บทที่ 84 การทดสอบนิกายชั้นใน (2)

บทที่ 84

การทดสอบนิกายชั้นใน (2)

เมื่อกระแสน้ำปะทะเข้ากับพลังฉีสีแดง น้ำจำนวนมากกลายเป็นไอระเหยทันที

หลี่ฟู่เฉินเป็นเหมือนไปมีดคมกริบสีแดง แยกน้ำตกออกจากกัน ขณะที่ยืนอยู่บนก้อนหินราบเรียบ

“ไม่น่าแปลกใจที่เขาจะเป็นศิษย์นิกายชั้นนอกอันดับ 1 ทำได้ง่ายเกินไปแล้ว”

“เราใช้ความสามารถทั้งหมดของตัวเอง ก็ไม่แม้แต่จะสามารถลุกขึ้นยืนได้ แต่เขากลับขึ้นไปยืนอยู่บนก้อนหินอย่างง่ายดาย ยิ่งเปรียบตัวเองกับเขามากเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้สึกด้วยกว่ามากเท่านั้น”

“เขาเป็นศิษย์ชั้นนอกที่แข็งแกร่งที่สุดเพียงหนึ่งเดียว และเราจะไปสู้กับเขาได้อย่างไร”

ฝูงชนที่เต็มไปด้วยความชื่นชมและหมดหนทาง

น้ำตกลงมาและกระแทกไปที่หลี่ฟู่เฉิน

“ความแรงนี้มีอย่างน้อย 10,000 กิโลกรัม”

หลี่ฟู่เฉินลองคาดคะเนน้ำหนักของน้ำตก

อย่าได้ประมาทพลังของกระแสน้ำ

พลังของน้ำตกแห่งนี้ไร้สิ้นสุด บุคคลนึงสามารถยกก้อนหิน 10,000 กิโลกรัมได้อย่างง่ายดาย แต่มันไม่ได้หมายความว่าเขาสามารถทนน้ำหนักนั้นได้ตลอดไป

แต่สำหรับหลี่ฟู่เฉิน แรง 10,000 กิโลกรัมถือว่าไม่มากนัก แม้ว่าเขาจะไม่ได้โคจรพลังฉี เขาก็คงสามารถต้านทานแรงนี้ได้อย่างง่ายดาย

เวลาผ่านไป ...

ภายใต้น้ำตก 30 ฟุตนั้นมีแสงส่องสว่าง

เมื่อทุกครั้งทีแสงเรืองรอง มันหมายถึงว่าศิษย์ผู้เข้าทดสอบกำลังยืนอยู่ที่นั่น

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีศิษย์ 7 หรือ 8 คนที่ยังไม่ได้ขึ้นไปบนก้อนหินและเริ่มรับความทุกข์ทน

ปิสส!

ศิษย์คนหนึ่งที่ยืนอยู่ใต้น้ำตกหน้าเปลี่ยนเป็นสีขาวและพ่นเลือดออกมาหนึ่งคำ ในเวลาเดียวกัน เขาบินออกไปจากน้ำตก

ในเวลานี้เอง ผู้ดูแลชั้นในฝึกหัดที่อยู่กับเขากลายเป็นแสงและเข้าไปจับตัวเอาไว้

ทุกๆ สองสามนาที หนึ่งในศิษย์เข้าทดสอบจะพ่ายแพ้และอาเจียนออกมาเป็นเลือด เนื่องจากแรงอันเชี่ยวกรากของน้ำตก

ผ่านไป 15 นาที เหลือ 80 คนแต่เพียงเท่านั้น

จาก 97 คน ถูกคัดออกไปแล้ว 17

การทดสอบรอบสองจะดำเนินการที่แม่น้ำพันฉกรรจ์ คราวนี้อาจจะเป็นไปได้ว่าต้องการดูว่าศิษย์จะใช้ประโยชน์จากพลังฉีได้ดีแค่ไหน

ศิษย์ผู้เข้าทดสอบต้องพึ่งพาตัวเองเพื่อข้ามแม่น้ำพันฉกรรจ์

แม่น้ำพันฉกรรจ์มีกระแสน้ำวนและความคลื่นซัดนับไม่ถ้วน หากต้องการใช้แค่พลังฉีเพื่อยืนอยู่บนพื้นผิวน้ำนั้นก็นับว่าเป็นการทดสอบทักษะที่มีแล้ว การข้ามแม่น้ำจะเป็นสิ่งพิสูจน์ได้ถึงการทดสอบสุดท้าย

“ทุกคน…เริ่มได้!”

