บทที่ 610 - พบแอนเจลิน่า, แอนเจลิน่าเปลี่ยนไป

บทที่ 610 - พบแอนเจลิน่า, แอนเจลิน่าเปลี่ยนไป

ดาฟเน่พูด: "ติดต่อแล้ว พวกเขาน่าจะอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้"

"ดี เราไปดูกัน"

ทั้งสองคนบินไปตลอดทาง เพื่อไปสมทบกับเอ้อซิน

ไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นยังไงบ้าง?

หาตราประทับแห่งเทพเจอบ้างหรือยัง?

หนึ่งชั่วยามต่อมา (2 ชั่วโมง)

ในที่สุดก็มาสมทบกับเอ้อซินทั้งสองคน

ในตอนนี้ เทรน่าสัมผัสได้ถึงพลังเทพในร่างของดาฟเน่ ก็ร้องอุทาน: "ดาฟเน่ คุณกลายเป็นเทพแล้วเหรอ? หลอมรวมตราประทับแห่งฝันแล้ว?"

"คุณพูดถูก ฉันหลอมรวมตราประทับแห่งฝันแล้ว กลายเป็นเทพอย่างสมบูรณ์ พวกเราโชคดีด้วยที่เจออสูรฝันร้าย เลยก้าวกระโดดทีเดียวเลย"

ดาฟเน่แอบกระหยิ่มยิ้มย่องในใจ

ก้าวกระโดดทีเดียว!

กลายเป็นเทพเลย

นี่คือตราประทับแห่งเทพที่ใครต่อใครต่างก็ใฝ่ฝา

มีคนมากมายที่อยากจะเป็นเทพ

ตอนนี้ดาฟเน่ทำสำเร็จแล้ว ในใจย่อมต้องดีใจเป็นธรรมดา

เทรน่าทำหน้าอิจฉา: "ยินดีด้วยนะ..."

"คุณก็ไม่เลว ในร่างกายมีกฎเกณฑ์ตั้งหนึ่งล้านสาย คุณเองก็คงอีกไม่นานแล้ว"

"ยังอีกไกลเลยน่า!"

ในตอนนี้ เอ้อซินก็สังเกตเห็นเจียงเฉิน สัมผัสได้ถึงตราประทับแห่งการทำลายล้างในร่างของเจียงเฉิน นี่มันเกิน 5,000 (?) สายแล้วนี่นา (ต้นฉบับน่าจะพิมพ์ผิด จาก 50 ล้าน เป็น 5,000) อุทาน: "คุณกลายเป็นกึ่งเทพแล้ว?"

"ใช่ ทำข้อตกลงกับเทพธิดาแห่งฝันมา เขามอบกฎแห่งการทำลายล้าง 50 ล้านสายให้ผม"

"โชคดีขนาดนั้นเลย?"

เจียงเฉินพูด: "ตอนแรกผมก็นึกว่า 100 ล้านสายก็เป็นเทพได้แล้ว ไม่นึกเลยว่ามันยังมีขีดจำกัดอีก"

เอ้อซินพยักหน้า: "ตอนที่ท่านอาจารย์ให้ตราประทับแห่งเทพกับผมก็เคยพูดไว้ กฎเกณฑ์ 100 ล้านสายเป็นแค่จุดเริ่มต้น แค่สามารถรวบรวมเป็นตราประทับแห่งเทพได้"

"ตอนที่ท่านอาจารย์ให้ผมมา ท่านก็บอกให้ผมหลอมรวมกฎเกณฑ์ใหม่ต่อไป"

"และการที่จะหลอมรวมกฎเกณฑ์ใหม่ได้ ก็จำเป็นต้องทลายตราประทับแห่งเทพ แล้วหลอมรวมเป็นตราประทับแห่งเทพของตัวเองขึ้นมาใหม่"

เจียงเฉินถาม: "คุณยังคิดจะหลอมรวมต่อไปอีกเหรอ?"

"ใช่ ถ้าอยากไปให้ถึงระดับจ้าว ก็ต้องไปให้ถึงขีดสุด"

"คุณไม่ได้ถามอาจารย์ของคุณเหรอ ว่าจะหลอมรวมเป็นจ้าวได้ยังไง?"

"ถามแล้ว"

"ว่าไงบ้าง"

"ไม่รู้"

เจียงเฉิน: ?????

ไป๋อวิ๋นก็ไม่รู้?

แล้วใครจะไปรู้ล่ะ?

