บทที่ 841: จุดระเบิด

"หลบเร็ว!" เฉียวซางรีบตะโกนออกมา

"ซุนซุน!" ซุนเป่าตัวน้อยเทเลพอร์ตหายไปจากตำแหน่งเดิมทันที

"ปัง!"

เสียงระเบิดดังสนั่น เปลวไฟปะทุขึ้นตรงจุดที่ซุนเป่าเคยอยู่ คลื่นกระแทกที่แผ่ซ่านออกมาพร้อมเปลวเพลิงพัดกระจายไปทั่วอากาศรอบๆ

กรงเล็บของจิ้งจอกมั่งคั่งยื่นออกมา

เหรียญหนึ่งเหรียญพุ่งออกมาจากคลื่นเปลวเพลิงและลอยตรงกลับมาทางมัน

"ซุนซุน~"

ในเสี้ยววินาทีก่อนที่เหรียญจะตกลงบนอุ้งมือของจิ้งจอกมั่งคั่ง ร่างของซุนเป่าปรากฏขึ้นกลางอากาศ ห่างออกไปหลายสิบเมตร มันเผยรอยยิ้มให้จิ้งจอกมั่งคั่ง

"บี้โม่..."

สายตาของจิ้งจอกมั่งคั่งถูกดึงดูดไปในทันที

ไม่ใช่เพราะรอยยิ้มของซุนเป่านั้นน่ามอง แต่เพราะในสายตาของมัน สิ่งที่เห็นคือหมวกเกราะสีเงิน เกราะอก และเกราะแขนสองข้าง ลอยอยู่กลางอากาศราวกับสวมใส่อยู่บนใครสักคน

วินาทีถัดมา ร่างของซุนเป่าก็ปรากฏขึ้นในเกราะเหล่านั้น ดวงตาของมันเป็นประกายแสงสีฟ้า ต่างจากก่อนหน้านี้

ในขณะเดียวกัน เหรียญก็หล่นลงไปอยู่ในมือของจิ้งจอกมั่งคั่ง

เกือบจะในเสี้ยววินาทีที่มันรับมาได้ จิ้งจอกมั่งคั่งก็รู้สึกถึงความผิดปกติได้ทันที

มันก้มลงมอง แล้วก็พบว่าสิ่งที่อยู่ในมือไม่ใช่เหรียญเพลิงของมัน แต่เป็นอุปกรณ์สีเงินชิ้นหนึ่ง

"บี้โม่!"

จิ้งจอกมั่งคั่งเบิกตากว้าง ราวกับคิดอะไรขึ้นมาได้ มันรีบเงยหน้าขึ้นมอง

แล้วสิ่งที่เห็นก็คือ เกราะแขนของซุนเป่าหายไปหนึ่งข้าง ส่วนเหรียญเพลิงของมันกำลังอยู่ในมือของซุนเป่า!

"ซุนซุน~"

ซุนเป่าแคะจมูกตัวเองด้วยอุ้งมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างก็โยนเหรียญเพลิงขึ้นฟ้าแล้วรับลงบนฝ่ามือ ด้วยท่าทางยียวนกวนอารมณ์แบบสุดๆ

"บี้โม่!"

ขนของจิ้งจอกมั่งคั่งตั้งชัน มันเผยสีหน้าดุร้ายออกมา

"ดูเหมือนว่าเหรียญเพลิงของจิ้งจอกมั่งคั่งไปอยู่ในมือของราชาผีวงแหวนแล้วครับ! ส่วนสิ่งที่มาแทนเหรียญเพลิงที่จิ้งจอกมั่งคั่งควรจะได้รับกลับกลายเป็นหนึ่งในชิ้นส่วนเกราะของราชาผีวงแหวนแทน!" ผู้บรรยายตะโกนอย่างตื่นเต้นด้วยน้ำเสียงแบบมืออาชีพ

"กลลวง! นี่คือทักษะของประเภทพลังจิต! ราชาผีวงแหวนใช้ทักษะกลลวงนี้เพื่อสลับอุปกรณ์กับจิ้งจอกมั่งคั่ง!"

ทั่วทั้งสนามประลองเกิดเสียงฮือฮาขึ้นทันที

"ราชาผีวงแหวนมีทักษะพลังจิตเยอะขนาดนี้เลยเหรอ!? มันใช้กลลวงได้ด้วย!"

