บทที่ 35 เวลาฉันทำธุรกิจ ฉันดูคนที่คน

บทที่ 35 เวลาฉันทำธุรกิจ ฉันดูคนที่คน

เวลาบ่าย 4 โมงกว่า หวังเฉิงกวงขี่จักรยานมากับอู่เสี่ยวเวยถึงตึกออฟฟิศกั๋วเม่า และขึ้นไปยังชั้นที่เป็นที่ตั้งของต้าถังหงอวิ้นตามป้ายบอกชั้น

เมื่อเข้าไปแจ้งธุระเพียงเล็กน้อย พนักงานต้อนรับก็นำทางไปยังห้องทำงานของประธานบริษัท

หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ มีหญิงแกร่งวัย 30 กว่าคนหนึ่งยิ้มแย้มเดินเข้ามา “พวกคุณมาจาก ซิงหั่วฉวนเหมย (Starfire Media) สินะคะ? ฉันชื่อถังหงค่ะ”

ไม่ต้องถามว่าทำไมบริษัทอินเทอร์เน็ตของหวังเฉิงกวงถึงชื่อ ซิงหั่วฉวนเหมย (Starfire Media)... ซึ่งดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกับธุรกิจหลักที่เป็นนายหน้าประกอบคอมพิวเตอร์เลย

นับตั้งแต่ที่บริษัทเริ่มปั้นคนดังในเน็ต รวมถึงการจ้างกองทัพรับจ้างปั่นกระแสกึ่งอาชีพ และควบคุมกระแสโจมตีเฉิงเฟิงในโลกออนไลน์ นี่ก็ถือเป็นบริษัทสื่ออย่างเต็มตัวแล้ว

หวังเฉิงกวงยิ้มพลางยื่นนามบัตรให้ “สวัสดีครับ ประธานถัง”

ถังหงรับนามบัตรไปมองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวชื่นชม “สวัสดีค่ะ ประธานหวัง ประธานหวังนี่ช่างหนุ่มแน่นแต่มีความสามารถจริงๆ ไม่ทราบว่าคุณพอจะรู้จักบริษัทต้าถังหงอวิ้นของเราบ้างไหมคะ?”

หวังเฉิงกวงนั่งลงพร้อมกับอู่เสี่ยวเวยตามคำเชิญของอีกฝ่าย ผู้ช่วยหญิงคนหนึ่งยกน้ำชาสองสามถ้วยมาวาง แล้วเขาก็ยิ้มกล่าว “พอทราบมาบ้างครับ บริษัทของคุณในด้านผลิตภัณฑ์ดูแลผู้ใหญ่ โดยเฉพาะการดูแลผู้ป่วยสูงอายุ ก็ถือเป็นบริษัทชั้นนำระดับแนวหน้าของประเทศเลยทีเดียว”

“...”

ถังหงที่อยู่ตรงหน้านี้แหละคือนางเอกตัวจริงในเรื่อง "หนึ่งบ่าวสองนาย" เธอมาจากชนบท แม่เสียชีวิตตั้งแต่เธอยังเด็ก พ่อที่ทำนาก็ไม่มีเงินส่งเสียให้เธอเรียนหนังสือ ก่อนอายุ 17 ทำงานเกษตร พออายุ 17 ก็เดินทางมาปักกิ่ง มาเป็นพี่เลี้ยงดูแลแม่ของผู้นำคนหนึ่ง

แม่ของผู้นำคนนั้นเป็นอัมพาตติดเตียงมานานหลายปี อาชีพพี่เลี้ยงดูแลคนแก่ที่เป็นอัมพาต... เธอทำอยู่ 11 ปี ตอนอายุ 28 เธอก็ลาออกพร้อมกับเงินเดือนที่สะสมมา 11 ปี รวม 110,000 หยวน เริ่มต้นจากการทำผ้าอ้อมผู้ใหญ่ แล้วจึงปรับเปลี่ยนมาเป็นผลิตภัณฑ์ผ้าอ้อมสำเร็จรูปสไตล์แฟชั่น

เจาะตลาดกลุ่มผู้สูงอายุที่สุขภาพไม่ดีและไม่สามารถดูแลตัวเองได้

เธอวิ่งงานหาลูกค้า ช่วงแรกๆ ก็ดื่มหนักจนเมามายไม่ได้สติอยู่บ่อยๆ ต้องให้คนขับรถอย่างหยางซู่ลากกลับบ้าน จนในที่สุดก็สามารถสร้างต้าถังกรุ๊ปที่มีออฟฟิศอยู่ในตึกกั๋วเม่า และซื้อวิลล่าหลังใหญ่ในปักกิ่งได้ด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง

ช่างเป็นหญิงแกร่ง หญิงเหล็ก ที่เต็มไปด้วยพลังจริงๆ

หวังเฉิงกวงพูดถึงความประทับใจที่มีต่อต้าถังกรุ๊ปสั้นๆ ก่อนจะเอ่ยถาม “ประธานถังสนใจดาวหรือเดือนมหาวิทยาลัยคนไหนเหรอครับ? แล้วรูปแบบการถ่ายโฆษณาเป็นแบบไหน?”

