บทที่ 15: ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง พรอาวุธ

บทที่ 15: ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง พรอาวุธ

ทันทีที่หวังเถิงลืมตาขึ้น เขาก็ได้ยินเสียงหัวเราะอย่างร่าเริงของพ่อ

"ท่านพ่อ ข้าทำสำเร็จแล้ว!"

มันไม่ง่ายเลย! หลังจากอยู่บนทวีปโต้วหลัวมานานหลายปี ในที่สุดเขาก็ได้รับวงแหวนวิญญาณและกลายเป็นวิญญาจารย์ที่แท้จริง

หากไม่มีทักษะวิญญาณ ก็ไม่สามารถนับว่าเป็นวิญญาจารย์ที่แท้จริงได้!

"อืม ถูกต้อง รีบมาทดสอบพลังวิญญาณของเจ้าเร็ว"

หวังเฉิงคุนหยิบลูกแก้วคริสตัลสำหรับทดสอบพลังวิญญาณออกมาโดยตรง

เมื่อมือขวาของหวังเถิงวางลงบนลูกแก้วคริสตัล แสงสว่างจ้าก็ส่องประกายออกมาจากลูกแก้วพลังวิญญาณ

"ไม่เลว! พลังวิญญาณของเจ้าพุ่งไปถึงระดับ 12 โดยตรงเลย!"

วงแหวนวิญญาณเกือบ 500 ปี ทำให้ระดับพลังวิญญาณของหวังเถิงเพิ่มขึ้นเป็นระดับ 12 โดยตรง

ท้ายที่สุด ยิ่งอายุของวงแหวนวิญญาณสูงเท่าไหร่ พลังวิญญาณที่มันบรรจุอยู่ก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น และพลังวิญญาณที่วิญญาจารย์จะได้รับหลังจากการดูดซับก็จะเพิ่มขึ้นมากตามไปด้วย

"ว่าแต่ หวังเถิง ทักษะวิญญาณที่หนึ่งของเจ้ามีผลอย่างไรบ้าง"

"ทักษะวิญญาณที่หนึ่งของข้า พรอาวุธ"

พลังวิญญาณสายหนึ่งถูกปล่อยออกมาจากวิญญาณยุทธ์: กางเขนเสวียนกวง ก่อตัวเป็นแสงสีทองบนกางเขนเสวียนกวง

"มันเป็นทักษะวิญญาณสายสนับสนุน สามารถเพิ่มพลังโจมตีได้ 30%!"

หวังเถิงยังเป็นเพียงวิญญาจารย์วงแหวนเดียว เขาจึงไม่กล้าใช้ทักษะวิญญาณสนับสนุนกับพ่อของเขา นั่นจะทำให้พลังวิญญาณของเขาหมดลงทันที เขาจึงทำได้เพียงใช้มันกับตัวเองเท่านั้น

"เพิ่มพลังโจมตีเหรอ ไม่เลว ไม่เลว!" หวังเฉิงคุนลูบคาง พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

"เอาล่ะ ในเมื่อได้วงแหวนวิญญาณแล้ว พวกเราก็กลับกันเถอะ!"

ป่าสัตว์วิญญาณไม่ใช่สถานที่ที่ดีนัก ทั้งหวังเฉิงคุนและหวังเถิงต่างก็ไม่อยากอยู่นานกว่านี้

ระหว่างทางกลับเมืองสวรรค์โต่ว หวังเถิงที่นั่งอยู่ในรถม้า เริ่มตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงหลังจากเลื่อนขั้นเป็นวิญญาจารย์

"ระบบ เปิดหน้าต่างคุณสมบัติ"

หวังเถิง:

พลังวิญญาณ: ระดับ 12

วิญญาณยุทธ์: กางเขนเสวียนกวง, ถุงมือประกายแสงมายา

วงแหวนวิญญาณ: สีเหลือง (488+)

ทักษะวิญญาณ: ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง: พรอาวุธ

กระดูกวิญญาณ: ไม่มี

โดเมน: ไม่มี

หน้าจอแสงที่หวังเถิงเท่านั้นที่มองเห็นปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา

ในขณะนี้ สโลแกนเหยียดหยาม 'ผลิตภัณฑ์ไร้สามมาตรฐาน' เดิมได้หายไปแล้ว หวังเถิงพยักหน้าอย่างพอใจ แบบนี้สิค่อยสมเหตุสมผลหน่อย!

นอกจากนี้ หวังเถิงสังเกตเห็นว่ามีวงเล็บปรากฏขึ้นหลังวงแหวนวิญญาณของเขา ซึ่งมีตัวเลขและเครื่องหมายบวกอยู่ และที่ด้านล่างของหน้าต่าง ก็ปรากฏจำนวนแต้มจ้าวที่เหลืออยู่ของเขา ซึ่งมีถึง 1600 แต้มจ้าว

"ไอ้เจ้านี่คืออะไร"

ด้วยความสับสนเล็กน้อย หวังเถิงจึงคลิกไปที่มันทันที

ในทันใดนั้น ตัวเลข 488 ก็เปลี่ยนเป็น 489 และแต้มจ้าวที่อยู่ด้านล่างก็ลดลงไปหนึ่งแต้ม

"...!"