"จิ้งจอกมั่งคั่งไม่มีเหรียญเพลิงแล้ว แบบนี้พลังโจมตีมันไม่ลดลงไปครึ่งหนึ่งเลยเหรอ?"

"ก่อนหน้านี้ราชาผีวงแหวนไม่ได้ใช้อุปกรณ์สักชิ้นเลย เพิ่งมาใช้เอาก็รอบนี้ หรือว่านี่เป็นแผนเพื่อแลกอุปกรณ์กับคู่ต่อสู้ตั้งแต่แรกแล้ว!?"

"เออมีเหตุผลเหมือนกันนะ! อุปกรณ์เกราะของราชาผีวงแหวนใช้ป้องกันได้ แถมยังสามารถใช้เป็นของแลกเปลี่ยนสำหรับทักษะกลลวงได้อีก แถมขนาดของมันก็ออกแบบมาเฉพาะตัว ต่อให้คู่ต่อสู้ได้ไปก็ใช้ไม่ได้อยู่ดี! เฉียวซางนี่เจ้าเล่ห์เกินไปแล้ว วางแผนมาดักทางได้รอบคอบสุดๆ"

"ฉันว่ามันน่าจะแค่บังเอิญมากกว่านะ สัตว์อสูรของอาโปหลงน่ะ มีแค่จิ้งจอกมั่งคั่งที่ใช้ไอเทมมาตลอด เฉียวซางจะเดาได้ยังไงว่าราชาผีวงแหวนจะได้เจอกับจิ้งจอกมั่งคั่ง?"

"เอาจริงนะ อาโปหลงควรส่งมารล่องสมุทรมาสู้แทนมากกว่า..."

....

ในสนามประลอง

"ลุยเลย!" อาโปหลงกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังและสีหน้าที่ขึงขัง

"บี้โม่!"

ทันทีที่ได้ยินเสียงของผู้ฝึกสัตว์อสูรของตน จิ้งจอกมั่งคั่งก็สงบลงจากอารมณ์โกรธจัด สีหน้าดุดันแปรเปลี่ยนเป็นมุ่งมั่นจริงจัง

มันกระทืบเท้าลงกับพื้น เปลวเพลิงรุนแรงพวยพุ่งขึ้นมาจากเท้าทั้งสองข้าง

เปลวไฟอันร้อนระอุโหมลุกขึ้นที่ขาของมัน

จากนั้น จิ้งจอกมั่งคั่งก็แปรเปลี่ยนเป็นเงาสีแดงที่พุ่งทะยานไปทั่วสนามจากรอบนอกเข้าหาจุดศูนย์กลาง มันเคลื่อนที่เป็นวงรอบ ราวกับพายุหมุนเพลิงที่กำลังลุกโชน

ความเร็วของมันสูงเสียจนตำแหน่งที่มันวิ่งผ่านไปนั้น ทิ้งร่องรอยของเปลวเพลิงไว้ทุกที่

และยังไม่หมดเพียงเท่านั้น! เพลิงหมุนที่พุ่งเป็นเกลียวรอบสนามไม่เพียงแต่ปรากฏที่บนพื้นเท่านั้น เว้นแต่วงรอบนอกสุดที่เปลวไฟลุกโชนอยู่บนพื้นสนาม ตั้งแต่วงที่สองเป็นต้นมา เปลวเพลิงเริ่มลุกโชนอยู่กลางอากาศ

และยิ่งวงแคบลงเท่าไหร่ เปลวไฟยิ่งลอยอยู่บนอากาศสูงมากเท่านั้น!

นี่มันทักษะบ้าอะไรกันเนี่ย! สัตว์อสูรประเภทไฟสามารถใช้เปลวเพลิงวิ่งบนอากาศได้ด้วยงั้นเหรอ...!?" เฉียวซางถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ

พูดตามตรง เป็นเวลานานมากแล้วที่เธอไม่ได้เจอทักษะที่ตัวเองไม่รู้จัก

"จิ้งจอกมั่งคั่งใช้ย่างก้าวอัคคีออกมาแล้วครับ!" ผู้บรรยายตะโกนขึ้นด้วยเสียงดังฟังชัด

ย่างก้าวอัคคี...?

