บทที่ 2 - เสริมพลังร้อยเท่า ปราณดาบสี่สิบเมตร

เจียงเฉินนิ่งอึ้งไป

ระบบอาจจะมาช้า แต่ไม่เคยขาด

เจียงเฉินยืนอยู่บนเวที สัมผัสได้ถึงแสงสีขาวที่สาดส่องเข้ามา

อาจารย์ผู้ประกอบพิธีเปลี่ยนอาชีพมองเจียงเฉินด้วยสีหน้าผิดหวัง: “นักดาบ ระดับ D คนต่อไป”

เจียงเฉินผิดหวังอย่างมาก

แค่ระดับ D เองหรือ?

ระบบ ออกมาอธิบายให้ข้าฟังเดี๋ยวนี้ เหตุใดถึงเป็นนักดาบระดับ D?

[กำลังเปิดใช้งานการเสริมพลังร้อยเท่า เปิดใช้งานเสร็จสิ้น]

เสริมพลังร้อยเท่างั้นหรือ?

นี่มันหมายความว่าอะไร?

“คนต่อไป หวังกัง”

หวังกังก้าวเดินขึ้นไปด้วยท่าทางกระตือรือร้นอย่างยิ่งยวด ราวกับไม่เห็นใครในสายตา เขาใช้มือสัมผัสกับลูกแก้วคริสตัล

“เปลี่ยนอาชีพสำเร็จ: อัศวินศักดิ์สิทธิ์ ระดับ A”

หวังหมิงยิ้ม: “ลงไปได้แล้ว!”

“โอ้”

เพื่อนร่วมชั้นต่างมองมาด้วยสายตาอิจฉา หวังกังมองเจียงเฉินอย่างภาคภูมิใจ: “พี่ชายเปลี่ยนอาชีพสำเร็จแล้ว แถมยังเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์ระดับ A อีกด้วย เจ๋งไปเลยใช่ไหม!”

เจียงเฉินไม่มีอารมณ์จะแสดงความยินดีด้วย

ในใจกำลังเรียกระบบอยู่!

แต่กลับไม่มีการตอบสนองใดๆ เลย

หรือว่าระบบเป็นของปลอม?

เป็นแค่ภาพลวงตา?

เจียงเฉินมองเจ้าอ้วนหวัง เจ้าอ้วนคนนี้กลับได้เป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์ระดับ A นี่มันไม่น่าจะเป็นไปได้เลย เจ้าหมอนี่โกงหรือเปล่า!

ไม่ว่าจะหน้าตาหรือรูปร่างของตนก็ดีกว่าเจ้าอ้วนคนนี้เป็นร้อยเท่า ชายหนุ่มรูปงามอย่างข้าจะแพ้เจ้าอ้วนได้อย่างไร

อาชีพของตัวเองจะด้อยกว่าเจ้าอ้วนได้อย่างไร

ช่างน่าผิดหวังจริงๆ

เจียงเฉินมองดูนักเรียนคนอื่นๆ ที่เปลี่ยนอาชีพไม่สำเร็จ ในใจก็รู้สึกดีขึ้นมาหน่อย การเปลี่ยนอาชีพไม่ใช่ว่าจะสำเร็จร้อยเปอร์เซ็นต์

อัตราความสำเร็จอยู่ที่ประมาณห้าสิบเปอร์เซ็นต์ ในจำนวนนี้มีสามสิบเปอร์เซ็นต์เป็นอาชีพสายสนับสนุนที่ไม่มีพลังโจมตีเลย เช่น ชาวนา ช่างตีเหล็ก ช่างตัดเสื้อ แพทย์...

ส่วนนักดาบอย่างน้อยก็ถือดาบได้ แต่ในการประเมินอาชีพกลับถูกจัดให้อยู่ในระดับ D ซึ่งเป็นอาชีพสายต่อสู้ระยะประชิดที่ไร้ค่าที่สุด

หวังกังเห็นสายตาแปลกๆ ของเจียงเฉิน ก็พูดอย่างภาคภูมิใจว่า: “น้องชาย ต่อไปนี้ก็ตามหลังฉันมา เดี๋ยวพี่ชายจะพานายไปเพิ่มระดับเอง”

เจียงเฉิน: “ไปเพิ่มระดับกันแค่สองคน นี่มันหาเรื่องตายชัดๆ นายถือดาบ ฉันก็ถือดาบ ไปโจมตีมอนสเตอร์โง่ๆ กันงั้นเหรอ?”

