บทที่ 86 เทคนิคตัวเบา ย่างก้าวเงาวายุ

บทที่ 86

เทคนิคตัวเบา ย่างก้าวเงาวายุ

“ข้าเหลือคะแนนสะสมเพียงแค่ 50,000 คะแนน ซึ่งนั้นก็ไม่เพียงพอสำหรับการเทคนิคลึกลับขัดเกลาร่างกายขั้นสูง แม้ว่าข้ามีพอที่จะแลก แต่ข้าก็คงไม่มีทรัพนากรใดๆ ในการฝึกฝน”

หลังจากกลายเป็นศิษย์ชั้นใน หลี่ฟู่เฉินเริ่มวางแผนสิ่งที่เขาจะต้องทำต่อไป

มันเป็นไปไม่ได้ที่จะฝึกฝนเทคนิคลึกลับขัดเกลาร่างกายชั้นสูง แต่มันก็แค่ตอนนี้ที่มันเป็นไปไม่ได้

วิชาสกัดกลั้นลึกลับขั้นกลาง ต้องการคะแนนถึง 75,000 คะแนน เทคนิคลึกลับขัดเกลาร่างกายชั้นสูงต้องการอย่างน้อย 200,000 คะแนน แม้หลังจากหักส่วนลด 30% ไป มันก็ยังคงต้องการ 140,000 คะแนน

(หมายเหตุ ทาง ENG เปลี่ยนวิชาสกัดกลั้นเต๋าเป็นวิชาสกัดกลั้น)

นี่เป็นเพียงปัญหารอง ปัญหาหลักคือการไม่มีทรัพยากรสำหรับการฝึกฝน

เม็ดยาสีเหลืองระดับสูงสุดเพียงเม็ดเดียวก็ต้องใช้จ่ายไปกว่า 10,000 คะแนน เพื่อฝึกฝนเทคนิคลึกลับขัดเกลาร่างกายชั้นสูงให้ถึงขั้นสมบูรณ์ นั้นก็คงต้องใช้เม็ดยาถึงหลายร้อมเม็ด และนั่นคือคะแนนสะสมนับล้าน

และเมื่อกล่าวถึงทักษะลึกลับขั้นสูง มันก็คงหนีไม่พ้นการกล่าวถึงสิ่งที่ศิษย์ชั้นในจะได้รับ

ในนิกายคังหลุน เฉพาะศิษย์ภายในชั้น 1 ศิษย์หลัก และผู้อาวุโสภายถึงจะได้รับอนุญาตให้แลกทักษะระดับลึกลับขั้นสูงมาฝึกฝนได้ ผู้อาวุโสชั้นนอกส่วนใหญ่ไม่มีคุณสมบัติที่จะทำเช่นนั้น แม้ว่าพวกเขาจะมีคะแนนสะสมเพียงพอก็ตาม

ในความเป็นจริง หลี่ฟู่เฉินได้กลายมาเป็นศิษย์ภายในชั้น 1 แล้ว เขาก็ประสบความสำเร็จแล้ว

แม้แต่กระทั่งกั่วหง กั่วหยาน หยางเหล่ย หยางเจียน และหลี่ชานเหอก็ล้วนแล้วแต่เป็นศิษย์ภายในชั้น 3 สถานะของพวกเขาในนิกายด้อยกว่ามากเมื่อเทียบกับหลี่ฟูเฉิน

หลี่ฟูเฉินคิดกับตัวเอง ‘ตอนนี้ข้าเป็นนักสู้ขอบเขตต้นกำเนิดแล้ว ข้าควรฝึกฝนเทคนิคตัวเบา’

เทคนิคการขัดเกลาร่างกายระดับต่ำสุดก็คือสีเหลืองระดับสูงสุด แต่เกรดต่ำที่สุดของเทคนิคตัวเบาก็คือลึกลับขั้นต่ำ

เทคนิคตัวเบามีข้อจำกัดสูงในเรื่องพลังฉี ผู้ที่ยังไม่ได้อยู่ขอบเขตพลังฉีจะไม่สามารถใช้เทคนิคตัวเบาได้อย่างเต็มที่ แม้ว่าพวกเขาจะมีการรับรู้ที่ดีที่สุดก็ตาม

‘นอกเหนือจากนั้น ข้าสมควรต้องฝึกทักษะดาบลึกลับขั้นต่ำ’

