บทที่ 56 รากฐานเต๋าที่สมบูรณ์แบบและกระแสปราณระดับสุดยอด!

บทที่ 56 รากฐานเต๋าที่สมบูรณ์แบบและกระแสปราณระดับสุดยอด!

ทั้งสองคนหารือกันจนได้ข้อสรุปอย่างรวดเร็ว

ควงหยวนสูดดมกลิ่นหอมอันน่าพิศวงของโอสถทั้งเจ็ด พลันเอ่ยขึ้นว่า “ท่านผู้เฒ่าอาวุโสสูงสุด ท่านรับไปก่อนหนึ่งส่วนเถิด ตามที่บรรพชนได้กล่าวไว้ โอสถล้ำค่านี้มีประโยชน์อย่างยิ่งต่อผู้ฝึกตนเช่นกัน บัดนี้ท่านก็บรรลุขอบเขตฝึกปราณขั้นสมบูรณ์แล้ว เหมาะสมที่จะรับประทานพวกมันยิ่งนัก!”

อิ้นกลับส่ายหน้าพลางยิ้ม “บรรพชนประทานโอสถล้ำค่านี้ลงมา มิใช่เพื่อให้ข้าแสวงหาผลประโยชน์ส่วนตน เช่นนี้แล้วข้าจะสู้หน้าคนในเผ่าได้อย่างไร?”

ควงหยวนกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง “ท่านกล่าวผิดแล้ว ท่านผู้เฒ่าก้าวเข้าสู่ขอบเขตสร้างรากฐานต่างหากจึงจะเป็นข่าวดีที่สุดสำหรับเผ่าหุนทั่วของเรา หากทำได้ แม้จะต้องใช้ของเหล่านี้จนหมดสิ้นแล้วจะเสียหายอันใดเล่า?”

อิ้นไม่พูด แต่กลับถามย้อนว่า “เช่นนั้นถ้าข้าให้เจ้ารับไปก่อนหนึ่งส่วนเล่า? ตอนนี้เจ้าก็เป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่แข็งแกร่งที่สุดในเผ่าเช่นกัน”

ควงหยวนตอบโดยสัญชาตญาณ “ข้าไม่จำเป็นต้องใช้โอสถล้ำค่านี้ ข้ายังหนุ่มแน่น ยังมีเวลาอีกมากพอ...”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ คำพูดก็พลันหยุดชะงัก ควงหยวนตะลึงไปครู่หนึ่งแล้วเงยหน้าขึ้นมองผู้เฒ่าอาวุโสสูงสุด

ทั้งสองสบตากัน จากนั้นก็หัวเราะออกมาพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

ตอนแรกยังเป็นเสียงหัวเราะแผ่วเบา แต่ต่อมากลับดังราวกับระฆังใบใหญ่

“เจ้าสองคนมัวแต่แสดงน้ำใจอันดีงามอยู่ได้ แต่ของสิ่งนี้ส่วนหนึ่งก็แลกมาเพื่อพวกเจ้านะ จงใช้มันเสียทั้งคู่!”

ณ ทะเลแห่งโลก สวี่เฉิงพึมพำกับตนเอง จากนั้นก็ยื่นมือออกไปโบกมือคราหนึ่ง ในห้องบำเพ็ญของโลกใบเล็กเบื้องล่าง โอสถทั้งเจ็ดก็ถูกแบ่งออกมาสองส่วน ลอยอยู่เบื้องหน้าของอิ้นและควงหยวนตามลำดับ

ทั้งสองล้วนเป็นผู้มีพลังฝีมือสูงส่ง เมื่อเกิดเหตุการณ์ผิดปกติขึ้นก็สัมผัสได้ในทันที

ทั้งสองมองหน้ากันไปมาอย่างงุนงง หลังจากแน่ใจแล้วว่าไม่ใช่ฝีมือของอีกฝ่าย ในใจก็มีคำตอบแล้ว

“เอาล่ะ ไม่ต้องปฏิเสธกันแล้ว บรรพชนแสดงความประสงค์ชัดเจนแล้ว หากเราสองคนยังปฏิเสธอีก บรรพชนคงจะไม่พอใจเป็นแน่” อิ้นส่ายหน้าพลางยิ้มขื่น

