บทที่ 110 มอบแกนปีศาจ

บทที่ 110

มอบแกนปีศาจ

เมื่อถึงรุ่งสาง จ้าวหวูจี๋ก็กลับมาพร้อมร้อยยิ้ม

เขาไม่ได้คาดหวังไว้เลยว่าภายในตัวของสัตว์ปีศาจระดับ 4 ทั้งสองนี้จะมีแก่นปีศาจ

แกนปีศาจระดับ 4 ขั้นต่ำเพียงชิ้นเดียวมีค่าอย่างน้อย 15,000,000 เหรียญทอง

นี่เป็นโชคลาภก้อนใหญ่แน่นอน หลังจากเก็บสะสมเป็นเวลาหลายปี จ้าวหวูจี๋ก็อดออมเหรียญทองได้ไม่กี่ล้านเหรียญเท่านั้น

“ใครจะรู้ว่าเมื่อไหร่กันที่ข้าจะได้แกนปีศาจระดับ 4 อีกครั้ง”

บินกลับมาหลังจากต่อสู้ จ้าวหวูจี๋ไตร่ตรองเรื่องนี้อยู่ในใจ

ในไม่ช้า เขาก็หลุดจากห้วงฝัน

คราวนี้โชคดีจริงๆ โดยเฉลี่ย จากสัตว์ปีศาจระดับ 4 หนึ่งร้อยตัว อาจไม่มีแกนปีศาจแม้แต่เพียงซักแกน คราวนี้เขาโชคดีจริงๆ

เนื่องจากอารมณ์ดีของเขา ระหว่างทางกลับ จ้าวหวูจี๋ช่วยกำจัดสัตว์ปีศาจบางตัวอย่างสบายใจ ด้วยความสามารถของเขา เขาไม่จำเป็นต้องเข้าใกล้เพื่อฆ่าสัตว์ปีศาจระดับต่ำทั้งหมดเหล่านี้ จ้าวหวูจี๋เพียงยิงพลังฉีของเขาไปทำลายล้างกลุ่มสัตว์ปีศาจขนาดใหญ่

ด้วยความช่วยเหลือของจ้าวหวูจี๋ คลื่นสัตว์ปีศาจจึงจบลงก่อนถึงเวลาอันควร เมื่อแสงแรกส่องลงบนพื้นดิน การต่อสู้ก็สิ้นสุดลง

“พวกเจ้าทุกคน! เป็นเพราะความพยายามทั้งหมดของพวกเจ้า เราถึงสามารถต้านทานสัตว์ปีศาจเหล่านี้ได้ ความเสียหายจากการต่อสู้ของพวกเจ้าย่อมได้รับการตอบแทน แต่ฉันต้องกล่าวกันเอาไว้ก่อน ระหว่างที่เก็บเกี่ยวผลตอบแทน จะไม่มีการฆ่ากันหรือทำลายกันแต่อย่างใด คนที่ฝ่าฝืนกฎจะต้องเผชิญกับผลลัพธ์ที่จะตามมา”

ยืนอยู่บนกำแพงเมืองชวูเซี่ย จ้าวหวูจี๋ประกาศเสียงดัง

“ขอบคุณอาวุโส!”

กลุ่มคนกล่าวออกมาอย่างพร้อมเพรียงและเริ่มหันเหความสนใจไปกับการเก็บเกี่ยว

บนกำแพง นักสู้ขอบเขตปฐพีทั้งหมดไม่ได้มีส่วนร่วมในการค้นหาผลกำไร ซากศพของสัตว์ปีศาจระดับ 3 ทั้งหมดถูกจัดการโดยพวกเขาแล้ว หากตัวใดที่มีแกนปีศาจอยู่ พวกเขาจะเป็นคนที่ได้รับมัน แกนปีศาจระดับ 2 ไม่ได้มีค่าพอสำหรับพวกเขา