คำนี้ผุดขึ้นในหัวของเฉียวซางในทันที จากนั้นเธอก็สังเกตเห็นว่าวงเปลวเพลิงที่หมุนวนเป็นพายุไฟนั้นกำลังเคลื่อนที่เข้าหาซุนเป่าด้วยความรวดเร็ว

ต่อให้ไม่ออกคำสั่งซุนเป่าก็น่าจะหลบพ้น...

ระหว่างที่ความคิดนี้แล่นผ่านสมอง ร่างของซุนเป่าก็หายไปจากตำแหน่งเดิม มันเทเลพอร์ตไปปรากฏยังจุดที่ปราศจากร่องรอยของเปลวเพลิง

จากมุมมองแบบวงกว้าง ราชาผีวงแหวนนั้นอยู่ในพื้นที่โล่ง แต่ก็ยังคงติดอยู่ในอาณาเขตของวงล้อมของเปลวเพลิงที่เกิดขึ้นจากทักษะย่างก้าวอัคคี

"ระเบิด!" จู่ๆอาโปหลงก็ตะโกนเสียงดังขึ้นมาอย่างกระทันหัน

ปัง!!!!

ทันทีที่เสียงของเขาดังขึ้น ร่องรอยเปลวเพลิงที่เกิดจากทักษะย่างก้าวอัคคีทั้งหมดก็พลันปะทุขึ้นในพริบตา!

เสียงระเบิดดังกึกก้องสะท้อนทั่วทั้งสนาม!

เปลวไฟและคลื่นความร้อนโหมกระหน่ำขึ้นเป็นระลอก

แรงระเบิดพัดพาเปลวเพลิงสีแดงฉานออกไปทุกทิศทาง ซัดกระจายไปทั่วสนามประลอง

เปลวไฟที่ทับซ้อนกันหลายชั้น ทำให้พื้นสนามแตกกระจุยกระจายไปโดยสมบูรณ์!

เนื่องจากจิ้งจอกมั่งคั่งเริ่มใช้ทักษะย่างก้าวอัคคีวิ่งตั้งแต่รอบขอบสนามและวนเข้ามาด้านในเรื่อยๆ ทำให้การระเบิดครั้งนี้กินอาณาเขตตั้งแต่สุดขอบสนามมายันถึงใจกลาง ตั้งแต่พื้นดินไปถึงท้องฟ้า

"นี่มัน... ระเบิดเพลิง!" ผู้บรรยายลุกพรวดขึ้นด้วยความตื่นเต้นสุดขีด "จิ้งจอกมั่งคั่งใช้ย่างก้าวอัคคีเพื่อกระจายเปลวไฟไปทั่วทั้งสนามประลอง รวมถึงกลางอากาศ จากนั้นก็ใช้ระเบิดเพลิงเพื่อจุดชนวนให้ทุกจุดปะทุขึ้นพร้อมกัน! แบบนี้ไม่ว่าราชาผีวงแหวนจะเทเลพอร์ตไปที่ไหนก็ไม่มีทางหนีจากแรงระเบิดได้เลย! นับว่าเป็นกลยุทธ์ที่สมกับเป็นรอบชิงชนะเลิศจริงๆ!"

ทั้งสนามระเบิดความตื่นเต้นขึ้นมาในทันที

"อ๊าาา! ฉันก็รู้ว่าอาโปหลงไม่มีทางแพ้ไปง่ายๆหรอก!"

"โคตรเจ๋ง! คอมโบการผสานทักษะระหว่างย่างก้าวอัคคีกับระเบิดเพลิงนี่มันเข้ากันสุดๆไปเลย! ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมช่วงนี้จิ้งจอกมั่งคั่งถึงไม่ค่อยออกมาแข่ง ทีแรกก็นึกว่าอ่อนลงจนไม่ได้แข่ง ที่ไหนได้กำลังฝึกท่าไม้ตายใหม่อยู่นี่เอง!"

"ย่างก้าวอัคคีที่สามารถวิ่งไปในอากาศได้แบบนี้ อย่างน้อยๆก็ต้องเป็นความชำนาญขั้นสมบูรณ์หรือบางทีอาจจะถึงไร้ที่ติเลยด้วยซ้ำ! ไม่อยากเชื่อว่าอาโปหลงจะแอบซุ่มมาเล่นของใหญ่ขนาดนี้!"

"ราชาผีวงแหวนตัวบางขนาดนั้น โดนทักษะผสานชุดนี้ไปน่าจะร่วงคาที่เลยมั้ง!"

