บทที่ 1069: ปลอมตัว

"ไม่มีปัญหาอะไรหรอก"

เฉียวซางนึกอะไรขึ้นมาได้ เลยถามต่อว่า "นายรู้ไหมว่าเป็นสัตว์อสูรตัวไหนที่จับเมล็ดพันธุ์สำราญไปในอาณาเขตลึกลับ?"

"เป็นเจ้านางแอ่นบื้อครับ" เสียงจากปลายสายฟังดูหัวเสียสุดๆ ถึงขั้นสั่นเครือตอนพูด "ตอนนั้นผมเรียกสัตว์อสูรบินผ่านแอปมารับกลับบ้าน ใครจะไปรู้ว่าทันใดนั้นเองก็มีรอยแยกมิติปรากฏขึ้น แล้วเจ้านางแอ่นบื้อนั่นก็บินพุ่งออกมาจับเจ้าต้าไคว่เล่อของผมไปเลย!"

อีกฝ่ายหยุดนิดนึง ก่อนจะเสริมว่า

"เจ้าต้าไคว่เล่อ (ความสุขอันยิ่งใหญ่) คือชื่อที่ผมตั้งให้เมล็ดพันธุ์สำราญครับ"

ชื่อใช้ได้นะ… เฉียวซางตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบๆ "เข้าใจแล้ว อีกหกวันฉันจะติดต่อไปนะ"

พอปลายสายตอบกลับว่า "โอเคครับ" เธอก็วางสายทันที

นางแอ่นบื้อ สัตว์อสูรประเภทบิน ระดับสูง ดูเหมือนจะโง่ๆ แต่เอาเข้าจริงก็ไม่ได้แค่ดูโง่ มันโง่จริง… แถมยังตอบสนองช้าอีกต่างหาก...

ข้อมูลเกี่ยวกับเจ้านางแอ่นบื้อแวบเข้ามาในหัวของเฉียวซาง

ภารกิจรอบนี้ดูท่าจะลำบากแฮะ...

ไม่ใช่เพราะนางแอ่นบื้อหรอก ตัวเธอเองเข้าไปในอาณาเขตลึกลับก็ไม่ใช่ปัญหาที่ยุ่งยากคือเธอต้องพาเด็กที่เพิ่งเป็นผู้ฝึกสัตว์อสูรได้ไม่นานไปด้วย และที่แย่กว่านั้นคือไม่มีทางเลือก ไม่พาไปก็หาเป้าหมายไม่เจอ...

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าดูจากอายุของเด็กคนนั้นก็น่าจะมีแค่เมล็ดพันธุ์สำราญตัวเดียว แถมพลังจิตใจที่ใช้สื่อสารกับสัตว์อสูรก็น่าจะยังไม่กว้างมาก คงสัมผัสได้แค่รอบตัวไม่กี่ร้อยเมตร แบบนี้ไม่ต้องพลิกหาอาณาเขตลึกลับทั้งมิติเลยหรือไง...?

ดูแล้วน่าจะเหนื่อยกว่าภารกิจครั้งก่อนที่ต้องเข้าไปตามหาคนอีก อย่างน้อยครั้งนั้นยังรู้พิกัดที่คนหาย แถมมีผู้ฝึกสัตว์อสูรไปด้วยกัน ยังพอมีทักษะเอาตัวรอดบ้าง...

เฉียวซางถอนหายใจ เปิดคอมพิวเตอร์ แล้วเข้าไปหาข้อมูลเกี่ยวกับอาณาเขตลึกลับหมายเลข 53 ในเว็บบอร์ด

ไม่นาน เธอก็สะดุดตากับกระทู้หนึ่ง

[ข้อควรระวังเมื่อเข้าไปในอาณาเขตลึกลับหมายเลข 53]

