ตอนที่ 26 : การแข่งขันหรือมิตรภาพ

ในห้องโถงที่จัดเตรียมไว้เพื่อรอการแข่งขัน ชั้นปีที่สองของหลักสูตรพื้นฐานได้รวมตัวกัน ปัจจุบันทุกคนคือตัวแทนของชั้นเรียนของตัวเองและเป็นคนที่มีทักษะ การแข่งขันได้เริ่มต้นขึ้นเป็นลำดับต่อไป…และมันเป็นชั้นของลุกซ์และรูเดิล ชั้นเรียนทั้งสองเดินออกจากห้องรอของการแข่งขัน ลุกซ์และรูเดิลเดินเคียงข้างกัน

“ฉันจะใช้พลังทั้งหมดที่ฉันมี รูเดิล”

“ใช่ ฉันจะไม่ปล่อยนายไปง่ายๆเหมือนกัน ฉันจะต่อสู้ด้วยทุกสิ่งที่ฉันมี”

พวกเขาเดินเข้าห้องโถงของตัวแทนแต่ละฝั่ง แต่ละฝั่งจะส่งตัวแทนของตัวเองมาทีละคน มันเป็นสงครามระหว่างห้าทีมตัวแทน และชั้นของรูเดิลชนะการแข่งขันในรอบแรกและรอบที่สอง และทำให้คะแนนตอนนี้เป็นสองต่อสอง  นั่นคือทั้งหมดจะตัดสินด้วยการแข่งขันในครั้งสุดท้าย  แต่มากกว่านั้น พวกเขาทั้งสองได้แต่ตั้งใจและไม่อาจละสายตาไปจากศัตรูของพวกเขา

“และตอนนี้ การต่อสู้ในครั้งสุดท้ายกำลังจะเริ่มขึ้น!”

ควบคู่ไปกับการให้สัญญาณของผู้ตัดสิน  ลุกซ์เริ่มที่จะใช้ระยะห่างในการแข่งขัน ในขณะที่เขาร่ายเวทย์มนต์ของเขาขึ้น แต่รูเดิลไม่มีทางให้มันเกิดเรื่องเช่นนั้น เขาวิ่งเข้าหาลุกซ์เพื่อปิดช่องว่างลงทันที ลุกซ์รู้ว่าเขาไม่สามารถชนะรูเดิลในเรื่องความเร็วได้ ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจไปข้างหน้าเพื่อยึดดาบของเขา

“. . . !!!!”

ดาบไม้ของลุกซ์ถูกใช้งานขึ้นเพื่อปกป้องจากรูเดิล และถูกส่งลอยไปยังบนอากาศ และในตอนนี้รูเดิลกำลังอยู่ในกระกระทำที่ผิด

“ไม่ได้!!!”

ลุกซ์ ใช้เวทย์มนต์ของเขาในระยะประชิด เขาใช้มันเหมือนกับปกติเพียงแต่หากเขาใช้แบบนี้มันจะอันตรายเกินไป…โดยปกติ นั่น! แต่ถึงกระนั้น คุณค่าบางอย่างในตัวเขาได้ระเบิดพัดกลับไป รูเดิลและลุกซ์ได้รับการบาดเจ็บจากเวทย์มนต์ของเขาเอง แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ได้สร้างระยะห่างให้กับพวกเขาทั้งสองไว้ก่อน และเขาก็เชื่อว่า ลุกซ์จะยังไม่ยอมแพ้เพียงแค่นี้

เขายิงเวทย์มนต์เข้าไปที่รูเดิลอย่างต่อเนื่อง เขาเตรียมไพ่ใบสุดท้ายที่จะทำให้เขาชนะ หากแต่มันไม่ได้ง่ายอย่างที่พูดกัน และมันเป็นไปได้ที่จะเกิดความล้มเหลว แต่แม้ดังนั้น ลุกซ์ตัดสินใจที่จะท้าทายการแข่งขันนี้อย่างสุดกำลัง

เขาโจมตีรูเดิลด้วยเวทย์มนต์ของลม แต่รูเดิลก็ได้หลบการโจมตีด้วยลมเช่นกัน

เวทย์มนต์ที่สูงขึ้น แม้แต่รูเดิล ก็ยากที่จะหลีกเลี่ยงเวทย์มนต์จากผู้เชี่ยวชาญอย่างลุกซ์

“แล้วยังไง!”

