บทที่ 4 - เรดาร์มีชีวิตสายชิม และ "อดีตแฟนสาว" ดาววิทยาลัยเป่ยเตี้ยน

เช้าวันรุ่งขึ้น เหยียนหลี่ตื่นขึ้นเพราะเสียงนาฬิกาปลุก สิ่งแรกที่เขาทำเป็นประจำคือการเปิดระบบดูข่าวกรองรายวัน

ข่าวกรองรายวันปกติจะอัปเดตตอนเที่ยงคืนตรงเป๊ะทุกวัน ส่วนข่าวกรองรายเดือนคือเที่ยงคืนตรงของวันที่ 1 ตามปฏิทินสากล

เพียงแต่ว่าก่อนหน้านี้เหยียนหลี่ต้องเรียน ทำงานพาร์ทไทม์ และวิ่งหางานกองถ่าย ทุกวันเขานอนดึกมาก วันรุ่งขึ้นมักจะง่วง ทำให้เสียงาน

ดังนั้น ยกเว้นช่วงสองเดือนแรกที่ได้ระบบมาใหม่ๆ ที่ตื่นเต้นจนยอมนั่งเฝ้ารอข่าวกรองทุกคืน หลังจากนั้นเหยียนหลี่ก็เปลี่ยนมาตื่นเช้าแล้วค่อยดูทีเดียว

บางครั้งก็ดูตอนนั่งส้วมไปด้วย ถือซะว่าเป็นหนังสือพิมพ์อิเล็กทรอนิกส์ นอกจากจะได้ความบันเทิงแล้วยังประหยัดเวลา

อาจเป็นเพราะเพิ่งมาเหิงเตี้ยน ยังไม่ชินกับสภาพแวดล้อม สองวันนี้กิจวัตรของเหยียนหลี่เลยยังไม่เข้าที่ เขาจึงไม่ต้องไปนั่งเฝ้าในห้องน้ำ นั่งดูบนเตียงแทน

【ข่าวกรองรายวัน ①: ซูเสี่ยวอวี๋ คนเขียนบท 《วีรบุรุษสุยถัง》 ได้รับอิทธิพลจากโปรดิวเซอร์ เห็นว่าเส้นเรื่องความรักในต้นฉบับมันเรียบเกินไป เลยเพิ่มตัวละครหญิงที่สร้างขึ้นมาใหม่เช่นหลี่หรงหรงเข้าไป โดยมีจุดประสงค์เพื่อเพิ่มความยาว ลดต้นทุน และขยายกลุ่มผู้ชม...】

ให้ตายเถอะ เราเข้าใจคนเขียนบทผิดไป เรื่องนี้โปรดิวเซอร์ก็มีเอี่ยวด้วยสินะ ก็จริง บทมันพิสดารขนาดนี้ ถ้าโปรดิวเซอร์ไม่พยักหน้า คนเขียนบทก็คงไม่กล้าเขียน

แต่คนเขียนบทก็สมควรโดนด่าอยู่ดี ให้เพิ่มเส้นเรื่องความรัก แต่ดันไปเขียนฉากเข้าคิวรอนางเอกเนี่ยนะ หรือว่าเมื่อก่อนเคยเขียนบทหนังเกรดสามมาก่อนรึไง

【ข่าวกรองรายวัน ②: ตลาดกลางคืนฮ่าวว่าง ถนนว่านเซิ่งหนาน เหิงเตี้ยน ［ร้านหม่าเหล่าต้าบาร์บีคิว］ วัตถุดิบสดใหม่ ฝีมือการปรุงยอดเยี่ยม บริการดีเยี่ยม คุ้มค่าคุ้มราคา (หมายเหตุ: เอวหมูติดมันย่างกับเนื้อแกะย่างเสียบไม้ ห้ามพลาด)】

