บทที่ 4 ความสยองจากบ่อนํ้าเก่าอวิ๋นหมิง

หยางเฉินยังคงกดหน้าจอเพื่อเดินหน้าเกมต่อไป

【คุณเลือกที่จะกลับทางเดิมมุ่งสู่หมู่บ้านอีกครั้ง ตลอดทางคุณสัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณรอบตัว เส้นทางนี้ไม่ปลอดภัย คุณเร่งฝีเท้าเพื่อออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด】

【มีเสียงกรีดร้องดังจากมุมมืด ทำให้คุณไม่อยากหยุดอยู่ตรงนั้นอีก คุณคิดในใจว่าถ้าเครื่องรางพ่อค้ายังอยู่ในกระเป๋าเป้ คุณคงมีความมั่นใจมากขึ้นในการป้องกันตัวเอง】

เหมือนเป็นสัญญาณเตือนจากเกมว่าตัวละครต้องมีไอเทมป้องกันเมื่ออยู่ในพื้นที่อันตราย

หยางเฉินถอดเครื่องรางที่แขวนอยู่บนคอและแตะหน้าจอโทรศัพท์เพื่อย้ายมันไปไว้ในกระเป๋าเป้ของตัวละคร

ไม่นานหลังจากที่เขากดหน้าจอ เครื่องรางก็ถูกสวมใส่กับตัวละครเรียบร้อย

【คุณสวมตราป้องกันกองคาราวานจากกระเป๋าเป้ พลังประหลาดจากแผ่นหยกแผ่ออกมา ช่วยขับไล่ความเย็นจากตัวคุณ】

【สิ่งลี้ลับที่ปรากฏใกล้หมู่บ้านส่วนใหญ่อยู่ระดับหนึ่งดาว ตราป้องกันกองคาราวานระดับหนึ่งดาวสามารถปกป้องคุณได้ แม้จะเจอเข้ากับสิ่งลี้ลับระดับสองดาว คุณก็ยังสามารถหนีรอดด้วยความคล่องแคล่วได้】

【คุณกลับมาถึงทางเข้าหมู่บ้านอวิ๋นหมิงอย่างปลอดภัย แสงจันทร์เย็นส่องลงบนบันไดหิน ข้างทางปกคลุมด้วยหญ้าแห้งที่พันด้วยใยแมงมุม สิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ภายในคือแมงมุมแม่ม่ายดํา ซึ่งมีพิษร้ายแรงคุณจึงหลีกเลี่ยงอย่างระมัดระวังจนมาถึงบ่อน้ำเก่า】

【เงาสะท้อนบนผิวน้ำเป็นท้องฟ้ายามค่ำมืด คุณเห็นดวงจันทร์สีเลือดและใบหน้าของตัวเองที่ดูหล่อเหลา ถูกแสงแดงแผดเผาจนทําให้ดูแปลกประหลาด】

【สีหน้าคุณเหนื่อยล้าและจริงจังเหมือนเส้นเอ็นที่ตึง ความทรงจำพร่าเลือนราง ในบ่อน้ำแห่งนี้คุณรู้ว่ามันไม่ธรรมดาแต่ลืมไปแล้วว่าทำไมมันถึงแตกต่างจากที่อื่น】

【ผิวน้ำเริ่มเป็นคลื่น ใบหน้าของคุณเริ่มบิดเบี้ยวและเหมือนมีบางสิ่งที่น่าสยดสยองใกล้เข้ามาใต้ผิวน้ำ】

【คุณนึกถึงคำพูดของผู้ใหญ่บ้านว่าตอนคุณมองตรงไปยังบ่อนํ้ายูหมิง บ่อก็จะมีตาจ้องมองคุณกลับ! ชื่อของบ่อน้ำนี้คืออวิ๋นหมิง】

“อวิ๋นหมิง? บ่อน้ำนี้ชื่อเดียวกับเกม อาจเป็นกุญแจสำคัญในการพิชิตเกมนี้”

【คุณถอยออกห่างจากบ่อนํ้าอวิ๋นหมิง หันหลังให้และเดินเข้าสู่หมู่บ้าน มีคนเรียกชื่อคุณจากด้านหลัง】

