บทที่ 90 สังหารทันที

บทที่ 90

สังหารทันที

“ขอบเขตต้นกำเนิดระดับที่สอง?” ความหวังที่สะท้อนออกมากสายตาของพี่หกดับลงทันที ใบหน้ากลายเป็นซีดเผือก

ศิษย์ชั้นในของนิกายคังหลุนที่อยู่ในระดับสองของขอบเขตต้นกำเนิด อาจเข้าต่อกรกับจอมยุทธ์ต้นกำเนิดระดับที่สี่ได้ แต่การฆ่าจะเป็นงานที่ใหญ่มากเกินไป

อย่าหวังเลยว่าเขาจะชนะจอมยุทธ์ขอบเขตต้นกำเนิดระดับที่ห้า

นอกเสียจากว่าเขาจะเป็นศิษย์อัจฉริยะที่มีโครงกระดูกระดับ 3 ดาวหรือ 4 ดาว

“ตาย!”

เจียงต๋าไห่ใช้พลังฉีเพื่อดึงดาบเหล็กหิมะเข้ามาในมือของเขา

โคจรพลังฉี เจียงต๋าไห่ดาบเหล็กหิมะออกไป

ชวู!

ดาบเหล็กหิมะส่งแสงเย็นยะเยือกไปที่หลี่ฟู่เฉิน บนพื้นผิวของดาบเหล็กหิมะมีชั้นของพลังฉีสีดำซีด

เจียงต๋าไห่ดูมีบุคลิกภาพที่ฉลาดแกมโกงและไร้ความปราณี แม้ว่าเขาจะรู้ว่าหลี่ฟูเฉินไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา เขาก็ยังคงคว้าโอกาสในการโจมตีตอนที่ยังไม่ทันรู้ตัว

ดาบเหล็กกล้าหิมะเร็วดุจสายฟ้าฟาด ถ้ามันเป็นแค่จอมยุทธ์ระดับที่สองของขอบเขตต้นกำเนิด

พวกเขาก็แค่รอที่จะถูกสังหาร

แต่ทว่า…

เจียงต๋าไห่ไม่โดนเป้าหมาย

ใช้นิ้วชี้และนิ้วกลางของเขา หลี่ฟู่เฉินคีบปลายดาบเหล็กหิมะ

ดาบเหล็กหิมะที่พุ่งมาอย่างรวดเร็ว หยุดลงอย่างฉับพลันที่ระหว่างนิ้วมือของหลี่ฟู่เฉิน

พลังฉีที่ปกคลุมดาบอยู่ก็ถูกสลายออกไปเช่นกัน

“เป็นไปได้อย่างไร?” ปากของเจียงต๋าไห่อ้ากว้างขึ้น

พี่หกที่มองดูอยู่เองก็กลายเป็นโง่เขลา

“เอาสิ่งนี้คือไปสิ”

ด้วยดาบที่โยนออกไปจากมือซ้าย ดาบเหล็กหิมะก็เปลี่ยนทิศทางและบินไปด้วยความเร็วที่มากกว่าตอนที่เจียงต๋าไห่ขว้างมา

อ๊อก!

ดาบพุ่งไปปักที่หน้าอกของเจียงต๋าไห่ ทำให้เขาคายเลือดออกมาคำใหญ่

‘หนี!’

เจียงต๋าไห่ตกอยู่ในความหวาดกลัว เขาไม่สนใจกับความจริงที่ว่าการเคลื่อนไหวมากเกินไปจะทำให้อาการบาดเจ็บแย่ลง และพยายามที่จะหลบหนีแทนที่จะเข้าต่อสู้

เขาจะไม่หนีไปได้อย่างไร?

คู่ต่อสู้ที่เขาเจอนั้นอยู่ระดับเดียวกับสัตว์ประหลาด

ดาบที่เขาขว้างออกไปเต็มแรงนั้นถูกจับด้วยสองนิ้ว

ความสามารถพิลึกนั้นน่ากลัวแค่ไหนกันถึงทำเช่นนั้นได้?

“เจ้าต้องการหลบหนี?”

