ตอนที่ 16 เฟสสอง

【ค่าประสบการณ์ความชำนาญกรวยน้ำแข็ง +100,000】

การกระทำแบบนี้ก็เพิ่มค่าความชำนาญได้ด้วยเหรอ?

นี่มัน... ฝึกฝนจนเชี่ยวชาญของจริงเลยนี่นา

เขายังไม่มีเวลามาทึ่งกับตัวเองไปมากกว่านี้

หลังจากที่งูยักษ์ค้นพบตำแหน่งของลู่ชาง มันก็เงยหน้าขึ้นทันที!

มันอ้าปากกว้างจนน่ากลัว และของเหลวสีดำก็พวยพุ่งออกมาจากเขี้ยวของมัน!

เมื่อเห็นของเหลวนี้ ลู่ชางก็พยายามขยับแขนขวาทั้งข้างอย่างสุดกำลัง และคาถาก็ก่อตัวขึ้น!

เขายิงลูกไฟออกไปเจ็ดลูก!

ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม!

ลูกไฟปะทะกับของเหลวสีดำกลางอากาศและระเบิดออก!

หมอกสีดำเดือดพล่านลอยขึ้นกลางอากาศ

พิษเหรอ?

เจ้านี่เป็นงูพิษงั้นเหรอ?

ฟุ่บ!

ตุ้บ!

กรวยน้ำแข็งอีกลูกพุ่งลงมา!

มันกระแทกหัวของงูยักษ์ที่พยายามจะเงยขึ้นกลับลงไปที่พื้น!

ลู่ชางห้อยตัวอยู่กลางอากาศ

เขาหลอมกรวยน้ำแข็งยักษ์เล็กน้อย สร้างพื้นที่ให้ตัวเองยืนบนเพดานถ้ำได้

นี่ช่วยลดแรงกดดันจากการใช้แขนรับน้ำหนักทั้งตัว

ไม่อย่างนั้น แขนซ้ายของเขาคงจะหักถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป

เขาเสียแขนไปแล้วข้างหนึ่ง

เขาจะเสียข้างที่สองไปอีกไม่ได้

ธาตุน้ำแข็งยังมีประโยชน์อยู่ ลู่ชางใช้เกล็ดน้ำแข็งปกคลุมแขนขวาของเขาไว้ชั่วคราว ถึงแม้มันจะรักษาไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็สามารถทำให้ความเจ็บปวดชาไปได้ชั่วคราว

ตูม!

ตูม ตูม ตูม ตูม!

กรวยน้ำแข็งยักษ์สี่ลูกติดต่อกันพุ่งลงมา!

ตรึงงูยักษ์ไว้กับพื้นชั่วคราว

อย่างไรก็ตาม มันยังไม่ถูกแทงทะลุ

สิ่งมีชีวิตระดับเจ้าแห่งดันเจี้ยนแข็งแกร่งกว่าสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ในถ้ำมากจริง ๆ

กรวยน้ำแข็งมากมายขนาดนี้พุ่งลงมาแล้ว แต่มันก็ยังไม่ตาย

คู่ต่อสู้ก็น่าจะเป็นอสูรเวทธาตุมืดเช่นกัน การจะรับมือกับอสูรเวทธาตุมืด เวทมนตร์ธาตุแสงน่าจะเหมาะสมกว่า

อย่างไรก็ตาม กางเขนแห่งแสงเพิ่งจะเรียนรู้มาเมื่อไม่นานนี้

ระดับปัจจุบันของมันอยู่ที่ LV: 39 เท่านั้น

เมื่อเทียบกับกรวยน้ำแข็งที่อยู่ที่ LV: 91 แล้ว ความแตกต่างของพลังนั้นมากกว่าเล็กน้อย

ด้วยช่องว่างขนาดนี้ ผลของการแพ้ทางธาตุคงไม่สามารถชดเชยได้

กรวยน้ำแข็งเป็นคาถาที่ระดับสูงสุดของเขาในขณะนี้

นอกจากคลื่นมานาที่อยู่ที่ LV: 100 แล้ว กรวยน้ำแข็ง LV: 91 ก็สูงที่สุดแล้ว

ตุ้บ!

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่กรวยน้ำแข็งยักษ์ทั้งหมดสิบลูกกระแทกเข้าใส่ร่างของงูยักษ์ ร่างของมันก็ถูกปกคลุมไปด้วยชั้นน้ำแข็งหนาทึบ

ยิ่งไปกว่านั้น ภายใต้การทะลุทะลวงของกรวยน้ำแข็ง

มันพยายามเงยหน้าขึ้นหลายครั้งแต่ก็ทำไม่ได้

ดูเหมือนว่าตราบใดที่เขายังคงกดดันมันไว้ มันก็จะสูญเสียวิธีการโจมตีไป

เขาจะสำเร็จได้ตราบใดที่ฆ่ามันได้ก่อนที่พลังเวทของเขาจะหมด

แต่... ตอนนี้เขาต้องมาพิจารณาปัญหาที่สอง

นั่นคือจะรับมือกับอิซพารุตที่อยู่ข้างนอกประตูยังไง

อิซเผยธาตุแท้ออกมาอย่างกะทันหันและแสดงเจตนาร้ายต่อเขา

มันเป็นเรื่องยากสำหรับลู่ชางที่จะเข้าใจ

ทำไมเขาถึงอยากจะฆ่าเขา? เพื่อให้งูตัวนี้กินเขางั้นเหรอ?

