บทที่ 2 ขอตั้งหลักเงียบๆ สักพัก ค่อยว่ากัน

บทที่ 2 ขอตั้งหลักเงียบๆ สักพัก ค่อยว่ากัน

ครู่ต่อมา ทั้ง 3 คนเดินอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัยสถาปัตยกรรมและการก่อสร้างปักกิ่ง เซี่ยงหนานยิ้มแล้วพูดว่า “เหล่าหวัง นายวางแผนจะย้ายออกจากหอพักเมื่อไหร่?”

“หอพักของพวกเรายังอยู่ได้อีกนานแค่ไหน?”

หวังเฉิงกวงส่ายหน้า “ขอดูก่อนแล้วกัน อยู่ฟรีได้กี่วันก็อยู่ไปก่อน”

ลู่เทาหัวเราะ “ถ้านายไม่มีที่ไป ก็ไปอยู่กับฉันสิ ฉันเช่าห้องไว้ที่สะพานหงหลิ่งจินแถบวงแหวนรอบที่ 4 ตะวันออก ค่าเช่าเดือนละ 1,500 แบบ 1 ห้องนอน อยู่คนเดียวสบายมาก”

หวังเฉิงกวง “…”

เขาไม่รู้จะติเตียนยังไงดี งานเงินเดือน 800 หยวนมีคนแย่งกันแทบตาย ยังหางานที่ตรงกับสายที่เรียนมหาวิทยาลัยมาไม่ได้เลย

แต่นี่นายมาบอกฉันเรื่องค่าเช่าห้องเดือนละ 1,500 เนี่ยนะ?!

นึกขึ้นได้แล้ว พ่อเลี้ยงของลู่เทาคือลู่ย่าซวิ่น เป็นถึงผู้นำระดับกองที่ดูธรรมดาๆ คนหนึ่ง อ้อ งั้นก็ไม่แปลกแล้ว

แม้แต่เซี่ยงหนาน พ่อของเขาก็เป็นตำรวจ ยศ 2 บั้ง 3 ดาว กลับไปอยู่บ้าน ก็ไม่แปลกเหมือนกัน

นี่สินะการดิ้นรนของคนยุค 80 โชคดีที่เขายังมีระบบ

ขณะที่ทั้ง 3 คนกำลังเดินไปที่ป้ายรถเมล์นอกมหาวิทยาลัย หวังเฉิงกวงก็ยิ้มแล้วพูดว่า “ฉันยังหางานไม่ได้ ไม่มีเงินจ่ายค่าเช่า แค่ไม่ต้องไปอยู่ห้องใต้ดินก็ดีถมไปแล้ว”

ลู่เทาเห็นดังนั้นก็พูดหยอก “วันนี้นายช่วยฉันประกอบเครื่องดีๆ สักเครื่องนะ ฉันจะช่วยโปรโมตให้ มีบัณฑิตจบใหม่ตั้งเท่าไหร่ที่อยากเก็บเงินซื้อคอม? นักศึกษาใหม่ก็มีเยอะแยะ”

“ถ้าทำธุรกิจนี้ได้ล่ะก็ ทำเงินได้ดีกว่าการเป็นลูกจ้างธรรมดาๆ อีกนะ”

หวังเฉิงกวงพยักหน้า “งั้นก็ขอบใจสำหรับคำอวยพรล่วงหน้าแล้วกัน”

ชาติที่แล้วเขาเคยมีประสบการณ์ขายเครื่องประกอบในห้างคอมพิวเตอร์ที่เมืองเอก พอลองนึกถึงกระแสของยุคสมัยนี้ ดูเหมือนว่านี่จะเป็นงานที่ใช้ตั้งตัวชั่วคราวได้จริงๆ

หลังจากนั้นทุกอย่างก็ราบรื่น ทั้ง 3 คนต่อรถเมล์จากมหาวิทยาลัยมายังตึกไห่หลง เมื่อมองดูฝูงชนที่มากมายราวกับภูเขาและทะเล หวังเฉิงกวงก็รู้สึกตื้นตันใจเป็นพิเศษ ชาติก่อนทั้งชีวิตเขาไม่เคยมาปักกิ่งเลย

ไม่นึกเลยว่าทะลุมิติมาวันแรก ก็ได้มาเดินเที่ยวปักกิ่งเลย

ทั้ง 3 คนฝ่าฝูงชนเข้าไปใกล้ทางเข้าตึกเรื่อยๆ ก็มีร่างหนึ่งยิ้มพลางเข้ามาหา พร้อมยื่นนามบัตรให้ “พี่ชาย ซื้อคอมพิวเตอร์เหรอ? ไม่ว่าจะเป็นเครื่องแบรนด์เนมหรือเครื่องประกอบ หาผมรับรองไม่ผิดหวัง...”