จนถึงตอนนี้ หลี่ฟู่เฉินได้ฝึกฝนทักษะดาบทั้งหมดเก้าทักษะ

2 สีเหลืองขั้นต่ำ – วิชาดาบเสี้ยวและวิชาเขี้ยวพยัคฆ์พันทาง

2 สีเหลืองขั้นกลาง - วิชาดาบวายุกระจ่างและวิชาดาบเฉาช่าง

1 สีเหลืองขั้นสูง - วิชาดาบหยกแดง

4 สีเหลืองขั้นสูงสุด - วิชาดาบเพลิงสีแดง วิชาดาบสามเสี้ยว วิชาดาบหยด และวิชาดาบมังกรทะยาน

แม้ว่าทักษะดาบจะขึ้นอยู่กับคุณภาพและปริมาณ หลี่ฟู่เฉินก็เชื่อว่าเพื่อให้บรรลุสุดยอดดาบแห่งเต๋า เราจำเป็นต้องฝึกฝนทักษะดาบหลากหลาย

มีการกล่าวไว้ว่า ‘เพื่อถอนข้อได้เปรียบทั้งหมดจากทุกคนและทุกสิ่ง ก็จำเป็นต้องฝึกทักษะดาบไว้มากมาย’ นั่นจะทำให้หลี่ฟู่เฉินได้รับการสนับสนุนอย่างสูงสุดเพื่อเข้าสู่เนื้อหาของดาบแห่งเต๋า เมื่อวันนั้นมาถึง เนื้อหาทั้งหมดเหล่านี้จะก่อให้เกิดพื้นฐานดาบแห่งเต๋าของหลี่ฟู่เฉิน

หากไม่ใช่เพราะความแข็งแกร่งของเขาไม่เพียงพอ หลี่ฟูเฉินคงจะฝึกฝนทักษะดาบสีเหลืองมากมายในคราวเดียว

หลังจากอาหารกลางวัน หลี่ฟู่เฉินมุ่งหน้าไปยังห้องโถงทักษะการต่อสู้ชั้นในเพื่อแลกเทคนิคตัวเบาและทักษะดาบลึกลับขั้นต่ำมา

พวกมันคือ ย่างก้าวเงาวายุ และวิชาดาบดาวตก

ย่างก้าวเงาวายุ มีลมในชื่อของมันซึ่งมีรากฐานเดียวกันกับลูกเตะพายุหมุน

แต่ทักษะลูกเตะพายุหมุนทั้งหมดนั้นล้วนแล้วแต่เป็นวิชาลูกเตะทั้งหมด และขาดส่วนสำคัญของสิ่งที่วิชาตัวเบาต้องมีไป

ในขณะที่สำหรับวิชาย่างก้าวเงาวายุ มันเป็นเทคนิคตัวเยาที่แท้จริง เมื่อฝึกฝนได้ถึงระดับหนึ่งแล้ว เราก็จะสามารถเดินทางได้รวดเร็วเหมือนกับลมหรือเร็วกว่า

สำหรับวิชาดาบดาวตก มันเป็นทักษะดาบที่ให้ความสำคัญกับความเร็วและการโจมตีที่รุนแรง

มันมีเพียงแค่กระบวนดาบเดียว – ฝนดาวตก!!!

ชื่อที่มีอำนาจสกดข่มและครอบงำ

‘ศิษย์ชั้นในต้องทำภารกิจให้เสร็จอย่างน้อยหนึ่งภารกิจต่อหนึ่งปี แต่ตอนนี้ไม่ต้องรีบร้อน ข้าสามารถรอได้จนถึงเดือนที่เก้าหรือเดือนที่สิบ ก่อนหน้านั้น ฉันจะฝึกฝนทั้งย่างก้าวเงาวายุและดาบดาวตกก่อน’

ไม่ว่าจะเป็นภารกิจใดมันก็ย่อมมีความเสี่ยงที่จะเกิดอันตราย แต่ไม่ว่าจะเป็นความเสี่ยงเล็กๆ หรือความเสี่ยงที่ยิ่งใหญ่ ไม่ว่าหลี่ฟู่เฉินจะเป็นจอมยุทธ์ขอบเขตต้นกำเนิดระดับแรกหรือไม่ก็ตาม ทุกๆ ที่มันก็มักจะมีผู้เชี่ยวชาญกว่าอยู่เสมอ ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตต้อนกำเนิดแข็งแกร่งกว่าสามารถส่งหลี่ฟู่เฉินไปสู่ความตายได้อย่างง่ายดาย

