บทที่ 22 - บังเอิญพบผู้กล้าจากกิลด์สนธยาที่เปลี่ยนอาชีพครั้งแรก

จางหลงอุทานด้วยความตกใจ “ท่านผู้กล้า... ท่านมีอาชีพอะไรหรือ?”

“อาชีพระดับสุดยอดเทพ”

ทุกคนต่างมีสีหน้าตกตะลึง

“เป็นอาชีพระดับสุดยอดเทพจริงๆ ด้วย”

“พระเจ้า เราเจอคนที่มีอาชีพระดับสุดยอดเทพตัวเป็นๆ แล้ว”

“อาชีพระดับสุดยอดเทพนี่เหมือนจะมีอยู่ไม่กี่อาชีพ หรือว่าเขาจะเป็นเทวดา?”

“ไม่น่าใช่เทวดานะ ดูสิ หลังเขาไม่มีปีก เทวดาต้องมีปีกสิ แสดงว่าเขาไม่น่าใช่เทวดา”

“ให้ตายเถอะ อาชีพระดับสุดยอดเทพนี่มันสุดยอดเกินไปแล้ว คนเดียวลุยกับเผ่าก็อบลิน 50 ตัว แล้วยังฆ่าได้ทั้งหมดอีก”

“ขนาดพวกเรายังต้องยกทีมกันมาถึงจะทำได้ แต่เขากลับทำได้ด้วยตัวคนเดียว”

เจียงเฉินมองดูกลุ่มคนเหล่านั้น เขาก็พอจะเดาได้ว่าพวกเขามาจากกิลด์เดียวกัน การเข้าร่วมกิลด์มักจะตั้งทีมกันหลายสิบคนเพื่อกำจัดมอนสเตอร์ โดยเฉพาะเผ่าก็อบลินในป่าลึกซึ่งมักจะมีบอสที่ดรอปไอเทมดีๆ

เจียงเฉินไม่อยากเสียเวลาพูดจาไร้สาระมากนัก จึงหันหลังกลับและเดินจากไป

จางหลงมองตามเงาของเจียงเฉินอย่างครุ่นคิด

รอยแยกนากาไปมีคนที่มีอาชีพระดับสุดยอดเทพโผล่มาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? คนระดับนี้จะมาอยู่ที่นี่ทำไม?

“หัวหน้าครับ เมื่อกี้คนนั้นดูเหมือนจะไม่มีกิลด์?”

จางหลงส่ายหน้าแล้วยิ้มขมขื่น “อย่าไปคิดเลย คนระดับนั้นไม่เข้าร่วมกิลด์ใครง่ายๆ หรอก ต่อให้เข้าร่วม ก็คงไม่เลือกกิลด์ของเรา วัดเล็กๆ จะรับพระพุทธรูปองค์ใหญ่ได้ยังไงกัน! ไปกันเถอะ!”

“หัวหน้า ไม่ล่าเผ่าก็อบลินแล้วเหรอครับ?”

“พวกนายไม่เห็นรึไง? เขากำลังฟาร์มเลเวลอยู่แถวนี้ เห็นได้ชัดว่าน่าจะอยู่แค่เลเวล 20 กว่าๆ มีเขาอยู่ที่นี่ เราจะไปหาเผ่าอื่นได้ยังไง”

“ทำไมฉันรู้สึกว่าเขาดูหนุ่มมากเลยนะ”

“อาจจะเป็นนักเรียนใหม่ก็ได้ ฉันจำได้ว่าช่วงนี้เป็นช่วงจบการศึกษาของนักเรียนใหม่พอดี”

“เป็นไปไม่ได้น่า นักเรียนใหม่ตอนนี้ยังฝึกเลเวลอยู่ที่หมู่บ้านเริ่มต้นอยู่เลย ที่นี่คือรอยแยกนากา เป็นโซนของมอนสเตอร์เลเวล 20 กว่าๆ นะ”

“ฉันจำได้ว่าที่เมืองเยี่ยนเฉิงเหมือนจะมีคนได้อาชีพระดับ SS สองคน พวกเขาก็เป็นนักเรียนใหม่...”

...

เจียงเฉินออกจากเผ่าก็อบลิน เพื่อค้นหาเผ่าก็อบลินแห่งต่อไป

เมื่อครู่เขาได้สังหารเผ่าก็อบลินไปสองเผ่า ได้รับค่าประสบการณ์รวมแล้วกว่าหนึ่งหมื่นแต้ม แต่สำหรับเขาแล้ว มันยังน้อยเกินไป

เมื่อไหร่ถึงจะได้เลื่อนระดับกันนะ

[ชื่อ: เจียงเฉิน]

[อาชีพ: นักดาบ]

[เลเวล: 17]

[ค่าประสบการณ์: 14000/70000]

[ค่ากาย: 37]

[ค่าความแข็งแกร่ง: 15]

[ค่าพลังจิต: 38]

[ค่าความว่องไว: 11]

[อุปกรณ์: ดาบยาวโลหิต (เงิน), [เสื้อคลุมยมโลก], [รองเท้ายมโลก], [กางเกงยมโลก], [แหวนยมโลก], [กำไลยมโลก], [เข็มขัดยมโลก]...]