เอ้อซินพูด: "ฟังท่านอาจารย์บอกว่า นั่นคือการบรรลุในกฎเกณฑ์ไปอีกระดับหนึ่ง ถึงจะกลายเป็นจ้าวได้"

เทรน่า: "เลิกคุยได้แล้ว ช่วยฉันฆ่าอสูรต่างแดนหน่อย รีบอัปเลเวล"

เทรน่ามองไปที่ดาฟเน่ เธอยังกลายเป็นเทพแล้วเลย

ตัวเองก็ต้องรีบอัปพลังเหมือนกัน

พอได้เจียงเฉินมาช่วย

การรวบรวมกฎแห่งฝันก็เร็วยิ่งขึ้นไปอีก โดยเฉพาะเมื่อเจออสูรฝันร้ายระดับหลายสิบล้านสาย (?) (ต้นฉบับน่าจะเป็นหลักล้าน) ความเร็วยิ่งเพิ่มขึ้น ในไม่ช้าก็รวบรวมได้ครบ 100 ล้านสาย

หลายคนทำภารกิจเสร็จสิ้น ก็ออกจากมิติฝัน

อีเจี้ยนเห็นทั้งสี่คนออกมา ก็ยิ้ม: "พวกคุณโชคดีจัง สองคนกลายเป็นเทพเลย"

ดาฟเน่พยักหน้า: "โชคดีจริงๆ นั่นแหละ"

อีเจี้ยน: "เจียงเฉิน ต่อไปมีแผนจะทำอะไร?"

"จะมีแผนอะไรได้อีกล่ะ ก็ต้องรวบรวมกฎแห่งการทำลายล้างต่อไปน่ะสิ"

เอ้อซินพูด: "ตอนนี้คุณฆ่าเทพได้แล้ว สู้ไปทวีปเทพเจ้าอสูร หรือไม่ก็ทวีปพันธมิตรเทพเจ้า ท้าทายเทพแห่งการทำลายล้างพวกนั้นเลยดีกว่า"

เจียงเฉินก็มีความคิดนี้เหมือนกัน ยังไงซะตอนนี้พลังก็แข็งแกร่งขึ้นมากแล้ว

มีคุณสมบัติพอที่จะท้าทายได้

แต่ไปท้าทายในถิ่นของคนอื่น ก็กลัวว่าจ้าวระดับสูงจะลงมือน่ะสิ!

ถึงจะไม่กลัวเทพ แต่กับจ้าวระดับเทพ ก็ยังแอบหวั่นๆ อยู่หน่อย

เจียงเฉินพูด: "ไม่รีบ"

"พวกคุณมีความคิดอะไรบ้าง?"

เจียงเฉินถามกลับ

อีเจี้ยนพูด: "ผมเตรียมจะปิดด่าน บรรลุกฎเกณฑ์"

เอ้อซินพยักหน้า: "ผมก็เหมือนกัน เตรียมจะปิดด่าน"

โอเค!

ตอนนี้พวกคุณเป็นเทพแล้ว ก็สมควรต้องปิดด่านบำเพ็ญเพียร เจียงเฉินเตรียมจะไปหาพวกเจียงหลี

ไม่ได้เจอกันหลายปี คิดถึงพวกเธอเหมือนกัน

ถือโอกาสไปดูด้วยว่าพวกเธอไปถึงระดับไหนแล้ว

หลังจากบอกลาอีเจี้ยนและเอ้อซินแล้ว

เจียงเฉินก็ติดต่อแอนเจลิน่า

สามปีแล้ว

ในที่สุดก็ได้พบกับแอนเจลิน่าอีกครั้ง

ในสถานที่ที่นัดหมายกันไว้

เจียงเฉินมองแอนเจลิน่า ยังคงเป็นเหมือนเดิม แต่ตอนนี้ฐานะกลับแตกต่างออกไป ตอนนี้แอนเจลิน่าคือเทพแห่งนักบวช ส่วนเจียงเฉินคืออิสรชน

ไม่ได้สังกัดทวีปพันธมิตรเทพเจ้าแล้ว

เจียงเฉินยิ้ม: "สบายดีไหม?"

"ก็ดี ตอนนั้นคุณไม่น่าออกจากทวีปพันธมิตรเทพเจ้า ไปเป็นอิสรชนเลย"

"ผมว่าก็ดีนะ อยู่ในทวีปพันธมิตรเทพเจ้าคงยากที่จะเป็นเทพ พวกนั้นมันพวกเทพที่สูบเลือดสูบเนื้อคนอื่น"

แอนเจลิน่าไม่รู้จะพูดอะไรดี

เจียงเฉินเป็นถึงนักโทษที่ทวีปพันธมิตรเทพเจ้าต้องการตัว แอบมาพบกันแบบนี้ ถ้าโดนพวกเทพคนอื่นเห็นเข้า คงไม่โดนปลดออกจากตำแหน่งเหรอ!

แอนเจลิน่า: "อยากกลับมาไหม?"

"หมายความว่าไง?"