ด้วยประกายวูบวาบคล้ายภูตผี หลี่ฟู่เฉินปรากฏตัวต่อหน้าเจียงต๋าไห่ ขัดขวางเส้นทางของเขา

“เจ้าจะต้องตาย!”

ดวงตาของเจียงต๋าไห่เปลี่ยนเป็นสีแดงเข้ม เขาโคจรพลังฉีภายในของเขาด้วยความเร็วสูง และเมื่อควบคู่ไปกับร่างกายที่ได้รับบาดเจ็บของเขา มันบังคับให้ร่างกายของเขาถึงขีดจำกัด ส่งผลทำให้เลือดไหลออกมาจากรูทวารทั้งเจ็ด และเหมือนวิญญาณพยาบาท เลือดสดที่ไหลออกมาจากหน้าอกของเขา ย้อมสีแดงไปกว่าครึ่งตัว

เสียงแหลมคมเกิดขึ้นกลางอากาศขณะที่สิ่งนั้นพุ่งเข้ามาเฉือดเข้าที่หัวของเจียงต๋าไห่

หัวบินสูงขึ้นไปในอากาศ

การโจมตีด้วยดาบครั้งนี้เป็นการคราชีวิตของเจียงต๋าไห่ หลี่ฟู่เฉินทำให้มันจบลงย่างรวดเร็ว

ความเร็วที่อธิบายไม่ได้ของดาบนี้เป็นเสมือนสายลมที่อ่อนโยน หัวของเจียงต๋าไห่ถูกตัดอย่างหมดจด

“อ่อนแอเกินไป”

หลี่ฟู่เฉินส่ายหัว จอมยุทธ์ขอบเขตต้นกำเนิดระดับที่ห้านั้นอ่อนแอกว่าที่เขาจินตนาการเอาไว้มาก

หากใครที่รู้ว่าหลี่ฟู่เฉินมาที่นี่และกล่าวความคิดเห็นแบบนี้ออกมา พวกเขาจะต้องจ้องมองเขา

เจียงต๋าไห่ไม่ได้อ่อนแอ่ แต่เป็นที่เขาแข็งแกร่งเกินไป

เจียงต๋าไห่บ่มเพาะทคนิคสูงสีเหลืองขั้นสูงแต่เพียงเท่านั้น อย่างมากที่สุดเขาก็น่าจะอยู่ระดับที่สี่ของเทคนิคเปลวเพลิงลี้ลับ ซึ่งนั้นก็ห่างจากหลี่ฟู่เฉินไปถึงหกระดับ เขาจะเป็นคู่ต่อสู้ได้อย่างไร?

นอกเหนือจากนี้ จำนวนคนที่สามารถขัดเกลาทักษะดาบสีเหลืองจำนวนมากให้ไปถึงขั้นภวังค์ได้จะมากซักแค่ไหนกัน?

ยกตัวอย่างเช่นเจียงต๋าไห่ผู้ฝึกฝนวิชาดาบปลายขุนเขาสีเหลืองขั้นสูงสุดมานานหลายปี แต่ก็สามารถบรรลุได้ถึงระดับสมบรูณ์แต่เพียงเท่านั้น มันยังคงมีอีกสามขั้นจนกว่าจะถึงขั้นภวังค์

‘บางทีข้าอาจแข็งแกร่งเกินไปหรือไม่?’

ทำภารกิจระดับต่ำสำเร็จได้อย่างง่ายดาย มันส่งผลทำให้หลี่ฟู่เฉินผิดหวังอยู่บ้าง

แต่หลังจากแยกความคิดออกจากกัน เขาก็รู้สึกว่ามันก็มีเหตุผลเช่นกัน หลังจากทั้งหมดแล้วเขาก็ไม่ได้เป็นศิษย์ชั้นในตามค่าเฉลี่ย