“อาวุโสจ้าว ดูเหมือนท่านจะอารมณ์ดี” อาวุโสชั้นอกรู้ได้จากรอยยิ้มของจ้าวหวูจี๋

ใบหน้าที่จริงจังของจ้าวหวูจี๋ดูเหมือนจะพอใจ “ข้าโชคดีที่ได้รับแกนปีศาจระดับ 4 ชั้นต่ำ”

“อะไรนะ?! แกนปีศาจระดับ 4 ชั้นต่ำ?” ผู้อาวุชั้นนอกมองด้วยปากที่อ้าค้าง

ผู้อาวุโสชั้นนอกคนอื่นๆ และผู้ดูแลชั้นในทั้งหมดต่างก็ดูโง่งม

เห็นเป็นเช่นนี้ จ้าวหวูจี๋ก็ยินดีเป็นอย่างยิ่ง

“ยินดีกับอาวุโสจ้าว! อาวุโสจ้าว อย่าลืมเลี้ยงข้าวพวกเราด้วย!”

“ใช่แล้ว โชคของอาวุโสจ้าวพุ่งขึ้นทะลุหลังคา ท่านต้องเลี้ยงเรา!”

จ้าวหวูจี๋หัวเราะ “มันเป็นสิ่งที่ข้าต้องทำและข้าเองก็จะไม่ตระหนี่ เมื่อตอนที่เรากลับไปยังนิกาย ข้าจะเลี้ยงอาหารดีๆ ให้กับพวกเจ้า” เหตุที่ต้องกลับไปยังนิกายก่อน เพราะโลกภายนอกไม่มีปลาสมบัติหรือส่วนผสมอันมีค่าใดๆ

หลี่ฟูเฉินและที่เหลือต่างก็เริ่มค้นหาแกนปีศาจ ตราบใดที่ร่างของสัตว์ปีศาจนั้นไม่มีใครแตะต้อง พวกเขาจะตัดเปิดและค้นหาอย่างละเอียด

แน่นอนว่าพวกเขาไม่ได้เห็นซากสัตว์ปีศาจระดับ 1 อยู่ในสายตาของพวกเขา เป้าหมายของพวกเขาคือซากสัตว์ปีศาจระดับ 2

“ฮ่าฮ่า! แกนปีศาจระดับ 2 ชั้นกลาง!”

นักสู้ขอบเขตต้นกำเนิดพบแกนปีศาจระดับ 2 และหัวเราะเสียงดัง

เมื่อเห็นว่ามีใครบางคนได้รับรางวัลสำหรับตัวเองแล้ว ทุกคนทำงานหนักมากขึ้น

ด้วยจิตสำนึกที่แข็งแกร่ง หลี่ฟู่เฉินไม่จำเป็นต้องทำเหมือนคนอื่นๆ ที่ต้องค้นหาหลังจากการผ่าซากศพออกดูแล้ว

เขากดฝ่ามือลงบนซากของสัตว์ปีศาจและถ่ายสัมผัสลงไป

ภายในสองลมหายใจ เขาก็รู้ได้ว่าศพมีแกนปีศาจหรือไม่

ด้วยเหตุนี้ ประสิทธิภาพในการค้นหาของเขาจึงสูงกว่าคนอื่นมาก ภายในหนึ่งชั่วโมง เขาเก็บเกี่ยวแกนปีศาจระดับ 2 มาได้สามชิ้นแล้ว

หนึ่งในพวกมันคือแกนปีศาจระดับ 2 ชั้นกลาง

“หืมม? ดูเหมือนสัตว์ปีศาจกลายพันธุ์ตัวนี้จะอยู่ในระดับ 2 ขั้นสูง หมีขนทอง”

ภายใต้กองศพ หลี่ฟู่เฉินเห็นหมีปรัเภทนึงที่มีขนสีทอง

ผลักศพอื่นออกไป ดวงตาของหลี่ฟู่เฉินสว่างวาบขึ้น ร่างของหมีขนทองตัวนี้ยังไม่ได้ถูกผ่าออก