ผู้อาวุโสเสื้อคลุมเขียวยกมือขึ้นสูง ก่อนที่จะแกว่งลงอย่างแรง

สุ่ม สุ่ม สุ่ม

80 ศิษย์ผู้เข้าทดสอบ ก้าวไปบนแม่น้ำทีละก้าว พยายามที่จะข้ามไป

อ๊ากก!

เกิดเสียงกรีดร้องขึ้น ก็ในเมื่อศิษย์คนหนึ่งถูกดูดเข้าไปในอ่างน้ำวนอย่างไม่ทันระวัง

ในช่วงเวลาสำคัญ ผู้ดูแลชั้นในกระโดดขึ้นและไปดึงศิษย์คนนั้นออกมา

ด้วยพลังฉีสีแดงที่ห่อหุ้มขาของเขา หลี่ฟู่เฉินพุ่งไปข้างหน้าราวกับดาวหาง ทุกๆ ก้าวของเขาครอบคลุมระยะทางประมาณสิบสองเมตร และโดยที่ไม่ต้องใช้ความพยายามมากเขาก็ทิ้งทุกคนไว้เบื้องหลัง

ผู้อาวุโสเสื้อคลุมเขียวพยักหน้ารับยอมรับ แม่น้ำพันฉกรรจ์มีวังวนน้ำนับไม่ถ้วน มันยากที่จะเห็นใครบางคนข้ามไปได้อย่างง่ายดายโดยที่ไม่ได้ฝึกเทคนิคตัวเบามา ผู้ที่สามารถทำได้ คงจะเป็นอัจฉริยะ ถ้าไม่เป็นเช่นนั้นก็คงจะเป็นคนที่มีความสามารถมาก

เขาไม่ได้สนใจเกี่ยวกับคุณภาพของโครงกระดูก แต่กลับมองไปยังสิ่งที่เขาเห็นในตอนนี้

***

เมื่อการทดสอบรอบที่สองจบลง ศิษย์ทั้ง 72 คนก็ถูกทิ้งไว้ให้เตรียมตัว

การทดสอบที่สามคือการทดสอบความสามารถของบุคคลๆ หนึ่ง

สถานที่ที่จะทำการทดสอบอยู่บริเวณพื้นที่เพาะพันธุ์สัตว์ปีศาจของนิกายคังหลุน

นั่งนกกระเรียนยักษ์ กลุ่มคนก็กลับเข้ามา

เมื่อพวกเขามาถึงบริเวณพื้นที่เพาะพันธุ์สัตว์ปีศาจ มันก็เป็นเวลาเย็นแล้ว

พื้นที่เพาะพันธ์สัตว์ปีศาจอยู่ในบริเวณหลุมขนาดใหญ่และทุกด้านของหลุมก็เป็นถ้ำเล็กๆ ที่มีประตูเหล็กกั้นไว้ ทุกๆ ที่ต่อจากนี้ไป จะได้ยินเสียงกรีดร้องของสัตว์ปีศาจ

ตรงกลางหลุมเป็นเวทีต่อสู้ มันเต็มไปด้วยคราบเลือดและเจตจำนงแห่งการฆ่าฟัน

“คู่ต่อสู้ของเจ้าคือสัตว์ปีศาจระดับ 2 ชั้นต่ำ ผู้ที่สามารถทำอันตรายสัตว์ปีศาจได้ในเวลาที่กำหนด จะผ่านการทดสอบ”

ผู้อาวุโสเสื้อคลุมเขียวประกาศข้อกำหนดสำหรับการผ่าน

“ทำอันตรายสัตว์ปีศาจระดับ 2 ขั้นต่ำ?”