โดยทั่วไปแล้ว ลูกศิษย์ชั้น 3 ของนิกายคังหลุนที่อยู่ในระดับสองของขอบเขตต้นกำเนิดจะสามารถฝึกฝน เทคนิคระดับสีเหลืองสูงถึงระดับสูงสุดได้แต่เพียงเท่านั้น และทัษะดาบเองอย่างมากก็แค่สีเหลืองระดับสูงสุดเช่นกัน แม้ว่าพวกเขาจะได้ไถ่ถอนทักษะดาบลึกลับขั้นต่ำมา พวกเขาก็จะสามารถบรรลุได้ถึงขั้นฝึกหัดแต่เพียงเท่านั้น และจะไม่สามารถใช้กำลังได้อย่างเต็มที่

เพื่อให้จอมยุทธ์ขอบเขตต้นกำเนิดระดับที่สองเทียบกับจอมยุทธ์ขอบเขตต้นกำเนิดระดับที่สี่ นั้นคงจะต้องพยายามต่อสู้จนสุดความสามารถ และเมื่อเข้ามาต่อสู้กับจอมยุทธ์ขอบเขตต้นกำเนิดระดับที่ห้า พวกเขาสามารถหนีได้แต่เพียงเท่านั้น

“นายน้อยขอบคุณท่านมากที่ช่วยข้าไว้”

พี่หกที่รอดชีวิตออกมาจากความตายได้นั้นรู้สึกขอบคุณและเต็มไปด้วยความชื่นชมในเวลาเดียวกัน

จากมุมมองของเขา หลี่ฟู่เฉินผู้ซึ่งสามารถฆ่าเจียงต๋าไห่ได้ทันทีด้วยดาบเดียว ต้องเป็นอัจฉริยะจากนิกายคังหลุน และอัจฉริยะที่มีความสามารถเช่นเขาควรมีสถานะที่ไม่ด้อยไปกว่าผู้ปกครองเมืองเหยซี

“ไม่จำเป็นต้องขอบคุณ ข้าเพิ่งจะทำภารกิจนิกายเสร็จ”

หลี่ฟู่เฉินค้นหาร่างกายของเจียงต๋าไห่อย่างรวดเร็ว ไม่นานจากนั้น เขาก็พบไพ่ทองคำสองใบที่มีมูลค่า 10,000 เหรียญทอง

โดยไม่ต้องคำนึงถึงแคว้นคังหลุนหรือแคว้นอื่นๆ ธนาคารทองคำนั้นมีเพียงแห่งเดียว ธนาคารทองคำนี้ถูกเรียกว่าธนาคารทองคำหวานตง ด้วยบัตรทองนี้ ทุกคนสามารถเดินทางไปที่สาขาของธนาคารทองคำหวางตงเพื่อแลกเปลี่ยนเหรียญทองได้อย่างสะดวกสบาย

“ผู้มีพระคุณ พ่อค้าหวังเสนอรางวัล 50,000 เหรียญทองสำหรับการจับเจียงต๋าไห่ ตั้งแต่ที่ท่านเป็นคนฆ่าเขา ท่านอาจต้องการแลกรางวัล 50,000 ทองจากพ่อค้าหวังในเมืองเหยซี”

มันไม่ใช่ว่าพี่หกไม่ต้องการเงิน 50,000 เหรียญทองนี้ แต่เมื่อไม่มีหัวของเจียงต๋าไห่ พ่อค้าหวังจะไม่จ่ายรางวัล ดังนั้นเขาอาจต้องใช้โอกาสนี้เพื่อตอบแทนความโปรดปราน

“โห? เป็นเช่นนั้น?”

หลี่ฟู่เฉินเลิกคิ้วของเขาขึ้นและยิ้มออกมา

โดยปกติแล้วอาชญากรที่ต้องการจะถูกตั้งค่าหัว แต่ค่าหัวนั้นมักจะเป็นอะไรที่เล็กน้อย เว้นแต่จะมีรางวัลเพิ่มเติม

เห็นได้ชัดว่าเจียงต๋าไห่ทำให้พ่อค้าหวังขุ่นเคืองและด้วยเหตุนี้จึงมีรางวัลนำจับตัวเขา

แบกหน่วยราดตระเวนที่บาดเจ็บสาหัญ พี่หกหันกลับไปมองศพ เขาคิดกับตัวเอง “เหล่าพี่น้องของข้า ข้าไม่มีทางเลือกอื่นใดแล้ว”

