บทที่ 102 - หน่วยสอดแนมพันธมิตรยุโรปเหนือ

รั่วหลียิ้ม “แต่ไม่ต้องกลัว ฉันมีเยอะแยะ แถมยังมีไวน์รสเลิศด้วย พอให้เราสองคนกิน แถมยังเผื่อเฮยเฟิ่งด้วย! ของนางก็อยู่ที่ฉัน ไปเถอะ ฉันก็หิวแล้วเหมือนกัน เตรียมกินข้าวได้”

บนโต๊ะอาหาร

เฮยเฟิ่งมองเจียงเฉิน ‘เจ้าหมอนี่มาได้ยังไง’

รั่วหลีหยิบของออกจากคลังเก็บของมาวางไว้บนโต๊ะ เป็นดังที่เธอพูดจริงๆ มีอาหารหลากหลายชนิด ทั้งผลไม้และของหวาน และแน่นอนว่ามีเหล้าด้วย

รั่วหลียิ้ม “แชมป์การประลองส่วนตัวคนนี้เขาไม่ได้เอาอาหารมาด้วย ก็เลยมาขอข้าวกินน่ะ”

“กินด้วยกันสิ”

เฮยเฟิ่งก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก

เธอถามเจียงเฉิน “เธอมีแผนอะไร”

“พรุ่งนี้ที่การประลองเริ่มขึ้น ฉันเตรียมจะขี่มังกร ไปเดินเล่นที่สี่พันธมิตร จัดการอัศวินมังกรของพันธมิตรอื่นให้หมดสภาพก่อนค่อยว่ากัน”

“แค่พวกเธอหกคนเนี่ยนะ”

“ไม่ ฉันกับอัศวินมังกรอีกคน สองคนก็เพียงพอแล้ว”

เฮยเฟิ่งตกตะลึงอย่างมาก

แค่สองคนจะไปเปิดศึกเนี่ยนะ? ท่านไม่ได้จะไปส่งตัวเองให้ตายหรอกรึ?

รั่วหลีเองก็ตกตะลึงเช่นกัน

เจียงเฉินยิ้ม “ไม่ต้องทำหน้าตกใจขนาดนั้น หากต้องการชัยชนะ จะต้องควบคุมน่านฟ้าให้ได้ ขอเพียงสิทธิ์ควบคุมน่านฟ้าอยู่ในมือพวกเรา สี่พันธมิตรก็ไม่น่ากลัวอีกต่อไป”

เฮยเฟิ่งเห็นด้วยอย่างยิ่ง เมื่อควบคุมน่านฟ้าได้ ก็เท่ากับควบคุมสถานการณ์ทั้งหมด และหากต้องการควบคุมน่านฟ้าก็ต้องมีอัศวินมังกร

รั่วหลีถาม “เธอไปคนเดียวจะไม่เสี่ยงไปหน่อยเหรอ”

“ถ้าเธอเต็มใจไปเป็นเพื่อนฉัน ฉันจะรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง”

“ไปตายซะ! ฉันไม่ไปหรอก!”

เจียงเฉินถาม “แล้วคะแนนคิดอย่างไร”

“ฆ่าศัตรูหนึ่งคน ได้หนึ่งคะแนน ใครคะแนนสูงสุด คนนั้นก็คืออันดับหนึ่ง และพันธมิตรที่สังกัดอยู่จะได้รับรางวัล ถึงตอนนั้นเธอสามารถขออะไรกับท่านสื่อเทพก็ได้ ไม่ว่าจะเป็นทักษะ อาวุธ ยุทโธปกรณ์ หรือแต้มศักยภาพ”

รั่วหลียิ้ม “เธอรู้ไหมว่าสถิติสูงสุดของการประลองพันธมิตรคือเท่าไหร่”

“เท่าไหร่”

“100,000 คะแนน ฆ่าไปทั้งหมด 100,000 คน”

เจียงเฉินยิ้ม ‘100,000 คนก็ไม่เยอะเท่าไหร่นี่นา! ไม่รู้ว่าจะทำลายสถิตินี้ได้หรือไม่’

“ใครเป็นคนทำ”

“จางเซียวเซียว ผู้ใช้อาคมต้องห้ามคนนั้น เธอปล่อยอาคมต้องห้ามทีเดียว ศัตรูก็ตายกันเป็นเบือ เขาคือผู้ครองสถิติสูงสุด”

เจียงเฉินชะงักไปเล็กน้อย ‘เป็นนางเองหรอกรึ...’

ไม่คิดว่าผู้หญิงคนนี้จะเก่งกาจขนาดนี้ นี่มันฆ่าล้างบางในสนามรบชัดๆ!