ได้เลย รายชื่อร้านอร่อยเพิ่มมาอีกหนึ่ง

เหยียนหลี่ทำเครื่องหมายและบันทึกข่าวกรองนี้ไว้อย่างชำนาญ จากนั้นก็สร้างกลุ่มย่อย ［เหิงเตี้ยน］ ขึ้นมาใหม่ในกลุ่มใหญ่ ［แผนที่นักชิม］ แล้วย้ายข่าวกรองนี้เข้าไป

นี่ถือเป็นเคล็ดลับเล็กๆ ในการใช้ระบบข่าวกรองของเหยียนหลี่

ด้วยความสะดวกของระบบข่าวกรอง เขาได้ค้นพบร้านอาหารเด็ดๆ ที่ซ่อนอยู่ในปักกิ่ง และบริเวณรอบๆ สตูดิโอถ่ายทำในปักกิ่งมาแล้วกว่าสิบร้าน

ยิ่งไปกว่านั้น ฟังก์ชันนี้ไม่ได้จำกัดอยู่แค่ร้านอาหาร

ไม่ว่าจะเป็นโรงแรม ร้านตัดผม ตลาดสด ร้านเสื้อผ้า ร้านอินเทอร์เน็ต คาราโอเกะ หรือสถานบันเทิงต่างๆ ทั้งหมดนี้สามารถรวมอยู่ได้

จนเพื่อนๆ ที่สนิทกับเหยียนหลี่ตั้งฉายาให้เขาว่า ［เรดาร์มีชีวิต］ หมายความว่าถ้าตามเขาไป จะต้องเจอของดีแน่นอน

ตอนนี้มาเหิงเตี้ยน เปิดแผนที่ใหม่ เหยียนหลี่รู้สึกเหมือนกำลังนั่งอยู่บนกองสมบัติที่รอการค้นพบ เขารู้สึกตื่นเต้นมาก

เดี๋ยวว่างๆ เขาจะลองไปสำรวจร้านบาร์บีคิวร้านนั้นดู ถ้ามันไม่เวิร์คจริง ก็ต้องเอาออกจากรายการ ไม่อย่างนั้นจะเสียชื่อ ［เรดาร์มีชีวิต］ ของเขาหมด

【ข่าวกรองรายวัน ③: นักแสดงหญิง XX จาก 《วีรบุรุษสุยถัง》 เป็นชู้รักกับนักลงทุน XX นักแสดงหญิง XXX เคยนอนกับโปรดิวเซอร์ XX ที่โรงแรมไห่หลิงในปักกิ่ง และได้บทนี้มา นักแสดงหญิง XX คบอยู่กับนักแสดงชาย XXX ซึ่งนักแสดงชายคนนี้แต่งงานมีลูกแล้ว】

มาอีกแล้ว

เหยียนหลี่รู้สึกเอือมระอากับระบบนี้ วันๆ เอาแต่ขุดคุ้ยเรื่องฉาวกามพวกนี้

ทุกครั้งที่ไปกองถ่ายใหม่ มันจะต้องแฉเรื่องเน่าๆ ว่าใครมีอะไรกับใครให้เขาฟัง

ตั้งแต่ระดับบนที่นักลงทุนเลี้ยงเด็ก ไปจนถึงระดับกลางที่ผู้กำกับใช้อำนาจในทางมิชอบ หรือระดับล่างที่ตัวประกอบแอบไปได้เสียกัน แค่ระบบตัดสินว่าเป็นข่าวกรอง มันก็จะแฉให้เขาฟังหมด

ข่าวกรองข้อ ③ ของวันนี้ ยังถือเป็นข่าวประเภทสรุปย่อ แค่เกริ่นว่าใครเกี่ยวข้องกับใคร

ถ้าเหยียนหลี่เกิดสนใจคู่ไหนเป็นพิเศษ ต่อไปก็อาจจะมีข่าวกรองรายละเอียดส่วนตัวตามมาอีก

