บทที่ 607 - เทพธิดาแห่งฝัน

บทที่ 607 - เทพธิดาแห่งฝัน

ณ ซากปรักหักพัง

ทั้งห้าคนมองหน้ากันไปมา

"ทำยังไงดี คนเมื่อกี้เป็นใคร? พลังแข็งแกร่งมาก"

"ไม่รู้ว่าเป็นอาชีพอะไร"

"รู้งี้โคลนความสามารถอาชีพของเขามาก็ดีแล้ว ป่านนี้พวกเราก็คงเก่งเหมือนเขาไปแล้ว"

"ช่างเถอะ คนคนนี้แข็งแกร่งเกินไป พวกเราไม่ใช่คู่ต่อสู้ รีบไปรายงานเทพธิดาแห่งฝัน ให้ท่านมาจัดการเรื่องนี้"

"ก็ดีเหมือนกัน ห้ามปล่อยให้พวกนั้นได้กฎแห่งฝันไปจนกลายเป็นเทพเด็ดขาด"

...

ดาฟเน่และเจียงเฉินยังคงมุ่งหน้าไปยังที่อื่น เพื่อสังหารอสูรต่างแดนในมิติฝัน และชิงเอากฎแห่งฝันมา

สำหรับจอมอสูรในฝันแล้ว มิติฝันคือสมรภูมิโดยธรรมชาติ

คือสถานที่ฝึกฝนของพวกเขา

ทั้งสองคนเดินลึกเข้าไปเรื่อยๆ

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วยาม (1 ชั่วโมง) ก็พบกับซากปรักหักพังอีกแห่ง ในซากปรักหักพังนั้น มีอสูรต่างแดนตัวอื่นอยู่ เพียงแต่ว่าอสูรต่างแดนเหล่านี้แข็งแกร่งอย่างมาก

ด้วยกระบี่ปราณต้าเหอของเจียงเฉิน นอกจากจะเป็นอสูรต่างแดนระดับเทพแล้ว

ถึงจะมีสิทธิ์ต่อกรกับเจียงเฉินได้

ในตอนนี้ เจียงเฉินและดาฟเน่ถูกอสูรต่างแดนล้อมไว้

เจียงเฉินพูด: "ระวังตัวด้วย อสูรต่างแดนพวกนี้เหมือนกับจอมอสูรในฝัน มีความสามารถที่หายาก เหมือนกับคุณเลย คือการโคลนทักษะของคนอื่น"

"ฉันรู้" ดาฟเน่ก็เข้าใจดี

อสูรต่างแดนที่มีกฎแห่งฝัน ก็เหมือนกับเธอ คือสามารถโคลนทักษะของคนอื่นได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ในสงครามครั้งใหญ่ระหว่างโลกจอมอสูรในฝันกับทวีปเทพเจ้าอสูรครั้งก่อน

ผู้กล้าฝ่ายอธรรมของทวีปเทพเจ้าอสูรต้องสูญเสียไปไม่น้อย และทักษะของพวกเขาก็ถูกโคลนไป

ดาฟเน่พูด: "อสูรต่างแดนธรรมดาๆ ที่นี่ ยังมีกฎแห่งฝันตั้งหนึ่งหมื่นสาย ส่วนจ่าฝูงนั่นมีถึง 1 ล้านสาย"

อสูรต่างแดนหลายสิบตัวล้อมเจียงเฉินทั้งสองคนไว้

แถมยังมีอสูรต่างแดนอีกตัวหนึ่งที่มีกฎแห่งฝันถึงหนึ่งล้านสาย

"ผมจัดการจ่าฝูงเอง คุณจัดการอสูรที่อยู่รอบๆ ก็พอ"

"ได้"

ในตอนนี้ เจียงเฉินเผชิญหน้ากับจ่าฝูงตรงหน้า มันคืออสูรต่างแดนรูปร่างเสือสูงสองเมตร ในตอนนี้ อสูรเสือกำลังจ้องมองเจียงเฉิน มันสัมผัสได้ถึงอันตราย

มันใช้ทักษะเคลื่อนย้ายพริบตา หายตัวไปไกลจากเจียงเฉินกว่าร้อยเมตรทันที

เคลื่อนย้ายพริบตา?

ดูเหมือนว่าจะเป็นอสูรต่างแดนที่กลืนกินจอมเวทเข้าไป เลยโคลนทักษะของจอมเวทมา

แต่แค่เคลื่อนย้ายพริบตา จะมาเทียบกับก้าวพริบตาของเจียงเฉินได้ยังไง

ฟุ่บ...

ร่างเงาสีดำสายหนึ่งปรากฏขึ้นด้านหลังอสูรเสือ

วินาทีต่อมา...

อสูรเสือก็หายตัวไปในทันที

หืม...