เขาไม่สามารถนำซากศพทั้งหมดออกไปได้ และต้องปล่อยซากของพวกเขาถูกแมลงกินแต่เพียงเท่านั้น

“ให้ข้าพาพวกเขาออกไปจากไร้หวนคืน!” หลี่ฟู่เฉินให้ความโปรดปรานกลับคืน หากพี่หกไม่ได้เตือนบอกเขา เขาจะพลาดเหรียญทอง 50,000 เหรียญ

เมื่อรวมกับศพของเจียงต๋าไห่ หกศพมีน้ำหนักน้อยกว่า 1,000 กิโลกรัมซึ่งเป็นภาระที่เลวร้ายสำหรับหลี่ฟู่เฉิน ใส่ศพทั้งหมดลงในผ้าหอบใหญ่ หลี่ฟู่เฉินแบกขึ้นหลัง

ซิก ซิก ซิก…

ระหว่างทางกลับ ตะขาบยักษ์ขัดขวางเส้นทางของพวกเขา

นี่คือสัตว์ปีศาจระดับ 2 ชั้นต่ำตะขาบพิษศิลา

ตะขาบพิษศิลามีพิษร้ายแรงที่สามารถฆ่าจอมยุทธ์ขอบเขตต้นกำเนิดได้อย่างง่ายดาย ร่างกายของมันถูกปกคลุมด้วยเปลือกแข็งที่สามารถเลี่ยงการโจมตีจากจอมยุทธ์ต้นกำเนิดระดับต่ำได้

ตะขาบพิษศิลาสูงอย่างน้อย 3 เมตร ด้วยหัวที่ยืดสูงขึ้นไป มันถ่มน้ำลายที่มีพิษจำนวนมากใส่หลี่ฟู่เฉินและพี่หก

ภายในรัศมี 7 หรือ 8 เมตร ใบไม้และต้นไม้ทั้งหมดเหี่ยวแห้ง

สึบ!

ด้วยปลายดาบ หลี่ฟู่เฉินตัดหัวของตะขาบพิษศิลา

“ไปกันต่อเถอะ!”

หลี่ฟูเฉินไม่สามารถใส่ใจกับชิ้นส่วนที่อยู่ในตัวตะขาบพิษศิลาได้ แม้ว่าเขาจะขายตะขาบทั้งหมด มันจะมีค่าเพียงไม่กี่ร้อยเหรียญทอง

พี่หกรู้สึกเสียดาย เป็นเขาจะไม่ปล่อยให้ชิ้นส่วนของตะขาบยักษะพิษศิลาต้องเสียไปทั้งๆ แบบนี้

ออกจากป่าไร้หวนคืน หลี่ฟู่เฉินและพี่หกก็มาถึงเมืองเหยซี

ด้วยสถานะของเขาที่เป็นถึงศิษย์ชั้นในจากนิกายคังหลุน หลี่ฟู่เฉินประสบความสำเร็จและได้รับรางวัลทั้งหมด 50,000 เหรียญทองจากพ่อค้าหวัง

ภายใต้คำร้องขอของพ่อค้าหวัง หลี่ฟูเฉินจึงมอบศพของเจียงต๋าไห่ให้กับเขา หลี่ฟู่เฉินไม่ได้คิดมากมายนักเกี่ยวกับการศพนั้นจะต้องเผชิญกับปรพสบการณ์ที่น่าสยดสยองเพียงใด

เจ้าเมืองของเมืองเหยซีเสนอให้หลี่ฟู่เฉินพักอยู่ทั้งวัน แต่เขาก็ถูกปฏิเสธโดยหลี่ฟู่เฉิน

“งั้นตอนนี้ก็มี 70,000 เหรียญทอง”

หลี่ฟูเฉินเริ่มชื่นชอบภารกิจนิกาย ไม่เพียงแต่ฝึกฝนจิตใจของเขา เขายังสามารถรับคะแนนสะสมและเหรียญทองได้ ทั้งหมดดูแล้วช่างงายดาย