เธอคลิกเข้าไปดู

[สำหรับผู้ฝึกสัตว์อสูรที่พอมีข้อมูลเกี่ยวกับอาณาเขตลึกลับหมายเลข 53 น่าจะรู้กันดีว่า มิตินี้ยังไม่ได้รับการสำรวจอย่างสมบูรณ์ จัดว่าเป็นอาณาเขตลึกลับที่ค่อนข้างอันตราย แต่ไม่ต้องกังวล ถ้าทำกิจกรรมในพื้นที่ที่มีคนสำรวจไว้แล้ว จริงๆ แล้วก็ไม่ต่างจากอาณาเขตลึกลับระดับ C ทั่วไปมากนัก]

[เอาล่ะ ทีนี้ฉันจะเล่าข้อมูลที่สำรวจมาได้]

[อาณาเขตลึกลับหมายเลข 53 กลางวันร้อนโคตรๆ อุณหภูมิอยู่ที่ประมาณ 40 องศา พอตกกลางคืนกลับเย็นจัด ดิ่งลงไปเหลือแค่ 5 องศา เพราะงั้นใครจะเข้าไปอย่าลืมพกทั้งเสื้อผ้าสำหรับหน้าร้อนกับหน้าหนาวไปด้วย นอกจากนี้ เวลาจัดทีม ควรมีสัตว์อสูรที่ช่วยรักษาอยู่ด้วยอย่างน้อยหนึ่งตัว]

[แล้วที่บอกว่าสัตว์อสูรรักษาไม่ได้หมายถึงแค่รักษาบาดแผลนะ แต่ต้องเป็นพวกที่ช่วยให้ร่างกายฟื้นตัวจากอาการไม่สบายได้ด้วย ไม่งั้นเข้าไปแล้วเป็นหวัด ไข้ขึ้น ก็จบกันง่ายๆ เลย]

[และที่แตกต่างจากอาณาเขตลึกลับอื่นๆคือมิตินี้พอเข้าไปแล้ว จุดที่ไปถึงจะเป็นแบบสุ่ม!]

[ใช่แล้ว! สุ่ม!]

[ครั้งแรกที่ฉันเข้าไป เจอแค่เป็ดน้ำน้อยที่ไม่มีพิษสงอะไรเลย แต่พอเข้าไปครั้งที่สอง ดันโผล่ไปกลางรังของก้อนหินอารมณ์ร้อน! ถ้าไม่ใช่ว่าทีมที่ไปด้วยกันช่วยไว้ คงไม่ได้มายืนพิมพ์โพสต์นี้แล้ว!]

[เพราะงั้น ใครจะเข้าไปก็ทำใจไว้ด้วย]

[อีกอย่างนะ สัตว์อสูรประเภทไฟกับประเภทพืชในมิตินี้พบได้บ่อยมาก แนะนำให้หาทีมที่มีสัตว์อสูรที่ชนะทางสองประเภทนี้ไปด้วย]

[สุดท้ายที่สำคัญที่สุด อย่าหาทำเข้าไปในพื้นที่ที่ยังไม่ถูกสำรวจ ฉันมีแผนที่ของอาณาเขตลึกลับหมายเลข 53 ที่ทำเครื่องหมายพื้นที่อันตรายไว้แล้ว ใครสนใจ ติดต่อซื้อได้]

"..."

เฉียวซางเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกดเข้าไปดูโปรไฟล์ของเจ้าของกระทู้ แล้วส่งข้อความส่วนตัวไปว่า

[ขอแผนที่อาณาเขตลึกลับหมายเลข 53 หนึ่งชุด]

วันรุ่งขึ้น เฉียวซางก็ไถฟอรั่มเกี่ยวกับอาณาเขตลึกลับหมายเลข 53 เป็นระยะๆ หาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับด้านในโดยไม่ได้คิดจะออกไปไหน

ถึงแม้ว่าพอมีแผนที่แล้ว ถ้าไม่เข้าไปในพื้นที่ที่ยังไม่ได้สำรวจก็ไม่น่าจะมีอันตรายอะไร...