ครั้งนี้ไม่ใช่การเคลื่อนย้ายพริบตา แต่หายไปเลย?

เกิดอะไรขึ้น?

เจียงเฉินมีข้อสงสัยเล็กน้อย ไม่เข้าใจว่านี่คือทักษะอะไร

ในชั่วพริบตา มิติรอบตัวเจียงเฉินก็เกิดการเปลี่ยนแปลง มิติทั้งหมดกำลังแตกสลาย เจียงเฉินใช้ก้าวพริบตาออกไปทันที

กลับไปอยู่ข้างกายดาฟเน่

"จ่าฝูงอสูรตัวนี้ใช้เวทมนตร์มิติได้"

"ไม่ใช่แค่จ่าฝูงหรอก อสูรต่างแดนสิบกว่าตัวที่นี่ก็ใช้เวทมนตร์มิติได้หมด ดูเหมือนว่าพวกมันจะแบ่งปันทักษะกัน"

ดาฟเน่เริ่มปวดหัวเล็กน้อย เมื่อกี้เธอเพิ่งใช้กระบี่ปราณต้าเหอ คิดจะสังหารอสูรต่างแดนในคราวเดียว

แต่พอเธอใช้กระบี่ปราณต้าเหอออกไป

อสูรต่างแดนสิบกว่าตัวก็หายตัวไปในพริบตา

พอใช้ทักษะเสร็จ

อสูรต่างแดนพวกนั้นก็กลับมาล้อมเธอไว้อีกครั้ง

อสูรต่างแดนที่ใช้เวทมนตร์มิติได้?

นี่มันรับมือยากหน่อยนะ!

เจียงเฉินยิ้ม: "น่าสนใจดีนี่"

"ทำยังไงดี? อสูรต่างแดนพวกนี้สามารถเข้าไปในมิติอื่นได้ แถมยังเปลี่ยนโครงสร้างมิติได้อีก แบบนี้จัดการไม่ได้แน่"

"กฎแห่งมิติเป็นกฎเกณฑ์ประเภทแรก แถมยังเป็นกฎเกณฑ์ที่ร้ายกาจมากด้วย"

กฎเกณฑ์แบ่งออกเป็นสามประเภท:

กฎแห่งมิติ, กฎแห่งกาลเวลา, กฎแห่งแสง, กฎแห่งความมืด, การทำลายล้าง, การกลืนกิน, การสังหาร... ฯลฯ

กฎแห่งมิติจัดอยู่ในประเภทแรก กฎแห่งการทำลายล้างของเจียงเฉินก็จัดอยู่ในประเภทแรกเช่นกัน

เจียงเฉินพยักหน้า: "ผมรู้ พวกมันสามารถเปลี่ยนแปลงมิติโดยรอบได้ สามารถทำให้การโจมตีหักเหได้ แม้กระทั่งซ่อนตัวเองในมิติอื่น"

"มันค่อนข้างยุ่งยากจริงๆ นั่นแหละ แต่พวกมันก็เป็นแค่อสูรต่างแดน ไม่ใช่เทพแห่งมิติที่แท้จริง"

"มันก็ต้องมีจุดอ่อน"

ดาฟเน่รีบถาม: "จุดอ่อนอะไร?"

"ตอนที่ใช้กฎแห่งมิติโจมตี มันจะไม่เปลี่ยนแปลงวิถีของมิติ เพราะงั้นแค่ตั้งใจสู้ ก็จะหาจุดอ่อนเจอ แล้วก็ฆ่าพวกมันได้"

"กฎแห่งการทำลายล้างของผมก็จัดอยู่ในประเภทแรกเหมือนกัน ต่อจากนี้ก็มาดูกันว่าพลังแห่งกฎเกณฑ์ของใครจะแข็งแกร่งกว่า"

ดาฟเน่ถึงบางอ้อ

ก็จริง

กฎแห่งการทำลายล้างของเจียงเฉินก็อยู่ประเภทแรก

เจียงเฉินสามารถฆ่าอสูรต่างแดนพวกนี้ได้ แต่ดาฟเน่ทำไม่ได้ โดยพื้นฐานแล้วกฎแห่งฝันของเธอก็มีน้อย แถมยังไม่มีบัฟคูณร้อยเท่าเหมือนเจียงเฉิน การจะฆ่าอสูรต่างแดนจึงเป็นเรื่องยากมาก

เจียงเฉินคลี่กระบี่ปราณต้าเหอออกทันที

ร่างพริบไหว

เคลื่อนไหวไปมารอบๆ อสูรต่างแดน สังหารพวกมันอย่างรวดเร็ว

หลังจากบัฟคูณร้อยเท่า นอกจากจะเป็นเทพแห่งมิติแล้ว ถึงจะมีสิทธิ์ต้านทานการโจมตีของเจียงเฉินได้

อสูรต่างแดนรีบหนีเข้าไปในมิติอื่นทันที

วินาทีต่อมา...