มันก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้... ท้ายที่สุดแล้ว ความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับโลกนี้มีน้อยเกินไป นี่คือต่างโลก และเขาไม่สามารถตัดสินมันด้วยสามัญสำนึกของโลกเดิมของเขาได้ แรงจูงใจใด ๆ จากอีกฝ่ายก็เป็นไปได้ทั้งนั้น

ตุ้บ—

กรวยน้ำแข็งยักษ์อีกลูกสองลูกตกลงมา และงูยักษ์ก็ถูกกดดันจนขยับไม่ได้แล้ว

ร่างของมันถูกกดติดกับพื้น และชั้นน้ำแข็งหนาทึบก็เชื่อมมันเข้ากับพื้นดิน

ระดับเจ้าแห่งดันเจี้ยน ดูเหมือนจะไม่แข็งแกร่งขนาดนั้น แค่มีพลังกดดันมากกว่าตอนที่เจอครั้งแรกเท่านั้น

ลู่ชางได้ตั้งหลักอย่างสมบูรณ์ในพื้นที่ที่ถูกขุดออกไปภายในกรวยน้ำแข็ง

การโจมตีจากบนเพดานถ้ำเป็นตำแหน่งที่ปลอดภัยและได้เปรียบมากจริง ๆ

แต่ลู่ชางก็ยังคิดไม่ออกว่าจะรับมือกับอิซที่อยู่ข้างนอกประตูได้อย่างไร

พิษ... ถ้าเขาเปิดประตูแล้วเข้ามาอีกครั้ง พิษจะจัดการเขาได้ไหม?

คาถาทั้งหมดของเขาก็อิซเป็นคนสอน

และเขาก็รู้แค่คาถาระดับ 1 บางอย่างเท่านั้น

ระหว่างการต่อสู้เมื่อสักครู่ ลู่ชางก็ตระหนักแล้วว่าคาถาของเขาน่าจะไม่มีผลกับอิซ

กรวยน้ำแข็งและลูกไฟเป็นสองวิธีการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาแล้ว

ใบมีดวายุที่เหลืออยู่ ถึงแม้จะมีประโยชน์ ก็คงจะมีผลเพียงเล็กน้อย

สู้เริ่มจากบอสตัวนี้ก่อนดีกว่า... และขณะที่ลู่ชางกำลังครุ่นคิดถึงมาตรการตอบโต้อิซ งูยักษ์ที่ถูกกดดันจนใกล้ตายอยู่แล้ว ดวงตาของมันก็สว่างวาบขึ้นมาทันที

ดวงตาของมันซึ่งเป็นสีดำสนิท เปลี่ยนเป็นสีแดงเลือด!

หัวของงูที่ถูกกรวยน้ำแข็งตรึงไว้ก็ออกแรงและยกขึ้นทันที!

“ฟ่อ!”

ลู่ชางไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าเสียงขู่ของงูจะดังขนาดนี้!

ถ้ำทั้งใบสั่นสะเทือนด้วยความถี่สูง

แก้วหูของเขาแทบจะระเบิด!

ลู่ชางรีบยกมือซ้ายขึ้น และกรวยน้ำแข็งยักษ์ก็ก่อตัวขึ้น!

มันพุ่งลงมาที่หัวของงูอีกครั้ง!

ตูม!

แต่ครั้งนี้ หัวของงูกลับทุบกรวยน้ำแข็งจนแตกละเอียด!

“คลั่งแล้วเหรอ?”

“เฟสสอง?”

เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่!

เขาเห็นเพียงหางของงูยักษ์ฟาดเข้ามาอย่างรวดเร็ว!

ปัง!

วินาทีถัดมา กรวยน้ำแข็งที่ลู่ชางอยู่ก็แตกละเอียดโดยตรง!

แม้แต่ยอดถ้ำก็ยังถูกทุบจนเป็นรอยบุบขนาดใหญ่

และลู่ชาง... ก็อยู่บนผนังหินอีกฟากหนึ่ง เนื้อตัวชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น

ในจังหวะฉิวเฉียด เขารวบรวมกรวยน้ำแข็งยักษ์ลูกที่สอง

เขายิงตัวเองไปยังอีกฟากหนึ่งของถ้ำ

【ค่าประสบการณ์ความชำนาญกรวยน้ำแข็ง +100,000】

ฮะฮะ... นี่ก็นับเป็นค่าความชำนาญด้วยเหรอ? ยิ่งสถานการณ์คับขัน ค่าความชำนาญยิ่งเพิ่มขึ้นงั้นเหรอ?