ถังหงจิบชาไปอึกหนึ่ง “ฉันว่าจางเปียวคนนั้นก็ไม่เลวนะคะ คิ้วเข้มตาโต ที่สำคัญคือบุคลิกดูสดใสและสุขุม การถ่ายโฆษณาของต้าถังกรุ๊ปเราก็จ้างบริษัทโฆษณาทำให้ค่ะ แต่ว่าแผนโฆษณาที่ถูกใจฉันมันยังไม่มี”

“ส่วนอู๋ตี๋ ภาพลักษณ์ดูไม่ค่อยทันสมัย ไม่ค่อยสดใสเท่าไหร่”

“เรื่องอินเทอร์เน็ตนี่ฉันไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ กำลังเรียนรู้อยู่ค่ะ เลยไม่รู้ว่า ถ้าฉันอยากให้โฆษณาของฉันดังเปรี้ยงปร้างขึ้นมาในทันทีเหมือนกระแสดาวเดือนมหาวิทยาลัยพวกนี้ กลายเป็นประเด็นร้อนขึ้นมา จะต้องใช้งบโฆษณาสักเท่าไหร่?”

หญิงแกร่งที่เริ่มต้นจากการเป็นเด็กสาวที่ต้องออกจากโรงเรียนมัธยมในชนบท บุกเข้ามาสร้างตัวมือเปล่าในปักกิ่งจนมีออฟฟิศในตึกกั๋วเม่า และซื้อวิลล่าหลังใหญ่ได้

เธอไม่มีวุฒิการศึกษา แต่วิสัยทัศน์และความเฉียบแหลมไม่ธรรมดาเลยจริงๆ

กระแสการแข่งขันดาวเดือนมหาวิทยาลัยต่างๆ ที่กำลังโด่งดังในกลุ่มวัยรุ่นและกลายเป็นประเด็นร้อนในโลกออนไลน์ช่วงนี้ ความแรงของมันแผ่ขยายไปถึงขนาดครอบครัวของหยางซู่ คนขับรถเก่าแก่สิบปีของเธอเลยทีเดียว

อย่างเช่น หยางซู่เหมียว หลานสาวของหยางซู่ที่เธอก็เห็นมาตั้งแต่เด็ก ตอนนี้อายุแค่ 12 ขวบ ก็เอาแต่หมกมุ่นอยู่กับการเล่นอินเทอร์เน็ตทั้งวัน ช่วงนี้ก็กำลังอินกับการประชันดาวเดือนมหาวิทยาลัยเหมือนพวกหนอนเน็ตไม่มีผิด

แถมยังบอกว่าโตขึ้นจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยครุศาสตร์... เดือนมหาวิทยาลัยครุศาสตร์ จางเปียว หล่อจริงๆ!

ตอนที่หยางซู่มาบ่นให้เธอฟังเป็นการส่วนตัว เธอก็เลยตระหนักได้ว่า ในยุคอินเทอร์เน็ตแบบนี้ หลายสิ่งหลายอย่างมันช่างแตกต่างจากวงการธุรกิจแบบดั้งเดิมจริงๆ

ดาวเดือนมหาวิทยาลัยตอนนี้ในอินเทอร์เน็ตมีเยอะแยะไปหมด กระทู้สวยๆ รูปภาพงามๆ มีให้เห็นอยู่ทุกที่ แต่พวกที่ดังที่สุดทั้งหมด พอติดต่อไปตามเบอร์โทรศัพท์ ก็จะไปติดที่คอลเซ็นเตอร์ของซิงหั่วฉวนเหมย

ถังหงจึงเข้าใจในทันทีว่า อู๋ตี๋ จางเปียว หยางจื่อซี หลินเซี่ย และหยางเสี่ยวอวิ๋น ทุกคนล้วนถูกซิงหั่วฉวนเหมยปั้นขึ้นมาทั้งนั้น

หวังเฉิงกวงหัวเราะออกมา “จางเปียวน่าจะไม่มีปัญหาครับ เขามีคิวว่างที่จะร่วมงานกับบริษัทโฆษณาได้ แต่โฆษณาตัวหนึ่งจะดังในอินเทอร์เน็ตได้หรือไม่ อันนี้บอกยากครับ ต้องดูดวงด้วย”

ถังหงมองหวังเฉิงกวงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปาก “ได้ยินมาว่าประธานหวังเริ่มต้นจากการประกอบคอมพิวเตอร์เหรอคะ? ตอนเข้าวงการใหม่ๆ รายได้เดือนละไม่กี่พัน ตอนนี้เดือนละหลายหมื่นแล้ว?”