“ฉันมีโล่”

“มีโล่ก็ไม่มีประโยชน์ นายจะทนได้สักกี่ครั้งกัน?”

“ไม่เป็นไร พี่ชายเป็นอาชีพระดับ A หานักบวชอีกคนมาคอยสนับสนุนอยู่ข้างหลังก็โอเคแล้ว”

ประเด็นคือนักบวชจะมองข้าหรือเปล่านี่สิ!

ตอนนี้นักบวชเป็นที่ต้องการอย่างมาก

ทำไมอาชีพนักดาบถึงถูกประเมินต่ำเช่นนี้ นั่นก็เพราะนักดาบเป็นสายโจมตีเต็มรูปแบบ ไม่มีพลังป้องกันใดๆ เลย ต่ำกว่าอัศวินมากนัก

อัศวินสามารถถือโล่ได้ สามารถป้องกันและโจมตีได้ เป็นอาชีพที่สมดุลทั้งรุกและรับ

แต่นักดาบทำไม่ได้ ต้องอาศัยความคล่องแคล่วว่องไว

พลังโจมตีของนักดาบสู้ไม่ได้กับอัศวิน ความคล่องแคล่วก็สู้ไม่ได้กับนักฆ่า จึงถูกประเมินต่ำเช่นนี้

หวังกังยิ้มแล้วพูดว่า: “เออใช่แล้ว นายมีทักษะอะไรบ้าง ฉันมีทักษะที่เรียกว่า ‘เกราะแสงศักดิ์สิทธิ์’ สามารถสร้างโล่ป้องกันได้ในระยะเวลาสั้นๆ เพิ่มพลังป้องกันขึ้นห้าสิบเปอร์เซ็นต์ ทักษะนี้เจ๋งสุดๆ ไปเลย”

เจียงเฉินลืมไปเลย

หลังจากเปลี่ยนอาชีพสำเร็จ จะได้รับเหรียญตราประจำตัว และจะได้รับทักษะใหม่ๆ

หลังจากที่พวกเขาเปลี่ยนอาชีพสำเร็จ ก็จะมีหน้าต่างสถานะของตัวเอง และยังได้รับความสามารถในการสวมใส่อุปกรณ์ สามารถได้รับค่าประสบการณ์จากการสังหารมอนสเตอร์ เพื่อเพิ่มความสามารถของตนเอง

ค่าสถานะพื้นฐานได้แก่: พลังชีวิต, พละกำลัง, ความว่องไว, พลังจิต

เมื่อระดับสูงขึ้น ค่าสถานะพื้นฐานก็จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย

เจียงเฉินรีบตรวจสอบหน้าต่างสถานะของตน

[ชื่อ: เจียงเฉิน]

[อาชีพ: นักดาบ]

[ระดับ: 1]

[ค่าประสบการณ์: 0/100]

[พลังชีวิต: 5]

[พละกำลัง: 5]

[พลังจิต: 6]

[ความว่องไว: 5]

[อุปกรณ์: ไม่มี]

[ช่องเก็บของ: 5]

[ทักษะ:

ทักษะดาบพื้นฐาน: รวบรวมพลังภายในทั้งหมด ปล่อยคลื่นดาบออกไปข้างหน้า โจมตีศัตรู ระยะโจมตี 40 เซนติเมตร รวบรวมพลังสามวินาที ใช้ MP: 1 แต้ม

ทักษะย่างก้าวพื้นฐาน: เพิ่มความว่องไวของตนเองในระยะเวลาสั้นๆ เพื่อหลบหลีกการโจมตีของศัตรู ระยะเวลาต่อเนื่อง 5 วินาที ใช้ MP: 1 แต้ม]

แค่สองอย่างนี้เองหรือ?