เช่น ทั้งคู่รู้จักกันเมื่อไหร่ คุยอะไรกันบ้าง ให้ของขวัญอะไรกัน เริ่มครั้งแรกที่ไหน ห้องเบอร์อะไร เวลากิจกรรมนานเท่าไหร่ หรือแม้กระทั่งบอกท่าทางอย่างละเอียด

จะว่ายังไงดีล่ะ แม้แต่หนังสือโป๊ทั่วไปยังไม่เร้าใจเท่าเนื้อหาในข่าวกรองเลย

ตอนแรกๆ เหยียนหลี่ก็รู้สึกตื่นเต้นดี แต่พอเจอบ่อยๆ เข้าก็เริ่มชินชา จนถึงขั้นรู้สึกรำคาญ

สำหรับเขาแล้ว ถ้าไม่มีคนที่เขารู้จัก ข่าวกรองนี้ก็มีประโยชน์แค่ช่วยให้เขารู้โครงสร้างคนในกองถ่าย เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาเท่านั้น

ส่วนเรื่องซุบซิบอะไรนั่น อย่างน้อยตอนนี้เขาก็ไม่มีอารมณ์ เขายอมเอาเวลาไปท่องบทละครดีกว่า

【ข่าวกรองรายวัน ④: กิจกรรมจับรางวัลร้านเปิดใหม่ที่ลานดาราเหิงเตี้ยน รางวัลใหญ่คือมอเตอร์ไซค์ต้าหยางหนึ่งคัน ตำแหน่งคูปองรางวัลอยู่ที่...】

เหยียนหลี่อ่านข่าวกรองข้อนี้จบ ก็โยนมันเข้าไปในหมวด ［ข่าวกรองไร้ประโยชน์］ ทันที

ระบบข่าวกรองน่ะมันสุดยอด แต่ก็ไม่ใช่ว่ามันจะทำได้ทุกอย่าง

อย่าเห็นว่าข่าวกรองนี้บอกตำแหน่งคูปองรางวัลมาเสร็จสรรพ ดูเหมือนเป็นโอกาสได้ลาภลอย แต่ในความเป็นจริง การถูกรางวัลเป็นเรื่องหนึ่ง ส่วนจะได้รางวัลหรือไม่นั่นอีกเรื่องหนึ่ง

ตอนที่เหยียนหลี่เพิ่งได้ระบบมาใหม่ๆ เขาก็เคยคิดอกุศลกับเรื่องหวยพวกนี้เหมือนกัน แต่พอได้ลองทำดูสองสามครั้งก็เข้าใจ

คุณมีระบบ เขาก็มี "ระบบ" ของเขา

ลาภลอยบางอย่างไม่ใช่สิ่งที่เขาจะหยิบฉวยไปได้ น้ำมันลึกกว่าที่คิด นานๆ ทีเก็บเล็กผสมน้อยน่ะพอได้ แต่ถ้าคิดจะยึดเป็นอาชีพ ถอนขนห่านเขาทุกวันล่ะก็ เหอะๆ

ถ้าวันนี้ข่าวกรองบอกว่าเป็นพวกสลากขูด ตัวเลขไม่เยอะ เหยียนหลี่อาจจะลองไปเสี่ยงโชคดู

แต่ไอ้รางวัลใหญ่ฉลองเปิดร้านใหม่แบบนี้ เขาขี้เกียจไปวัดใจความใจกว้างของเจ้าของร้าน

เพิ่งมาเหิงเตี้ยน ทำตัวเงียบๆ ไว้ดีที่สุด

【ข่าวกรองรายวัน ⑤: หวังซิ่ว (ชาย) จากทีมแต่งหน้า ได้ยินว่าเหยียนหลี่ นักแสดงใหม่ที่เพิ่งมาเข้ากองถ่าย ถามถึงเขาจากเพื่อนร่วมงาน ทำให้เขารู้สึกสงสัยในตัวเหยียนหลี่ (หมายเหตุ: รสนิยมทางเพศของหวังซิ่วไม่เหมือนคนปกติ)】