หวังเฉิงกวงพยักหน้า ข้อมูลพวกนี้แค่ไปสืบดูก็ไม่ใช่ความลับอะไร

ถังหงหยิบเช็คใบหนึ่งออกมา “ฉันชื่นชมคนเก่งระดับหัวกะทิจากมหาวิทยาลัยดังอย่างประธานหวังจริงๆ ค่ะ ทั้งความสามารถและความมุ่งมั่นในการต่อสู้ของคนรุ่นใหม่ นี่คือเงินมัดจำ 150,000 หยวน ขอแค่ประธานหวังช่วยฉันวางแผนสร้างประเด็นโฆษณาที่ดังกระหึ่มไปทั่วอินเทอร์เน็ตปักกิ่งได้ ฉันจะให้คุณทั้งหมด 500,000 หยวน...”

“แน่นอนว่า 500,000 นี้เป็นค่าจ้างการทำงานของประธานหวัง ส่วนค่าใช้จ่ายอื่นๆ เช่น การวางแผนโฆษณา ค่าถ่ายทำ ค่าตัวพรีเซนเตอร์ รวมถึงค่าโปรโมตโฆษณา ทางต้าถังหงอวิ้นของเราจะเป็นผู้รับผิดชอบเองค่ะ”

หวังเฉิงกวงกล่าวอย่างประหลาดใจ “ประธานถังช่างใจเด็ดจริงๆ นี่คุณให้ความสำคัญกับผมมากเกินไปหรือเปล่าครับ?”

ถังหงยิ้ม “เวลาฉันทำธุรกิจ ฉันดูคนที่คนค่ะ ประธานหวังใช้เวลาแค่ไม่กี่เดือนหลังจากเรียนจบก็มีรายได้ต่อเดือนหลายหมื่นแล้ว ถ้าฉันเอาเงินแค่ไม่กี่หมื่นมาจ้างคุณบริหารโปรเจกต์ มันก็เท่ากับเป็นการดูถูกคุณ”

“ถ้าให้คุณแค่ไม่กี่หมื่น ประธานหวังก็คงขี้เกียจที่จะตั้งใจวางแผนให้แล้วล่ะค่ะ”

หวังเฉิงกวง: “...”

เขาครุ่นคิดอยู่หลายนาที ก่อนจะเก็บเช็ค “ธุรกิจนี้ ผมรับครับ”

วินาทีต่อมา เขาก็กล่าวอย่างซาบซึ้ง “เดิมที ขั้นต่อไปผมวางแผนว่าจะบุกตลาดเกม แต่พอมีเงิน 500,000 นี้ การบุกตลาดเกมก็ง่ายขึ้นเยอะเลยครับ”

ถังหงถึงกับงงไปเลย “ประธานหวังหมายถึงเกมออนไลน์เหรอคะ? ประเภท”Legend" หรือ "เจิงถู" (ZhengTu) อะไรแบบนั้น?”

หวังเฉิงกวงยิ้มพยักหน้า “ใช่ครับ ผมมักจะอ่านหนังสือศึกษาด้วยตัวเองอยู่ที่บ้าน อ่านหนังสือเกี่ยวกับการวางแผนเกมมาเยอะมาก”

เขายังคงคิดที่จะใช้เกมดูดเงินอย่าง "Happy Farm"  หรือ "Penguin Farm" เพื่อหาเงินก้อนโตเป็นก้อนแรกอย่างจริงจัง พอทำออกมาแล้ว ถูกเพนกวินยักษ์ (Tencent) จับตามอง เสนอเงินหลายล้านหยวนเพื่อขอซื้อขาด? พยายามเจรจาดูว่าจะเป็นไปได้ไหมที่จะแบ่งผลประโยชน์ระยะยาว หรือซื้อขาดในราคาหลักสิบล้าน

นั่นถึงจะเรียกว่ามีอิสรภาพทางการเงินอย่างแท้จริง

ถ้าจะพูดถึง "Happy Farm" เวอร์ชันดั้งเดิม... จริงๆ แล้ว เวอร์ชันต้นฉบับเปิดตัวในเดือนพฤศจิกายน 2008 แต่จะดังหรือไม่ดัง จะกลายเป็นกระแส "ทุกคนแห่ขโมยผัก"  ได้หรือไม่ ก็ต้องดูจังหวะและโอกาส และต้องดูคนผลักดันด้วย