แต่ใครจะไปรู้ว่าเจ้านางแอ่นบื้อจะพาเมล็ดพันธุ์สำราญไปไว้ที่ไหน? มีโอกาสไม่น้อยเลยที่มันจะพาไปยังพื้นที่ที่ยังไม่มีใครสำรวจ เธอจึงต้องเตรียมใจสำหรับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด และวางแผนให้รอบคอบที่สุด

พอถึงเวลาอาหาร เฉียวซางก็ไปที่ร้านอาหารบนดาดฟ้าพร้อมกับอาจารย์มิเคลล่า เพื่อรับประทานอาหาร

"ภารกิจคราวนี้เกี่ยวกับอะไร?" มิเคลล่าถามขึ้น ขณะใช้มีดหั่นสเต็ก

"ไปอาณาเขตลึกลับหมายเลข 53 เพื่อตามหาสัตว์อสูรตัวหนึ่งค่ะ" เฉียวซางตอบพลางตักซุปขึ้นจิบ "มีเด็กที่เพิ่งเป็นผู้ฝึกสัตว์อสูรไม่นาน สัตว์อสูรของเขาถูกนางแอ่นบื้อที่โผล่ออกมาจากรอยแยกมิติพาตัวเข้าไป ฉันต้องพาเด็กคนนั้นเข้าไปช่วยตามหาสัตว์อสูรของเขาค่ะ"

มิเคลล่าหยุดหั่นสเต็กไปชั่วขณะ

เธอเข้าใจทันทีว่าภารกิจนี้ยากกว่าภารกิจที่ผ่านๆ มาอยู่พอสมควร

"พึ่งเป็นผู้ฝึกสัตว์อสูรใหม่ๆแบบนี้ เขาได้รับอนุญาตให้เข้าอาณาเขตลึกลับด้วยเหรอ?" มิเคลล่าถามต่อ พลางหั่นสเต็กไปด้วย

"เข้าได้ค่ะ เขามีเหตุผลพิเศษ ถ้าเขาไม่เข้าไปเอง ก็ไม่มีทางหาสัตว์อสูรของเขาเจอ" เฉียวซางจิบซุปอีกคำแล้วตอบ

มิเคลล่าถามต่อ "สัตว์อสูรตัวไหน?"

"เมล็ดพันธุ์สำราญค่ะ"

มิเคลล่านิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเตือน

"จริงๆ แล้วเธอลองหาคนมาร่วมทีมไปด้วยก็ดีนะ"

เฉียวซางส่ายหัว "เว้นแต่ว่าจะหาได้ผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับ B ขึ้นไป ไม่งั้นฉันไม่อยากร่วมทีมหรอกค่ะ"

หยาเป่ากับลู่เป่าทั้งโจมตีก็ได้ รักษาก็ได้ หนีเอาตัวรอดก็มีซุนเป่า ถ้าไม่สามารถหาคนที่อยู่ในระดับเดียวกันหรือเก่งกว่ามาร่วมทีมได้ การมีคนเพิ่มมากขึ้นก็แค่เพิ่มภาระให้ต้องคอยดูแลมากขึ้นเท่านั้น

มิเคลล่าหัวเราะเบาๆ "เธอยังไม่ลองหา จะไปรู้ได้ไงว่าจะหาไม่ได้"

ระดับ B ขึ้นไปไม่ใช่อะไรที่เดินไปไหนก็หาเจอได้นะ... เฉียวซางไม่ได้เถียงอะไร เพียงแค่พูดว่า

"เดี๋ยวฉันจะลองดูค่ะ"

มิเคลล่าพยักหน้าอย่างวางใจ

แม้เธอจะมั่นใจในความสามารถของเฉียวซางมาก แต่ยังไงอีกฝ่ายก็ยังเป็นแค่เด็กอยู่ดี และภารกิจคราวนี้ยังต้องพาเด็กที่อายุน้อยกว่าเธอไปด้วย แถมยังไม่มีความสามารถในการต่อสู้อะไรเลย จะให้มั่นใจเรื่องความปลอดภัย 100% ก็คงเป็นไปไม่ได้

ถ้าได้เข้าไปพร้อมกัน เธอถึงจะวางใจได้จริงๆ

“แล้วเธอคิดจะหาคนยังไง?” มิเคลล่าถาม

“ลงประกาศภารกิจค่ะ” เฉียวซางตอบสั้นๆ

มิเคลล่าถามต่อ “แล้วจะใช้อะไรเป็นค่าตอบแทน?”

เฉียวซางคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนตอบว่า “อาจจะใช้ของจากอัลติเมทสตาร์ล่ะมั้งคะ?”

พอได้ยินแบบนั้น มิเคลล่าก็ไม่ถามอะไรอีก

เวลา 16:00 น.

ศูนย์รับรองผู้ฝึกสัตว์อสูร

ชั้นหนึ่ง โถงกลาง

เคาน์เตอร์หมายเลข 12

ผู้หญิงวัยกลางคนที่ใบหน้าเรียวแคบมีริ้วรอยเล็กๆบริเวณหางตาและคางค่อนข้างแหลม ยื่นตราผู้ฝึกสัตว์อสูรสีแดงออกไป

“ฉันต้องการรับภารกิจที่เกี่ยวข้องกับอาณาเขตลึกลับหมายเลข 53”

พนักงานที่เคาน์เตอร์เห็นตราสีแดงก็ตื่นตัวขึ้นมาทันที

ผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับ B… พนักงานรู้สึกเกร็งขึ้นมาเล็กน้อย รีบรับตราด้วยความเคารพก่อนตอบกลับอย่างสุภาพ

“รับทราบค่ะ ไม่ทราบว่าคุณมีเงื่อนไขเพิ่มเติมอะไรไหมคะ?”

“ค่าตอบแทนขอเป็นของจากอัลติเมทสตาร์จะดีที่สุด” หญิงคนนั้นตอบ

“รับทราบค่ะ กรุณารอสักครู่” พนักงานรีบลงมือดำเนินการ

แต่ทันใดนั้นเอง เสียงพูดคุยอึกทึกก็ดังขึ้นจากด้านข้าง

“โห! อายุยังดูเด็กอยู่เลยแท้ๆ แต่ถือตราผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับ B!”

“ดูสัตว์อสูรที่เธออุ้มอยู่นั่นสิ… นั่นมันอสูรเพลิงพิศวงของภูมิภาคเย่หัวรึเปล่า?”

“ดูเหมือนจะใช่… หรือว่าเธอจะเป็นผู้ฝึกสัตว์อสูรของนางฟ้าใจพิสุทธิ์?”

“เอาจริงดิ? ไปถามให้แน่ใจหน่อยดีไหม?”

“จะบ้าเหรอ! นั่นมันผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับ B นะ ฉันไม่กล้าหรอก…”

หญิงคนนั้นเหลือบมองไปยังกลุ่มที่กำลังพูดถึง ก่อนจะเห็นร่างคุ้นตา ความภาคภูมิใจและความรู้สึกสำเร็จพลันเอ่อล้นขึ้นมา

เพราะนี่คือลูกศิษย์ของเธอเอง!

ขณะนั้นเอง พนักงานที่เคาน์เตอร์ก็พูดขึ้น “ขออภัยค่ะ ตอนนี้ยังไม่มีภารกิจไหนที่มีค่าตอบแทนเป็นของจากอัลติเมทสตาร์”

มิเคลล่า “……”

“ต้องการให้จัดหาภารกิจให้คุณอยู่ไหมคะ?” พนักงานถามต่อ

“ไม่เป็นไร” มิเคลล่าตอบ พร้อมกับเอื้อมมือไปเก็บตราคืน

แต่แล้วในวินาทีถัดมา เสียงที่เธอคุ้นเคยก็ดังขึ้นจากเคาน์เตอร์หมายเลข 13 ที่อยู่ข้างๆ

“ฉันต้องการลงประกาศภารกิจ หาทีมไปอาณาเขตลึกลับหมายเลข 53 ขอแค่ผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับ B หรือสูงกว่าค่ะ”