เพิ่มความสามารถก่อนที่จะปฏิบัติภารกิจใด ๆ นั่นเป็นการตัดสินใจที่ชาญฉลาด

“เร็วเข้า ส่งเขาไปโถงแพทย์ ไม่งั้นเขาคงจะไม่รอดแน่”

ระหว่างทางกลับ หลี่ฟู่เฉินเห็นศิษย์ชั้นในสี่คน หนึ่งในนั้นเป็นชายหนุ่มผู้มีใบหน้าเป็นสีดำ ดูเหมือนว่าเขาจะถูกวางยาพิษหรือได้รับบาดเจ็บจากคนที่ใช้ทักษะพิษ

“นี่ไม่ใช่เฉียนชิเซียง? เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้ได้อย่างไร?”

“เขาต้องพบกับจอมยุทธ์ที่ใช้ทักพิษเข้าสู้แน่นอน”

“อั๊ยหย่า ทุกๆ ปี ศิษย์ชั้นในจำนวนมากต้องตายลงไปภายใต้เงื้อมมือของจอมยุทธ์ที่โลกภายนอก ถือว่าเขายังโชคดีที่กลับมาแบบมีชีวิตได้”

“ข้าเห็นด้วย ในอีกหนึ่งเดือน ข้าก็ต้องทำภารกิจให้สำเร็จด้วยเช่นกัน ข้าหวังว่าภารกิจจะราบรื่นและไม่มีอุบัติเหตุใดๆ”

บนทางเท้า ศิษย์ชั้นในหลายคนจะชี้และนินทา

“ดูเหมือนว่าภารกิจนิกายจะอันตรายกว่าที่ข้าคิดไว้มาก”

เห็นฉากนี้ มันช่วยให้หลี่ฟู่เฉินได้รับความรู้ใหม่เกี่ยวกับภารกิจในนิกาย

แต่เมื่อคิดเกี่ยวกับมัน นิกายยิ่มไม่ต้องการดอกไม้ที่ปลูกในเรือนกระจก แต่ต้องการต้นไม้ใหญ่ที่สามารถปกป้องนิกายจากพายุได้ หากไร้ความพ่ายแพ้ใดๆ เลย เราจะพัฒนาเป็นจอมยุทธ์ที่แท้จริงอย่างรวดเร็วได้อย่างไร?

***

กลับไปที่ลานบ้านของเขา หลี่ฟู่เฉินเริ่มฝึกฝนวิชาย่างก้าวเงาวายุ

วิชาย่างก้าวเงาวายุนั้นลึกลับมาก ตามคู่มือ เมื่อเสร็จสิ้นขั้นสมบรูณ์ย่อย หนึ่งคนจะสามารถดึงน้ำหนักตัวที่มีกลับมาได้ เมื่อเสร็จสิ้น ผู้ฝึกฝนจะบรรลุความเร็วสูงสุดและสามารถเดินทางได้เหมือนวิญญาณ ไร้เสียงใดๆ

ด้วยจิตวิญญาณสีเขียวในจิตของเขา หลี่ฟูเฉินใช้เวลาสามวันในการบรรลุขั้นฝึกหัดของวิชาย่างก้าวเงาวายุ

เมื่อพลังฉีของเขาโคจรไปตามเส้นชีพจรตามที่วิชาย่างก้าวเงาวายุเขียนบอก ร่างกายของเขารู้สึกราวกับสูญเสียน้ำหนักไปหลายสิบกิโลกรัม แม้ว่าเขาจะไม่ห่อหุ้มเท้าด้วยพลังฉี เขาก็คงสามารถยืนอยู่บนกิ่งไม้ที่ความกว้างเท่าแขนได้โดยไม่ทำลายมัน

หนึ่งเดือนต่อมา ย่างก้าวเงาวายุสำเร็จไปถึงขั้นสมบรูณ์ย่อย

ปัจจุบันหลี่ฟู่เฉินสามารถยืนอยู่บนกิ่งไม้บางๆ เท่านิ้วได้โดยไม่หัก

“เทคนิคตัวเบาน่าอัศจรรย์อย่างแท้จริง” ดวงตาของหลี่ฟู่เฉินเปล่งประกายไปด้วยความดีใจ

