บทที่ 799: จะไปรู้ได้ยังไง

กระแสยอดนิยมนี่มันแรงจริงๆ ขนาดรองผู้อำนวยการยังรู้เรื่องเลย... เฉียวซางอดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าตอบว่า

“ค่ะ อาจารย์จากสถาบันผู้ฝึกสัตว์อสูรแห่งจักรวรรดิคนหนึ่งมาที่นี่ เขาแนะนำให้ฉันเข้าร่วมการแข่งขันแบบต่อสู้จริง แล้วก็ลงชื่อให้ฉันเข้าร่วมการแข่งขันไปเลยค่ะ”

หลิวเหยาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะตั้งสติได้แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความประหลาดใจ

“สถาบันผู้ฝึกสัตว์อสูรแห่งจักรวรรดิมีคนมาที่นี่ด้วยเหรอ?”

สถาบันผู้ฝึกสัตว์อสูรแห่งจักรวรรดิเป็นมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งที่ไม่มีใครสามารถโค่นล้มได้ในบรรดามหาวิทยาลัยชั้นนำบนบลูสตาร์ แต่สำหรับผู้ปกครองส่วนใหญ่แล้ว ความคาดหวังสูงสุดที่พวกเขามีต่อลูกหลานก็คือการให้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของประเทศตัวเอง

ดังนั้นสถาบันผู้ฝึกสัตว์อสูรแห่งจักรวรรดิสำหรับพวกเขาจึงเหมือนเป็นสถานที่ที่มาจากอีกโลกหนึ่งไปเลย และไม่เคยอยู่ในขอบเขตที่พวกเขาจะนำมาพิจารณาเลยแม้แต่น้อย

ความรู้เกี่ยวกับสถาบันผู้ฝึกสัตว์อสูรแห่งจักรวรรดิของหลิวเหยาก็มีแค่จากข่าวที่เคยหลุดลอดออกเท่านั้น นอกจากเฉียวซางแล้ว รอบตัวเขาไม่มีใครเกี่ยวข้องกับสถาบันแห่งนี้เลยสักคน

ครั้งที่แล้วเขาโทรไปปรึกษาอาจารย์เกี่ยวกับเรื่องจดหมายแนะนำตัว ก็แค่ลองถามดูเฉยๆ ไม่ได้คาดหวังอะไรมาก แต่ก็ไม่คิดเหมือนกันว่าในบรรดาเส้นสายของเขาจะมีคนที่มีอำนาจมากพอจะเขียนจดหมายแนะนำให้กับเฉียวซาง

เฉียวซางตอบสั้นๆ “ค่ะ”

หลิวเหยารู้สึกมึนงงไปเล็กน้อย

สถาบันผู้ฝึกสัตว์อสูรแห่งจักรวรรดิสมกับเป็นมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของดาวบลูสตาร์จริงๆ ถึงกับส่งอาจารย์ข้ามดวงดาวมาเพื่อสอนโดยตรงเลยเหรอ…

หลิวเหยาถามต่อ “เขาสอนแค่เธอคนเดียวแบบตัวต่อตัวเลยงั้นเหรอ?”

“ใช่ค่ะ” เฉียวซางพยักหน้า

สุดยอดจริงๆ สถาบันผู้ฝึกสัตว์อสูรแห่งจักรวรรดิ… หลิวเหยาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกทึ่งอีกครั้ง

ในบรรดาสถาบันชั้นนำ ตำแหน่งของอาจารย์ถือว่าสูงส่งมาก

โดยปกติแล้ว มหาวิทยาลัยระดับชั้นนำทั่วๆไปไม่มีทางส่งอาจารย์ไปสอนนักเรียนแค่คนเดียวแน่ๆ แต่สถาบันผู้ฝึกสัตว์อสูรแห่งจักรวรรดิทำได้…

การลงทุนทรัพยากรขนาดนี้ นี่มันสุดยอดไปเลย…

“แล้วอาจารย์คนนั้นล่ะ?” หลิวเหยานึกอะไรขึ้นได้แล้วถามด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมเล็กน้อย “เขาจะมาสอนเธอที่บ้านไหม?”

“อาจจะนะคะ” เฉียวซางตอบแบบไม่แน่ใจ “แต่ช่วงนี้คงยังไม่มา ฉันต้องไปการแข่งขันดาราผู้ฝึกสัตว์อสูรกับเขาในตอนกลางคืนอยู่แล้วค่ะ”

การแข่งขันเหลือเวลาอีกแค่สัปดาห์เดียว แต่เวลาแลกเปลี่ยนที่เหลืออยู่บนอัลติเมทสตาร์ของเธอยังมีอีกหลายเดือน ถ้าข้างนอกไม่มีสถานที่ฝึกที่แน่นอน ยังไงก็ต้องได้เจอกันอยู่ดี

หลิวเหยาทำความเข้าใจกับข่าวนี้ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า

“ถ้าต้องแข่งขัน งั้นพวกเม็ดพลังงานควรเปลี่ยนเป็นแบบฟื้นฟูพลังงานด้วยน่าจะดีกว่า…”

เขาหยุดไปครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ

“ช่วยถามอาจารย์จากสถาบันผู้ฝึกสัตว์อสูรแห่งจักรวรรดิให้หน่อยได้ไหมว่าผลเพลิงลุกโชน หญ้าน้ำค้างมืด แล้วก็เศษเหล็กกล้าจากดาวบลูสตาร์ มีวัตถุดิบสามชนิดไหนของอัลติเมทสตาร์ที่มีผลเหมือนกันบ้าง”

เฉียวซางชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะแล้วพูดว่า

“ในที่สุดก็ยอมบอกฉันสักทีนะคะท่านรอง บอกแล้วว่าฉันไปถามคนอื่นน่าจะเร็วกว่ากันตั้งเยอะ”

หลิวเหยาก็หัวเราะขึ้นมาเช่นกัน “มันไม่เหมือนกันนะ เธอเรียนสาขาผู้ฝึกสัตว์อสูรที่ยูเลียนทัน ส่วนพวกนี้เกี่ยวกับการพัฒนา ต้องถามอาจารย์เฉพาะทาง ฉันได้ยินมาว่าที่ยูเนียนทัน ถ้าจะให้ช่วยอะไรหรือถามเรื่องข้ามสาขา ยังต้องใช้แต้มจำนวนมหาศาลเลย”

“แต่สถาบันผู้ฝึกสัตว์อสูรแห่งจักรวรรดิส่งอาจารย์มาสอนเธอโดยเฉพาะ ถามแค่นี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรหรอก”

เฉียวซางได้ยินก็พยายามนึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นช่วงที่อยู่ยูเลียนทัน ก่อนจะอธิบายว่า

“จริงๆ อาจารย์ที่ยูเลียนทันก็ไม่ได้เข้มงวดขนาดนั้นหรอกนะคะ ถ้าขอความช่วยเหลืออะไรบางอย่างก็ไม่ได้จำเป็นต้องใช้แต้มตลอด แถมดูเหมือนทุกคนจะใจดีออก”

อย่างน้อยบรรดาคณบดีที่เธอเคยเจอก็ดูเป็นกันเองทั้งนั้น

ยังเด็กจริงๆเลย… นั่นเพราะพวกเขาอยากได้ตัวเธอไปอยู่ด้วยไง เลยเข้าหาและทำตัวดีๆใส่ แต่พอเธอปฏิเสธไปแล้ว พวกเขาก็คงเปลี่ยนท่าทีแน่… หลิวเหยายังจำได้ว่าเฉียวซางเคยบอกว่าทางยูเลียนทัน อยากดึงตัวเธอไป แต่เขาไม่ได้พูดเรื่องนี้ออกมา แค่กล่าวว่า

“ใจดีไม่ได้หมายความว่าจะไม่ต้องใช้แต้ม แต้มคือกฎระเบียบของยูเลียนทัน  พวกเขาคงไม่เปลี่ยนมันง่ายๆ เพื่อนักศึกษาที่พวกเขาชอบหรอก”

“ก็จริงค่ะ” เฉียวซางพยักหน้าเห็นด้วย

แล้วเธอก็นึกอะไรขึ้นมาได้ ก่อนจะแกล้งทำเป็นถามอย่างไม่ตั้งใจว่า

“รองผู้อำนวยการ หนังสือทั้งห้าเล่มนั้นอ่านจบหรือยังคะ?”

ในเมื่อจะถามอาจารย์จากสถาบันผู้ฝึกสัตว์อสูรแห่งจักรวรรดิแล้ว งั้นหนังสือพวกนั้นก็ไม่จำเป็นต้องอ่านแล้วใช่ไหม… ตั้ง 5 แต้มต่อวันแน่ะ…

“ยัง” หลิวเหยาคิดถึงเรื่องหนังสือ ดวงตาอ่อนโยนลงเล็กน้อย “แต่ฉันจะหาเวลาอ่านให้จบเร็วๆนี้นี่แหละ หนังสือพวกนั้นช่วยฉันได้เยอะ ทำให้เข้าใจความแตกต่างระหว่างอัลติเมทสตาร์กับดาวบลูสตาร์ได้ดีขึ้นมาก”

เฉียวซางยังคงยิ้มอยู่ “งั้นก็ดีแล้วค่ะ ค่อยๆอ่านก็ได้ค่ะ ไม่ต้องรีบร้อน”

....

