บทที่ 3 พรสวรรค์แห่งเทพ!

บทที่ 3 พรสวรรค์แห่งเทพ!

ยิ่งไปกว่านั้น กระดูกวิญญาณก็เป็นปัจจัยสำคัญเช่นกัน เพราะมันสามารถเสริมสร้างสมรรถภาพทางกายของวิญญาจารย์ได้อย่างมาก

หลังจากก้าวขึ้นสู่ระดับราชทินนามพรหมยุทธ์แล้ว ข้าจะเพิ่มวงแหวนวิญญาณให้กับวิญญาณยุทธ์ที่สองของข้า ด้วยวิธีนี้ มันก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ที่จะเพิ่มวงแหวนวิญญาณแสนปีเก้าวงให้กับวิญญาณยุทธ์ที่สอง

แน่นอนว่า ข้อแม้คือต้องหาสัตว์วิญญาณแสนปีจำนวนมากขนาดนั้นให้ได้

"ท่านพ่อ ไม่ต้องห่วงครับ ก่อนที่ข้าจะเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์ ข้าจะเพิ่มวงแหวนวิญญาณให้กับวิญญาณยุทธ์แรกของข้า: กางเขนเสวียนกวง เท่านั้น เรื่องอื่นพักไว้ก่อน การเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์ไม่ใช่ปัญหาแน่นอนครับ"

"หืม~! แบบนั้นก็ได้" เมื่อฟังหวังเถิงพูด คิ้วที่ขมวดแน่นของหวังเฉิงคุนก็คลายออก

ในตอนนั้นเอง เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในใจของหวังเถิง

"ติ๊ง! ตรวจพบการตื่นขึ้นของวิญญาณยุทธ์โฮสต์ กำลังผูกมัดระบบดันเจี้ยนรอง..."

"...10%...50%...80%..."

หวังเถิงที่กำลังครุ่นคิดเกี่ยวกับเส้นทางในอนาคตของเขา ตกใจกับเสียงที่ดังขึ้นในใจอย่างกะทันหัน

'??? อะไรวะเนี่ย ระบบ? ข้าหูแว่วไปเหรอ?'

"ติ๊ง! ผูกมัดระบบดันเจี้ยนรองเสร็จสมบูรณ์ โฮสต์ต้องการเปิดแผงคุณสมบัติหรือไม่?"

ครั้งนี้ หวังเถิงมั่นใจว่าเขาไม่ได้หูแว่ว เขได้รับระบบมาจริงๆ

เมื่อมองดูครอบครัวที่ยังคงดื่มด่ำกับความสุข หวังเถิงก็ไม่ได้รีบร้อนตรวจสอบนิ้วทองคำที่เขาได้รับมา

อย่างไรก็ตาม เมื่อมีนิ้วทองคำ หัวใจของหวังเถิงก็ตะโกนก้อง: "ข้า—หวังเถิง—มีศักยภาพแห่งเทพ!"

แน่นอนว่า คำพูดน่าอายเช่นนี้ย่อมไม่ถูกพูดออกมาดังๆ

"ท่านพ่อ ท่านแม่ ข้าจะไปฝึกฝน!"

"ได้เลย หวังเถิง ตั้งใจนั่งสมาธิให้ดีล่ะ เมื่อเจ้าไปถึงระดับ 10 ข้าจะพาเจ้าไปเอาวงแหวนวิญญาณ!"

ในทวีปโต้วหลัว การนั่งสมาธิและฝึกฝนนั้นน่าเบื่อมาก

และตราบใดที่วิญญาจารย์ปลุกวิญญาณยุทธ์ของตนได้ พวกเขาก็จะรู้วิธีนั่งสมาธิและฝึกฝนโดยธรรมชาติ

ครอบครัวของหวังเถิงก็มีเคล็ดการทำสมาธิเช่นกัน นานมาแล้ว ก่อนที่เขาจะปลุกวิญญาณยุทธ์ หวังเถิงก็ได้มันมาจากหวังเฉิงคุนและท่องจำมันได้อย่างสมบูรณ์แบบมานานแล้ว

แน่นอนว่า แม้จะเรียกว่าเคล็ดการทำสมาธิ แต่ผลของมันก็งั้นๆ คล้ายกับที่วิญญาจารย์ทั่วไปทำได้โดยการนั่งสมาธิกับวิญญาณยุทธ์ของตน ไม่มีความแตกต่างมากนักระหว่างการมีมันกับไม่มี

ในทวีปโต้วหลัว ปัจจัยสำคัญที่สุดที่ส่งผลต่อการฝึกฝนของวิญญาจารย์คือคุณภาพของวิญญาณยุทธ์และระดับพลังวิญญาณโดยกำเนิด

วิญญาณยุทธ์คุณภาพสูงหมายถึงพลังต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่าในระดับเดียวกัน

ยิ่งไปกว่านั้น วิญญาณยุทธ์บางชนิดมีขีดจำกัดระดับสูงสุด ตัวอย่างเช่น หอแก้วเจ็ดสมบัติ วิญญาณยุทธ์สืบทอดของสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ ไม่สามารถก้าวหน้าเกินระดับมหาปราชญ์วิญญาณไปสู่พรหมยุทธ์วิญญาณได้ ไม่ว่าระดับพลังวิญญาณโดยกำเนิดของเจ้าจะเป็นเท่าใด หากวิญญาณยุทธ์ไม่สามารถวิวัฒนาการได้

ในทางกลับกัน พลังวิญญาณโดยกำเนิด ส่งผลต่อความเร็วที่วิญญาจารย์ใช้ในการฝึกฝนพลังวิญญาณ ตลอดจนระดับที่พวกเขาสามารถไปถึงได้ในอนาคต

หากไม่มีอิทธิพลภายนอก ผู้ที่มีระดับพลังวิญญาณโดยกำเนิดต่ำจะติดอยู่ที่คอขวดบางอย่าง ไม่สามารถทะลวงผ่านได้ตลอดชีวิต

ตัวอย่างเช่น ปรมาจารย์ท่านหนึ่งนามสกุลอวี้ ที่มีพลังวิญญาณโดยกำเนิด 0.5 ติดอยู่ที่คอขวดระดับ 29 หากเขาไม่ได้พบศิษย์ที่ดี ชีวิตของเขาก็จบสิ้นแล้ว

แน่นอนว่า โดยทั่วไปแล้ว คุณภาพของวิญญาณยุทธ์และระดับพลังวิญญาณโดยกำเนิดนั้นส่งเสริมซึ่งกันและกัน ผู้ที่มีพลังวิญญาณโดยกำเนิดสูงมักจะไม่มีวิญญาณยุทธ์ที่มีคุณภาพต่ำเกินไป

ต่อจากนั้น หวังเถิงก็กลับไปที่ห้อง ปิดประตู และเริ่มศึกษาระบบที่เขาเพิ่งได้รับมา

"ระบบ เปิดแผงคุณสมบัติ"

ทันใดนั้น หน้าจอแสงก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาของหวังเถิง

โฮสต์: หวังเถิง

พลังวิญญาณโดยกำเนิด: ระดับ 9

วิญญาณยุทธ์: กางเขนเสวียนกวง, สนับมือมายาประกาย

วงแหวนวิญญาณ: ไม่มี

กระดูกวิญญาณ: ไม่มี

แดน: ไม่มี

คำอธิบาย: สินค้าสามไม่มี!

...

... "สินค้าสามไม่มี" หมายความว่าอะไร? ทันใดนั้น หวังเถิงก็รู้สึกว่าถูกระบบของตัวเองดูถูก

"บัดซบ! รีวิวแย่!"

"ระบบ? อยู่ไหม?"

เป็นเวลานานที่ไม่มีการตอบสนอง

"ดูเหมือนว่าจะไม่ฉลาด รีวิวแย่อีกรอบ!"

หลังจากบ่นอยู่พักหนึ่ง หวังเถิงก็สังเกตเห็นข้อความเล็กๆ ที่ด้านล่างของแผงคุณสมบัติ—"คุณต้องการเลือกเทมเพลตอาชีพหรือไม่?"

ด้านล่างข้อความเล็กๆ มีสองตัวเลือก: ใช่/ไม่ใช่ นอกจากนี้ ถัดจากแผงคุณสมบัติ ยังมีอีกสองหมวดหมู่—แผงดันเจี้ยน และ ร้านค้าระบบ

"เทมเพลตอาชีพ? มันคืออะไร?"

จากนั้น หวังเถิงก็คลิก ใช่

ทันใดนั้น สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าหวังเถิงคือห้าตัวเลือก: นักดาบปีศาจ, นักสู้, มือปืน, นักเวท และ นักบวช และภายในห้าตัวเลือกนี้ ก็ยังมีสายอาชีพย่อยของตนเองอีกด้วย

..."นี่มัน DNF ไม่ใช่เหรอ?"

เนื่องจากเขามีวิญญาณยุทธ์สองอย่าง หวังเถิงจึงสามารถเลือกเทมเพลตอาชีพสำหรับวิญญาณยุทธ์แต่ละอย่างของเขาได้

เมื่อมองไปที่วิญญาณยุทธ์ทั้งสองของเขา วิญญาณยุทธ์แรก: กางเขนเสวียนกวง และวิญญาณยุทธ์ที่สอง: สนับมือมายาประกาย ยังต้องเลือกอีกเหรอ?

"ติ๊ง! เปลี่ยนเทมเพลตอาชีพ ยืนยัน พาลาดิน และ ปรมาจารย์ชี่ หรือไม่?"