"แน่นอนอยู่แล้ว! ไม่ต้องพูดถึงราชาผีวงแหวนเลย ต่อให้เป็นมังกรเหล็กกล้ายังไงก็ต้องบาดเจ็บหนักแน่นอน!"

อีกด้านหนึ่ง

เฉียวซาง... ซุนเป่า...

หลิวเหยามองไปที่สนามประลอง คลื่นกระแทกยังคงพัดกระหน่ำไปทั่ว สีหน้าของเขาดูตึงเครียด

"เซี่ยนเซี่ยน..."

ค้างคาวล่องมิติหรืออาจารย์เซี่ยนที่อยู่ข้างๆ เผยสีหน้าเป็นกังวลเช่นกัน

บริเวณโซนที่นั่งของผู้เข้าแข่งขัน

เมื่อเห็นการผสานทักษะระหว่างย่างก้าวอัคคีและระเบิดเพลิง พิลิทก็หันไปมองเฉียวซางโดยไม่รู้ตัว

ก่อนจะมาเป็นอาจารย์ช่วยฝึกซ้อมพิเศษบนอัลติเมทสตาร์ เขาเคยได้อ่านและทำความรู้จักเธอมาก่อนจากข้อมูลที่เคยอ่าน

เด็กปีหนึ่งที่กระโดดขึ้นมาแข่งกับระดับมัธยมปลายปีสามในการแข่งขันผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับมัธยมปลายแห่งชาติ แถมยังแทบจะชนะรวดในทุกๆการแข่งขัน

ตั้งแต่เริ่มเป็นผู้ฝึกสัตว์อสูรจนถึงตอนนี้ เธอเอาแต่ต่อสู้กับคู่แข่งที่อายุมากกว่าตัวเองมาตลอด และถึงแม้จะเป็นแบบนั้น เธอก็ยังไม่เคยแพ้ใครเลยสักคน

สำหรับอัจฉริยะที่ยังเติบโตไม่เต็มที่แบบนี้ บางครั้งการแพ้หนึ่งครั้ง อาจจะสำคัญยิ่งกว่าชัยชนะด้วยซ้ำ...

ในสนามประลอง

เมื่อลมกระแทกและเปลวเพลิงเริ่มจางลง ภาพที่ทุกคนจินตนาการไว้ว่าราชาผีวงแหวนจะร่วงลงไปนอนแน่นิ่งบนพื้น... กลับไม่เกิดขึ้น

สิ่งที่เห็นกลับกลายเป็นร่างของราชาผีวงแหวนที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศ!

เกราะของมันเรืองแสงเป็นเส้นสายสีม่วงไหลวนอยู่ทั่วทั้งตัว แขนซ้ายที่ขาดอุปกรณ์ป้องกันไป กลับไหม้เกรียมกลายเป็นสีดำสนิท

พิลิทถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะเบาๆ

เกือบลืมไปเลยว่าราชาผีวงแหวนใช้ตัวตายตัวแทนได้

เสียงฮือฮาดังขึ้นอีกครั้ง

"เฮ้ย! ราชาผีวงแหวนไม่เป็นอะไรเลยเหรอ?! นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!"

"โคตรเทพ! เกราะนี่มันของแบรนด์ไหนวะ? โหดขนาดนี้เลยเหรอ!?"

"แน่นอนว่าอุปกรณ์ต้องช่วยได้เยอะ แต่ถ้าใช้แค่ของสวมใส่ล่ะก็ คงกันการโจมตีระดับนี้ไม่ได้หมดแน่ๆ ฉันจำได้ว่าราชาผีวงแหวนตัวนี้ใช้ตัวตายตัวแทนได้ด้วยนี่"

....

กลางอากาศ

"ซุนซุน..."

ซุนเป่าที่ลอยตัวอยู่เหนือน่านฟ้า หอบหายใจหนัก ดวงตาของมันฉายแววเคร่งเครียดเป็นครั้งแรก

"บี้โม่..."

จิ้งจอกมั่งคั่งจ้องมองซุนเป่าที่อยู่กลางอากาศ มุมปากของมันยกขึ้นเล็กน้อย จากนั้นก็ก้าวเดินไปข้างหน้าสองก้าว ก่อนจะก้มลงเก็บเหรียญเพลิงที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมา