บทที่ 450: การประชุม

"พวกเราก็แค่ต้องการคัดเลือกผู้มีความสามารถให้ได้เท่านั้น" ชายหัวล้านที่พูดขึ้นเป็นคนแรกกล่าวอีกครั้ง

"นักเรียนทุกคนที่เข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้ ต่างมีพรสวรรค์ที่โดดเด่นในด้านการต่อสู้ พวกเขาทุ่มเทเวลาส่วนใหญ่ไปกับการฝึกสัตว์อสูรเพื่อการนี้"

"ถ้าพวกเขาฝ่าฟันความยากลำบากมาถึงจุดนี้ได้ แต่พอขึ้นสนามแข่ง กลับต้องพบว่าการต่อสู้ยังไม่ทันเริ่มก็ถูกใช้ทักษะข้ามพิกัดมิติขับออกจากสนาม แล้วพวกเขาจะรู้สึกยังไง?"

ในวิดีโอ ชายวัยกลางคนท่าทางสำรวมคนหนึ่งปรับแว่นกรอบทองบนจมูกของเขา ก่อนกล่าวอย่างช้าๆ

"การใช้ข้ามพิกัดมิติเพื่อย้ายคู่ต่อสู้ออกจากสนามโดยตรง ถือว่าเป็นการฉวยโอกาสจากช่องโหว่ของกฎ ถ้ากฎมีช่องโหว่ พวกเราก็ต้องแก้ไขมัน"

"ถูกต้อง" ชายที่ดูอายุน้อยกว่าหน่อยตอบสนับสนุน

"กฎนั้นถูกสร้างขึ้นเพื่อการปรับปรุงให้ดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง เป้าหมายของเราคือการคัดเลือกนักเรียนที่มีความสามารถมากที่สุด ซึ่งเป็นวัตถุประสงค์หลักของการแข่งขันผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับมัธยมปลายแห่งชาติ"

"อีกอย่าง เราไม่ได้จะห้ามการใช้ข้ามพิกัดมิติ แต่เราจะห้ามไม่ให้ผู้เข้าแข่งขันใช้ทักษะนี้เพื่อย้ายคู่ต่อสู้ออกจากสนามโดยตรงเท่านั้นเอง"

ชายชราผมหงอกกล่าวเสริม

"กฎข้อนี้จำเป็นต้องเพิ่มอย่างแน่นอน ที่ผ่านมาเราไม่ได้ระบุไว้เพราะไม่เคยคิดว่าจะมีผู้เข้าแข่งขันพัฒนาทักษะนี้ได้ถึงระดับนี้ก็เท่านั้นเอง"

ผู้นำคนอื่นๆยังคงเงียบ ไม่มีใครแสดงความคิดเห็นในทันที

1 ต่อ 12 สินะ แบบนี้ต่อให้พูดจนปากเปียกปากแฉะก็คงไม่เป็นผล... ชายวัยกลางคนที่อ้วนจนแก้มย้อยขมวดคิ้วเป็นรอยลึก

ในตอนนั้นเอง เสียงอ่อนโยนของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้น

"ฉันเห็นด้วยกับที่รัฐมนตรีโจวพูด กฎสามารถแก้ไขได้ แต่ต้องรอถึงการแข่งขันครั้งหน้า ถ้าเรามาเปลี่ยนกฎตอนนี้ ทั้งที่มีคนเพิ่งใช้ทักษะนี้ไป มันอาจดูเหมือนเราจงใจต่อต้านผู้เข้าแข่งขันคนใดคนหนึ่ง"

รัฐมนตรีโจวถึงกับตกตะลึง

เขาไม่คาดคิดว่าผู้นำของภูมิภาคกู่หวู่จะออกมาพูดเพื่อสนับสนุนนักกีฬาของภูมิภาคเย่หัว

หรือว่าจะเป็นเพราะพรายพิชิตเหมันต์?

ในฐานะตัวแทนที่มีโอกาสคว้าแชมป์มากที่สุดของภูมิภาคเย่หัว รัฐมนตรีโจวย่อมรู้เรื่องของเฉียวซางอย่างละเอียดทุกซอกทุกมุม