"อิสรชนก็เข้าร่วมทวีปพันธมิตรเทพเจ้าได้ เหมือนกับไป๋อวิ๋น"

"ไป๋อวิ๋นไม่เหมือนกัน ผมก็ไม่เหมือนกัน ไป๋อวิ๋นเป็นลูกของราชันย์เทพจ้าว นั่นมันเทพรุ่นสอง ย่อมต้องกลับไปได้อยู่แล้ว ผมไม่เหมือนกัน"

"ผมเป็นอิสรชน สังกัดอิสรชน"

แอนเจลิน่าส่ายหน้า: "ไม่เหมือนกันแล้ว ตั้งแต่ราชินีเทพลิฟิลมอบตราประทับแห่งเทพให้อิสรชน ทางฝั่งทวีปพันธมิตรเทพเจ้าก็ผ่อนปรนเงื่อนไขแล้ว อิสรชนหลายคนก็เข้าร่วมทวีปพันธมิตรเทพเจ้า และได้รับพระราชทานตราประทับแห่งเทพด้วย"

ราชินีเทพลิฟิล?

ทำไมผู้หญิงคนนี้ไม่เอาตราประทับแห่งเทพมาให้ผมบ้างนะ จะได้ไม่ต้องลำบากแทบตายกว่าจะเป็นกึ่งเทพแบบนี้

"ถ้าคุณอยากกลับมา ทวีปพันธมิตรเทพเจ้าจะยอมรับคุณ ให้คุณเป็นเทพของทวีปพันธมิตรเทพเจ้า ส่วนเรื่องที่ผ่านมา เมื่ออยู่ต่อหน้าผลประโยชน์มหาศาล มันก็ดูเล็กน้อยไปเลย"

พูดง่ายๆ ก็คือ

ตอนนี้คุณเป็นกึ่งเทพที่ทัดเทียมกับเทพได้แล้ว

ตราบใดที่เข้าร่วมทวีปพันธมิตรเทพเจ้า เรื่องทั้งหมดก็ถือว่าแล้วๆ กันไป ไม่เพียงแต่จะไม่เอาผิดคุณ แต่ยังจะให้คุณเข้าร่วมพันธมิตรเทพเจ้า ให้เป็นเทพอีกด้วย

แต่เจียงเฉินไม่คิดแบบนั้น

ผมไม่ใช่หมาเลียแข้งนะ จะเรียกก็มา จะไล่ก็ไป...

อุตส่าห์หนีออกจากทวีปพันธมิตรเทพเจ้ามาได้ ตอนนี้จะให้กลับไปอีก?

บ้าไปแล้ว!

เจียงเฉินปฏิเสธ: "ไม่ต้องหรอก"

"เพื่อฉันก็ไม่ได้เหรอ?"

เจียงเฉินนิ่งเงียบ

"ไป๋อวิ๋นเพื่อคนที่ตัวเองรัก ยังกลับไปทวีปพันธมิตรเทพเจ้าได้ แล้วทำไมคุณจะเพื่อฉันกลับมาทวีปพันธมิตรเทพเจ้าบ้างไม่ได้?"

เจียงเฉินถอนหายใจ: "เวลาสามปี มันเปลี่ยนแปลงอะไรได้หลายอย่าง คุณเปลี่ยนไปแล้ว ผมก็เปลี่ยนไปแล้ว ทุกคนต่างก็เปลี่ยนไป"

แอนเจลิน่า: "ฉันไม่เปลี่ยน คุณต่างหากที่เปลี่ยน"

"ตั้งแต่คุณหลอมรวมตราประทับแห่งเทพ คุณก็เปลี่ยนไปแล้ว เพราะระหว่างเทพ ไม่เชื่อเรื่องความรัก และคุณก็เหมือนกัน"

แอนเจลิน่านิ่งเงียบ

เจียงเฉินพูด: "ครั้งนี้ จริงๆ แล้วผมไม่ควรมา ไม่ควรมาพบคุณ"

"คุณจะไป?"

"ใช่"

"ฉันก็ต้องไปแล้วเหมือนกัน ช่วงนี้กำลังรบกับทวีปยมโลก ต้องการกำลังเสริม หวังว่าต่อไปพวกเราคงไม่ได้กลายเป็นศัตรูกัน"

แอนเจลิน่าหันหลังเดินจากไป

เจียงเฉินยิ้ม เหมือนรู้สึกโล่งใจขึ้นมาก

ผู้หญิงนี่เป็นตัวถ่วงจริงๆ!

แต่ในใจเจียงเฉินก็รู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง ในที่สุดก็ได้รู้ผลลัพธ์

จริงๆ แล้ว ตอนที่แอนเจลิน่าได้น้ำศักดิ์สิทธิ์อวยพร ได้รับความทรงจำของเทพมา ก็เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงแล้ว เจียงเฉินไม่เคยเชื่อมาตลอด

แต่ตอนนี้ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ

คนเราย่อมมีการเปลี่ยนแปลง

นับประสาอะไรกับเทพ!

แปะ แปะ แปะ...

เจียงเฉินหันกลับไปมองเธอ: "เป็นคุณ..."