เจียงเฉินยิ้ม “ฉันจะทำลายสถิตินี้ให้ได้”

“นางเป็นผู้ใช้อาคมต้องห้ามนะ เธอจะไปเทียบได้อย่างไร”

“ก็ไม่แน่”

เช้าวันรุ่งขึ้น

เมื่อเสียงแตรดังขึ้น การประลองพันธมิตรก็ได้เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ เฮยเฟิ่งเตรียมพร้อมแล้ว สิ่งแรกที่ต้องทำคือการรวบรวมข้อมูล

นักธนูลาดตระเวนอยู่บนกำแพงเมือง เพื่อคอยสอดส่องหานักฆ่าและนินจาที่อาจจะแฝงตัวเข้ามา

อัศวินมังกรทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว เพื่อสังเกตการณ์ความเคลื่อนไหวรอบๆ ว่ามีกองทัพใหญ่กำลังเคลื่อนพลมาหรือไม่ ขอเพียงบินขึ้นไปบนฟ้า ก็จะสามารถค้นพบศัตรูจำนวนมากได้จากระยะไกล

ในขณะนั้นเอง เสียงแตรก็ดังขึ้นอีกครั้ง เป็นสัญญาณข้อมูลที่อัศวินมังกรส่งมา เมื่อเขาบินกลับลงมา

เฮยเฟิ่งถามทันที “เกิดอะไรขึ้น”

“ผู้บัญชาการ มีมังกรยักษ์สามตัวกำลังมุ่งมายังค่ายของพวกเราครับ”

“แค่สามตัวเหรอ”

“ครับ”

เฮยเฟิ่งเอ่ย “น่าจะเป็นอัศวินมังกรที่มาสอดแนม สั่งให้นักธนูเตรียมพร้อม รับมือการโจมตีจากอัศวินมังกรได้ทุกเมื่อ”

ในตอนนี้ หวังหมิงได้อัญเชิญมังกรยักษ์ของเขาออกมาแล้ว เจียงเฉินนั่งอยู่ข้างหลังพลางถอนหายใจ ‘มีมังกรนี่มันดีจริงๆ รอให้เปลี่ยนอาชีพครั้งแรกแล้วค่อยหาวิธีฟักไข่มังกรของตัวเองบ้างดีกว่า’

หวังหมิงหันกลับมาถาม “พี่ใหญ่ พวกเราสองคนจะไปสู้จริงๆ เหรอครับ จะไม่ลองพิจารณาดูอีกครั้งเหรอ”

“อย่ากลัวสิ มีฉันอยู่ทั้งคน”

“ผมก็กลัวสิครับ! อีกฝ่ายมีมังกรยักษ์หลายร้อยตัวเลยนะ”

“ไม่เป็นไรน่า ทะยานขึ้นฟ้าได้เลย เมื่อครู่มีอัศวินมังกรของศัตรูบินวนอยู่เหนือหัวพวกเรา ไล่ตามพวกมันไป แล้วจัดการซะ”

หวังหมิงตัดสินใจแน่วแน่ “ฟังคำสั่งท่านครับ”

โฮก...

เมื่อมังกรยักษ์กระพือปีก มันก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว ในไม่ช้าก็โบยบินอยู่บนนั้น เจียงเฉินนั่งอยู่บนหลังมังกร มองเห็นทั้งเมืองอยู่ในสายตา เมื่อระดับความสูงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เขาก็สามารถมองเห็นพื้นที่โดยรอบหลายกิโลเมตรได้อย่างชัดเจน หากมีกองทัพใหญ่เคลื่อนพล ก็จะมองเห็นได้ทันที

เจียงเฉินเปิดใช้งานโหมดมังกรท่องนภา ปราณดาบสามร้อยสายก็ปรากฏขึ้นบินเคียงข้างมังกรยักษ์

หวังหมิงถึงกับตกตะลึง

นี่มันทักษะสุดยอดอะไรกัน! ปราณดาบมากมายขนาดนี้ มีกี่สายกันแน่!

เจียงเฉินมองเงาที่อยู่ข้างหน้า แล้วยิ้ม “นายแค่ตามไปก็พอ ที่เหลือฉันจัดการเอง”

“ได้ครับ”

หวังหมิงตามไปตลอดทาง

อัศวินมังกรสามตัวที่บินนำอยู่หันกลับมามองเงาดำที่ตามมา

“มีคนตามมา”

“นั่นเป็นอัศวินมังกรของพันธมิตรอาณาจักรมังกร น่าจะเป็นหน่วยสอดแนม”

“เอ๊ะ... ไม่เหมือนหน่วยสอดแนมนะ ดูท่าทางเขาจะเตรียมสู้กับพวกเราสามคนแล้ว มังกรของเขาเป็นธาตุลม ความเร็วในการบินเร็วมาก อีกไม่นานก็จะตามทัน”

“เจ้าเด็กนี่กล้ามาก พวกเราสามคนสร้างรูปขบวนสามเหลี่ยม ล้อมรอบมันไว้ แล้วจัดการซะ”

“ได้เลย”

หวังหมิงมองสามคนที่แยกย้ายกันไปพลางกล่าว “พี่ใหญ่ พวกเขาพบเราแล้ว กำลังเปลี่ยนรูปขบวน น่าจะเตรียมล้อมผมเพื่อจัดการ ตอนนี้จะทำอย่างไรดีครับ”

“ตามตัวที่อยู่ตรงกลางไป ไล่ตามไปเลย”

“แบบนั้นผมก็เข้าไปอยู่ในวงล้อมของพวกเขาสิครับ”

“ฟังคำสั่งฉันก็พอ”

“ได้ครับ!”