หญิงสาวพูดต่อว่า

"ข้ามพิกัดมิติไม่ใช่ว่าสัตว์อสูรจะสามารถใช้ทักษะได้สำเร็จทุกครั้งที่ต้องการ ผู้เข้าแข่งขันคนนี้ประสบความสำเร็จเพราะหนึ่งคู่ต่อสู้อยู่ในระยะที่อสูรล่าสมบัติสามารถใช้ทักษะได้ และไม่ได้เว้นระยะห่างที่ปลอดภัยเพียงพอ สองคู่ต่อสู้อาจไม่คาดคิดว่าอสูรล่าสมบัติจะใช้ทักษะนี้เลยไม่ได้เตรียมตัวป้องกันล่วงหน้า ถ้าไม่อย่างนั้นด้วยพลังจิตที่เหนือกว่าของหอคอยหยั่งรู้ที่อยู่ในระดับสูงกว่าก็สามารถขัดขวางอสูรล่าสมบัติได้ง่ายๆทั้งในการกำหนดตำแหน่งพิกัดหรือป้องกันตัวเองด้วยพลังจิต"

"และจากข้อมูลที่มี นี่เป็นครั้งแรกที่ผู้เข้าแข่งขันคนนี้ใช้ข้ามพิกัดมิติย้ายคู่ต่อสู้ออกจากสนามโดยตรง"

"พูดง่ายๆคืออสูรล่าสมบัติเป็นสัตว์อสูรระดับกลาง และการแข่งขันระดับชาติเน้นไปที่สัตว์อสูรระดับสูง ถ้าผู้เข้าแข่งขันที่เหลือได้เตรียมพร้อมสำหรับกรณีนี้ ฉันเชื่อว่าด้วยพรสวรรค์ของพวกเขา พวกเขาจะสามารถหาวิธีรับมือได้อย่างแน่นอน"

รัฐมนตรีโจวฟังจนดวงตาเป็นประกาย ลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้น

"พูดได้ดีมาก!"

หลังจากที่พูดจบ เขาก็เหมือนจะรู้ตัวว่าทำเกินไปเล็กน้อย เมื่อเห็นสายตาของทุกคนที่จ้องมอง เขาจึงค่อยๆนั่งลงอย่างเงียบๆ

"อสูรล่าสมบัติไม่ใช่สัตว์อสูรประเภทผีหรอกเหรอ?" ชายวัยกลางคนท่าทางเย็นชา ซึ่งก่อนหน้านี้ไม่เคยพูดอะไร เอ่ยถามขึ้นด้วยท่าทีที่ดูเหมือนจะสนใจเรื่องนี้เป็นพิเศษ

“สัตว์อสูรอสูรล่าสมบัติของผู้เข้าแข่งขันคนนั้นมีคุณสมบัติประเภทพลังจิตด้วย” ชายหัวล้านตอบ

ยกเว้นรัฐมนตรีโจวจากภูมิภาคเย่หัว และรัฐมนตรีหลันจากภูมิภาคกู่หวู่ และชายหัวล้านที่เป็นรัฐมนตรีจากภูมิภาคฉีลู่ ผู้นำคนอื่นๆในห้องประชุมต่างพากันอึ้งไปครู่หนึ่ง เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเพิ่งได้ยินเรื่องนี้เป็นครั้งแรก

การประชุมถูกจัดขึ้นอย่างเร่งด่วน พวกเขารับทราบเพียงข่าวว่ามีผู้เข้าแข่งขันจากภูมิภาคเย่หัวใช้ทักษะข้ามพิกัดมิติย้ายคู่ต่อสู้ออกจากสนาม แต่รายละเอียดเพิ่มเติมไม่ได้ถูกกล่าวถึง

คนในห้องประชุมล้วนเป็นผู้นำจากหน่วยงานระดับสูงสุดของแต่ละภูมิภาค ซึ่งปกติแล้วยุ่งมากจนแทบไม่มีเวลาไปรู้จักผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนอย่างละเอียด

ส่วนใหญ่จะเริ่มจำชื่อผู้เข้าแข่งขันได้ก็เมื่อลงสนามในการแข่งขันระดับชาติ และโดยมากก็จำได้แค่ผู้ชนะเลิศเท่านั้น รองแชมป์เองหลังจบการแข่งขันไปไม่นานก็อาจถูกลืม

เนื่องจากการแข่งขันผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับมัธยมปลายแห่งชาติไม่ได้มีแค่ประเภทการต่อสู้เดี่ยว ยังมีประเภทการต่อสู้ทีม การประสานงานเดี่ยว และการประสานงานทีมด้วย

ดังนั้นหากไม่ใช่ผู้ที่โดดเด่นที่สุด โอกาสที่จะได้รับความสนใจจึงเป็นเรื่องยากมาก

ชายวัยกลางคนท่าทางเย็นชาคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนแสดงความคิดเห็น

“การพัฒนาทักษะข้ามพิกัดมิติของสัตว์อสูรประเภทผีให้ถึงระดับนี้ก็นับว่าเป็นส่วนหนึ่งของความสามารถ หากเราต้องการคัดเลือกผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดจริงๆ ฉันคิดว่าเราไม่ควรจำกัดโอกาสในการแสดงความสามารถของพวกเขา”

รัฐมนตรีโจวรีบสนับสนุนทันที

“รัฐมนตรีหยางพูดได้มีเหตุผลมาก!”