เทคนิคลำตัวเบาเป็นเทคนิคที่มีวิธีการโคจรพลังฉีแบบเฉพาะ

ทุกครั้งที่เขาใช้เทคนิคตัวเบา หลี่ฟู่เฉินรู้สึกราวกับว่าเขาได้รับการปลดปล่อยตัวเองจากแรงต่อต้านทั้งหมด ราวกับว่า เขาสามารถวิ่งออกไปโดยไม่มีเสียงหรือการแสดงตนเพาะการเคลื่อนไหวแม้แต่เพียงเล็กน้อย

แต่ตอนนี้เขาไม่สามารถเคลื่อนไหวได้เร็วเกินไปนัก หากความเร็วของเขาเกินขีดจำกัด มันจะทำให้เกิดเสียงรบกวนส่งออกไปได้

“ข้าสงสัยว่ามันจะรู้สึกอย่างไร หากฝึกย่างก้าวเงาวายุสำเร็จ”

เมื่อร่างกายของคนๆ นึงเบาขั้น มันต้องให้ความรู้สึกที่ยอดเยี่ยม

หลี่ฟูเฉินสามารถยืนบนน้ำได้ก่อนหน้านี้ เนื่องจากเขาใช้พลังฉี

ใช้พลังฉีกระจายแรงที่เกิดขึ้นจากน้ำหนักตัว หากต้องการเปรียบเทียบทั้งสอง มันก็คือดอกลิลลี่ที่ลอยน้ำ กับแท่นเวทีที่ลอยอยู่

แต่เทคนิคตัวเบาสามารถทำให้น้ำหนักตัวของคนๆ หนึ่งเบาลงได้ ปัจจุบัน หลี่ฟู่เฉินยังไม่สามารถยืนบนน้ำได้ แต่เมื่อฝึกฝนย่างก้าวเงาวายุเพิ่มขึ้นไปอีกขั้น การยืนอยู่บนน้ำจะเป็นเรื่องง่ายดาย

หลังจากทั้งหมดแล้ว การที่เขาอยู่อยู่บนกิ่งไม้ที่มีความกว้างหนึ่งนิ้วก็เป็นไปได้แล้วจริงๆ

แต่มีอย่างหนึ่งที่น่าเสียดาย นั้นก็คือ วิธีการโคจรของเทคนิคตัวเบาไม่ใครอื่น ดังนั้น มันจะไม่สามารถเปิดใช้งานในเวลาเดียวกันกับเทคนิคเปลวเพลิงลี้ลับสีแดงได้

แต่นั่นเป็นเพียงปัญหาเล็ก ๆ

ร่างของเขาเต็มไปด้วยพลังฉีเพลิงแดง และแม้ว่าเขาจะไม่ได้ใช้เทคนิคเปลวเพลิงลี้ลับสีแดง เขาก็ยังคงสามารถโจมตีออกไปได้มากกว่า 80 % ของพลังทั้งหมด

ในความเป็นจริง มันไม่ใช่แค่เทคนิคตัวเบา ทักษะต่อสู้ที่น่าเกรงขามก็มีวิธีการโคจรพลังฉีแตกต่างออกไปเช่นกัน

วิธีการไหลเวียนของพลังฉีนั้นมีความแตกต่างกัน

การไหลเวียนของพลังฉี เทคนิคบ่มเพาะเพื่อดูดซับพลังงานจากสวรรค์และโลกล้วนแล้วแต่ถูกปรับแต่งจากการหมุนเวียนพลังฉี

เทคนิคตัวเบา และทักษะการต่อสู้ การโคจรพลังฉีล้วนแล้วแต่เป็นการใช้ประโยชน์การพลังฉี

ด้วยเหตุนี้ เทคนิคบ่มเพาะพลังฉีจึงเรียกว่าทักษะภายใน เทคนิคตัวเบาเรียกว่าทักษะตัวเบา และสำหรับทักษะฝ่ามือ ทักษะหมัด ทักษะลูกเตะ และทักษะดาบ พวกมันถูกเรียกว่าทักษะการต่อสู้