ฉิบหาย

เหยียนหลี่ตกใจจนแทบจะกระโดดขึ้นจากเตียง กลัวอะไรก็ได้อย่างนั้น ตอนแรกที่ถามถึงก็เพื่อจะหลบหน้าเขา แต่กลับกลายเป็นว่าไปดึงดูดความสนใจเขาซะงั้น

แล้วไอ้ระบบบ้าบอนี่ด้วย เพิ่งจะมาเตือนรสนิยมทางเพศของหวังซิ่วงั้นเหรอ ตอนนี้รู้แล้วนะว่าต้องวงเล็บ (ชาย) แล้วทีแรกทำไมไม่ทำ

ฉันยังบ่นอยู่เลยว่าทำไมไม่มีรูป ตอนนี้ทำไมไม่ให้รูปมาด้วยล่ะ

ระบบข่าวกรองนี้มันอัปเกรดได้ เรื่องนี้เหยียนหลี่รู้มาตั้งนานแล้ว

ตอนแรกระบบนี้มีแต่ข่าวกรอง พวกฟังก์ชันบันทึก ค้นหา จัดหมวดหมู่ ก็เพิ่งจะอัปเกรดเพิ่มเข้ามาทีหลังตามคำแนะนำ (เสียงด่า) ของเหยียนหลี่นั่นแหละ

แต่ระบบนี้มันก็เอาแต่ใจตัวเองสุดๆ เวลาอัปเกรดไม่แน่นอน ฟังก์ชันที่อัปเกรดก็ไม่แน่นอน แถมอัปเกรดแล้วก็ไม่แจ้งเตือน ไม่บอกวิธีใช้ ต้องให้เหยียนหลี่ไปค้นพบเอง ประสบการณ์ผู้ใช้นี่ถือว่าธรรมดามาก

แต่เหยียนหลี่ก็ไม่มีที่ไปร้องเรียน ได้แต่ทนๆ ไป

ระบบที่ห่วยแค่ไหน ก็ยังดีกว่าไม่มี อีกอย่างส่วนใหญ่ระบบมันก็มีประโยชน์มาก

วันนี้มีข่าวกรองแปดข้อ เมื่อเทียบกับห้าข้อข้างบน สามข้อที่เหลือล้วนเป็นข่าวกรองไร้สาระ เหยียนหลี่คัดแยกมันไปไว้ในหมวด ［ถังขยะ］ อย่างชำนาญ

เขาจัดการข่าวกรองที่เกี่ยวกับ 《วีรบุรุษสุยถัง》 อีกรอบ แล้วจึงออกจากห้องไปหาอะไรกิน

วันนี้ช่วงเช้าเขาไม่มีถ่าย ช่วงบ่ายมีลองชุด พรุ่งนี้ก็อาจจะต้องไปถ่ายช่วงบ่าย แต่ไม่ว่าจะได้ถ่ายหรือไม่ เขาก็ต้องไปสแตนด์บายที่กองถ่าย

อาชีพนักแสดงก็เป็นแบบนี้แหละ เมื่อเทียบกับเวลาที่ได้แสดงหน้ากล้อง เวลาส่วนใหญ่คือการเตรียมตัวและรอคอย

โดยเฉพาะพวกตัวประกอบที่บทน้อยๆ อาจจะต้องรอเป็นวันสองวันเพื่อฉากแค่หนึ่งหรือสองนาที หรือบทพูดแค่ไม่กี่ประโยค โชคร้ายหน่อย ฉากที่อุตส่าห์ถ่ายไปแทบตาย อาจจะถูกสั่งตัดทิ้งไปดื้อๆ

เหยียนหลี่เรียนหลักสูตรอาชีวะของเป่ยเตี้ยน สองปี แต่เนื่องด้วยความพิเศษของสาขาวิชา เขาเลยต้องเริ่มวิ่งหางานกองถ่ายช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์มาตั้งแต่เทอมสองของปีหนึ่ง