แม้ว่าทุกคนจะรู้เนื้อหาของการทดสอบครั้งนี้แล้ว แต่การที่ได้สัมผัสกับเจตนาฆ่าฟันบริเวณพื้นที่เพาะพันธุ์นี้ทำให้ทุกคนขนลุก

“คนแรก เฉินเสี่ยวเทียน”

เฉินเสี่ยวเทียนมีอายุ 20 ปี เขาบ่มเพาะเทคนิคพลังฉีสีม่วงได้ถึงขั้นที่แปด และไม่ได้โดดเด่นในนิกายชั้นนอก

เขามาที่เวทีอย่างกังวลใจและตรวจสอบสภาพแวดล้อม

แคร๊ก!

ชั้นที่สองของผนังหิน ประตูเหล็กเปิดออก และเผยให้เห็นความมืดมิดอย่างไม่อาจคาดเดาใดๆ ได้จากมัน

ในไม่ช้า สัตว์ปีศาจหมาเกร็ดดำก็ออกมา

สัตว์ปีศาจระดับ 2 ชั้นต่ำ – หมาเกร็ดดำ

บวู้ววว…

หมาเกร็ดดำปลดปล่อยเสียงหอนอันน่าสะพรึงกลัวออกมา มันรุนแรงและกระจ่างชัด ราวกับมันเด็กเล็กที่กำลังร้องตะโกน

แม้จะมีดาบสีเหลืองระดับสูงอยู่ในมือของเขา เฉินเสี่ยวเทียนก็ไม่สามารถทำอย่างไรได้ ได้แต่ตัวสั่น นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นสัตว์ปีศาจระดับ 2 ชั้นต่ำ และมันก็น่ากลัวกว่าที่เขาจินตนาการเอาไว้มาก

“ฮี่ฮี่ ลองเดาดูสิว่าชิตี๋ผู้นี้จะอยู่ได้นานแค่ไหน?”

(ชิตี๋ – ศิษย์ชายที่อายุน้อยกว่า)

“ข้าเดาว่า 10 ลมหายใจ”

“เจ้าประเมินค่าเขาสูงเกินไป ข้าคิดว่าไม่น่าเกิน 5 ลมหายใจ”

ที่บริเวณพื้นที่เพาะสัตว์ปีศาจนี้นั้น มีศิษย์ชั้นในมากมายมาที่นี่เพื่อฝึกฝนความสามารถในการต่อสู้ของพวกเขา

มองไปที่การแสดงออกของเฉินเสี่ยวเทียน ศิษย์นิกายชั้นในบางคนเริ่มหัวเราะ

ดูเหมือนว่าหมาเกร็ดดำจะรู้สึกถึงความกังวลของเฉินเสี่ยวเทียนได้ มันกระโดดออกมาจากถ้ำและลงมา มันโค้งตัวต่ำและทันใดนั้นเองก็พุ่งเข้าไปหาเฉินเสี่ยวเทียนจากทางด้านขวา

เฉินเสี่ยวเทียนที่เป็นกังวลอยู่แล้ว แต่เมื่อเห็นว่าหมาเกร็ดดำโจมตีมาจากทางด้านข้างแทนที่จะเป็นด้านหน้า เขาชะงักตัวและกลายเป็นแข็งค้าง

เช้ง!

ดาบถูกปล่อยออกจากมือของเฉินเสี่ยวเทียน เมื่อเห็นว่าเขากำลังจะถูกสังหารด้วยหมาเกร็ดดำระดับต่ำ ผู้ดูแบชั้นในก็เข้าแทรกแซง และบังคับให้หมาเกร็ดดำออกไปด้วยพลังฉีของเขา

“เฉินเสี่ยวเทียน ถูกคัดออก”

ผู้ดูแลชั้นในประกาศผลด้วยหน้านิ่วคิ้วขมวด

ผู้อาวุโสเสื้อคลุมเขียวขมวดคิ้วและคิดอยู่ในใจ ‘จิตใจโดยพื้นฐานของเขาเป็นประเภทที่แย่ที่สุด โดยปกติแล้วศิษย์ประเภทมักจะไม่มีโอกาสใดๆ เลย”’