‘ใครเป็นคนฆ่า ทำไมถึงไม่มาค้นหาแกนปีศาจภายใน?’ หลี่ฟู่เฉินไม่เข้าใจ

‘มันต้องถูกสังหารโดยพลังฉีของอาวุโสจ้าวหวูจี๋แน่ แต่อาวุโสจี๋นั้นแข็งแกร่งเกินไป ด้วยการทำลายด้วยพลังฉีของเขา สัตว์ปีศาจทั้งกลุ่มอาจจะถูกสังหารโดยที่ไม่มีใครสังเกตซะด้วยซ้ำ’

หลี่ฟู่เฉินไม่ได้ใช้สัมผัส แต่เฉือนไปที่หมีขนทองแทน

ศพของหมีขนทองไม่ได้มีความสามารถในการป้องกันเหมือนก่อนที่จะตายและถูกหลี่ฟู่เฉินผ่าออกโดยง่าย

ใช้สัมผัสในการตรวจสอบซากศพ หัวใจของหลี่ฟู่เฉินบีบรัด ในบริเวณหน้าท้องของหมี เขาสังเกตเห็นแกนปีศาจสีทองซีด ซึ่งสวยงามเป็นอย่างยิ่ง

ใช้วิชาฝ่ามือหยกแดง หลี่ฟูเฉินดึงแกนปีศาจออกมา

“แกนปีศาจนี้จะมีค่าเป็นเหรียญทองอย่างน้อย 200,000 เหรียญทอง” รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหลี่ฟู่เฉิน

แกนปีศาจระดับ 2 ชั้นสูงมีมูลค่า 40,000 เหรียญทอง หากคุณภาพคล้ายกัน แกนปีศาจกลายพันธุ์จะมีราคามากกว่าเดิม 5 เท่า 200,000 เหรียญทองถือเป็นโชคลาภอย่างแน่นอน

“สวรรค์ มันเป็นแกนปีศาจกลายพันธุ์ระดับ 2 -ขั้นสูง เจ้าโชคดีมาก!”

บริเวรใกล้เคียงหลี่ฟู่เฉิน ศิษย์ชั้นใสของนิกายอุทานออกมา

หลี่ฟู่เฉินขมวดคิ้ว เขามีตรรกะของการไม่เปิดเผยความร่ำรวย แต่ไม่ได้คาดหวังว่าตัวเองจะถูกเปิดเผย

ไม่ไกลมากนัก เหลาไห่หลงหันมามองดู และเห็นหลี่ฟู่เฉินเก็บแกนปีศาจทองซีดลงไป ดวงตาของเขามีประกายแห่งความสุข

“หลี่ฟู่เฉิน ข้าจะให้โอกาสเจ้าในการแก้ตัว มอบแกนปีศาจนั้นให้ข้า” เหลาไห่หลงเดินเข้าไปด้วยความเร็วและเรียกร้อง

หลี่ฟู่เฉินตอบ “ข้าจำเป็นต้องให้?”

“เจ้าไม่มีคุณสมบัติในการรับแกนปีศาจหมีขนทองไป”

เหลาไห่หลงไม่ชอลหลี่ฟู่เฉิน ในโอกาสปกติ หลี่ฟู่เฉินจะจัดการกับหมีขนทองได้อย่างไร เขาก็เพียงแค่ได้รับกำไรจากโชคชะตา

หลี่ฟู่เฉินตอบโดยการถาม “แล้วเจ้ามีคุณสมบัติ?”