อาชีพขยะ ทักษะก็ขยะ

เจียงเฉินกดใช้ทักษะ

[กำลังเสริมพลังร้อยเท่า... เสริมพลังสำเร็จ]

นี่คือพลังพิเศษของข้าหรือ?

เสริมพลังร้อยเท่า

เจียงเฉินตรวจสอบทักษะอีกครั้ง

ทักษะดาบพื้นฐาน: รวบรวมพลังทั้งหมด ปล่อยคลื่นดาบออกไปข้างหน้า โจมตีศัตรู ระยะโจมตี 40 เมตร รวบรวมพลัง 0.03 วินาที ใช้ MP: 1 แต้ม

ตกตะลึง มีเพียงความตกตะลึง

เจ้าปีศาจเอ๋ย... ข้ายอมให้เจ้าวิ่งหนีไปก่อน 39 เมตรได้เลย เพราะปราณดาบ 40 เมตรของข้ามันกำลังกระหายเลือดเต็มทนแล้ว...

นี่มันเพิ่มระยะทางขึ้นร้อยเท่าโดยตรงเลยนี่

เพิ่มพลังโจมตีขึ้นร้อยเท่า

เจียงเฉินถึงกับตะลึงงันไปเลย

เจียงเฉินกดใช้ทักษะอีกอย่าง

[ระบบกำลังเสริมพลัง... เสริมพลังสำเร็จ]

ทักษะย่างก้าวพื้นฐาน: เพิ่มความว่องไวของตนเองในระยะเวลาสั้นๆ เพื่อหลบหลีกการโจมตีของศัตรู ระยะเวลาต่อเนื่อง 500 วินาที ใช้ MP: 1 แต้ม

ห้าร้อยวินาที นี่มันคืออะไรกัน?

นี่มันตั้งแปดนาทีเชียวนะ

การต่อสู้ครั้งหนึ่งจะใช้เวลาถึงแปดนาทีได้อย่างไร เพียงแค่ไม่กี่สิบวินาทีก็จบการต่อสู้ได้แล้ว

ในที่สุดเจียงเฉินก็เข้าใจแล้วว่าการเสริมพลังร้อยเท่าคืออะไร นี่มันคือการเกิดมาก็ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของราชันย์ ใครจะมาเป็นคู่ต่อสู้ของข้าได้อีก

เจียงเฉินพยายามระงับความตื่นเต้นในใจเอาไว้

หวังกังหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา ค้นหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ตอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ร้องออกมาอย่างตื่นเต้น: “หนังสือทักษะเล่มนี้สุดยอดไปเลย ‘ทัณฑ์แสงศักดิ์สิทธิ์’”

เจียงเฉินเหลือบมอง: ทัณฑ์แสงศักดิ์สิทธิ์ เมื่อแสงศักดิ์สิทธิ์โจมตีศัตรู จะมีโอกาสทำให้ศัตรูมึนงง... ราคาห้าหมื่นเหรียญทอง

หวังกังพูดอย่างตื่นเต้น: “เห็นไหม ทักษะนี้มีโอกาสทำให้ศัตรูมึนงง เจ๋งไปเลยใช่ไหมล่ะ ฉันเตรียมจะซื้อทักษะนี้แล้ว”

“ก็เจ๋งดีนะ”

“แล้วนายล่ะ ไม่คิดจะซื้อหนังสือทักษะบ้างเหรอ ต้องรู้นะว่าหลังจากเราเปลี่ยนอาชีพสำเร็จแล้ว นอกจากทักษะประจำอาชีพแล้ว เรายังสามารถเรียนรู้ทักษะพิเศษได้อีกสองอย่าง”

เจียงเฉินรีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

เสริมพลังร้อยเท่า ไม่รู้ว่าจะมีทักษะอะไรบ้าง

ปราณดาบไร้ขีดจำกัด: รวบรวมปราณดาบหนึ่งสาย โคจรรอบกาย โจมตีศัตรูโดยอัตโนมัติ ระยะเวลาต่อเนื่องหนึ่งนาที...

เดี๋ยวก่อน

ให้กระสุนบินไปสักพักก่อน

ถ้าหากเสริมพลังเป็นร้อยเท่า นั่นก็คือปราณดาบหนึ่งร้อยสาย โคจรรอบกาย โจมตีศัตรูโดยอัตโนมัติ ระยะเวลาต่อเนื่องหนึ่งร้อยนาที...