【ผู้หญิงใส่ชุดผ้าขาวลอยขึ้นในหัวของคุณ คุณรู้ชัดว่านี่เป็นภาพลวงตา เธอกำลังล่อลวงให้คุณหันกลับไป ถ้าหันไปคุณอาจเอาชีวิตไม่รอดแน่】

【เสียงเรียกจากด้านหลังค่อยๆห่างออกไป ทัศนียภาพด้านหน้าของคุณสว่างขึ้นด้วยแสงไฟถนนหน้าบ้านผู้ใหญ่บ้าน แสงสีส้มอ่อนช่วยลดความหนาว ทำให้คุณรู้สึกปลอดภัยขึ้นเล็กน้อย】

【ในฐานะเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนของหมู่บ้าน คุณมีหน้าที่รายงานสถานการณ์การลาดตระเวนให้ผู้ใหญ่บ้าน ถึงแม้ว่าเวลานี้อาจจะรบกวนผู้ใหญ่บ้านไปบ้าง】

หยางเฉินเปิดขวดน้ำดื่มแล้ววางลง จากนั้นก็ใช้นิ้วกดหน้าจอต่อ

【ประตูเปิดขึ้นตรงกลางสายตาของคุณ เป็นชายชราผมขาวทั้งหัว ใช้ไม้เท้าแตะพื้นอิฐแดง ส่งเสียงดัง เรียกให้คุณเข้ามา】

【คุณหันกลับไปปิดประตู หลังจากผู้ใหญ่บ้านกลับไปนั่งเก้าอี้โยก คุณรายงานการลาดตระเวนในหมู่บ้านว่าทุกอย่างปกติดี】

【ผู้ใหญ่บ้านถามซ้ำหลายครั้งว่ามีคนต้องสงสัยหรือไม่ คุณตอบปฏิเสธ คำตอบของคุณทำให้เขาสบายใจ จากนั้นคุณถามกลับเรื่องบ่อนํ้าอวิ๋นหมิงและเล่าถึงสิ่งที่เห็นบนผิวน้ำให้ผู้ใหญ่บ้านฟัง】

【ผู้ใหญ่บ้านเคาะไม้เท้าลงพื้นอีกครั้ง เขาดูไม่พอใจเมื่อพูดถึงบ่อนํ้าอวิ๋นหมิง คุณสัมผัสได้ว่ามีบางอย่างซ่อนอยู่ บ่อนํ้าอวิ๋นหมิงเป็นความลับสำคัญของหมู่บ้าน แม้เจ้าหน้าที่ลาดตระเวนที่เป็นคนใกล้ชิดก็ไม่มีสิทธิ์รู้】

【คุณรู้จักมารยาท ปิดปากสงบ ความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับบ่อนํ้าอวิ๋นหมิงกลับพุ่งสูงขึ้น มากกว่าความอยากรู้ว่าตัวเองสูญเสียความทรงจำเพราะอะไร】

【หลังออกจากบ้านผู้ใหญ่บ้าน คุณมีแผนจะทำอะไรต่อ?】

【A. ทำภารกิจลาดตระเวนคืนนี้ให้เสร็จ แล้วกลับบ้านไปนอน】

【B. ลาดตระเวนต่อในหมู่บ้าน】

【C. สำรวจบ่อนํ้าอวิ๋นหมิง】

【ใต้แสงจันทร์ เสียงฝีเท้าของคุณก้องไปตามถนนอันแสนว่างเปล่าและคุณกลับไปยังบ่อนํ้ายูหมิงใกล้ทางเข้าหมู่บ้าน พยายามสำรวจมัน】

【เมื่อคุณเข้าไปใกล้ ใต้ผิวน้ำมีกำลังลึกลับน่ากลัว ล่อลวงให้คุณตกลงไปในบ่อแต่คุณต่อต้านความยั่วยวนได้ ตำแหน่งเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนทำให้คุณระมัดระวังมากกว่าคนทั่วไป…】