ตึกไห่หลง จงกวนชุน ถือเป็นหนึ่งในแลนด์มาร์กยุคใหม่ที่โด่งดังที่สุดของปักกิ่งในยุคนี้ ก่อนที่สมาร์ทโฟนจะกวาดล้างทั่วโลก ไม่ว่าจะเป็นโน้ตบุ๊กหรือเดสก์ท็อป ที่นี่ก็คือหนึ่งในศูนย์ค้าปลีกที่ใหญ่ที่สุด

ปี 2007 ก็ถือเป็นยุคที่รุ่งเรืองถึงขีดสุดของมันเช่นกัน

ลู่เทาเจอกับการเร่ขายก็มึนงงเล็กน้อย หวังเฉิงกวงยิ้มแล้วพูดว่า “เครื่องประกอบร้านคุณ CPU เป็นแบบ ‘ซีลหน้า’ หรือ ‘ซีลหลัง’? แบบกล่อง หรือแบบชิปเปลือย?”

อีกฝ่ายชะงักไป 1 วินาที ก่อนจะสบถ “คนกันเองนี่หว่า เชี่ย...”

หวังเฉิงกวงยังคงยิ้ม “อย่าเพิ่งสนใจเลยว่าคนกันเองหรือไม่กันเอง ขายได้ 1 เครื่องก็ได้กำไร 1 เครื่อง คุณจะรังเกียจว่าได้ลูกค้าน้อยเหรอ? กำไรน้อยแต่ขายได้เยอะๆ ไง”

ชายหนุ่มยิ้ม “ก็จริง พี่ชายแซ่อะไร? ผมแซ่หลี่ เรียกผมว่าเหล่าหลี่ก็ได้”

หวังเฉิงกวงชี้ไปที่ลู่เทา “เพื่อนผมมีงบ 5,000 หยวน คุณจัดสเปกอะไรให้ได้บ้าง?”

เหล่าหลี่เอ่ยปาก “CPU Intel E2160 ของแท้รุ่นล่าสุด 630 หยวน หรือจะเป็น Intel D915 Dual-core, AMD 3800 Dual-core ราคาก็พอๆ กัน เมื่อฤดูร้อนปีที่แล้วยังตัวละ 1,300-1,400 หยวนอยู่เลย ตอนนี้ลดเหลือ 600-700 หยวน ผมรับประกันว่าเป็น ‘ซีลหน้า’ ทั้งหมด รับประกันซ่อมหลังการขาย 3 ปี”

“ส่วนการ์ดจอ พวกคุณจะเอาการ์ดจอแยกหรือการ์ดจอออนบอร์ด?”

…………

คุยกันไปเรื่อยๆ ทั้งหมดก็เพื่อธุรกิจ

เรื่องการประกอบคอมพิวเตอร์นี่เล่ห์เหลี่ยมมันเยอะ ยังไม่พูดถึงว่า CPU ‘ซีลหน้า’ คือของที่เสียภาษีแล้ว และรับประกันซ่อม 3 ปี แล้วก็ยังไม่พูดถึงคุณภาพของ CPU แบบชิปเปลือย แค่เรื่องการเอาของมือสองหรือของย้อมแมวมาหลอกขายเป็นของใหม่

ราคานี้คือ CPU ตัวละ 600-700 หยวน ไปจนถึงตัวละ 100 กว่าหยวนก็มี เมื่อปีที่แล้ว Dual-core รุ่นใหม่ยังตัวละ 1,300-1,400 หยวนอยู่เลย

การถอด CPU จากคอมพิวเตอร์มือสองมาหลอกขายเป็นของใหม่ คือหลุมพรางที่พบบ่อยที่สุดในการประกอบเครื่อง

ในยุคอินเทอร์เน็ตที่ยิ่งใหญ่ มีสตรีมเมอร์ DIY ด้วยมือมากมายแนะนำให้คุณประกอบเครื่องในยุคนี้ การเอาของมือสองมาหลอกขายเป็นของใหม่ก็คือกำไรก้อนโตเช่นกัน

หวังเฉิงกวงเดินตามเหล่าหลี่ไป คุยกันไปตลอดทาง ตั้งแต่ CPU ไปจนถึงหน่วยความจำ การ์ดจอ ฮาร์ดดิสก์ การ์ดเสียง ไดรฟ์ซีดี จอภาพ ฯลฯ สุดท้ายก็คุยไปถึงเคส สายไฟ เมาส์ คีย์บอร์ด และลำโพง ฯลฯ

คุยกันจนถึงที่สุด เหล่าหลี่ก็บ่นอีกครั้ง “ออเดอร์นี้ของคุณ ผมได้กำไรจากคุณมากสุดก็แค่ 300 หยวน ยังไม่พอค่าปวดฟันเลย”