หลังจากกินข้าวเช้าเสร็จ เฉียวซางใช้พลังข้ามพิกัดมิติของซุนเป่า มาถึงห้องเรียนของสาขาผู้ฝึกสัตว์อสูรปีหนึ่ง

ทันทีที่ลงมาถึงพื้น เพื่อนร่วมชั้นเกือบทั้งห้องก็พุ่งเข้ามาหาเธอทันที

“อ๊า! เฉียวซาง! บอกเคล็ดลับฉันทีสิว่าทำยังไงถึงให้สัตว์อสูรระดับนายพลเรียนรู้ทักษะเหนือระดับได้!?”

“พรายผืนฟ้านิรันดร์! เรียกพรายผืนฟ้านิรันดร์ออกมาให้ฉันดูหน่อยได้ไหม!?”

“เมื่อคืนโคตรสุดยอดเลย! เล่นงานผู้เฒ่าสาหร่ายของเพแร็ตต์ซะหมอบไปเลย!”

เฉียวซางเห็นสถานการณ์เริ่มวุ่นวายขึ้นเรื่อยๆ ก็กล่าวว่า

“ได้สิ แต่ครั้งละ 100 แต้มนะ”

ห้องเรียนเงียบกริบทันที

ทันทีที่ได้ยินเกี่ยวกับคะแนน พวกเขาถึงได้คิดถึงการครองอันดับหนึ่งของเฉียวซางตอนประเมินนักศึกษาใหม่ขึ้นมาอีกครั้ง

สุดท้ายพวกเขาก็ค่อยๆ แยกย้ายกลับไปนั่งที่ของตัวเองอย่างเงียบๆ

เฉียวซางแอบถอนหายใจอย่างโล่งอก เปิดมือถือขึ้นมา ส่งข้อความไปหาอาจารย์พิลิท

[อาจารย์คะ ฉันอยากถามว่าผลเพลิงลุกโชน หญ้าน้ำค้างมืด แล้วก็เศษเหล็กกล้าของดาวบลูสตาร์ มีวัตถุดิบอะไรของอัลติเมทสตาร์ที่มีผลเหมือนกันบ้างคะ?]

ที่โรงแรม

พิลิทนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร มองข้อความในมือถือแล้วเงียบไปครู่หนึ่ง

ผลเพลิงลุกโชน หญ้าน้ำค้างมืด แล้วก็เศษเหล็กกล้า เขารู้จักพวกนี้ดีอยู่แล้ว

แต่ถ้าถามว่าวัตถุดิบไหนในอัลติเมทสตาร์สามารถใช้แทนได้บ้าง...

เขาไม่ใช่นักพัฒนาสัตว์อสูร จะไปรู้เรื่องพวกนี้ละเอียดขนาดนั้นได้ยังไง...

เรื่องเฉพาะทางก็ต้องให้ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางเป็นคนตอบสิ นี่มันควรจะไปถามนักพัฒนาสัตว์อสูรมากกว่านะ…

แต่ปัญหาคือ เขาเพิ่งเริ่มมาสอนเอง ถ้าตอบอะไรไม่ได้เลย มันจะดูเสียหน้ามากเกินไปหรือเปล่า ยิ่งกว่านั้นการสอนเด็กอัจฉริยะระดับนี้หากสูญเสียความน่าเชื่อถือไปคงยากที่จะกู้คืนมาแน่ๆ…

คิดได้แบบนั้น พิลิทก็เปิดหน้าต่างแชทของใครบางคนขึ้นมา แล้วพิมพ์ข้อความส่งไปว่า

[ขอถามอะไรหน่อย ผลเพลิงลุกโชน หญ้าน้ำค้างมืด แล้วก็เศษเหล็กกล้าของดาวบลูสตาร์ มีวัตถุดิบอะไรในอัลติเมทสตาร์ที่สามารถใช้แทนกันได้บ้าง?]

….

มหาวิทยาลัยยูเลียนทัน

สาขาผู้ฝึกสัตว์อสูร

ชั้นปีหนึ่ง ห้องเรียนผู้ฝึกสัตว์อสูร

เฉียวซางรู้สึกถึงแรงสั่นของโทรศัพท์ เธอหยิบขึ้นมาดู

เป็นข้อความตอบกลับจากอาจารย์พิลิท

[ของเหลวกำมะถันกับผลแดงชาดสามารถใช้แทนผลเพลิงลุกโชนได้ หัวใจดำของขมิ้นดำใช้แทนหญ้าน้ำค้างมืด ส่วนหินพันชั้นบดเป็นผงจะให้ผลเหมือนกับเศษเหล็กกล้า]

เร็วมาก! ได้คำตอบทันที สมแล้วที่เป็นอาจารย์จากสถาบันผู้ฝึกสัตว์อสูรแห่งจักรวรรดิ…

เฉียวซางเห็นข้อความแล้วดวงตาเป็นประกาย ก่อนจะกดคัดลอกและส่งต่อให้รองผู้อำนวยการ