เขากด ใช่ จากนั้นหวังเถิงก็ไม่รู้สึกอะไรเลย

"ไม่มีการเปลี่ยนแปลงเลยเหรอ? สมแล้วที่เป็นระบบขยะ!" เดิมที หวังเถิงคาดหวังว่าจะมีความเคลื่อนไหวบางอย่าง แต่เขาก็รอเก้อ

อย่างไรก็ตาม ในเมื่อมีเทมเพลตอาชีพ มันก็ต้องมีจุดประสงค์ เพียงแค่ยังไม่รู้ในตอนนี้

วิญญาณยุทธ์แรก: กางเขนเสวียนกวง เข้าคู่กับเทมเพลตพาลาดินอย่างสมบูรณ์แบบ และวิญญาณยุทธ์ที่สอง: สนับมือมายาประกาย ก็เข้าคู่กับปรมาจารย์ชี่เช่นกัน ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งสองอาชีพยังมีคุณสมบัติแสงศักดิ์สิทธิ์ หนึ่งสำหรับสนับสนุนและหนึ่งสำหรับโจมตีที่รุนแรง

จากนั้น หวังเถิงก็เปิดร้านค้าระบบ

ภายในร้านค้าระบบ สินค้าที่ขายนั้นหลากหลาย แบ่งออกเป็นสามประเภท: ไอเทมสิ้นเปลือง, อุปกรณ์สวมใส่ และ ไอเทมพิเศษ

ไอเทมสิ้นเปลืองมีเพียงสองประเภท: ยาฟื้นฟู HP และ ยาฟื้นฟู MP

ยาฟื้นฟู HP เป็นขวดสีแดง สามารถรักษาอาการบาดเจ็บได้ ทั้งหมดกลั่นโดยนอร์ตัน ยาฟื้นฟู MP เป็นขวดสีฟ้า สามารถฟื้นฟูพลังวิญญาณได้ มาจากโลเรีย

ยาฟื้นฟูทั้งสองประเภทแบ่งออกเป็นแปดระดับ: มือใหม่, เริ่มต้น, ทั่วไป, ชำนาญ, เชี่ยวชาญ, ปรมาจารย์, มหาปรมาจารย์ และ สูงสุด ซึ่งสอดคล้องกับระดับการใช้งานของ วิญญาจารย์, วิญญาณจารย์, มหาวิญญาณจารย์, อาวุโสวิญญาณ, บรรพชนวิญญาณ, ราชาวิญญาณ, จักรพรรดิวิญญาณ และ มหาปราชญ์วิญญาณ

นอกจากนี้ ยังมียา HP สวรรค์, ยา MP สวรรค์ และ ยารักษาสวรรค์ ทั้งหมดสามารถฟื้นฟูอาการบาดเจ็บหรือพลังวิญญาณได้ 100% ของวิญญาจารย์ที่ต่ำกว่าระดับเทพ

ราคาของยาเหล่านี้ไม่ถูก: ยามือใหม่ 10 เหรียญทอง, ยาเริ่มต้น 30 เหรียญทอง, ยาทั่วไป 100 เหรียญทอง, ยาชำนาญ 300 เหรียญทอง, ยาเชี่ยวชาญ 1,000 เหรียญทอง, ยาปรมาจารย์ 3,000 เหรียญทอง, ยามหาปรมาจารย์ 10,000 เหรียญทอง และ ยาสูงสุด 30,000 เหรียญทอง

ยา HP สวรรค์ และ ยา MP สวรรค์ ราคา 100,000 เหรียญทองทั้งคู่ ในขณะที่ ยารักษาสวรรค์ ราคา 200,000 เหรียญทอง

ราคาของยาเหล่านี้ทำให้หวังเถิงตกใจโดยตรง อย่างไรก็ตาม หลังจากคิดดูแล้ว การที่สามารถฟื้นฟูพลังวิญญาณทั้งหมดของราชทินนามพรหมยุทธ์ได้ 100,000 เหรียญทองก็ไม่แพงเลย หากเขาสามารถทำธุรกิจค้ายาต่อได้ การไม่เพิ่มศูนย์อีกตัวในราคาก็ถือเป็นการดูถูกผลของยาแล้ว

แน่นอนว่า เขารู้ความแข็งแกร่งของตัวเองดีและไม่สามารถเก็บมันไว้ได้อย่างแน่นอน นอกจากจะมีราชทินนามพรหมยุทธ์ที่ทรงพลังคอยคุ้มกัน เขาถึงจะไม่สามารถนำมันออกมาได้ และเขาไม่สามารถขายยาระดับสูงได้ อย่างมากก็ได้แค่ยาระดับจักรพรรดิวิญญาณ

ท้ายที่สุดแล้ว ในทวีปโต้วหลัว ไม่ว่าจะเป็นกองกำลังใด วิญญาจารย์ระดับมหาปราชญ์วิญญาณก็ถือเป็นผู้เชี่ยวชาญหลักแล้ว

หลังจากดูไอเทมสิ้นเปลืองเสร็จ หวังเถิงก็หันความสนใจไปที่อุปกรณ์สวมใส่

เมื่อมองแวบเดียว อุปกรณ์สวมใส่เหล่านี้ล้วนธรรมดา ไม่มีเอฟเฟกต์พิเศษใดๆ รีวิวแย่!