ใบหน้าของเหลาไห่หลงกลายเป็นสีขี้เถ้า “หลี่ฟู่เฉิน ข้าไม่รู้ว่าใครหรืออะไรที่ทำให้เจ้ากล้าที่จะยั่วยุข้า มันเป็นพฤติกรรมที่โง่เขลาและข้าขอแนะนำให้เจ้าหยุดกวนใจข้าได้แล้ว ข้าจะตบเจ้าเหมือนสุนัขที่ตายไปแล้ว และทำต่อไปเพื่อให้แน่ใจว่าเจ้าจะไม่มีโอกาสได้ฟื้นตัว”

“ข้าเองก็อยากเห็นมัน ว่าเป็นเจ้าที่จะตายเหมือนสุนัข หรือข้าจะที่จะตาย” ดวงตาของหลี่ฟู่เฉินเปล่งประกายเย็นชา

แม้ว่าเขาจะไม่แน่ใจ ว่าเขาสามารถเอาชนะเหลาไห่หลงได้รึเปล่า แต่เขาก็มั่นใจว่าเขาจะไม่แพ้เช่นเดียวกัน

“ดูนั้น หลี่ฟู่เฉินกำลังจะต่อสู้กับเหลาไห่หลง”

“หลี่ฟู่เฉินผู้นี้ช่างน่ารังเกียจเหลือเกิน หากเขาทำตัวหยิ่งที่นิกายชั้นนอก นั้นจะไม่เป็นไร แต่เขากล้าที่จะหยิ่งทั้งๆ ที่เข้ามาอยู่ในนิกายชั้นในแล้ว? ยิ่งไปกว่านั้น ระดับของเหลาไห่หลงเองก็ยังสูงกว่าเขาตั้งสองระดับ”

“ตัวอ่อนแอ กลับกล้าท้าทายเหลาไห่หลงชิเซียง เขาเพียงแค่หาความตายใส่ตัวเอง”

ศิษย์ชั้นในสองคนที่มาจากกลุ่มของเหลาไห่หลงวิจารณ์หลี่ฟู่เฉิน

“ไม่ดีแล้ว หลี่ฟู่เฉินต้องพ่ายแพ้แน่”

เกาช่างเทียนและหวูชิงเหม่ยสังเกตเห็นความขัดแย้งระหว่างหลี่ฟู่เฉินและเหลาไห่หลง เกาช่างเทียนรู้สึกกังวลเล็กน้อย หลังจากทั้งหมดแล้วเขาก็มีการปะจับทับที่ดีต่อหลี่ฟู่เฉิน

“เกาชิเซียง อย่ารบกวน หากเจ้าเข้าไปยุ่ง เหลาไห่หลงอาจจะโกรธเอาได้ ให้ข้าไปโน้มน้าวเขา”

หวูชิงเหม่ยคิดว่าวิธีที่ดีที่สุดในการแก้ปัญหานี้คือการโน้มน้าวเหลาไห่หลง และโน้มนาวให้หลี่ฟู่เฉินยอมรับความผิดของเขา วิธีนี้ดีกว่าการถูกทำให้ขายหน้าในที่สาธารณะ

“ดี ดีมาก บุคคลที่คล้ายสุนัขเช่นเจ้ากล้ากล่าวคำแบบนั้นกับข้าจริงๆ มาดูกันว่าข้าจะถอนฟันของเจ้าออกแล้วหักขาของเจ้าอย่างไร? จากนั้นข้าจะดูว่าเจ้ายังกล้าท้าทายข้าอยู่หรือไม่”

ตอนนี้เหลาไห่หลงรู้สึกโกรธมาก

ด้วยการฝึกฝนขอบเขตต้นกำเนิดระดับที่หกของเขาและเทคนิคลึกลับหยกเงาระดับที่สิบเอ็ด ศักภาพที่แท้จริงของเหลาไห่หลงจึงถูกเปิดเผยออกมา

เหลาไห่หลงฟันดาบไปที่เต็มไปด้วยความโกรธออกไป ดาบของเขาเหมือนพายุฝนฟ้าคะนอง เสียงดังก้องแต่ทว่าไร้ตัวตน

ทักษะดาบลึกลับขั้นต่ำ - วิชาดาบอัสนีวายุ