เห็นได้ชัดว่า หวังเถิงได้ค้นพบประโยชน์อันน่าทึ่งของแต้มจ้าวแล้ว

"เจ้านี่มันเพิ่มอายุวงแหวนวิญญาณได้เหรอ"

หวังเถิงดีใจอย่างมากในทันที อายุของวงแหวนวิญญาณมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อวิญญาจารย์ นี่หมายความว่าแม้ว่าในอนาคตเขาจะไม่สามารถหาสัตว์วิญญาณแสนปีได้ เขาก็ยังสามารถมีวงแหวนวิญญาณแสนปีได้

"ในเมื่อมันเพิ่มอายุวงแหวนวิญญาณได้ ก็ไม่มีเหตุผลที่มันจะเพิ่มกระดูกวิญญาณไม่ได้!" แม้ว่าปัจจุบันหวังเถิงจะยังไม่มีกระดูกวิญญาณและไม่สามารถทดสอบเรื่องนี้ได้ แต่มันก็มีความเป็นไปได้สูงมาก

หลังจากนั้น หวังเถิงก็ปัดเศษวงแหวนวิญญาณวงแรกของเขา โดยเพิ่มอายุของมันเป็น 500 ปีโดยตรง

เขาไม่กล้าเพิ่มมากเกินไป เพราะมันจะอธิบายได้ยากหากสีเปลี่ยนไป ยิ่งไปกว่านั้น หากอายุสูงเกินไป พลังวิญญาณของเขาอาจไม่เพียงพอที่จะเปิดใช้งานทักษะวิญญาณ

อีกประเด็นหนึ่งคือแต้มจ้าวในปัจจุบันยังมีไม่มากพอ เขายังไม่รีบร้อนที่จะซื้อชุดกระดูกวิญญาณเรืองแสงแสนปีจากร้านค้า เพราะแม้ว่าจะเป็นกระดูกวิญญาณระดับสูง หากความแข็งแกร่งของวิญญาจารย์ไม่สูงพอ มันก็ไม่มีประโยชน์มากนัก

หวังเถิงยังคิดว่าเมื่อถึงเวลานั้น เขาจะรวบรวมแต้มจ้าวให้ได้ 100,000 แต้ม เพื่อดูว่ากล่องเวทมนตร์นั้น 'ลึก' แค่ไหน! เขาอยากรู้มากจริงๆ

หวังเถิงระงับความตื่นเต้นในใจ แล้วย้ายสายตาไปยังหน้าต่างดันเจี้ยน

เขาเห็นว่าบนหน้าต่างดันเจี้ยน มีดันเจี้ยนรองระดับสองเปิดใหม่ให้หวังเถิงสองแห่ง

ป่าทึบมืดมิด, ส่วนลึกของป่ามืด

'??? แค่สองดันเจี้ยนรองเหรอ รู้สึกเหมือนมันไม่พอให้ฟาร์มเลยแฮะ'

เห็นได้ชัดว่า ดันเจี้ยนรองเพียงสองแห่งไม่สามารถตอบสนองความปรารถนาอันแรงกล้าของหวังเถิงที่มีต่อแต้มจ้าวได้อีกต่อไป

และที่ด้านล่างของหน้าต่างดันเจี้ยน ก็มีข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้น—มีเพียงการเคลียร์ดันเจี้ยนรองในระดับปัจจุบันเท่านั้น เขาจึงจะได้รับ EXP และแต้มจ้าว

หวังเถิงรู้ว่า EXP คืออะไร มันคือ 'ค่าประสบการณ์' ภายในดันเจี้ยนรอง

น่าเสียดายเล็กน้อย เดิมทีหวังเถิงคิดว่าเขาสามารถกลับไปฟาร์มดันเจี้ยนรองระดับหนึ่งสองแห่งก่อนหน้านี้ได้ต่อ! เขาไม่คิดว่าพวกมันจะกลายเป็นดันเจี้ยนรองที่ไม่มีผลตอบแทน

ไม่สิ เหรียญทองยังคงได้อยู่ แต่พวกมันไม่สามารถให้ 'ค่าประสบการณ์' และแต้มจ้าวได้ เห็นได้ชัดว่า เหรียญทองจำนวนเท่านี้ไม่เพียงพอให้หวังเถิงเสียเวลาไปฟาร์ม

เมื่อปิดหน้าต่างดันเจี้ยน เขาก็เปิดร้านค้าของระบบ

หลังจากที่หวังเถิงเลื่อนขั้นเป็นวิญญาจารย์ระดับสอง อุปกรณ์ระดับสองก็เปิดให้เขาซื้อได้แล้ว