หนึ่งปีกว่ามานี้ เหยียนหลี่ก็คลุกคลีอยู่กับกองถ่ายมาไม่น้อย บวกกับคำบอกเล่าจากรุ่นพี่ ทำให้เขาค่อนข้างเข้าใจเทคนิคการเอาตัวรอดในกองถ่ายดี และรู้ว่าตัวเองควรทำอะไรในเวลานี้

ท่องบทให้จำขึ้นใจ เคี้ยวบทพูดให้ละเอียด

ถ้ายังมีเวลาเหลือ ก็ลองซ้อมบทเอง ลองหาอารมณ์ของตัวละคร

หลังจากกินมื้อเช้าเสร็จ เหยียนหลี่รู้สึกว่าห้องพักในโรงแรมมันเล็กและอุดอู้เกินไป ฉวยโอกาสตอนเช้าที่อากาศยังไม่ร้อน เขาเลยเดินเล่นไปรอบๆ จนกระทั่งเจอป่าละเมาะเล็กๆ ที่อยู่หลังถนน

รู้สึกว่าสถานที่ใช้ได้ เหยียนหลี่ก็วางบทละครลง ยืดเส้นยืดสาย แล้วเริ่มฝึกมวย

ตั้งแต่ที่อาจารย์ที่เป่ยเตี้ยนเตือนเขาว่าวิชาวรยุทธ์สามารถใช้เป็นจุดเด่นได้ เหยียนหลี่ก็มักจะฝึกฝนด้วยตัวเองอยู่บ่อยๆ ตอนนี้กำลังจะมีถ่ายฉากต่อสู้ ก็ยิ่งต้องทบทวนให้หนัก

ลับหอกก่อนออกรบ มันถึงจะไม่เร็วก็ยังแวววาว

ที่โรงเรียนฝึกวรยุทธ์ เหยียนหลี่เรียนซ่านต่าเป็นหลัก แต่กระบวนท่ามวยจีนโบราณเขาก็ฝึก แถมยังมีชั่วโมงเรียนเยอะกว่าด้วย

เพราะนักเรียนที่โรงเรียนฝึกวรยุทธ์ของพวกเขามักจะถูกเชิญให้ไปแสดงตามงานราตรี หรืองานกิจกรรมต่างๆ ในเมืองหรืออำเภอใกล้เคียง

ซ่านต่ามันดูไม่สวยงามเท่ามวยจีนโบราณ หรือจะพูดอีกอย่างคือ คนดูเขาชอบดูมวยจีนแบบนี้มากกว่า พวกเตะต่อยเขาไม่สนใจ

ดังนั้น โรงเรียนฝึกวรยุทธ์เลยเน้นมวยจีนโบราณมากกว่า นักเรียนก็ชอบฝึกมากกว่า เพราะถ้าถูกเลือกให้ไปแสดงก็จะได้ไปเที่ยว ได้กินของดีๆ บางครั้งยังได้เงินติดกระเป๋าด้วย

เหยียนหลี่ก็เลยได้เรียนรู้กระบวนท่าและอาวุธของมวยจีนโบราณมาไม่น้อย ซึ่งสำหรับการถ่ายละครจีนโบราณแล้ว สิ่งเหล่านี้มีประโยชน์กว่าซ่านต่าเยอะ

เขายืนเท้าชิด ลำตัวตรง แขนทั้งสองข้างขยับตามจังหวะเท้า ทำท่าเตรียม จากนั้นก็เริ่มร่ายรำท่าต่างๆ ทั้ง เด็กน้อยไหว้พระ แส้เดี่ยวในท่ายืนม้า เตะเท้าชกหมัด เหยี่ยวใหญ่กางเล็บ ท่าทางที่ต่อเนื่องเหล่านี้คือมวยหลัวฮั่นของวัดเส้าหลิน

