บทที่ 120 เทพเจ้าสายฟ้าธอร์กับค้อนสุดที่รักของเขา

บทที่ 120 เทพเจ้าสายฟ้าธอร์กับค้อนสุดที่รักของเขา

แน่นอนว่าโทนี่ไม่มีเวลามาสนใจคำสัญญาที่ให้ไว้กับหยิงเจิ้ง

ตอนนี้เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะศึกษายานอวกาศเบ็ตตี้เลยด้วยซ้ำ

ณ ขณะนี้ เขากำลังรื้อกำแพงอยู่

เสี่ยวล่าเจียว เปปเปอร์ พอตส์ กอดอกยืนอยู่ข้างหลังเขาด้วยสีหน้าราวกับเห็นผี

นางนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเริ่มบ่น “หลายวันนี้เจ้าไม่สนใจเรื่องบริษัทเลย หายตัวไปเป็นพักๆ ก็เพื่อที่จะมารื้อกำแพงนี่น่ะเหรอ?”

โทนี่ไม่สนใจนาง ใบมีดตัดในมือเสียดสีกับผนังส่งเสียงดังสนั่น ประกายไฟกระเด็นไปทั่ว ตกลงบนหน้ากากของชุดเกราะ ดูแล้วขัดตาสุดๆ

ไอรอนแมนผันตัวมาเป็นช่างตกแต่งภายในงั้นหรือ?

เสี่ยวล่าเจียวส่ายหน้า ตะโกนเสียงดัง “ข้ากำลังคุยกับเจ้าอยู่นะ!”

เมื่อเห็นว่าเขาไม่สนใจ นางก็ยิ่งหงุดหงิด “เจ้ารู้ไหมว่าในแต่ละวันมีเรื่องมากมายแค่ไหน เจ้าไม่ออกไปเถลไถลก็หายตัวไป...”

“รอให้ข้าจัดการธุระเสร็จก่อน” โทนี่หันกลับมาพูดอย่างกะทันหัน

เขากำลังพยายามรื้อ “ประตู” ออกมา

หากอยู่ใกล้เกินไป แม้แต่โลหะที่แข็งที่สุดก็ไม่สามารถทำลายมันได้ แต่หากอยู่ไกลเกินไป “ประตู” ที่รื้อออกมาก็จะจัดการได้ยาก ตอนนี้ในที่สุดเขาก็ทดสอบจนได้ระยะที่เหมาะสมแล้ว

“เจ้าเป็นบ้าอะไรไปแล้ว กำแพงบ้าๆ นี่เจ้าจะรื้อเข้าๆ ออกๆ ทำไมกัน ถ้าเจ้าไม่พอใจสไตล์การตกแต่งที่นี่ก็ไปหาคนมืออาชีพมาทำสิ เจ้า...”

เสี่ยวล่าเจียวยังคงบ่นไม่หยุด

ช่วงนี้โทนี่หายตัวไปบ่อยครั้ง แม้แต่สื่อก็ยังจับภาพไม่ได้ ทำให้นางเกิดความหวาดกลัวขึ้นมา

หรือว่าเขากำลังไปแอบพบกับผู้หญิงคนไหนอยู่?

เขาเจอเนื้อคู่ของตัวเองแล้วงั้นหรือ?

เหตุผลที่นางปฏิเสธข้อเสนอดีๆ มากมาย และยังคงอยู่ที่สตาร์คกรุ๊ปเพื่อจัดการกับปัญหาต่างๆ นานา ไม่ใช่เพราะเห็นแก่ค่าตอบแทนที่เขาสัญญาไว้อย่างแน่นอน

นางไม่เชื่อว่าโทนี่จะไม่รู้ถึงความในใจของนาง

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เสี่ยวล่าเจียวก็พลันอยากจะร้องไห้ขึ้นมา

ทันทีที่นางตัดสินใจว่าจะต้องลาออกให้ได้ นางก็รู้สึกถึงมือคู่หนึ่งที่โอบกอดนางไว้

“ข้ารักเจ้า!”

เสี่ยวล่าเจียวพลันรู้สึกทำอะไรไม่ถูก

ครู่ต่อมา นางก็เดินเข้าไปในลิฟต์อย่างมึนงง

เมื่อประตูลิฟต์ปิดลง สมองของนางจึงค่อยๆ กระจ่างขึ้น

“ยังไม่ได้ถามเขาเลยว่ารื้อกำแพงทำไม...”

