The Trembling World ตอนที่ 17 ผู้เชียวชาญในหมู่ผู้เชี่ยวชาญ

การอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ไม่สามารถตำหนิความโง่เขลาของผู้เล่นได้ ในโลกแห่งความเป็นจริง พวกเขาอาจเป็นประเภทของผู้เล่นที่ไม่ค่อยออกจากบ้าน พวกเขาเป็นประเภทที่ไม่ค่อยออกกำลังกาย ดังนั้นพวกเขาจึงเห็นได้ชัดว่าไม่มีความว่องไวเหมือนหลิวกำ

หลิวกำเป็นผู้เชียวชาญเกี่ยวกับฟรีรันนิ่งและการไต่เขา ไม่ต้องพูดถึงอาคารสี่ชั้นนี้จะไม่เป็นปัญหาสำหรับเขาแม้ว่ามันจะเป็นตึกสิบชั้นก็ตาม การไต่ผนังด้านนอกจะทำได้ง่ายเหมือนกับการเดินบนพื้นดินที่ราบเรียบสำหรับเขา เฉพาะจัตุรัสเท่านั้นที่เป็นข้อยกเว้น พื้นที่ปกติอื่นๆเช่นนี้จะไม่เป็นปัญหาสำหรับเขา

The Trembling World เป็นเกมที่มีลักษณะคล้ายกับชีวิตจริงที่มีประสิทธิภาพเหมือนจริง มันดูเหมือนว่าทุกอย่างถูกนำเข้ามาใส่ไว้ในเกม เพื่อให้ผู้เล่นเริ่มต้นมีสถานะใช้เป็นพื้นฐาน

แน่นอน ทั้งหมดนี้เป็นหลิวกำที่คาดเดาเกี่ยวกับเกม ขณะที่คิดว่ามันเป็นเกมหรือไม่ นี่เป็นคำถามที่ทำให้หลิวกำใส่ใจมากที่สุด ถึงแม้ว่าตอนนี้จะไม่ใช่เวลามาคิดถึงคำถามนี้ การพยายามและการมีชีวิตรอดในเกมนี้เป็นสิ่งสำคัญที่สุด

“หัวหน้า คุณมาจากไหน?” ผู้เล่นอ้วนถามหลิวกำ หลังจากที่ผู้เล่นชายห้าคนและผู้เล่นหญิงหนึ่งคนลงมาจากตึก

“ดีที่สุดถ้าคุณไม่ไปในทิศทางนั้น มันเป็นจัตุรัสที่ฝูงซอมบี้ปรากฏขึ้นอยู่ก่อนหน้านี้ ถ้าคุณไม่เชื่อผม คุณสามารถเดินไปสักสองสามช่วงตึกเพื่อดูได้ ถ้าคุณเดินผ่านจัตุรัส จะมีซอมบี้หนาแน่นมาก” หลิวกำตอบผู้เล่นอ้วน

“แท้จริงแล้ว จากช่วงที่เราเข้าเกม ถนนตรงนี้มีซอมบี้อย่างน้อยสิบสองตัวที่เดินเตร็ดเตร่แถวนี้ จากทิศทางที่คุณจากมามีเสียงระเบิดดังเกิดขึ้นดึงดูดพวกมันทั้งหมดไปที่นั้น จากนั้นพวกมันก็ไม่เคยกลับมา” ผู้เล่นแว่นพยักหน้าสอดคล้องกับสิ่งที่หลิวกำกล่าว

“หัวหน้า คุณอยู่คนเดียวหรอ? คุณต้องการเข้าร่วมทีมของเราหรือไม่?” ผู้เล่นอ้วนถามหลิวกำ

“ทีม?” หลิวกำมีท่าทางลังเล แขนขาโลหะผสมของเขาเป็นความลับที่เขาไม่ต้องการให้คนอื่นรู้ เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่ไม่จำเป็นมากขึ้น ถ้าผู้เล่นคนอื่นตัดสินใจที่จะรายงานเรื่องนี้ ระบบจะแก้ไขให้กลับมาเป็นปกติ แม้ว่าการเรียกใช้ฟังก์ชัน GM และ ออกจากระบบ จะเป็นสีเทา ใครจะรู้เมื่อฟังก์ชั้นนี้กลับมาใช้ได้?