หวังหมิงขี่มังกรยักษ์ไล่ตามไปไม่ปล่อย ในไม่ช้าก็ตามทันมังกรยักษ์ตัวหนึ่งข้างหน้า เมื่อระยะทางสั้นลงเรื่อยๆ นักธนูบนหลังมังกรยักษ์ตัวนั้นก็ง้างธนูเตรียมยิงแล้ว

หวังหมิงหน้าเปลี่ยนสี “แย่แล้ว! นี่มันนักธนูมังกร!”

อัศวินมังกรไม่ได้มีแค่อาชีพสายอัศวินเท่านั้น แต่ยังรวมถึงจอมเวท นักธนู และนักรบอีกด้วย อัศวินมังกรเป็นเพียงชื่อเรียกโดยรวมของหน่วยรบทางอากาศ

การต่อสู้กลางอากาศนั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมังกรกำลังบินอยู่ การควบคุมทำได้ยากมาก แม้แต่เจียงเฉินที่มีทักษะมังกรท่องนภาก็ยังควบคุมได้ไม่ง่ายนัก

เจียงเฉินสัมผัสได้ว่ามีมังกรยักษ์อีกสองตัวกำลังตามมาข้างหลัง เห็นได้ชัดว่าพวกเขากำลังจะปิดล้อมหวังหมิง ในตอนนี้หวังหมิงเหงื่อตกเต็มตัว นั่นมันมังกรยักษ์ตั้งสามตัว เขาคนเดียวต้านทานไม่ไหวแน่นอน

ในขณะนั้นเอง อัศวินมังกรตัวที่อยู่ข้างหน้าก็หยุดอยู่กลางอากาศ เผชิญหน้ากับหวังหมิง ในปากของมังกรยักษ์ฝั่งตรงข้ามกำลังรวบรวมเปลวไฟ เจียงเฉินสามารถสัมผัสได้ถึงความผันผวนของพลังเวทมนตร์อย่างชัดเจน

ตอนนี้ระยะห่างของทั้งสองฝ่ายคือ 150 เมตร

เจียงเฉินบอก “นายแค่หลบการโจมตีของมันก็พอ ที่เหลือให้ฉันจัดการเอง”

“เข้าใจแล้วครับ พี่ใหญ่!”

หวังหมิงขี่มังกรพุ่งไปข้างหน้า ระยะทางก็ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

ในขณะที่อัศวินมังกรฝ่ายตรงข้ามกำลังจะเริ่มโจมตี ปราณดาบของเจียงเฉินก็พุ่งออกไปก่อน ปราณดาบสิบสายทะลวงผ่านร่างของอัศวินมังกรในทันที

เพียงได้ยินเสียงกรีดร้อง แสงสีขาวก็สว่างวาบขึ้น อัศวินมังกรคนนั้นก็ตายและถูกคัดออกจากการแข่งขัน

“หยุด!”

หวังหมิงควบคุมมังกรยักษ์ให้หยุดอยู่กลางอากาศอย่างรวดเร็ว เขามองดูอัศวินมังกรสองตัวข้างหลังที่กำลังตามมา เจียงเฉินจึงกล่าวอีกครั้ง “กลับไป”

มังกรยักษ์กระพือปีกบินกลับไป

เจียงเฉินบัญชาการปราณดาบเข้าโจมตี ขอเพียงเข้าสู่ระยะร้อยเมตร ก็จะตกเป็นเป้าของเขาทันที แสงสีขาวอีกสองสายสว่างวาบขึ้น อัศวินมังกรอีกสองคนก็ตายไป

หวังหมิงตื่นเต้นอย่างมาก

นี่ก็ฆ่ามังกรยักษ์ไปสามตัวแล้ว! ไร้เทียมทานโดยแท้!

เจียงเฉินเอ่ย “ไปกันเถอะ ไปที่ฐานของพันธมิตรยุโรปเหนือ ตอนนี้คือช่วงเวลาแห่งการล่าของพวกเราแล้ว”

หวังหมิงขี่มังกรมุ่งหน้าไปยังพันธมิตรยุโรปเหนือทันที

เดิมทีเขาก็ยังมีความกลัวอยู่บ้าง แต่เมื่อได้เห็นวิธีการโจมตีของเจียงเฉินแล้ว ก็ไม่ต้องกังวลอีกต่อไป พลังโจมตีที่น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้ มันไร้เทียมทานโดยแท้

ณ ค่ายพันธมิตรยุโรปเหนือ

อัศวินมังกรมากมายทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า และก็เห็นเงาดำที่กำลังใกล้เข้ามาจากที่ไกลๆ

[จบตอน]