“แต่สเปก 5,000 หยวนนี่ ผมรับประกันว่าเทียบเท่าเครื่องแบรนด์เนมราคา 7,000 หยวนได้เลย เมื่อปีที่แล้วเครื่องแบรนด์เนมที่ใช้ CPU ตัวเดียวกันนี้ ส่วนต่างราคาก็ 600-700 หยวนแล้ว”

“ต้องการของเลยไหม? ของบางอย่างยังต้องไปเบิกมา”

หวังเฉิงกวงยังไม่ทันได้พูดอะไร เซี่ยงหนานก็เบิกตากว้าง “ออเดอร์เดียวฟันกำไร 300 คุณยังว่าน้อยอีกเหรอ? นั่นมัน 300 หยวนเลยนะ!”

เหล่าหลี่ยิ้มด่า “รับประกัน 3 ปีนะ 300 หยวนนี่เยอะมากเหรอ? ต่อไปถ้าคุณใช้แล้วมีปัญหา ไม่ว่าจะโทรเรียกไปซ่อมที่บ้าน หรือยกเครื่องมาที่นี่ ค่าซ่อมก็ไม่ต้องเสีย”

“อย่างมากถ้าไปซ่อมที่บ้านก็แค่เก็บค่าบริการนิดหน่อย”

เซี่ยงหนาน “…”

ลู่เทายิ้มกว้างยื่นบุหรี่ให้ “พี่ชายสูบบุหรี่ 300 หยวนรวมประกัน 3 ปี กำไรไม่เยอะจริงๆ นั่นแหละ”

เหล่าหลี่ผ่อนคลายลงเล็กน้อย แล้วพูดอีกครั้ง “ไม่ว่าจะเป็น Lenovo หรือ Toshiba…”

รอจนเขาไล่ชื่อเครื่องแบรนด์เนมรุ่นใหม่ล่าสุด 2-3 ยี่ห้อ เขาถึงสูบบุหรี่พลางบ่น “สเปกโดยรวม 5,000 หยวนนี่ ถ้าคุณไปซื้อแบรนด์ดังพวกนั้น ต่ำกว่า 7,000 หยวนไม่ต้องคุยเลย อย่าแม้แต่จะคิด”

"

ต่อไปก็คือการรอคอย

เหล่าหลี่ยังคงวิ่งออกไปหาลูกค้านอกร้าน ส่วนลู่เทา เซี่ยงหนาน และหวังเฉิงกวงก็นั่งรอร้านไปเบิกของ รอชิ้นส่วนเข้ามา แล้วก็รอการประกอบ

ระหว่างรอ เซี่ยงหนานจิบชาไปหนึ่งคำพูดด้วยความอิจฉา “เงินนี่มันหากันง่ายจริงๆ”

หวังเฉิงกวงก็พูดไม่ออกเช่นกัน “ยังต้องตรวจของก่อน”

ลู่เทาถามอย่างสงสัย “อะไรคือ ‘ซีลหน้า’ ‘ซีลหลัง’ แล้วก็ CPU ‘แบบกล่อง’ กับ ‘แบบชิปเปลือย’ เหรอ?”

หวังเฉิงกวงคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วอธิบาย “‘ซีลหน้า’ คือของแท้นำเข้า รับประกันซ่อมหลังการขาย 3 ปี ‘ซีลหลัง’ คือของหนีภาษี ไม่มีประกัน ‘แบบกล่อง’ คือของแท้จากโรงงาน มาพร้อมพัดลมระบายความร้อน”

“‘แบบชิปเปลือย’ คือของที่ผลิตจากโรงงานตัวแทนจำหน่าย เป็น CPU เปล่าๆ ไม่มีพัดลมระบายความร้อน พอหลุดออกมา ร้านค้าก็หาพัดลมระบายความร้อนมาใส่เอง แล้วก็ใส่กล่องรวมกับ CPU อันนี้ก็ไม่มีประกันเหมือนกัน”

“ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน โดยพื้นฐานแล้วก็ดีกว่าของมือสอง ของย้อมแมว”

“เครื่องประกอบมันมีส่วนประกอบหลักๆ ไม่กี่ชิ้น ส่วนประกอบหลักชิ้นหนึ่งต่างกันหลายร้อยหยวน ตั้งแต่ CPU ไปจนถึงฮาร์ดดิสก์... จิปาถะ คนที่ไม่รู้เรื่องโดนหลอกเป็นเรื่องปกติมาก แต่คุณลากกลับไปใช้ 2 ปีแล้วไม่มีปัญหาอะไร มันก็เป็นเรื่องปกติเหมือนกัน”