นี่เป็นท่วงท่าพื้นฐานที่สุด และเป็นกระบวนท่าที่เหยียนหลี่ฝึกฝนมามากที่สุดจนคุ้นเคย

หลังจากรำมวยหลัวฮั่นไปหลายรอบ เหยียนหลี่ก็เริ่มมีเหงื่อซึม และรู้สึกคึกคักขึ้น เขาหาต้นไม้เล็กๆ ต้นหนึ่ง แล้วเริ่มซ้อมท่าซ่านต่าใส่ บางครั้งก็เตะเข้าไปสองสามที จนต้นไม้เล็กๆ สั่นไหวไปมา

ต้นไม้: (ด่าในใจ)

ขณะที่กำลังซ้อมอย่างออกรส เหยียนหลี่ก็รู้สึกเหมือนมีคนมอง พอหันไปก็เห็นผู้หญิงผมยาวคนหนึ่งใส่เสื้อยืดกับกางเกงยีนส์

หน้าตาสวยทีเดียว ใบหน้ารูปไข่ คางแหลม เครื่องหน้าสวยหวาน ดวงตาอ่อนโยนมีชีวิตชีวา ท่าทางดูอ่อนหวานเรียบร้อย เป็นผู้หญิงที่สวยและมองแล้วสบายตา

ถ้าจะต้องติสักข้อ ก็คงจะเป็นเรื่องที่ผิวไม่ขาวนัก

“มีอะไรรึเปล่าครับ”

เหยียนหลี่เก็บท่าทางอย่างเขินอายเล็กน้อย เช็ดเหงื่อ อีกฝ่ายไม่คิดว่าเหยียนหลี่จะหันมามองกะทันหัน ก็ดูร้อนรนเล็กน้อย รีบอธิบาย

“ขอโทษค่ะ พอดีเดินผ่าน เห็นคุณซ้อมมวยอยู่ ก็เลยสงสัย เลยแอบดูไปหน่อย”

อืม เสียงก็เพราะดี อ่อนโยนแฝงความหวานเล็กน้อย

เมื่ออยู่ต่อหน้าสาวสวย คนเราก็มักจะใจกว้างขึ้นเล็กน้อย เหยียนหลี่โบกมือเป็นเชิงว่าไม่เป็นไร

หญิงสาวผมยาวทำท่าขอโทษอีกครั้ง แล้วจึงเดินจากไป

เหยียนหลี่มองตามไปแวบหนึ่ง ก็พบว่าเธอไม่ได้เดินไปไกล เธอนั่งลงบนม้านั่งใต้ร่มไม้ที่อยู่ห่างออกไปประมาณห้าหกสิบเมตร สวมหูฟัง และอ่านหนังสือ ดูแล้วอาจจะเป็นบทละคร

ก็แน่นอนล่ะ การที่องค์ประกอบอย่าง เหิงเตี้ยน กับ สาวสวย มารวมกัน ไม่ต้องบอกก็รู้ว่า เจ็ดแปดสิบเปอร์เซ็นต์คือเป็นนักแสดง

มองอยู่ครู่หนึ่ง เหยียนหลี่ก็ละสายตากลับมา

ผู้หญิงคนนี้สวย แต่เขาก็ไม่ใช่พวกบ้านนอกที่ไม่เคยเห็นสาวสวย

ไม่ต้องพูดถึงที่ไหนไกล ทั้งประเทศจีนจะมีมหาวิทยาลัยไหนที่มีสาวสวยเยอะเท่าเป่ยเตี้ยนอีก

เหยียนหลี่อยู่ที่วิทยาลัยมาสองปี ก็ไม่ใช่เด็กเนิร์ดที่เอาแต่เรียนหนังสืออย่างเดียว “อดีตแฟนสาว” ของเขาก็เคยได้รับฉายาว่าเป็นดาววิทยาลัยเป่ยเตี้ยนรุ่น 2000 เหมือนกัน

(จบแล้ว)