นั่นมันจะไม่กลายเป็นหมื่นกระบี่หวนสู่ต้นกำเนิดเลยหรือ?

เจียงเฉินดูราคา: สามหมื่น

ยังพอรับได้

เจียงเฉินรีบกดสั่งซื้อ

สั่งซื้อสำเร็จ

เจียงเฉินดูทักษะอื่นๆ ต่อ ยังมีทักษะอีกหนึ่งอย่าง ก่อนที่จะเปลี่ยนอาชีพครั้งที่สอง จะต้องไม่ประมาท ต้องเลือกอย่างรอบคอบ

ตอนนี้มีพลังโจมตีแล้ว ความเร็วก็มีแล้ว ยังขาดอะไรอีก?

พลังจิต

เมื่อใช้ทักษะ จะต้องใช้พลังจิตจำนวนหนึ่ง หากไม่มีพลังจิต ก็จะไม่สามารถใช้ทักษะได้

ดังนั้น สิ่งที่สำคัญที่สุดคือหนังสือทักษะฟื้นฟูพลังจิต

และเมื่อมีหนังสือทักษะฟื้นฟูพลังจิตแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องมีนักบวชอีกต่อไป

หลังจากเจียงเฉินคิดตกในประเด็นสำคัญได้แล้ว ก็รีบค้นหาหนังสือทักษะที่เกี่ยวกับการฟื้นฟูพลังจิตทันที

ในไม่ช้า

หนังสือทักษะของนักดาบเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นมา

ทักษะติดตัว, การทำสมาธิ: ภายในสิบวินาที ยืนนิ่งๆ ค่อยๆ ฟื้นฟูพลังจิตของตนเอง ค่าฟื้นฟู: 1 แต้ม

หนังสือทักษะติดตัวเล่มนี้ดูเหมือนขยะชัดๆ ยืนนิ่งๆ สิบวินาที ถึงจะฟื้นฟูพลังจิตได้ 1 แต้ม

แค่ 1 แต้มเองหรือ?

สำหรับอาชีพอื่นแล้ว มีหรือไม่มีก็ไม่ต่างกัน

พลังจิต 1 แต้มไม่เพียงพอเลย

แถมยังต้องใช้เวลาถึงสิบวินาที

แต่เมื่อมีการเสริมพลังร้อยเท่าแล้ว มันก็จะไม่เหมือนเดิม ภายใน 0.1 วินาที ยืนนิ่งๆ ฟื้นฟูพลังจิตของตนเองอย่างรวดเร็ว ค่าฟื้นฟู: 1 แต้ม

0.1 วินาทีคืออะไรกัน?

นั่นมันคือเสร็จสิ้นในชั่วพริบตาเลย

หนังสือทักษะติดตัวเล่มนี้สำหรับอาชีพอื่นแล้วคือขยะ แต่สำหรับเจียงเฉินแล้วคือสมบัติล้ำค่า

ราคาห้าพัน

ราคามิตรภาพจริงๆ!

สั่งซื้อเรียบร้อย

หวังกังมองดูภาพนี้ด้วยความงุนงง: “นายซื้อของแบบนี้มาทำไม มีนักบวชช่วยฟื้นฟูพลังจิตให้ หนังสือทักษะติดตัวนี่มันขยะชัดๆ”

“นายกำลังเสียช่องทักษะใช้งานไปเปล่าๆ”

“ของสิ่งนี้มีประโยชน์กับฉัน”

“มีประโยชน์อะไรกัน ยืนนิ่งๆ สิบวินาที ถ้ามีมอนสเตอร์มาโจมตีนายจะทำยังไง? นายจะยืนโง่ๆ อยู่อย่างนั้นเหรอ!”

“เหะๆ... ฟื้นฟูพลังจิต ไม่ต้องเสียเงิน นี่ช่วยประหยัดยาฟื้นฟูไปได้เยอะเลยนะ!”

หวังกัง: ╮(╯﹏╰)╭

[จบแล้ว]