ควงหยวนกลับใจกว้างกว่า เขาหัวเราะฮ่าๆ “อันที่จริง ท่านกับข้าใช้มันก็ไม่เป็นไร เพราะหากนับตามคุณงามความดีที่มีต่อเผ่าแล้ว ก็มีคุณสมบัติเช่นนั้นอยู่”

อิ้นย่อมเข้าใจเหตุผลนี้ดี จึงพยักหน้า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเราก็จงรับประทานโอสถล้ำค่านี้เสียเดี๋ยวนี้เถิด จะได้ไม่ทำให้บรรพชนต้องผิดหวัง”

“ข้าก็คิดเช่นเดียวกับท่านผู้เฒ่าอาวุโสสูงสุด” ควงหยวนหัวเราะฮะๆ

ผู้เฒ่าอาวุโสสูงสุดมองควงหยวน ไม่รู้ว่าไม่ได้เห็นเขาในสภาพนี้มานานเท่าใดแล้ว ทั้งที่ตอนเด็กยังซุกซนก่อเรื่องอยู่แท้ๆ ไม่ทันรู้ตัวก็เติบใหญ่เป็นบุรุษผู้หยัดยืนเทียมฟ้าแล้ว

ในใจของเขาอดรู้สึกทอดถอนใจไม่ได้ กาลเวลาดุจสายน้ำ ไหลไปไม่หวนกลับ

แม้ภายนอกตนจะดูหนุ่มแน่น แต่อายุขัยเหลืออีกไม่ถึงสามสิบปี เดิมทีคิดว่าตนอาจต้องมรณภาพก่อนที่จะได้สร้างรากฐานเสียอีก ไม่นึกว่าหนึ่งเดียวที่หลุดพ้นจากมหาเต๋าจะปรากฏขึ้นตรงหน้าอย่างกะทันหัน

บางที... มหาเต๋าที่กล่าวถึง ก็คือบรรพชนนั่นเอง!

ขณะที่กำลังทอดถอนใจ เขาก็กล่าวขึ้นว่า “ห้องบำเพ็ญของข้าไม่มีผู้ใดรบกวน เจ้าก็จงรับประทานโอสถล้ำค่าเพื่อทะลวงขอบเขตที่นี่เถิด ข้าจะคอยดูแลอยู่ข้างๆ เอง”

ในยามที่ทะลวงคอขวด หากมีอาจารย์คอยดูแลอยู่ข้างกายก็นับว่าเป็นโชคดีอย่างที่สุด ควงหยวนรู้ดีว่าเวลาที่ผู้ฝึกตนใช้ในการทะลวงขอบเขตนั้นยาวนานกว่าผู้ฝึกยุทธ์มากนัก ดังนั้นจึงไม่เกี่ยงงอนอีกต่อไป พยักหน้ารับคำอย่างว่าง่าย รับโอสถทั้งเจ็ดมาไว้ในมือ แล้วนั่งขัดสมาธิลงบนอาสนะกลางห้องบำเพ็ญ

เริ่มจากหิมะหวาน ทันทีที่เข้าปาก ก็ไหลผ่านหลอดอาหารลงสู่กระเพาะ จากนั้นพลังงานอันแปลกประหลาดก็ปะทุขึ้นจากกระเพาะ ทำให้เขาบังเกิดพละกำลังขึ้นเอง กล้ามเนื้อแน่นกระชับยิ่งขึ้น

อย่างที่สองคือบัวบริสุทธิ์ กลิ่นหอมสดชื่นโชยแตะจมูก เมื่อกลืนลงไปให้ความรู้สึกเนียนนุ่มลื่นคอ เสียงลั่นเปรี๊ยะๆ ดังขึ้นภายในร่างกาย ความหนาแน่นของกระดูกเพิ่มขึ้นอย่างมาก

อย่างที่สามคือพุทราทองคำ หอมหวานชุ่มคอ แก่นปราณปะทุขึ้นราวกับเปลวเพลิง โลหิตที่ไหลเวียนในเส้นเลือดควบแน่นดุจปราณบริสุทธิ์ หนักหน่วงผิดปกติ

อย่างที่สี่คือรากบัวหยก อย่างที่ห้าคือส้มขาว อย่างที่หกคือซาถัง และสุดท้ายคือโอสถหยก