นี่คือยุคของร้านค้าจริง ก่อนที่โน้ตบุ๊ก แท็บเล็ต และสมาร์ทโฟนจะกวาดล้างทั่วโลก มันคือยุคที่เครื่องประกอบเฟื่องฟูที่สุด

ลู่เทาฟังแบบกึ่งเข้าใจกึ่งไม่เข้าใจ แต่ก็รู้สึกว่ามันสุดยอด “ดูเหมือนว่าการมีนายคุมอยู่ด้วยนี่ คุ้มค่าจริงๆ เหล่าหวัง สูบบุหรี่ ตราบใดที่มันไว้ใจได้มากกว่าเครื่องแบรนด์เนมราคา 7,000 หยวน ที่ฉันเคยบอกว่าจะให้ 50 หยวนน่ะ ฉันให้เป็น 500 หยวนเลย แล้วจะเลี้ยงข้าวมื้อใหญ่ด้วย”

เขาวางแผนจะใช้งบ 6,000 กว่าหยวน เพื่อประกอบคอมสเปกเทียบเท่าแบรนด์เนมราคา 7,000 หยวน

สรุปว่า 5,000 หยวนก็เอาอยู่เหรอ?

ลู่เทาคนนี้แม้จะพึ่งพาพ่อ แต่ถ้าไม่นับเรื่องที่เขาทำไม่ดีกับแฟนสาว เขาก็ปฏิบัติต่อเพื่อนและเพื่อนร่วมชั้นได้ค่อนข้างดี

หวังเฉิงกวงมองลู่เทาอยู่ 2 แวบ แล้วยิ้ม “งั้นฉันก็ไม่เกรงใจแล้วล่ะ ตอนนี้กำลังขาดเงินด่วน ไม่อยากไปอยู่ห้องใต้ดินน่ะ”

“แล้วก็อย่าหาว่าฉันเอาเปรียบเพื่อนร่วมชั้นเลยนะ ถ้าฉันมีความสามารถพอจะไปเช่าห้องอยู่ในย่านเดียวกับนายได้ล่ะก็ ต่อไปถ้าคอมพิวเตอร์มีปัญหา ฉันช่วยฟรีแน่นอน”

ลู่เทาดีใจมาก “ตกลงตามนี้เลย ฉันลงระบบไม่เป็นด้วยซ้ำ ทำเป็นแค่เล่นเกม ถ้านายซ่อมได้ การอยู่ใกล้ๆ กันมันก็สะดวกดีนะ”

“เดี๋ยวช่วงนี้ฉันจะลองดูให้ ว่ามีเพื่อนคนไหนมีความต้องการแบบนี้บ้าง จะแนะนำมาให้นาย”

หวังเฉิงกวง “…”

เขาไม่พูดอะไรมากไปกว่านี้ ทะลุมิติมาแบบงงๆ แถมยังมีระบบติดตัวมาด้วย ขอตั้งหลักเงียบๆ สักพัก ค่อยว่ากัน

ช่วงที่รอต่อจากนั้น ทุกครั้งที่มีการเบิกชิ้นส่วนมาที่ร้าน เขาจะต้องลงมือตรวจสอบดู เช็กของ ป้องกันของมือสอง ของปลอมที่แปะยี่ห้อใหม่

ตอนที่เริ่มประกอบเครื่องอย่างเป็นทางการ เหล่าหลี่ก็โผล่มาอีกครั้ง สูบบุหรี่พลางยิ้ม “ธุรกิจนี้ ก็ได้กำไรจากคุณแค่ค่าเคส ลำโพง พาวเวอร์ซัพพลาย คีย์บอร์ดนิดหน่อย ไม่ได้อะไรอย่างอื่นเลย พี่ชาย ผมรอให้คุณมา ‘ขายเยอะๆ’ อยู่นะ”

หวังเฉิงกวงก็หัวเราะ “ผมก็ฝันอยากจะขายได้เยอะๆ เหมือนกัน ไม่งั้นคงต้องไปอยู่ห้องใต้ดินแล้ว”

ในวินาทีที่เครื่องประกอบเสร็จ

ระบบก็พลันปรากฏขึ้น

สวรรค์ตอบแทนผู้ขยันหมั่นเพียร

โฮสต์: หวังเฉิงกวง อายุ 22 ปี

ประกอบและซ่อมแซมคอมพิวเตอร์, เริ่มต้น, (90/100)

ธุรกิจ 1 ออเดอร์ ได้ค่าประสบการณ์เพิ่มมา 1 แต้มเหรอ? ถ้าทำอีก 10 ครั้ง จะสามารถเลื่อนจากระดับเริ่มต้นไปเป็นระดับทั่วไปได้ไหมนะ?

(จบตอน)