ทีละคน เหล่าศิษย์เตรียมตัวขึ้นเวที โดยทั่วไป จากสาวก 10 คน 2 หรือ 3 จะล้มเหลวในการทดสอบ

สัตว์ปีศาจระดับ 2 ขั้นต่ำนั้นคล่องแคล่วว่องไวและได้รับการปกป้องพลังฉีปีศาจ มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะสร้างความเสียหายให้กับสัตว์ร้าย

“ต่อไป หลี่ฟู่เฉิน”

ผู้ดูแลชั้นในสูดลมหายใจลึกๆ ก่อนที่จะพูดชื่อของหลี่ฟู่เฉิน

เมื่อได้ยินชื่อนี้ ความสนใจของทุกคนก็ตกไปที่หลี่ฟู่เฉิน มันรวมถึงผู้อาวุโสชั้นในเสื้อคลุมเขียวที่ไม่แยแสใดๆ ก่อนหน้านี้ด้วย

“ดังนั้นเขาก็เป็นศิษย์อันดับ 1 ของนิกายชั้นนอก หลี่ฟู่เฉิน?”

“เพราะเขา ผู้อาวุโสซิ่วเลยเป็นเจ้าภาพการสำหรับการทดสอบเข้าสู่นิกายชั้นในด้วยตัวเอง โดยปกติแล้วผู้อาวุโสนิกายชั้นในจะไม่สนใจเกี่ยวกับการทดสอบเหล่านี้ มันเป็นเพราะผู้ดูแลชั้นในในเขตปกครองมักจะจัดการอยู่เสมอ”

“มาดูกัน! ในการต่อสู้กับสัตว์ปีศาจระดับ 2 ชั้นต่ำ พวกเราจะได้เห็นว่าความสามารถที่เขาแสดงออกมาเป็นเพียงการแสดงหรือเป็นความสามารถที่แท้จริง”

“ถูกแล้ว สัตว์ปีศาจที่แท้จริงไม่สามารถนำไปเปรียบเทียบกับสัตว์พลังงานในหอคอยแห่งความลำเค็ญได้ สัตว์พลังงานไม่มีความก้าวร้าวและสัญชาตญาณนักฆ่าของสัตว์ปีศาจจริงๆ”

เหล่าศิษย์นิกายชั้นในเหล่านี้ต่างก็ได้ยินข่าวลือของหลี่ฟูเฉิน แต่ข่าวลือก็มักจะเป็นข่าวลืออยู่เสมอ อย่าเชื่อก่อนเห็นและเมื่อเห็นแล้วจึงค่อยเชื่อ พวกเขาไม่เชื่อในตำนานที่น่าทึ่งเกี่ยวกับหลี่ฟู่เฉิน

ยืนอยู่บนเวที หลี่ฟู่เฉินเงยหน้าขึ้น

ประตูชั้น 2 ที่ผนังถ้าเปิดออก

ชวู!

เงามืดบินออกมาและบินวนอยู่กลางอากาศและไม่ลงมา

มันเป็นนกเหล็กสีเทามีกรงเล็บยักษ์อยู่ตรงอุ่งเท้าและมีปีกขนาด 3 เมตร

“นี่มันเกินไปจริงๆ พวกเขาทดสอบด้วยสัตว์ปีศาจที่บินได้จริงๆ !”

“ดูเหมือนว่าจะเป็นความตั้งใจของผู้อาวุโสซิ่ว”

“มันยิ่งน่าลุ้นเข้าไปอีก! แม้ว่าพลังโจมตีของสัตว์ปีศาจที่บินอยู่บนอากาศจะใกล้เคียงกับสัตว์ปีศาจที่อยู่บนพื้นดิน แต่ความเร็วของสัตว์ปีศาจที่บินบนอากาศได้นั้นเร็วหาใครเทียบได้!”

“ถ้าเขาไม่ผ่านการทดสอบ ศิษย์ชั้นนอกลำดับ 1 ก็จะกลายเป็นสิ่งที่น่าขันที่สุดในศตวรรษนี้”