หวังเถิงซึ่งตัดสินใจเป้าหมายการซื้อของเขาไว้นานแล้ว เหลือบมองยอดคงเหลือในคลังสมบัติเล็กๆ ของเขา และคลิกซื้อทันที

หลังจากใช้ไป 900 เหรียญทอง ตอนนี้มีอุปกรณ์เก้าชิ้นอยู่ในช่องเก็บของของหวังเถิงแล้ว

เกราะอกไม้โอ๊กชุบแข็ง, กางเกงไม้โอ๊กชุบแข็ง, เกราะไหล่ไม้โอ๊กชุบแข็ง, เข็มขัดไม้โอ๊กชุบแข็ง, รองเท้าบูทสั้นไม้โอ๊กชุบแข็ง, สนับแขนผ้าไหม, ปลอกคอหนังวัว, แหวนบัวหลวง และอาวุธ—ปืนไรเฟิลรูปแบบใหม่

ถูกต้องแล้ว หวังเถิงวางแผนที่จะทิ้งหน้าไม้ ซึ่งเป็นอาวุธลอบเร้นนั่นโดยตรง

เมื่อเทียบกับปืนไรเฟิล หน้าไม้มีระยะยิงที่สั้นกว่ามาก แม้ว่าตอนยิงลูกศรพลังวิญญาณ มันจะแทบถูกตรวจจับไม่ได้เลยก็ตาม อย่างไรก็ตาม ระยะยิงของปืนไรเฟิลก็เพียงพอที่จะชดเชยข้อบกพร่องนี้ และหวังเถิงก็เชื่อว่าในระดับเดียวกัน พลังของปืนไรเฟิลนั้นแข็งแกร่งกว่าหน้าไม้

เพียงแต่~ อุปกรณ์ที่ถูกทิ้งเหล่านี้ หวังเถิงเองก็ไม่ได้ใช้ประโยชน์แล้ว เขาจึงสงสัยว่าร้านค้าของระบบจะรับรีไซเคิลพวกมันหรือไม่

ท้ายที่สุด สิ่งเหล่านี้คือเครื่องมือวิญญาณ มันขายไม่ง่าย และมีประโยชน์เพียงแค่ในระดับวิญญาณบัณฑิตเท่านั้น ในระดับวิญญาจารย์ ผลในการขยายพลังนั้นไม่สำคัญมากนัก

และก็จริงดังคาด หวังเถิงพบสถานที่ขายอุปกรณ์จริงๆ

ทว่า สีหน้าของหวังเถิงก็ไม่สู้ดีนักเมื่อมองไปที่ราคารับซื้อคืนชิ้นละ 15 เหรียญทอง

อุปกรณ์เหล่านี้ ก่อนหน้านี้ซื้อมาในราคาชิ้นละ 30 เหรียญทอง และตอนนี้พวกมันถูกรับซื้อคืนในราคาลด 50% หวังเถิงแทบจะสบถออกมาดังๆ

แต่ถึงแม้จะไม่ขายพวกมัน เก็บไว้ก็ไร้ประโยชน์ ดังนั้นหวังเถิงจึงทำได้เพียงโยนอุปกรณ์ทั้งหมดให้กับร้านค้าของระบบ

และไม่ใช่แค่อุปกรณ์ที่เขาสวมใส่อยู่ ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาในการลงดันเจี้ยน เขายังได้รับอุปกรณ์หลายชิ้นจากหีบสมบัติจ้าว ซึ่งหวังเถิงก็โยนให้ร้านค้าของระบบทั้งหมด

ท้ายที่สุด แม้ว่าสิ่งเหล่านี้จะเป็นเครื่องมือวิญญาณ แต่พวกมันก็เป็นเพียงระดับหนึ่ง คนอื่นอาจไม่เห็นค่า และหวังเถิงก็ไม่ได้ขาดแคลนเหรียญทองไม่กี่เหรียญนี้

แน่นอน ถ้าในอนาคตระดับของเขาสูงขึ้น เครื่องมือวิญญาณที่ถูกทิ้งก็ไม่จำเป็นต้องขายราคาถูกให้กับร้านค้าของระบบ การเปิดร้านขายเครื่องมือวิญญาณก็อาจจะทำเงินได้มากเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม ดังคำกล่าวที่ว่า คนเราจะรับมือได้เท่าที่ตัวเองมีความสามารถเท่านั้น ในยุคสมัยนี้ หากปราศจากความแข็งแกร่ง ก็ไม่สามารถทำตัวโดดเด่นเกินไปได้จริงๆ

เครื่องมือวิญญาณ ก็เหมือนกับยาฟื้นฟูพลังชีวิตก่อนหน้านี้ มันเกี่ยวข้องกับผลกำไรที่มากเกินไป และเป็น 'น่านน้ำที่ลึก' เกินกว่าที่หวังเถิงในปัจจุบันจะควบคุมได้!