“มันจะใกล้ค่ำแล้ว เราควรหาสถานที่พัก การตั้งแคมป์ในสถานที่ดังกล่าวจำเป็นต้องมีคนคอยเฝ้ายาม ดังนั้นการเป็นส่วนหนึ่งของทีมจะดีกว่า” ผู้เล่นอ้วนบอกความคิดเขาให้หลิวกำ

“ถ้าคุณไม่ต้องการที่จะเข้าร่วมทีม จากนั้นก็ลืมมันเถอะ อธิบายให้เราฟังถึงสถานการณ์ที่จัตุรัสนั่น” ผู้เล่นผมเขียวตัดบทพูดคุยหลิวกำกับผู้เล่นอ้วน

ผู้เล่นผมสีเขียวยืนอยู่ใกล้กับผู้เล่นผมสีเหลืองและผู้เล่นผมสีแดง ทุกคนมองไปที่หลิวกำ ทั้งสามคนอายุประมาณ 17-18 และลักษณะภายนอกของพวกเขาเกือบจะเหมือนกัน ในโลกแห่งความเป็นจริง พวกเขาทั้งหมดรู้จักกัน ขณะที่พวกเขาทั้งหมดเข้าเกมอยู่บ้านผู้เล่นหัวเขียว เมื่อเข้าสู่ The Trembling World พวกเขาทั้งหมดมาถึงพิกัดเดียวกัน

หลังจากเข้าเกมพวกเขาถูกขังอยู่ด้านบนหลังคา ไม่สามารถออกได้ ถึงแม้ว่าพวกเขาจะรู้สึกว่าเกมค่อนข้างเหมือนจริง พวกเขาค่อนข้างสับสน พวกเขายังไม่เคยมีประสบการณ์กับอันตรายของซอมบี้ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่รู้สึกถึงความตื่นเต้นและอ่อนประสบการณ์เกี่ยวกับโลกของเกม ขณะที่พวกเขาสามารถออกจากด้านบนดาดฟ้า และพบว่าไม่มีซอมบี้อยู่ใกล้ๆ และตัวสุดท้ายถูกกำจัดไปโดยหลิวกำ ช่วยไม่ได้ที่พวกเขาจะรู้สึกผิดหวัง ดังนั้นพวกเขาจึงต้องการหาซอมบี้เพื่อที่จะได้สัมผัสกับความสุขในการฆ่า

“พวกคุณโชคดีจริงๆ ที่ได้จุดเริ่มต้นเป็นชั้นบนดาดฟ้า แม้ว่าคุณจะติดอยู่ แต่คุณไม่ได้มีอันตรายถึงแก่ชีวิตใดๆ เมื่อผมเข้าสู่เกม มันมีกลุ่มผู้เล่นสิบคน ไม่นานหลังจากที่ถูกส่งมายังจัตุรัส ผู้เล่นถูกกัด จากนั้นก็กรีดร้องและสร้างเสียงรบกวนซึ่งนำฝูงซอมบี้มา โชคดีที่ผมและผู้เล่นอีกคนเร็วพอที่จะหลบหนีได้ อีกแปดคนกลายเป็นศพ” หลิวกำยอมรับระเบิดสองลูกเป็นค่าช่วยเหลือ ดังนั้นจึงยอมที่จะแบ่งปันความรู้ของเขาให้กับพวกเขา

หลักฐานที่เกิดขึ้นกับผู้เล่นหกคน หลิวกำเดาว่าผู้เล่นนับหมื่นทั้งหมดติดภายในเกม ทุกคนเมื่อเข้าสู่เกมจะมีสถานการณ์เริ่มต้นแบบสุ่ม เขาและผู้เล่นอีกเก้าคนถูกส่งไปที่ศูนย์กลางจัตุรัสและได้พบกับมินิบอสที่มีลำตัวขนาดใหญ่ เหล่าผู้เล่นชายห้าคนและหญิงหนึ่งคนมีความโชคดีมาก เพราะในเขตนี้มีซอมบี้ไม่มากนัก นอกเหนือจากการถูกขังอย่างปลอดภัยที่ด้านบนของดาดฟ้า

ถ้าหลิวกำถูกส่งไปที่ดาดฟ้า เขาจะไม่ลำบากเช่นที่เขาเคยเป็นมาก่อนเมื่อตอนที่เขาถูกขังอยู่ในจัตุรัสอยู่ในท่ามกลางฝูงซอมบี้ขนาดใหญ่ อยู่ด้านบนป้ายเพียงทำได้แค่รออย่างเฉยๆ ไม่สามารถหลบหนีได้

“ในบรรดาผู้เล่นทั้งสิบ เป็นผู้เล่นหญิงส่วนใหญ่หรือไม่?” ผู้เล่นผมสีแดงถามหลิวกำ

“ทุกคนเป็นผู้ชาย” หลิวกำตอบและสงสัยว่าทำไมเขาถึงถามคำถามแปลกๆเช่นนี้

“พวกคุณทั้งหมดโง่เกินไป! ผู้เล่นชายสิบคนและร่วมกับคุณเกือบทั้งหมดถูกฆ่า พวกคุณจะต้องไม่มีประสบการณ์เกี่ยวกับเกมซอมบี้?” ผู้เล่นผมสีแดงกล่าวในลักษณะที่ดูหมิ่นขณะที่ตั้งคำถามด้วยมีดแมเชเทที่อยู่บนไหล่ของเขา พยายามที่จะสุขุม ในเวลาเดียวกัน การแสดงออกของเขาราวกับมองอย่างดูถูกที่หลิวกำ