แคร็ก...

มิติที่อสูรต่างแดนสร้างขึ้นแตกสลายในพริบตา ไม่ว่าจะซ่อนตัวอยู่ที่ไหน ก็หนีไม่พ้นการไล่ล่าของเจียงเฉิน...

ที่ใดที่ปราณกระบี่พาดผ่าน กฎแห่งมิติก็แตกสลายในทันที

ในชั่วพริบตา การสังหารก็เสร็จสิ้น

จ่าฝูงอสูรตนนั้นคิดจะหนีทันที

"คิดจะหนีเหรอ?"

ฟุ่บ...

เจียงเฉินตามไปติดๆ สังหารอสูรต่างแดน...

ดาฟเน่ดีใจจนเนื้อเต้น

เยี่ยมไปเลย

ฆ่าอสูรต่างแดนไปได้เยอะขนาดนี้ อย่างน้อยก็มีกฎแห่งฝันสองล้านสาย ทั้งหมดเป็นของฉัน

ดาฟเน่ดูดซับกฎแห่งฝันที่ดรอปลงมาอย่างไม่เกรงใจ

หลอมรวมเข้ากับร่างกาย

...

แปะ แปะ แปะ...

เสียงตบมือดังขึ้น

เจียงเฉินมองไปยังที่ไกลๆ

จอมอสูรในฝันตนหนึ่งปรากฏขึ้นในสายตาของเจียงเฉิน

เจียงเฉินสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า ภายในร่างกายของคนผู้นี้มีตราประทับแห่งเทพที่สมบูรณ์

นี่คือเทพ

หญิงสาวคนนั้นพูดขึ้น: "พลังทำลายล้างรุนแรงมาก คุณไม่ใช่ผู้กล้าของทวีปเทพเจ้าอสูร ไม่ใช่ผู้กล้าของทวีปพันธมิตรเทพเจ้า คุณเป็นใคร?"

"แล้วคุณล่ะเป็นใคร?"

"โลเรย์ดาน่า เทพธิดาแห่งฝัน"

"คุณคือเทพ?"

"ใช่ เทพธิดาแห่งฝันล้วนเป็นเทพ บอกมาว่าคุณเป็นใคร?"

"อิสรชน"

โลเรย์ดาน่านิ่งอึ้งไป อิสรชน?

ไม่เคยได้ยินชื่ออิสรชนมาก่อน

โลเรย์ดาน่า: "พวกคุณมาจากโลกความเป็นจริง ดูท่าคุณคงเป็นพรรคพวกของเธสินะ"

โลเรย์ดาน่ามองไปทางดาฟเน่

ดาฟเน่ก้มหัวลง: "ท่านเทพผู้ยิ่งใหญ่ ฉันชื่อดาฟเน่"

โลเรย์ดาน่ายิ้ม: "เป็นคนของทวีปเทพเจ้าอสูรจริงๆ ด้วย สินะ เรียนรู้มารยาทแบบทวีปเทพเจ้าอสูรมา"

"ดูท่าคุณคงจะเป็นเทพธิดาแห่งฝันที่พวกนั้นพูดถึงสินะ"

โลเรย์ดาน่าส่ายหน้า: "ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดถึงใคร ในมิติฝันแห่งนี้มีเทพธิดาแห่งฝันอยู่มากมาย พวกเธอล้วนเป็นเทพ ฉันแค่บังเอิญผ่านทางนี้ แล้วเห็นพลังที่เป็นเอกลักษณ์ของคุณ ก็เลยลงมาพบคุณ"

เจียงเฉิน: ?????

พบผม?

คงไม่คิดจะโคลนพลังในร่างกายผมหรอกนะ!

โลเรย์ดาน่าพูด: "สำหรับเรื่องที่พวกคุณมาที่นี่ ฉันไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไร"

"คุณใช้กฎแห่งการทำลายล้าง มีพลังแห่งการทำลายล้างใช่หรือไม่?"

เจียงเฉินพยักหน้า

เรื่องนี้ปฏิเสธไม่ได้

ไม่จำเป็นต้องปิดบัง

โลเรย์ดาน่าพูดต่อ: "คุณยังไม่มีตราประทับแห่งเทพที่สมบูรณ์ ยังห่างไกลจากการเป็นเทพมาก"

"ใช่ คุณพูดถูก ขอบคุณที่เป็นห่วง"

"ฉันไม่ใช่เป็นห่วงคุณ แต่ฉันอยากจะทำข้อตกลงกับคุณ"

"ข้อตกลงอะไร?"

"โลกแห่งความฝันของเรามีกฎแห่งการทำลายล้างอยู่ 50 ล้านสาย คุณอยากได้ไหม?"

เจียงเฉิน: ?????