[ช่องเก็บของ: 7]

[ทักษะ:

ทักษะดาบพื้นฐาน: รวบรวมพลังปราณทั่วร่างเพื่อปลดปล่อยคลื่นดาบออกไปโจมตีศัตรูเบื้องหน้า ระยะโจมตี 40 เมตร รวบรวมพลัง 0.3 วินาที ใช้ MP: 1 แต้ม

ทักษะก้าวพริบตา: เพิ่มความว่องไวของตนเองในช่วงเวลาสั้นๆ เพื่อหลบหลีกการโจมตีของศัตรู ระยะเวลาต่อเนื่อง 500 วินาที ใช้ MP: 1 แต้ม

ปราณดาบไร้ขีดจำกัด: สร้างปราณดาบหนึ่งร้อยสายล้อมรอบตัว โจมตีศัตรูโดยอัตโนมัติ ระยะเวลาต่อเนื่อง 100 นาที ความถี่ในการโจมตี 0.1 วินาที ใช้ MP: 2 แต้ม

ทักษะติดตัว - ทำสมาธิ: ภายใน 0.1 วินาที หากยืนนิ่ง จะฟื้นฟูพลังจิตอย่างช้าๆ อัตราการฟื้นฟู: 1 แต้ม]

เจียงเฉินมองดูค่าประสบการณ์ของตัวเอง ต้องใช้ถึงเจ็ดหมื่นแต้มถึงจะเลื่อนระดับได้

ค่าประสบการณ์เจ็ดหมื่นแต้ม... มันเยอะเกินไปหน่อยนะ! ต้องฆ่าก็อบลินอีกหกร้อยกว่าตัวถึงจะเลื่อนระดับได้ โชคดีที่แต่ละเผ่ามีก็อบลินอย่างน้อย 20 ตัว มากสุดก็หลายร้อยตัว แค่กำจัดอีกสักสิบกว่าเผ่า ก็น่าจะเลื่อนระดับได้แล้ว

เจียงเฉินยังคงค้นหาเผ่าก็อบลินต่อไป ส่วนก็อบลินที่อยู่ตัวเดียว เขาไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย

ขณะที่เจียงเฉินกำลังค้นหาในป่า จู่ๆ ก็สัมผัสได้ถึงไอเย็นยะเยือกที่พัดเข้ามาจนทำให้เขาสะท้านขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว

หนาวจัง... เกิดอะไรขึ้น? ทำไมอุณหภูมิถึงลดลงอย่างกะทันหัน?

เมื่อเงยหน้าขึ้นไป เขาก็มองเห็นควันสีขาวลอยขึ้นมาเป็นระยะๆ ด้วยความสงสัย

ข้างบนนั่นมีบางอย่างผิดปกติ

เจียงเฉินร่างไหววูบ รีบวิ่งขึ้นไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะซ่อนตัวอยู่หลังก้อนหินก้อนหนึ่งแล้วเงยหน้ามองขึ้นไป

นั่นคือเผ่าก็อบลินแห่งหนึ่ง

ก็อบลินเหล่านั้นยืนนิ่งอยู่บนพื้น ขยับตัวไม่ได้ ไอเย็นยะเยือกแผ่ออกมาจากใต้ฝ่าเท้าของพวกมัน ตรงกลางมีเด็กสาวในชุดขาวคนหนึ่งกำลังถือคทาเวทมนตร์ยืนอยู่ ข้างๆ เธอมีชายวัยกลางคนสามคนคอยคุ้มกันอยู่

คนหนึ่งสวมเกราะหนัก ถือดาบใหญ่ คนหนึ่งสวมเสื้อคลุมยาวสีเขียวอมฟ้า ถือธนู ส่วนอีกคนถือคทาเวทมนตร์ในชุดสีขาว

เจียงเฉินมองดูทั้งสามคนและคาดเดาในใจ

อาชีพของทั้งสามคนนี้น่าจะเป็น นักรบ นักธนู และพรีสต์...