รูเดิลมีทักษะการหลบหลีกได้รวดเร็วกว่าที่เขาจะพูด แต่ก็ยังคงใช้เวทย์มนต์ระดับประในการโจมตีลุกซ์ ลุกซ์ก็ยังคงได้ส่งกระแสของการโจมตี เพียงแต่รูเดิลก็ยังสามารถที่จะหลบได้ และมันทำให้เขาพยายามที่จะโจมตีในระยะประชิดอีกครั้ง

เหมือนลุกซ์จะใช้เวทย์มนต์ระดับประถมเพื่อเป็นตัวล่อในการปิด…แล้วก็หยุด ในขณะที่รูเดิลพยายามที่จะเข้าไปโจมตีในระยะประชิด ลุกซ์ได้เสร็จสิ้นในการเจียมตัวของเขา รูเดิลรู้สึกถึงอันตรายและได้กระโจนกลับ และลุกซ์ได้ใช้มานาส่วนใหญ่ของเขา ในการร่ายเวทย์มนต์ขั้นสูง

ระมัดระวังในการเคลื่อนไหวก่อนหน้านี้ รูเดิลได้ดึงตัวเองกลับ เขาเพียงแต่รู้สึกเสียดายเล็กน้อย เขาควรที่จะได้โจมตีในระยะประชิด

สำหรับนักเรียนหลักสูตรขั้นพื้นฐาน เวทย์มนต์ขั้นสูงนั้นอันตรายเกินไป … แต่เวทย์มนต์ของลุกซ์สามารถใช้งานได้อย่างสมบูรณ์ เปลวไฟที่ปะปนอยู่กับพายุลมที่หวน ทำให้ภายในสนามการแข่งขันเกิดวงแหวนแห่งเปลวไฟ

“รูเดิล แล้วนั่นน!!”

หากแต่เนื่องจากการที่เขาได้ใช้เวทย์มนต์และมานามากเกินไปได้เกิดความเสียหายที่ทำร้ายตัวของเขาเอง ลุกซ์เดินโซเซอย่างคนหมดกำลัง ห้องโถงยกพัดให้ผ่าน ด้วยความที่กังวลเกี่ยวกับเวทย์มนต์ของลุกซ์ และเป็นห่วงความปลอดภัยของรูเดิล พร้อมกันกับผู้ตัดสินที่รีบก้าวเข้ามาในสนามเพื่อแยกเขาออกจากกัน…พายุแห่งเปลวไฟได้แยกออกเป็นสองฝั่งและได้จางหายไป …บนยอดแหวนดาบไม้ของรูเดิล ยังคงแสงไฟสลัวๆ ก่อนที่เขาเลือกที่จะแกว่งดาบลง…

“… เป็นไปไม่ได้ จริงๆนายมีบางสิ่งบางสิ่งบางอย่าง รูเดิล!”

เสียงหัวเราะตอนรับในขณะที่เขาอยู่ในสนาม ลุกซ์รู้ดีกว่าเขาจะต้องให้คำตอบกับเพื่อนเของเขาเป็นคนแรกคือยูเนียส ใครจะไปเข้าใจการใช้เวทย์มนต์ที่จริงจังของเขา … แต่ด้วยเวทย์มนต์ชั้นสูงของเขา และการใช้งานที่ติดต่อกันของทักษะระดับประถมรวมไปถึงมานาที่ไม่สามารถฟื้นฟูได้ทัน ดังนั้นการตัดสินจึงเกิดขึ้นโดยปราศจากการยอมแพ้ของเขา

ลุกซ์สามารถเห็นการเคลื่อนไหวของรูเดิลในรูปแบบช้าๆ เขาได้เรียกคืนความทรงจำของเขาในตอนที่เขายังเป็นเด็ก การศึกษาที่รุนแรงไร้การเรียนรู้การดำรงชีวิตใดๆ นั่นคือสถานที่ที่ทำให้เขารักเวทย์มนต์อย่างสุดหัวใจ  และเขาต้องการหาคนที่จะพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย แต่หลังจากเข้าสถานศึกษา สถานะของเขาคือทายาทของขุนนางนั่นทำให้ผูเคนรอบข้างมักจะห่างจากเขา

ยกเว้นเพียงคนเดียว ยูเนียสยังคงมุ่งเน้นไปที่ดาบของเขาและการสนทนาของพวกเขาจะไม่ตรงกัน หากเขาพูดเรื่องเวทย์มนต์ของเขา ทุกคนจะยอมรับในตัวเขา หากแต่ในตอนท้ายพวกเขาจะหาว่าลุกซ์ได้โกหก และหลังจากวันนั้น เขาก็ได้พบกับชีวิตที่แสนจะน่าเบื่อ

