บทที่ 404 - ยอดฝีมืออาชีพสายมิติแห่งโลกเผ่ากูล

บทที่ 404 - ยอดฝีมืออาชีพสายมิติแห่งโลกเผ่ากูล

ดวงตาคู่หนึ่งที่ดูแปลกประหลาด ร่างสูงแปดฉื่อ รูปร่างกำยำแข็งแรง

ฮางิยามะ เร็น

ยอดฝีมือแห่งโลกเผ่ากูล

ปาเจี้ยไม่ลังเลที่จะชักดาบฟันออกไป แสงดาบสายหนึ่งแทงเข้าใส่ฝ่ายตรงข้าม แต่เมื่อเข้าใกล้ศัตรู แสงดาบก็หายไปในทันที ปาเจี้ยถึงกับตกตะลึง

ปราณกระบี่หายไป?

ปาเจี้ยสงสัย: "เจียงเฉิน นี่มันพลังอะไรกัน?"

"พลังแห่งมิติ พวกเราไม่ได้อยู่ในมิติเดียวกัน เลยฆ่าเขาไม่ได้ และดูเหมือนว่าพลังของเขาสามารถควบคุมมิติโดยรอบได้"

เจียงเฉินคิดในใจ แล้วรีบใช้ทักษะหมื่นกระบี่หวนสู่ต้นกำเนิด พร้อมกับบัฟสถานะให้ตัวเอง

[กายาเหล็กดาบสวรรค์] เพิ่มพลังป้องกัน

[ค่ายกลกระบี่] โจมตีแบบไม่เลือกเป้าหมาย

[เขตแดนพลังปราณ] เพิ่มสถานะแรงโน้มถ่วงร้อยเท่าให้ศัตรู

เจียงเฉินใช้วิชาหมื่นกระบี่หวนสู่ต้นกำเนิด ปราณกระบี่หกพันสายหมุนวนอยู่รอบตัวเจียงเฉิน และในขณะที่หมุนวน ปราณกระบี่ก็หายไปอย่างน่าประหลาด ไม่สามารถสัมผัสถึงปราณกระบี่ได้เลย

ปาเจี้ยรู้ดีว่าหมื่นกระบี่หวนสู่ต้นกำเนิดเป็นทักษะที่แข็งแกร่งที่สุดของเจียงเฉิน

ตอนนี้แม้แต่ปราณกระบี่ยังหายไป แสดงให้เห็นว่าคนผู้นี้น่ากลัวเพียงใด

ในตอนนี้ เจียงเฉินก็ค่อยๆ เข้าใจพลังของศัตรู

สามารถควบคุมมิติโลกอื่นได้ และไม่ใช่แค่มิติเดียว แต่เป็นการเปิดมิติหลายมิติ เมื่อปราณกระบี่เข้าไปข้างใน ก็จะหายไปต่อหน้าต่อตาเจียงเฉิน

เจียงเฉินดึงปาเจี้ยแล้วรีบหนี

"ไป..."

หลังจากกระโดดไปสองสามครั้ง ก็กลับมาอยู่ที่เดิม

ตอนนี้เจียงเฉินถึงกับงง

นี่มันเรื่องอะไรกัน?

ทำไมกลับมาอยู่ที่เดิมได้?

ปาเจี้ยเต็มไปด้วยความสงสัย: "เกิดอะไรขึ้น? หรือว่าเราโดนภาพลวงตา? แต่ข้าเป็นอิสรชน ตามหลักแล้วไม่น่าจะโดนภาพลวงตาได้นี่?"

"บางทีอาจเป็นเพราะเจ้ายังไม่แข็งแกร่งพอ"

ปาเจี้ยพยักหน้า มีเหตุผล

ปาเจี้ย: "มีความเป็นไปได้ไหมว่า จริงๆ แล้วเจ้าไม่ได้ใช้ทักษะ มันเป็นแค่ภาพลวงตา พวกเราทุกคนติดอยู่ในภาพลวงตา คิดว่าตัวเองใช้ทักษะไปแล้ว?"

"มีความเป็นไปได้"

"งั้นข้าจะลองอีกครั้ง"

ปาเจี้ยระเบิดปราณแท้จริงทั่วร่าง โจมตีศัตรูที่อยู่ข้างหน้าด้วยปราณกระบี่

แต่ผลลัพธ์ยังคงเหมือนเดิม ปราณกระบี่ยังคงหายไป

เจียงเฉินสัมผัสได้ถึงปราณกระบี่ของปาเจี้ย ปราณกระบี่นั้นเป็นของจริง ดังนั้นนี่จึงไม่ใช่ภาพลวงตา แต่เป็นทักษะที่คล้ายกับมิติ เจียงเฉินเคยต่อสู้กับอาเบะ เซ็นริ แห่งเผ่ากูลมาก่อน และรู้ว่าทักษะ [เนตรมาร] ก็คือภาพลวงตา

แต่ที่อยู่ตรงหน้านี้ไม่ใช่ [เนตรมาร] แต่เป็นคากุเนะอีกรูปแบบหนึ่ง

และคากุเนะนี้มีความสามารถด้านมิติ สามารถควบคุมมิติได้

ฮางิยามะ เร็น ยิ้มเย็นชา: "ไม่มีประโยชน์หรอก ในโลกของข้า พวกแกไม่มีทางหนีออกไปได้แน่ อาเบะ เซ็นริ ช่างโง่เขลาเสียจริง แม้แต่มดปลวกอย่างแกยังจัดการไม่ได้"

"ท่านคือฮางิยามะ เร็น?"