พอเริ่มมีกระแสทุกคนแห่ขโมยผัก เกมเลียนแบบที่คล้ายๆ กันก็ผุดขึ้นมาราวกับดอกเห็ด

เขาศึกษาการวางแผนเกมด้วยตัวเองมานานขนาดนี้ มีระบบประสบการณ์ที่สมบูรณ์ที่สุดให้ลอกเลียนแบบได้เลย แค่จ้างทีมพัฒนาและออกแบบสักทีม สร้างเกมขึ้นมา แล้วผลักดันลงในเสี้ยวเน่ยเน็ตเวิร์กและที่อื่นๆ ให้มันแพร่หลายออกไป โดยยังคงใช้กองทัพรับจ้างปั่นกระแสบวกกับคนดังในเน็ตเป็นทัพหน้า...

กองทัพรับจ้างปั่นกระแสทางอินเทอร์เน็ต ถ้าใช้เป็น มันก็คือพลังระดับสื่อขนาดเล็กเลยทีเดียว ถ้ากองทัพนี้เติบโตและแข็งแกร่งขึ้น ก็คือเจ้าพ่อสื่อเงาขนาดเล็กๆ นี่เอง

การที่เฉิงเฟิงถูกโจมตีในโลกออนไลน์ครั้งแรก นั่นคือการตอบโต้ที่เฉิงเฟิงจ้างคนมาทำร้ายเขา แต่มันก็เป็นการลองมีดครั้งแรกของเจ้าพ่อสื่อเงาขนาดเล็กด้วยเช่นกัน

เขาไม่กลัวที่จะชนกับผู้พัฒนา "Farm" เวอร์ชันดั้งเดิม ต่อให้เปิดตัวเกมพร้อมกัน แต่ถ้าทีมกองทัพรับจ้างของเขาทำงานได้ดี เขาก็สามารถชนะได้อย่างสวยงาม แถมยังใช้คนดังในเน็ตสร้างกระแสแบบดาราเพื่อโปรโมตเกมได้อีก

หลังจากเกมฟาร์ม ก็ยังมีเกมบนเว็บประเภทการ์ดสามก๊กไซอิ๋ว เกมแนวทำฟาร์ม เกมแนวป้องกันฐาน และอื่นๆ อีกมากมาย ที่เขาสามารถหยิบออกมาทำเป็นโปรเจกต์เกมได้สบายๆ

รอให้เงินก้อนใหญ่นี้ระเบิดออกมาเสียก่อน หลังจากนั้นไม่ว่าจะเผาเงินทำจักรยานสาธารณะ แล้วขายต่อในราคาพันล้าน

"Didi Dache" (แอปเรียกแท็กซี่) หรือจะทำธุรกิจส่งอาหาร สะสมบิตคอยน์ไว้สักก้อน ทุกหนทุกแห่งมีแต่โอกาส

แน่นอนว่า บิตคอยน์ต้องอาศัยพลังและอิทธิพลระดับเจ้าพ่อถึงจะทำเงินจากมันได้

แต่นั่นมันก็เป็นแค่โปรเจกต์หนึ่งเท่านั้น

เดือน 11 เขาทำเงินได้ไม่น้อย แต่ก็เอาไปใช้หนี้เงินกู้ยืมค่าเล่าเรียนและค่าครองชีพหลายปีที่ยืมมาจากบรรดาลุง ป้า น้า อา ที่เหลือก็เป็นค่าใช้จ่ายทั่วไป

เงิน 500,000 ที่ถังหงส่งมาให้?? นี่มันช่วยเร่งความเร็วชัดๆ!

ตอนนี้เป็นเงินมัดจำ 150,000 ส่วนที่เหลือยังต้องรอผลงาน

แต่ถ้าไม่มีเรื่องนี้ เขาก็ยังต้องเก็บเงินรายได้อีกสองสามเดือน ถึงจะคิดจ้างทีมพัฒนาและออกแบบเกม ซึ่งเขามีโครงสร้างที่สมบูรณ์และแผนการต่างๆ เตรียมไว้หมดแล้ว

ในแวดวงมหาวิทยาลัยของปักกิ่ง แค่ดึงนักศึกษาเก่งๆ มารวมกลุ่มกัน สักเดือนสองเดือนก็สร้างผลงานต้นแบบออกมาได้ไม่ยาก

(จบตอน)