งูยักษ์ตัวนี้ ‘ยืน’ ขึ้นอีกครั้ง สลัดชั้นน้ำแข็งออกจากร่างของมัน

ดูเหมือนว่าจะไม่มีเวลาให้วอกแวกอีกต่อไปแล้ว

ฟุ่บ!

หางของมันฟาดมาเร็วมาก!

ร่างมหึมาขนาดนั้น แต่กลับมีความเร็วขนาดนี้!

ตูม!

ลู่ชางถูกตรึงไว้ที่ผนังด้านหนึ่งอีกครั้ง

และจุดที่เขาเพิ่งอยู่ก็ถูกระเบิดจนเป็นหลุมลึกไปแล้ว

เศษน้ำแข็งยังคงหลงเหลืออยู่ภายในหลุมลึก

นั่นคือร่องรอยที่เหลืออยู่หลังจากที่กรวยน้ำแข็งถูกทุบ

ถ้าเขายังต้องท่องคาถาเพื่อร่ายเวท เขาคงตายไปแล้ว

ถ้าความเร็วในการตอบสนองของเขาช้ากว่านี้ เขาก็คงตายไปแล้วเช่นกัน

ถ้าเขาเลือกที่จะโจมตีเมื่อสักครู่ แทนที่จะหยุดคิดและสังเกต เขาก็คงตายไปแล้วเช่นกัน

นี่มัน... ภัยคุกคามถึงชีวิตของจริง

ลู่ชางกลืนน้ำลายอึกใหญ่

ปริมาณเวทมนตร์สำรองของเขายังคงลดลงอย่างต่อเนื่อง เดิมทีเขาคิดว่าหลังจากฆ่ามันได้แล้ว เขาจะมีเวทมนตร์เหลือเฟือ

แต่ตอนนี้ดูเหมือน... ลู่ชางรู้สึกว่าเวทมนตร์ที่เหลืออยู่ของเขา ซึ่งอยู่ที่ประมาณ 52% เท่านั้น

อาจจะไม่เพียงพอ

ฟุ่บ!

ตุ้บ!

หางฟาดมาอีกครั้ง และลู่ชางก็ใช้กรวยน้ำแข็งตรึงตัวเองไว้กับผนังอีกฟากหนึ่งอีกครั้ง

ฝึกฝนจนเชี่ยวชาญ

วิธีการเคลื่อนที่นี้เริ่มชำนาญขึ้นเรื่อย ๆ

และครั้งนี้ ขณะที่ตรึงตัวเองไว้กับผนัง

กรวยน้ำแข็งอีกลูกก็พุ่งลงมาจากท้องฟ้า!

ตุ้บ!

การโจมตีครั้งนี้กระแทกเข้าที่หัวของงูยักษ์โดยตรง ทำให้หัวของมันที่เคยโดนกรวยน้ำแข็งทะลุไปแล้วครั้งหนึ่ง ถูกกระแทกอย่างแรงอีกครั้ง!

ทะลวงระยะที่สอง!

ครึ่งหลังของกรวยน้ำแข็งยักษ์ระเบิดออกไปด้านหลัง!

ในขณะที่ครึ่งหน้า ซึ่งถูกขับเคลื่อนด้วยการแตกกระจายของครึ่งหลัง ก็แทงลึกเข้าไปข้างในมากขึ้น!

ตามมาด้วยคลื่นความเย็นที่ปล่อยออกมาจากปลายกรวยน้ำแข็งทันที!

ความเย็นสุดขั้วแทงทะลุเข้าไปในกะโหลกศีรษะของมันโดยตรง!

【ทะลวงระยะที่สองของกรวยน้ำแข็ง】, 【ความเย็นสุดขั้วกระจาย】

ความเย็นแทงทะลุเข้าไปในสมองของมัน ถ้าสมองของมันอยู่ในตำแหน่งนั้น... แต่อย่างน้อยหลังจากการโจมตีครั้งนี้

การโจมตีด้วยหางของมันก็ไม่ตามมาทันที และการเคลื่อนไหวของมันก็เชื่องช้าลงอีกครั้ง

ตูม!

ตูม ตูม ตูม ตูม—

ลู่ชางไม่ใช่คนที่จะปล่อยโอกาสให้หลุดลอยไป ฉวยโอกาสนี้ขณะที่คู่ต่อสู้เชื่องช้า ลู่ชางไม่มีความคิดที่จะหยุดพักหายใจ!

ต้องตีเหล็กตอนร้อน!

กรวยน้ำแข็งยักษ์อีกห้าลูกพุ่งลงมา!

แต่ละลูกพุ่งเข้าใส่ขากรรไกรและกะโหลกศีรษะของมัน! ครั้งนี้ ลู่ชางจะทุบมันให้เป็นชิ้น ๆ ก่อน

ไม่อย่างนั้น ใครจะรู้ว่ามันจะเปิดเฟสสาม เฟสสี่ขึ้นมาอีกหรือเปล่า...

จบตอน