เขาไม่คาดคิดว่ารัฐมนตรีหยางจะออกมาสนับสนุนผู้เข้าแข่งขันของภูมิภาคเย่หัวด้วย แต่พอคิดดูดีๆก็ไม่น่าแปลกใจ

รัฐมนตรีหยางเป็นตัวแทนของภูมิภาคจือเตี้ยน ซึ่งเป็นที่รู้กันดีว่าเป็นภูมิภาคเดียวใน 13 ภูมิภาคที่สัตว์อสูรประเภทผีได้รับความนิยม

คนในภูมิภาคนั้นมีความชื่นชอบสัตว์อสูรประเภทผีเป็นพิเศษ และยิ่งไปกว่านั้น ภูมิภาคจือเตี้ยนไม่ได้มีตัวเก็งคว้าแชมป์ในการแข่งขันครั้งนี้ การเพิ่มหรือไม่เพิ่มกฎนี้จึงไม่ได้ส่งผลกระทบต่อภูมิภาคของพวกเขา

“พูดแบบนั้นไม่ได้” ชายหัวล้านขมวดคิ้วกล่าว

“ข้ามพิกัดมิติไม่เหมือนทักษะอื่นๆ การชนะโดยไม่ต้องต่อสู้นั้นควรถูกห้าม ถ้าปล่อยไว้ เมื่อมีตัวอย่างนี้เกิดขึ้น ครั้งหน้าทุกคนอาจแห่กันไปทำสัญญากับสัตว์อสูรประเภทพลังจิต และไม่ฝึกทักษะอื่นเลย ฝึกแค่ทักษะนี้จะทำยังไง?”

“เท่าที่ฉันรู้มา ผู้เข้าแข่งขันจากภูมิภาคเย่หัวคนนี้อายุเพียง 15 ปี แต่สามารถพัฒนาหนังสือผู้ฝึกสัตว์อสูรไปถึงหน้าที่สาม ปัจจุบันมีสัตว์อสูรระดับสูงสองตัวและระดับกลางอีกหนึ่งตัว”

“สัตว์อสูรประเภทไฟที่ชื่อสุนัขเพลิงพร่างพราย สามารถฝึกทักษะฝนดาวตกจนถึงขั้นไร้ที่ติ ส่วนพรายพิชิตเหมันต์สามารถใช้ทักษะบุปผาเยือกแข็งจนเปิดดอกน้ำแข็งได้หลายสิบดอก ส่วนอสูรล่าสมบัตินั้นน่าจะเป็นสัตว์อสูรที่อ่อนแอที่สุดในบรรดาสามตัวนี้”

“ในเมื่อเธอมีความสามารถมากขนาดนี้ การจำกัดการใช้ข้ามพิกัดมิติก็ไม่น่าจะสร้างปัญหาอะไร”

“ฉันยอมรับอย่างยิ่งถึงพรสวรรค์และความแข็งแกร่งของเธอ เธอสามารถใช้ความสามารถที่แท้จริงเอาชนะในสนามแข่งขันระดับชาติได้อย่างน่ายกย่อง แต่ถ้ายังใช้ข้ามพิกัดมิติย้ายคู่ต่อสู้ออกจากสนามอีก มันจะต้องถูกวิจารณ์อย่างแน่นอน”

“ถ้ารัฐมนตรีโจวอยากให้ผลดีกับผู้เข้าแข่งขันจากภูมิภาคของคุณจริงๆ ก็ควรสนับสนุนให้เพิ่มกฎข้อนี้”

ห้องประชุมเงียบสนิทไปนานกว่าสิบวินาที

เกือบทุกคนไม่สามารถซ่อนความตกใจและความประหลาดใจบนใบหน้าได้

การแข่งขันผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับมัธยมปลายแห่งชาติปีนี้ มีผู้เข้าแข่งขันที่แข็งแกร่งผิดธรรมชาติเช่นนี้ด้วยเหรอ?