และในที่สุด ลุกซ์ก็ได้เจอเพื่อนที่เขาสามารถคุยได้ รูเดิล โดยทั่วไปเขามักจะไม่พูดเรื่องเวทย์มนต์กับใคร แต่เขาสามารถสนทนาเรื่องนี้ได้อย่างราบรื่นกับรูเดิล – ผู้ที่จริงจังกับทุกสิ่งทุกอย่าง-บทสนทนาเป็นไปด้วยความสนุก … แม้ว่าลุกซ์เองยังคงไม่ได้ยอมรับหนังสือที่เรียกว่า ‘วิธีการเลี้ยงมังกร’

ในขณะที่รูเดิลใช้คำพูดที่ง่ายในการสนทนา ลุกซ์หัวเราะตามเรื่องที่รูเดิลได้พูด หากมองจากคนรอบข้าง มันเหมือนคำพูดที่ไร้สาระระหว่างมนุษย์ แต่มันเป็นความจริงที่เขาทั้งสองกำลังสนทนากันเรื่องเวทย์มนต์

แล้วลุกซ์ได้ท้าทายรูเดิล เกี่ยวกับการแข่งขันที่รุนแรงของเขา เขาถือว่าได้ช่วยเพื่อนของเขาในการฝึกฝนด้านเวทย์มนต์ เพื่อนแท้จริงของเขาเป็นคนแรก … หากเป็นไปได้เขาอยากที่จะมีชีวิตที่แสนสนุกภายในโรงเรียน ควบคู่ไปกับเขา

แต่ถึงอย่างนั้น…เขารู้ว่ารูเดิลจะไม่พบความสุขใดๆในสิ่งนั้น และเขาไม่สามารถที่จะถดถอยความมุ่งมั่นของรูเดิลได้ และมันเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะทำให้ ลุกซ์กำหนดการโฟกัสของเขา

“รูเดิล นายเพียงคนเดียว…!!!”

เวทย์มนต์สุดท้ายที่ลุกซ์กำลังจะโจมตีรูเดิล …ดาบไม้ของรูเดิลสัมผัสอย่างสมบูรณ์กับคอของเขา

“ผะ..ผู้ชนะ! รูเดิล อาร์ชชช!”

หลังจากความเงียบสงบได้เข้าครอบงำบรรยากาศสักพัก เสียงของผู้ตัดสินก็ดังกึกก้องผ่านห้องโถง  พื้นที่ทั่วทั้งสนามเต็มไปด้วยเสียงเชียร์และเสียงโห่ฮาของผู้ที่ได้ชม ได้ยินว่า รูเดิลหยิบดายของเขาสู่ลมหายใจของลุกซ์และหากถ้าได้ต่อสู่กันจริงๆภาพที่มีดาบอยู่ที่คอนั้นคงจะกลายเป็นภาพศีรษะของลุกษ์ที่ล่วงลงมาเสียแล้ว

“ลุกซ์ ขอบคุณ…”

“… ไม่ใช่ว่าฉันยอมให้นายชนะหรอกนะ ฉันจะเป็นผู้ชนะในครั้งต่อไป …ดังนั้น อย่าแพ้ก็แล้วกัน”

ooo

ในห้องโถงของการดูการแข่งขันในระดับขุนนางและเชื้อพระวงศ์ พร้อมด้วยทหารรักษาการและอัศวินชั้นสูงของพวกเขา … และครูใหญ่ที่ยังคงอยู่

“นั่นช่างเป็นความสวยงาม … ที่ทายาทแห่งอาร์ชดยุกได้เติบโตขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์”

ได้ยินคำพูดเหล่านั้นจากพ่อของเธอ ฟีน่าควรที่จะยินดี

“ใช่ รูเดิลมีความแข็งแกร่ง …ลุกซ์ก็มีทักษะที่ดี”

( อะไรกัน ลุกซ์!!? นายกำลังพยายามที่จะทำให้นายแพ้? เพื่อให้เขา!!! และทำไมจึงไม่มีมอนเตอร์ของมาสเตอร์คลาสในครั้งนี้…ต้องมีบางคนที่จัดฉาก )

….เธอมีความรู้สึกลนๆกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เธอจึงเหลือบมองไปที่ใบหน้าของครูใหญ่ ความรู้สึกของเธอ ครูใหญ่เป็นหนึ่งในผู้ต้องสงสัยในครั้งนี้

“แต่…ครูใหญ่การแข่งขั้นในครั้งนี้ มันไม่ดูแปลกๆไปสักหน่อยหรอกหรอ?”