"เจ้ารู้จักข้า?"

"ไม่รู้จัก แต่เคยได้ยินอาเบะ เซ็นริ พูดถึงท่าน"

เจียงเฉินเคยได้ยินอาเบะ เซ็นริ พูดถึงคนคนหนึ่งชื่อ ฮางิยามะ เร็น ตอนที่ต่อสู้กัน คนผู้นี้มีความสามารถในการควบคุมมิติ ต้องปิดกั้นมิติให้ได้ ถึงจะสามารถสังหารเขาได้อย่างเด็ดขาด

ตอนนั้นเจียงเฉินไม่ได้ใส่ใจ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าที่อาเบะ เซ็นริ พูดจะเป็นเรื่องจริง

คนผู้นี้มีความสามารถที่จะฆ่าเขาได้จริงๆ

ถ้าเจียงเฉินสู้ไม่ได้ ก็จะหนี ความเร็วของเขานั้นเร็วมาก แต่ตอนนี้มิติถูกปิดกั้น เจียงเฉินก็จนปัญญา ต่อให้เร็วแค่ไหน ก็ไม่มีความสามารถที่จะข้ามมิติได้

สีหน้าของเจียงเฉินเคร่งขรึม: "ระวังตัวด้วย นี่คือเผ่ากูล พวกเขามีสิ่งที่เรียกว่าคากุเนะ ซึ่งมีความสามารถที่แข็งแกร่งมาก คากุเนะที่แตกต่างกันก็มีความสามารถที่แตกต่างกัน ตอนนี้ดูเหมือนว่าคนผู้นี้ไม่ใช่ภาพลวงตา แต่เป็นความสามารถประเภทมิติ"

"เหมือนกับวิทยายุทธของอิสรชน วิทยายุทธที่แตกต่างกัน"

"จะว่าอย่างนั้นก็ได้ แต่คากุเนะแข็งแกร่งกว่าวิทยายุทธมาก"

ปราณแท้จริงเป็นความสามารถเฉพาะตัวของอิสรชน พลังทำลายล้างสูงมาก แต่เมื่อเทียบกับคากุเนะแล้ว ความสามารถยังด้อยกว่าเล็กน้อย เหมือนกับฮางิยามะ เร็น ที่อยู่ตรงหน้า เขามีความสามารถด้านมิติ แต่กลับไม่เคยได้ยินว่าวิทยายุทธจะมีความสามารถด้านมิติ

เจียงเฉินเป็นห่วงปาเจี้ย เขายังไม่ถึงระดับหก ไม่สามารถปลดปล่อยปราณแท้จริงออกมาสร้างเกราะป้องกันได้

ถ้าเป็นระดับหก ก็จะสามารถสร้างเขตแดนปราณแท้จริงขึ้นมารอบตัวได้

ในเขตแดนปราณแท้จริง จะสามารถป้องกันการโจมตีของศัตรูได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ถึงแม้ฮางิยามะ เร็น จะอยู่ในมิติอื่น เจียงเฉินก็ไม่กลัวอะไร เขามีวิธีทำลายมิติได้

เจียงเฉินจับด้ามดาบด้วยมือขวา พุ่งเข้าหาฮางิยามะ เร็น

ฟันออกไปอย่างสบายๆ

ปราณกระบี่สายหนึ่งพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ในวินาทีต่อมา ปราณกระบี่ก็หายไปต่อหน้าฮางิยามะ เร็น อย่างรวดเร็ว เจียงเฉินไม่สนใจ โจมตีด้วยปราณกระบี่อีกครั้ง [ปราณกระบี่แหลกสลาย], [คมดาบวายุ]...

ปราณกระบี่เหล่านี้ล้วนหายไปต่อหน้าฮางิยามะ เร็น

ปาเจี้ยเต็มไปด้วยความสงสัย หมอนี่เป็นอะไรไป?