โทนี่มองตามทิศทางที่เสี่ยวล่าเจียวหายไป บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มอ่อนโยนที่หาได้ยาก

เขาเคยสอบถามซูลั่วเกี่ยวกับอนาคตของตนเอง

เมื่อได้ยินว่าตนเองได้กลายเป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ที่ช่วยโลกไว้ และต้องสละชีวิตเพื่อการนั้น เขาก็รู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง

ไม่ต้องให้ซูลั่วบอก เขาก็รู้ว่าในสถานการณ์เช่นนั้น คนที่เขารู้สึกผิดต่อมากที่สุดคือครอบครัว

ในเวลานั้น เขามีครอบครัวแล้วจริงๆ แถมยังมีลูกสาวที่น่ารักน่าเอ็นดูอีกด้วย

“ไม่รู้ว่าลูกสาวจะเหมือนนางมากกว่า หรือเหมือนข้ามากกว่ากันนะ” โทนี่ลูบคาง แล้วส่ายหน้า “ต้องเหมือนเปปเปอร์แน่ๆ ผู้หญิงเจ้าชู้ไม่ใช่เรื่องดี”

หลังจากคิดฟุ้งซ่านอยู่หลายวินาที เขาก็หันไปมองกำแพงสูงราวสองเมตรชิ้นนั้น

เขาได้รื้อกำแพงชิ้นนี้ออกมาแล้ว

เขาเดินไปที่หน้ากำแพง ใช้มือทั้งสองข้างยกมันขึ้น แล้วย้ายตำแหน่ง

เมื่อเห็นประตูที่สว่างวาบอยู่ตรงกลาง ใบหน้าของเขาก็อดไม่ได้ที่จะปรากฏรอยยิ้มดีใจ

“การแบกประตูแบบนี้ออกไปมันดูแปลกๆ ถ้าถูกคนจับตามองก็คงไม่ใช่เรื่องดี”

โทนี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจดัดแปลงชุดเกราะ

เขาต้องการจะหลอมรวมประตูบานนี้เข้ากับชุดเกราะของเขา

ตลอดทั้งวันต่อมา โทนี่ก็มัวแต่ดัดแปลงชุดเกราะไอรอนแมนของเขา

ขั้นแรก เขาเจียรขอบ “กำแพง” ให้เล็กลงที่สุดเท่าที่จะทำได้

จากนั้น เขาก็ออกแบบรูปลักษณ์ของชุดเกราะใหม่ ให้มันสูงใหญ่ที่สุดเท่าที่จะทำได้ และสามารถถอดออกจากด้านหลังได้

หลังจากจัดการเสร็จ เขาก็ออกแบบชิ้นส่วนหนึ่งที่ด้านหลังของชุดเกราะ

ชิ้นส่วนนี้ดูเหมือนกระดองของด้วง

หลังจากปรับขนาดของชิ้นส่วนให้พอดีแล้ว เขาก็นำกำแพงที่ติดประตูอยู่ไปฝังไว้ข้างใน

จนกระทั่งวันที่สาม ชุดเกราะไอรอนแมนที่สร้างขึ้นโดยอิงจากทางเข้าเคลื่อนที่ของโรงเตี๊ยมจึงสร้างเสร็จสมบูรณ์

เมื่อมองดูชุดเกราะในห้องปฏิบัติการ โทนี่ก็เผยรอยยิ้มอย่างพึงพอใจ

ชุดเกราะชุดนี้ดูใหญ่กว่าชุดเกราะอื่นๆ ก่อนหน้านี้หนึ่งไซส์ ดูบึกบึนและสง่างามกว่ามาก

ด้านหลังของมันมีเกราะป้องกันสีเงินที่สามารถปรับมุมได้ เหมือนกับด้วงสีเงิน

เพื่อปิดบังสายตาผู้คน เขาได้ติดตั้งเครื่องขับดันสองตัวบนเกราะป้องกัน นอกจากนี้ยังได้เพิ่มเกราะพลังงานที่คัดลอกมาจากยานอวกาศเบ็ตตี้เข้าไปด้วย

พลังการยิงและพลังป้องกันของชุดเกราะชุดนี้แข็งแกร่งกว่าชุดเกราะอื่นๆ มาก

ที่สำคัญที่สุดคือประตูที่แบกอยู่ด้านหลัง

โทนี่ยื่นมือออกไป

ชุดเกราะที่ควบคุมโดยจาร์วิสรับรู้ถึงเจตนาของเขา เครื่องขับดันสว่างขึ้น บินขึ้นจากจุดเดิมแล้วร่อนลงตรงหน้าเขา