ดูเหมือนว่าตำแหน่งผู้ลาดตระเวนจะเหมือนชื่อฉายาในเกม ที่สามารถเพิ่มบัฟหรือค่าคุณสมบัติให้ตัวละครได้

คุณเปิดหน้าต่างแสดงคุณสมบัติ กดที่คำว่าผู้ลาดตระเวนปรากฏคำแนะนำขึ้น

【ผู้ลาดตระเวน: เมื่อติดตั้งตำแหน่งนี้ เพิ่มพลังจิตถาวร 30%】

【หมายเหตุ: พลังจิตสามารถต้านทานผลกระทบด้านจิตใจที่เป็นลบได้】

“ก็เป็นชื่อฉายานี่นา นั่นหมายความว่าในอนาคตอาจเปลี่ยนอาชีพอื่นๆแล้วได้ชื่อฉายาและผลลัพธ์ที่แตกต่างกันออกไปใช่ไหม”

นี่เป็นสิ่งที่ควรสังเกต

【ผิวน้ำลึกปรากฏร่องรอยบางอย่างโผล่ขึ้นมา มีศีรษะขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยขนสีดำ ใกล้โผล่พ้นผิวน้ำ】

【นี่คือสิ่งมีชีวิตสยดสยองที่เกินกว่าที่คุณจะจินตนาการได้ ผีระดับหนึ่งดาวไม่อาจสู้มันได้ สัตว์ร้ายนี้ใต้ขนสีดำเต็มไปด้วยดวงตา มองตรงมาที่คุณ】

【ความชั่วร้ายไม่มีขอบเขตถาโถมเข้าหาคุณ ราวกับแบกความทุกข์ของทั้งโลก หากมันโผล่ออกมาทั้งหมด ไม่ใช่แค่คุณที่จะตาย หมู่บ้านอวิ๋นหมิงทั้งหมู่บ้านก็อาจถูกทำลายได้】

【คุณตาย! อายุขัย -1】

โห๊ ดุเดือดขนาดนี้เลยเหรอ?!

ชีวิตสั้นน้อยกว่าร้อยปีอยู่แล้ว ตอนนี้ลดไปอีกหนึ่งปี

“ตอนนี้สำรวจเรื่องราวของบ่อนํ้าอวิ๋นหมิงยังเร็วเกินไป เกมนี้ยังคงชักนำผู้เล่นไปสู่ความตาย ไม่สามารถทำตามคำแนะนำทั้งหมดได้”

“ไม่รู้ว่าในเกมมีวิธีเพิ่มอายุขัยไหม แม้อายุขัยจะมากกว่านี้ก็ยังไม่พอเล่นให้เกมนี้อยู่ดี!”

หลังจากนั้นเขากดตัวเลือกก่อนหน้านี้ หยางเฉินเลือกที่จะลาดตระเวนต่อ

ตามคำแนะนำ เขาเดินทั่วหมู่บ้านหลายรอบ ทำให้รู้จักผังโดยรวมของหมู่บ้าน

ในโลกความจริง เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ฟ้าเริ่มมืดลง

ไม่ทันรู้ตัวก็ถึงเวลา 19.00 น. ความหิวเตือนหยางเฉินว่าควรกินอาหารเย็น

เนื่องจากอาหารในใจกลางเมืองราคาแพง หยางเฉินจึงไม่คิดจะเข้าร้านอาหาร กินเพียงขนมปังและน้ำ แล้วกลับไปยังจุดทำภารกิจ

ระหว่างเข้าลิฟต์ เขาเปิดดูไลฟ์สดบนโทรศัพท์ หน้าจอมืดลงมากแต่ก็ยังไม่เห็นอะไรที่ไม่เป็นมิตร

ลิฟต์เร่งความเร็วขึ้น พอจอแสดงชั้นไปถึงชั้น 23 มีข้อความจากผู้ชมทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้น

“พวกคุณเห็นไหม เห็นเงาดำลอยผ่านข้างประตูลิฟต์เมื่อกี้หรือเปล่า”

หยางเฉินละสายตาจากหน้าจอ มองไปยังประตูลิฟต์ที่กำลังเปิด ดวงตาของเขาหดลงเล็กน้อยทันที