ขณะที่ควงหยวนรับประทานเข้าไปทีละอย่าง ทั้งร่างของเขาก็ปรากฏประกายราวกับหยก เดิมทีเขาผู้มีกลิ่นอายของผู้ฝึกยุทธ์อย่างเข้มข้น บัดนี้เมื่อมองแวบแรก มาดของเขากลับดูคล้ายคลึงกับผู้ฝึกตนอยู่หลายส่วน

อิ้นคอยสังเกตการณ์สภาพของควงหยวนอย่างละเอียดอยู่ข้างๆ ตลอดเวลา เมื่อเห็นการเปลี่ยนแปลงของเขาในแต่ละขั้น ในดวงตาก็ฉายแววตื่นตะลึง

“สรรพคุณนี้ดูเหมือนจะดียิ่งกว่าที่บรรพชนกล่าวไว้เสียอีก!”

สภาวะต่างๆ ของควงหยวนกำลังก้าวกระโดดขึ้นอย่างมาก ทั้งร่างเกิดการเปลี่ยนแปลงจากภายในสู่ภายนอกอย่างพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน

【พลเมืองเผ่า】: ควงหยวน

ระดับชะตาฟ้า: ระดับรกร้างขั้นเก้า

อายุ: ยี่สิบสามปี

รากปราณ: ไม่มี

พรสวรรค์: กายาอาบโลหิต

รากฐานกายา: จวนจะระดับเสวียน

ความหยั่งรู้: จวนจะระดับเสวียน

ดวงชะตา: สีทอง

ความสามารถ: พลังแห่งอัสนี, วิชากายากระทิงเถื่อน

ขอบเขต: ขอบเขตทะเลปราณขั้นสี่

ณ ทะเลแห่งโลก สวี่เฉิงเมื่อเห็นการเปลี่ยนแปลงอันใหญ่หลวงนี้ก็อดสูดลมหายใจเย็นเยียบมิได้ จากนั้นก็คือความปิติยินดีอันไร้ที่สิ้นสุด

โอสถทั้งเจ็ดนี้แลกเปลี่ยนมาได้ถูกทางแล้วจริงๆ!

แม้แต่ระดับชะตาฟ้าก็ยังสามารถยกระดับขึ้นได้อย่างมาก เห็นได้ชัดว่าคุ้มค่ายิ่งนัก

แต่นี่ก็ยังไม่ใช่การเปลี่ยนแปลงทั้งหมด

เมื่อรับประทานโอสถทั้งเจ็ดจนหมดแล้ว กระแสปราณในตันเถียนของควงหยวนก็เริ่มขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว

ที่ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตทะเลปราณถูกเรียกเช่นนี้ ก็เพราะเมื่อพวกเขาทะลวงจากขอบเขตบำเพ็ญกาย ในตันเถียนจะปรากฏกระแสปราณขึ้น และกระแสปราณนี้สามารถเปลี่ยนพลังปราณที่ดูดซับเข้ามาให้กลายเป็นพลังปราณของตนเองได้ กลายเป็นของเหลวเติมเต็มตันเถียน เมื่อมองจากไกลๆ ก็จะดูเหมือนทะเลสีครามผืนหนึ่ง

กระแสปราณก็แบ่งระดับเช่นกัน จากระดับต่ำ ระดับกลาง ระดับสูง ไปจนถึงระดับสุดยอด รวมสี่ระดับ เดิมทีกระแสปราณของควงหยวนอยู่ในระดับกลาง แต่ในตอนนี้กลับขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว สีก็เปลี่ยนเป็นสีทอง

นี่คือสัญญาณของกระแสปราณระดับสุดยอด!

กระแสปราณระดับสุดยอดไม่เพียงแต่ช่วยให้นักรบขั้นกำเนิดทะลวงสู่ขอบเขตปรมาจารย์ยุทธ์ได้เท่านั้น แต่ยังสามารถเร่งความเร็วในการฝึกฝนประจำวันได้หลายเท่า!