รัฐมนตรีโจวเองก็กำลังทบทวนคำพูดเมื่อครู่นี้อย่างละเอียด เขารู้สึกว่าคำพูดของรัฐมนตรีจางจากภูมิภาคฉีลู่ก็มีเหตุผลไม่น้อย

หากเฉียวซางใช้ทักษะข้ามพิกัดมิติ ย้ายคู่ต่อสู้ออกจากสนามจนคว้าแชมป์ได้สำเร็จจริงๆ ก็คงมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากหลายฝ่ายแน่นอน

แต่การต้องยอมรับกฎที่จำกัดการใช้ข้ามพิกัดมิติก็ทำให้เขารู้สึกไม่พอใจเช่นกัน

เพราะผู้เข้าแข่งขันที่สามารถพัฒนาทักษะนี้จนถึงขั้นนี้ได้มีเพียงภูมิภาคเย่หัวของเขาเท่านั้น…

ในบรรยากาศที่เงียบงันจนเกินทน ในที่สุดรัฐมนตรีเหยียนจากภูมิภาคจงคงก็พูดขึ้น

“นักเรียนคนนั้นชื่ออะไร?”

รัฐมนตรีโจวสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนตอบด้วยความเคารพ

“เธอชื่อเฉียวซางครับ”

ในหมู่รัฐมนตรีด้วยกันเองก็มีความแตกต่างในระดับสถานะ

ภูมิภาคจงคงเป็นศูนย์กลางของประเทศมังกร ตำแหน่งของรัฐมนตรีจากภูมิภาคจงคงจึงถือว่าอยู่ในระดับสูงสุดทางการบริหาร

รัฐมนตรีเหยียนถามต่อ

“ผลการเรียนของเธอเป็นยังไง?”

รัฐมนตรีโจวครุ่นคิด ก่อนเลือกคำตอบอย่างระมัดระวัง

“พอใช้ได้ครับ เธอสอบเข้าโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งของเมืองเธอได้”

รัฐมนตรีเหยียนนิ่งคิดเล็กน้อย ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงมั่นคง

“แบบนี้ให้คุณไปติดต่อเธอ แจ้งให้เธอทราบว่าห้ามใช้ทักษะข้ามพิกัดมิติย้ายคู่ต่อสู้ออกจากสนามในการแข่งขันระดับชาติ”

“ถ้าเธอสามารถคว้าอันดับหนึ่งหรือสองในการแข่งขันครั้งนี้ได้ ฉันจะจัดการให้เธอได้เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนข้ามดวงดาว พร้อมทั้งเข้าเรียนในชั้นเรียนพิเศษระดับสูงของปีสามที่นั่น และได้รับสิทธิ์สมัครสอบเข้ามหาวิทยาลัยในปีเดียวกับนักเรียนปีสามชุดนี้”

แม้ว่าเฉียวซางจะเข้าร่วมการแข่งขันระดับชั้นปีสาม แต่ในความเป็นจริงเธออายุเพียง 15 ปี และยังเรียนอยู่ปีหนึ่ง

ตามกฎปกตินักเรียนปีหนึ่งที่ชนะการแข่งขันระดับปีสาม จะได้รับสิทธิ์เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนข้ามดวงดาวในแง่ของการฝึกสัตว์อสูรร่วมกับนักเรียนปีสาม แต่ในด้านการเรียน เธอต้องกลับไปเรียนในชั้นปีหนึ่งตามเดิม

ซึ่งหมายความว่า ถึงเธอจะได้สิทธิ์พิเศษเข้ามหาวิทยาลัย เธอก็ต้องรอจนถึงปีสามถึงจะสมัครได้

แต่คำพูดของรัฐมนตรีเหยียนทำให้มีความเป็นไปได้ที่เฉียวซางจะสำเร็จการศึกษาเร็วขึ้นถึงสองปี

หา? อะไรนะ? ให้เฉียวซางเข้าเรียนในชั้นพิเศษของโรงเรียนแลกเปลี่ยนข้ามดวงดาวระดับปีสาม? แล้วเธอจะเรียนทันเหรอ?

รัฐมนตรีโจวอึ้งไปพักใหญ่ แต่ในที่สุดก็พยักหน้า

“ได้ครับ ผมจะไปติดต่อเธอให้เอง”

รัฐมนตรีเหยียนพูดต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“สำหรับกฎข้อนั้น เราจะประกาศใช้อย่างเป็นทางการในการแข่งขันครั้งหน้า”

รัฐมนตรีทั้งสิบกว่าคนจากภูมิภาคต่างๆ ไม่ได้แสดงความคิดเห็น ถือว่าเป็นการยอมรับโดยปริยาย

พวกเขารู้ดีว่าหากรัฐมนตรีโจวไปเจรจากับเฉียวซาง ไม่ว่าในแง่มุมไหน เธอย่อมตอบตกลง

ไม่มีนักเรียนคนไหนจะปฏิเสธข้อเสนอที่ให้สำเร็จการศึกษาเร็วกว่าสองปีได้

รัฐมนตรีเหยียนกล่าวปิดท้าย

“ถ้าไม่มีใครมีข้อคัดค้าน…”

“เลิกประชุม!”