญญาณ', ปรับปรุงคุณภาพของ 'พลังวิญญาณ' ภายในร่างกาย, และยังช่วยเร่งความเร็วในการบ่มเพาะพลังอีกด้วย. ยิ่งไปกว่านั้น, มันยังช่วยให้ 'วิญญาณจารย์' ทะลวงผ่านคอขวดได้ง่ายขึ้น

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากไปถึงระดับ 'ราชทินนามพรตยุทธ์', ทุกๆ ระดับล้วนเป็นอุปสรรคสำคัญ

หลังจากที่ 'วิชารวมแก่นวิญญาณ' เป็นที่แพร่หลาย, จำนวนปรมาจารย์ระดับ 'ราชทินนามพรตยุทธ์' ในทวีปโต้วหลัวยุคหลังๆ ก็มีมากกว่าในยุคปัจจุบันมาก. ตราบใดที่คนผู้นั้นเป็นอัจฉริยะ, การเป็น 'ราชทินนามพรตยุทธ์' ก็เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

กลับมาที่ห้อง, หวังเต็งหยิบ 'คู่มือภาพประกอบสมุนไพรเซียน' ขึ้นมาและพบว่ามันดูเหมือนหนังสือปกแข็ง. จากนั้นเขาก็เริ่มอ่านมันด้วยความสนใจอย่างยิ่ง

ดังที่หวังเต็งคาดไว้, 'คู่มือภาพประกอบสมุนไพรเซียน' บรรจุข้อมูลเกี่ยวกับ 'สมุนไพรเซียน' ต่างๆ, ชิ้นส่วนหายากของ 'สัตว์วิญญาณ' ต่างๆ, และโลหะพิเศษต่างๆ

“ไม่เลว, ไม่เลว!”

หลังจากพลิกดูคร่าวๆ, หวังเต็งก็รู้ว่าสิ่งนี้เป็นสมบัติล้ำค่าจริงๆ

นอกจากนี้, หวังเต็งยังค้นพบว่า 'คู่มือภาพประกอบสมุนไพรเซียน' นี้ยังเป็น 'เครื่องมือวิญญาณ' ด้วย, ไม่ใช่หนังสือธรรมดา

ปิดคู่มือลง, หวังเต็งหันความสนใจไปที่ 'วิชารวมแก่นวิญญาณ'

'วิชารวมแก่นวิญญาณ' บันทึกวิธีการเฉพาะสำหรับ 'วิญญาณจารย์' ในการรวม 'แก่นวิญญาณ' ในสามช่วงระยะ

หวังเต็งเคยรู้เรื่องเกี่ยวกับ 'แก่นวิญญาณ' มาก่อน, แต่พอต้องลงมือทำจริงๆ, มันก็คงทำไม่เป็น. การทำอะไรสุ่มสี่สุ่มห้าอาจนำไปสู่ปัญหาได้

อย่างไรก็ตาม, เมื่อมีวิธีการที่เฉพาะเจาะจง, ก็ไม่จำเป็นต้องกังวลตามธรรมชาติ

ในหนังสือ 'วิชารวมแก่นวิญญาณ' บันทึกไว้ว่า 'วิญญาณจารย์' สามารถรวม 'แก่นวิญญาณ' ได้สูงสุดสามดวง, โดยกระจายอยู่ในตันเถียนส่วนบน, ส่วนกลาง, และส่วนล่างตามลำดับ