ส่วนเด็กสาวที่อยู่ตรงกลางเห็นได้ชัดว่าเป็นจอมเวท ทั้งสามคนน่าจะกำลังช่วยเด็กสาวคนนั้นฟาร์มเลเวลอยู่ เมื่อดูจากระดับและอุปกรณ์ของทั้งสามคนแล้ว เจียงเฉินก็อดคาดเดาไม่ได้ว่าพวกเขาน่าจะแข็งแกร่งมาก

เจียงเฉินถอนหายใจออกมาเบาๆ คนที่มีครอบครัวดีนี่มันช่างแตกต่างจริงๆ มีผู้แข็งแกร่งถึงสามคนคอยคุ้มกันแบบนี้ ความเร็วในการพัฒนาฝีมือคงจะเร็วกว่าคนอื่นไม่รู้กี่เท่า

เจียงเฉินจ้องมองเด็กสาวคนนั้นอย่างละเอียด เธอกำลังกินอะไรบางอย่างไปพลาง ปล่อยเวทมนตร์ธาตุน้ำแข็งออกไปพลาง

ก็อบลินรอบๆ ถูกแช่แข็งจนตัวเลขดาเมจจำนวนมากปรากฏขึ้นบนหัว

-888

-879

-954

เด็กสาวคนนี้เป็นจอมเวทสายน้ำแข็ง น่าจะเป็นอาชีพลับในหมู่นักเวท ทักษะที่เธอใช้คือการแช่แข็งเป็นวงกว้างและสร้างความเสียหายอย่างต่อเนื่อง

แต่ค่าความเสียหายกลับไม่สูงมากนัก มีเพียงแปดร้อยกว่าแต้ม และความถี่ในการโจมตีก็ไม่เร็วมาก ประมาณสามวินาทีต่อครั้ง ก็อบลินตัวหนึ่งมีพลังชีวิต 12,000 แต้ม สามสิบวินาทีก็ทำความเสียหายได้แปดพัน... ต้องใช้เวลาประมาณหนึ่งนาทีถึงจะฆ่าก็อบลินได้หนึ่งตัว

เจียงเฉินยิ้มในใจ หนึ่งนาทีจัดการได้แค่ตัวเดียว ความเร็วระดับนี้ยังถือว่าไม่เร็วเลย

ทันใดนั้น นักธนูก็มองมายังทิศทางของเจียงเฉินอย่างเฉียบคม แล้วตะโกนเสียงดังว่า “ใครน่ะ?”

หลายคนเข้าสู่สภาวะเตรียมพร้อมรบทันทีและมองไปยังทิศทางเดียวกัน

เจียงเฉินเงยหน้าขึ้น ยิ้มแห้งๆ “แค่ผ่านมาน่ะครับ”

นักธนูมองดูโล่เวทมนตร์บนตัวของเจียงเฉิน “จอมเวท?” แต่แล้วเขาก็ปฏิเสธความคิดนั้นในใจ “ไม่ใช่สิ ในเมื่อเป็นจอมเวท แล้วทำไมถึงถือดาบยาวที่เป็นอาวุธโจมตีกายภาพ หรือว่านายเป็นนักดาบปีศาจ?”

“ไม่ต้องเดาแล้ว ท่านผู้กล้า แสดงอาชีพของท่านออกมาเถอะ!”

เจียงเฉินเดินออกมา “ทำไมพวกท่านไม่แสดงอาชีพของตัวเองออกมาก่อนล่ะ?”

สิ้นเสียงของเจียงเฉิน ทั้งสามคนก็แสดงหน้าต่างสถานะของตนเองออกมาทันที

เจียงเฉินมองดูอาชีพของทั้งสามคน และถึงกับตกใจจนพูดไม่ออก

บ้าไปแล้ว...

[กิลด์สนธยา]

[ชื่อ: หลี่เวย]

[อาชีพ: พรีสต์สายแสง]

[เลเวล: 53]

[รองหัวหน้ากิลด์สนธยา]

[ชื่อ: ช่างกวนหมิง]

[อาชีพ: อัศวินศักดิ์สิทธิ์]

[เลเวล: 54]

[กิลด์สนธยา]

[ชื่อ: อู๋โหยว]

[อาชีพ: นักธนูแห่งแสง]

[เลเวล: 53]

ให้ตายสิ... เลเวลสูงถึง 53 นี่คือผู้กล้าที่เปลี่ยนอาชีพครั้งแรกไปแล้ว และยังเป็นคนของ ‘กิลด์สนธยา’ อีกด้วย แค่ฟังชื่อก็รู้แล้วว่ากิลด์นี้ต้องสุดยอดขนาดไหน แถมยังมีรองหัวหน้ากิลด์อยู่ด้วย

นี่มัน... สุดยอดเกินไปแล้ว

เจียงเฉินรีบแสดงตัวตนของตัวเองออกมาอย่างว่าง่าย

[ชื่อ: เจียงเฉิน]

[อาชีพ: นักดาบ]

[เลเวล: 17]

เมื่อเห็นดังนั้น ทั้งสามคนก็ลดความระแวดระวังลง ที่แท้ก็เป็นแค่นักดาบเลเวล 17 แต่ก็น่าแปลก นักดาบเลเวล 17 อย่างเขาเข้ามาในป่าลึกแบบนี้ได้ยังไง? ไม่กลัวถูกก็อบลินสับเป็นชิ้นๆ หรือไง?

[จบตอน]