( ฉันพร้อมแล้ว! หากคุณพยายามที่จะทำลายแผนการของฉัน…ฉันจะไม่เก็บเงียบความเป็นจริงที่คุณบิดเบือนกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น! )

ครูใหญ่ตอบอย่างไร้ซึ่งอารมณ์ ได้อย่างที่ไม่ต้องคิดนาน หากแต่ว่า ผู้ที่บิดเบือนพยานหลักฐานในการรายงาย ไม่ใช่ครูใหญ่

“แน่นอนที่สุด มีหลายคู่ต่อสู่ของการแข่งขันในครั้งนี้ แต่สถาบันการศึกษาจะไม่ยอมทำความอยุติธรรมใดๆ”

ฟีน่าสงสัยในคำพูดของครูใหญ่ ส่วนที่เหลือของราชวงศ์ดูการแข่งขันต่อไปในห้องโถงแห่งนั้น…เป็นความจริงที่การแข่งขันในครั้งนี้มาจากตัวแทนของทุกๆชั้น และไม่เคยมีใครทำการทุจริตใดๆ

ครูใหญ่มองไปยังรูเดิลที่กำลังเดินเข้าห้องพักของผู้แข่งขันเพื่อรอการแข่งขันในรอบต่อไป เขาคิดว่า

( ไม่ว่ากี่ครั้งที่เราทำมันซ้ำกี่รอบก็ตาม ความแข็งแกร่งทั้งหมดจะจบลงเพียงในแข่งขันครั้งนี้ แม้ว่าจะเคยล้มกี่ครั้งก็ตาม..นั่นคือเรื่องราวของเด็กที่มีความรุนแรง )

เสียงถอนหายใจดังได้เพียงข้างใน เขาอธิบายการแข่งขันในรอบต่อไปกับพระราชวงศ์ และฟังคำอธิบาย กษัตริย์มองที่ใบหน้าของลูกสาวของเขา จากการเริ่มต้นของเหตุการณ์เหล่านี้ …ตั้งแต่ต้นเธอยังไม่แสดงสีหน้าบนในหน้าของเธอ…ไม่   บางทีเธออาจจะทำไม่ได้  และนี่ก็เป็นครั้งแรกของลูกสาวของเขาที่ขอเรียกร้องความเห็นแก่ตัว

เพื่อปกป้องคนที่เธอเป็นหนี้ชีวิต…หลังจากการตรวจสอบบางอย่าง เขาได้เรียนรู้ว่า รายงานเกี่ยวกับรูเดิลได้รับการเขียนทับจนเกิดความผิดปกติ และเขาก็ได้พิจารณาถึงคำตัดสินใจของเขา แต่บ้านอาร์ชเป็นบุคคลในคำถาม และแม้ว่าจะเป็นเชื้อพระวงศ์ ก็มีขีดจำกัดที่จะเข้าไปวุ่นวายในสถานการณ์นี้

นี่แหละคือเหตุผลที่ทำให้เขาได้มาชมการแข่งขัน หากแม้ว่ารูเดิลจะไม่ได้ขึ้นมาบนตำแหน่งที่สูงสุดในครั้งนี้ เขาก็ยังคงที่จะให้รางวัลแก่รูเดิล รางวัลสำหรับความพยายามของเขา…และบอกว่าเขาจะได้จบการศึกษาอย่างเหมาะสมหรือตามที่เขาคิด แต่…

( ฉันได้เห็นถึงสิ่งที่น่าแปลกใจ และน่าสนใจมากในครั้งนี้  รูเดิล ลุกซ์…และอยู่เนียส พวกเขาทั้งสามคน )

ในการไปเยือนครั้งนี้ เขาได้พบบางสิ่งบางอย่าง ที่อยู่นอกเหนือคำพูดของลูกสาวของเขา  เขาปรารถนาที่จะมีลูกชายที่เคลิบเบอร์ …หรือเขาทั้งสามคนได้กลายเป็นเพื่อนกัน? อะไรที่สนับสนุนให้พวกเขาได้มาถึงจุดนี้? และเขาจะเป็นแบบนี้ไปตลอด? …กษัตริย์เอลเบทต์คิด

ooo

เอลเบทต์ กษัตริย์แห่งอาณาจักร Courtois เป็นยิ่งกว่าตัวละครภายในเกมของรูเดิล  เขาได้รับการปฏิบัติที่แทบจะเรียกได้ว่าเป็นม็อบอักขระ ชื่อของเขาถูกปรากฏขึ้นเพียงไม่กี่ครั้ง และใบหน้าของเขาที่ได้ผ่านเหตุการณ์การทำสงครามมาเพียงครั้งเดียว … เป็นบทบาทของผู้หญิงที่มีมากในราชวงศ์ ซึ่งกษัตริย์ไม่เคยพูดแม้แต่คำเดียว

ตัวละครดังกล่าวกำลังจะกลับมา พระราชินิแม้มีเหตุการณ์ความโรแมนติกที่ซ่อนอยู่  …ถ้าอย่างนั้นบางทีเขาค่อนข้างเป็นกษัตริย์ที่น่าสงสารเสียจริงๆ. . .