“อาจจะ” หลิวกำมองไปที่ผู้เล่นผมสีแดงโดยไม่มีคำอธิบายมากมาย

“คุณมาจากทิศทางนั้นคุณจะต้องคุ้นเคยกับเส้นทางไปจัตุรัสใช่ไหม? ทำไมคุณไม่พาเราไปและชี้นำทางเราไปที่นั่นและเราจะช่วยคุณกำจัดซอมบี้เพื่อที่คุณจะสามารถแก้แค้นได้!” ผู้เล่นผมสีเขียวชักชวนหลิวกำและยกมีดแมเชเทของเขากระหายที่จะต่อสู้

“ผมไม่ต้องการให้พวกคุณช่วยแก้แค้นอะไรทั้งนั้น สถานที่บางแห่งผมไม่ต้องการที่จะกลับไป ดังนั้นพวกคุณไม่จำเป็นต้องเสียสละตัวเอง” หลิวกำพยายามห้ามปรามผู้เล่นผมสีเขียว

“เสียสละ? คุณขี้ขลาด! เมื่อฝูงซอมบี้ปรากฏขึ้นคุณอาจจะไม่ได้ใจเย็นและทุกคนวิ่งหนีแยกกัน ใช่ไหม? ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพวกคุณทั้งหมดเกือบถูกฆ่าจนหมด...” ผู้เล่นผมสีแดงมองอย่างน่ารังเกียจไปที่หลิวกำ นอกจากนี้เมื่อหลิวกำได้กล่าวว่า ‘เสียสละ’ ในเสียงเศร้าใจ มันเกิดความรู้สึกไม่ดีให้กับผู้เล่นผมสีแดง ซึ่งเพิ่มความเป็นปฏิปักษ์ของเขาต่อหลิวกำ

“แท้จริงแล้ว ถ้าคุณเป็นผู้เชียวชาญเกมในสถานที่แห่งนั้น แล้วพวกคุณจะไม่เหมือนพวกโง่เช่นพวกเรา” หลิวกำหัวเราะเบาๆในการตอบกลับไปยังผู้เล่นผมสีแดง เห็นได้ชัดว่า พวกเขาไม่สามารถเกลี้ยกล่อมด้วยคำพูด ดังนั้นหลิวกำจะไม่ดำเนินการที่ไม่จำเป็นอีกต่อไปหากผู้เล่นรายอื่นต้องการที่จะเสียสละตัวเอง แล้วมันจะเป็นเรื่องของพวกเขา

“พวกเราสามคนมีประสบการณ์ในเกมซอมบี้ ครั้งสุดท้ายพวกเราได้เล่น [Peerless Zombies] พวกเราทุกคนมีมีดแมเชเท และหลังจากการตั้งค่าการก่อตัวของพวกเรา พวกเราสามารถที่จะกวาดล้างซอมบี้สองหมื่นตัว พวกเราไม่ได้รับบาดเจ็บและยังได้รับความสำเร็จเหรียญทอง” ผู้เล่นผมสีแดงกล่าวทั้งหมดนี้เมื่อได้ยินคำว่า ‘ผู้เชียวชาญ’ ดังนั้นเขาจึงโอ้อวดความสำเร็จของเกมก่อนหน้านี้ให้หลิวกำฟัง

“ไม่ได้รับบาดเจ็บ? ความสำเร็จเหรียญทอง? พวกคุณแน่นอนคือผู้เชี่ยวชาญด้านเกม!” ผู้เล่นอ้วนกล่าวกับผู้เล่นชายหนุ่มทั้งสามและยกนิ้วหัวแม่มือของเขาแสดงความนับถือ เขาเคยเล่นกับเพื่อนของเขาก่อนหน้านี้ เกม [Peerless Zombies] และได้ดูวิดีโอแนะนำกลยุทธ์ แต่ไม่เคยที่เขาจะประสบความสำเร็จออกมาโดยไม่ได้รับบาดเจ็บและความสำเร็จเหรียญทอง

“ผมเข้าใจพวกคุณผิดจริงๆ พวกคุณแน่นอนเป็นผู้เชียวชาญในหมู่ผู้เชียวชาญ! ถ้าพวกคุณสามคนไม่ไปที่จัตุรัสเพื่อที่จะกวาดล้างซอมบี้ แล้วมันจะเป็นการเสียความสามารถของพวกคุณ!” หลิวกำยกยอผู้เล่นชายหนุ่มทั้งสามคน