ควงหยวนเปล่งเสียงคำรามยาวหนึ่งครั้งแล้วลืมตาขึ้น หัวเราะฮ่าๆ “สะใจ สะใจเกินไปแล้ว! เชิญท่านผู้เฒ่าอาวุโสสูงสุด ครั้งนี้เปลี่ยนให้ข้าคอยดูแลท่านเอง”

อิ้นพยักหน้าพลางยิ้ม ร่างของเขาหายไปจากที่เดิม ในวินาทีต่อมาก็ปรากฏขึ้นบนอาสนะที่ควงหยวนสละให้

สำหรับอิ้นแล้ว การรับประทานโอสถทั้งเจ็ดไม่เพียงแค่เสริมความแข็งแกร่งให้ร่างกายเท่านั้น แต่ยังเป็นการทะลวงขอบเขตอย่างเป็นทางการอีกด้วย

ขอบเขตฝึกปราณขั้นสมบูรณ์หมายถึงจุดสูงสุดของขอบเขตฝึกปราณ มีเพียงการขัดเกลาในทุกๆ ด้านจนสมบูรณ์แบบจึงจะสามารถเข้าสู่ขอบเขตนี้ได้ และสามารถเลือกที่จะทะลวงสู่ขอบเขตสร้างรากฐานได้ทุกเมื่อ

แต่แม้จะเป็นผู้ฝึกตนที่อัจฉริยะเพียงใด ก็ไม่กล้ารับประกันว่าอัตราความสำเร็จของตนจะเป็นหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ ในช่วงเวลานี้มักจะรอคอยโอกาสและแสวงหา ‘โอสถภายนอก’

โอสถทั้งเจ็ดจัดเป็นโอสถภายนอก และยังเป็นโอสถภายนอกชั้นยอดที่หาได้ยากยิ่ง

อิ้นเริ่มรับประทานโอสถทั้งเจ็ดตามลำดับ เขาสามารถแยกแยะสรรพคุณของยาได้ และสามารถเลือกวิธีการผสมผสานที่ดีที่สุดได้

การเปลี่ยนแปลงของเขาคล้ายคลึงกับควงหยวนในภาพรวม แต่แตกต่างกันในรายละเอียด ท้ายที่สุดแล้วเส้นทางที่เดินก็ไม่ใช่เส้นทางเดียวกัน

หากจะกล่าวว่าควงหยวนนั้นรู้สึกสบายตัวตั้งแต่ต้นจนจบ ราวกับได้รับประสบการณ์อันน่าเพลิดเพลินแล้วไซร้ เช่นนั้นอิ้นก็กำลังเผชิญกับการขัดเกลาอันแสนสาหัส การเปลี่ยนแปลงทุกส่วนในร่างกายล้วนนำมาซึ่งความเจ็บปวดอย่างยิ่งยวด

ควงหยวนที่มองอยู่ข้างๆ สีหน้าแปรเปลี่ยนไป แต่ท้ายที่สุดก็ไม่ได้ยื่นมือเข้าช่วย เพราะเขาสัมผัสได้ว่าทิศทางการเปลี่ยนแปลงของผู้เฒ่าอาวุโสสูงสุดนั้นถูกต้องแล้ว

ขณะที่รับประทานโอสถทั้งเจ็ดเข้าไปทีละอย่าง ความผิดปกติก็บังเกิดในตันเถียนของอิ้น

รากฐานเต๋าได้ก่อตัวขึ้น

ในตอนแรกรากฐานเต๋านี้ผุพังไม่สมประกอบ แต่ในไม่ช้าภายใต้การโคจรของ ‘เคล็ดวิชาเฉียนอี’ รอยตำหนิค่อยๆ ลดน้อยลง เหลือเพียงร่องรอยความเสียหายเพียงไม่กี่แห่ง

จากนั้นร่องรอยความเสียหายก็ค่อยๆ เลือนหายไป รากฐานเต๋าทั้งหมดกลับกลายเป็นดุจหยกขาว ไร้ซึ่งตำหนิแม้แต่น้อย

ทันใดนั้น ท่ามกลางหยกขาวค่อยๆ เปล่งประกายแสงเรืองรองออกมา แสงสีทองสาดส่องจนแสบตา รากฐานเต๋าทั้งหมดกลับกลายเป็นเจิดจรัสพราวตา

รากฐานเต๋าที่ผุพัง, รากฐานเต๋าที่มีตำหนิ, รากฐานเต๋าที่ไร้ตำหนิ, รากฐานเต๋าที่สมบูรณ์แบบ นี่คือสี่ระดับของรากฐานเต๋า

และในตอนนี้ ด้วยความช่วยเหลือของโอสถทั้งเจ็ด สิ่งที่อิ้นควบแน่นขึ้นมาได้นั้น เป็นสิ่งที่เกินกว่าพรสวรรค์เดิมของเขาจะทำได้

รากฐานเต๋าที่สมบูรณ์แบบ