เห็นๆ อยู่ว่าไม่ได้ผล ทำไมยังต้องเสียพลังโจมตีอีก

ในตอนนี้ ฮางิยามะ เร็น มองดูเจียงเฉินโจมตีเช่นนี้ มุมปากก็ยกยิ้มอย่างดูถูก การโจมตีด้วยพลังงานเหล่านี้ไม่มีทางทะลุมิติมาโดนตัวเขาได้แน่ ฮางิยามะ เร็น ก็เคยได้ยินชื่อเสียงของเจียงเฉินมาบ้าง แต่ตอนนี้ดูแล้ว ก็งั้นๆ

แต่วินาทีต่อมา

แคร็ก แคร็ก...

ปราณกระบี่ทลายมิติ ฮางิยามะ เร็น สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก

รีบหลบอย่างร้อนรน

ฉึ่ก...

ร่างกายของเขาถูกปราณกระบี่บาด แม้กระทั่งแขนขวาก็ปรากฏรอยแผลลึก เลือดไหลทะลัก

ฮางิยามะ เร็น มองเจียงเฉินอย่างตกตะลึง ในใจเต็มไปด้วยความตกใจ การโจมตีของเขาทะลุมิติมาได้อย่างไร

ตอนนี้ปาเจี้ยก็ประหลาดใจ สำเร็จแล้วเหรอ?

เจียงเฉินแอบเสียดายในใจ การโจมตีในช่วงแรกเป็นเพียงการหลอกล่อฮางิยามะ เร็น ให้เขาเข้าใจผิดว่าตัวเองไม่มีความสามารถในการโจมตีเขา เพื่อให้ฮางิยามะ เร็น ลดความระมัดระวังลง และในขณะที่โจมตีด้วยปราณกระบี่ ก็ได้ปล่อยปราณกระบี่มิติออกไปพร้อมกัน

นี่คือทักษะที่ได้มาจากยาที่ร็อดนีย์ปรุงขึ้น และยังเป็นคากุเนะ [เนตรมาร] ที่เจียงเฉินได้รับหลังจากฆ่าอาเบะ เซ็นริ เป็นยาที่ปรุงขึ้นโดยใช้ [เนตรมาร]

เจียงเฉินไม่เคยใช้มันมาก่อน แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าปราณกระบี่มิตินี้จะสามารถทะลวงและทำลายพลังแห่งมิติได้

เจียงเฉินแอบตกใจในใจ หมอนี่ก็ยังระวังตัวสูงอยู่ดี

ฮางิยามะ เร็น ขมวดคิ้วอย่างเคร่งขรึม ความสามารถในการทะลุมิติและไม่สนใจมิติ

"เจ้าทำลายมิติได้อย่างไร?"

"ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้"

เจียงเฉินชักดาบฟันอีกครั้ง ปล่อยปราณกระบี่หนึ่งร้อยสายไปยังฮางิยามะ เร็น ปราณกระบี่เหล่านี้ยังคงทะลุมิติเข้าโจมตีฮางิยามะ เร็น ฮางิยามะ เร็น ยื่นมือขวาออกไป มิติหลายชั้นปรากฏขึ้นตรงกลางระหว่างคนทั้งสอง

เขาต้องการอาศัยพลังแห่งมิติเพื่อขัดขวาง แต่น่าเสียดายที่ปราณกระบี่ยังคงพุ่งไปข้างหน้า ทลายมิติและพุ่งตรงไปยังร่างจริง

สีหน้าของฮางิยามะ เร็น เปลี่ยนไปอย่างมาก เขารีบหลบปราณกระบี่มิติในทันที

หลบอย่างทุลักทุเล

ในการรับรู้ของเจียงเฉิน เขาสัมผัสได้ถึงลมหายใจของฮางิยามะ เร็น สัมผัสได้ถึงเสียงหัวใจเต้นของฮางิยามะ เร็น

เจียงเฉินไม่ลังเลที่จะใช้วิชาหมื่นกระบี่หวนสู่ต้นกำเนิด

ปราณกระบี่หกพันสายพุ่งเข้าหาฮางิยามะ เร็น ฮางิยามะ เร็น ยื่นมือขวาออกไป ในชั่วพริบตาก็สร้างมิติหลายชั้นขึ้นมาขวางหน้า ปราณกระบี่หกพันสายก็หายไปอีกครั้ง

ในตอนนี้ ฮางิยามะ เร็น เข้าใจแล้วว่า เจียงเฉินมีเพียงทักษะเดียวเท่านั้นที่สามารถทะลวงมิติได้

ทักษะที่เหลือไม่มีความสามารถนี้เลย

และฮางิยามะ เร็น ก็เริ่มโจมตีกลับ

รูปแบบการโจมตีนั้นแปลกประหลาดและทรงพลังยิ่งกว่า

ในตอนนี้ เจียงเฉินรู้สึกเหมือนคอของตัวเองกำลังจะหลุดออกจากร่างกาย ร่างกายของเขาก็ถอยกลับไปทันที แล้วฟันดาบออกไปข้างหน้าด้วยทักษะกระบี่มิติ

แคร็ก แคร็ก...

ทำลายมิติในทันที