เขาสวมชุดเกราะอย่างรวดเร็ว บินวนอยู่ในห้องครึ่งรอบ ก่อนจะค่อยๆ ร่อนลง

หลังจากลงสู่พื้นแล้ว เขาก็ออกคำสั่ง ด้านหลังของชุดเกราะก็พลันแยกออก โทนี่ถอยหลังไปหนึ่งก้าว และหายไปจากจุดเดิมในพริบตา

หลังจากเข้ามาในโรงเตี๊ยมได้สำเร็จ โทนี่ก็รู้สึกภาคภูมิใจอย่างยิ่ง

ตอนนี้ในโรงเตี๊ยมมีลูกค้าไม่มากนัก มีเพียงอึ้งย้ง เซียวเหล่งนึ่ง และเนี่ยเสี่ยวเชี่ยนไม่กี่คนที่กำลังกินและพูดคุยกันอยู่

แม้แต่ซูลั่ววันนี้ก็ยังออกไปเดินเล่นข้างนอก

ที่เคาน์เตอร์บาร์ อิ๋งอินม่านกำลังใช้มือเท้าคางสัปหงกอยู่

โทนี่เดินวนหนึ่งรอบ ทักทายกับทุกคน ก่อนจะซื้อสุราโลหิตมังกรที่ไม่เคยดื่มมาก่อนหนึ่งจอก แล้วหันหลังเดินจากไป

เมื่อปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง เขาก็กลับมาอยู่ในช่องว่างระหว่างชุดเกราะกับ “ประตู” ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวก็สวมชุดเกราะได้สำเร็จ

โทนี่สูดหายใจเข้าลึกๆ เตรียมพร้อมที่จะลงมือ

นอกเมืองเล็กๆ

เรื่องราวของค้อนที่ตกลงมาจากฟ้าได้กลายเป็นข่าวโด่งดังไปทั่ว

สิ่งที่ทำให้ชาวบ้านรอบๆ ผิดหวังก็คือ สถานที่แห่งนี้ถูกทางการเข้าควบคุมแล้ว

รอบๆ ค้อนนั้น ทางการได้สร้างอาคารโครงเหล็กขึ้นมาในเวลาเพียงไม่กี่วัน และส่งทหารยามมาเฝ้า

ทำให้หลายคนที่มีความคิดแปลกๆ หรือคิดว่าตัวเองมีแรงเยอะอยากจะมาลองเสี่ยงโชคต้องกลับไปมือเปล่า

ในขณะนี้ กลับมีแขกที่ไม่ได้รับเชิญบุกเข้ามาในสถานที่แห่งนี้

ชายคนนั้นร่างใหญ่กำยำ มีพละกำลังมหาศาล เพียงไม่กี่หมัดก็ล้มทหารยามกลุ่มนี้ลงกับพื้นแล้วบุกเข้าไปข้างใน

คนผู้นี้คือเทพเจ้าสายฟ้าธอร์ที่ตกลงมายังโลกนั่นเอง

พลังเทพของเขาสูญสิ้นไปหมดสิ้น หลังจากได้ยินข่าวเกี่ยวกับค้อน เขาก็รีบรุดมาที่นี่

เมื่อเห็นค้อนที่คุ้นเคย เขาก็เกือบจะร้องไห้ออกมาด้วยความดีใจ

โดยไม่สนใจเสียงตะโกนของผู้คนธรรมดารอบข้าง เขารีบเดินไปข้างหน้า แล้วคว้าด้ามค้อนไว้

แต่ทว่า ค้อนกลับไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

เพื่อนเก่าที่เคยร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กันมา บัดนี้กลับดูแปลกหน้าไปเสียแล้ว

สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย ออกแรงอีกครั้ง ก็ยังไม่สามารถขยับค้อนได้แม้แต่น้อย

สีหน้าของธอร์เปลี่ยนไปอย่างมาก คราวนี้เขาใช้มือทั้งสองข้าง ออกแรงจนสุดตัว แต่เพื่อนเก่าของเขาราวกับจะตัดใจทิ้งเขาไปแล้ว ยังคงนิ่งสนิทไม่ไหวติง

ข้างนอกเกิดฟ้าแลบฟ้าร้องฝนตกหนักจากการมาถึงของค้อนธอร์

ในใจของธอร์ก็เกิดพายุฝนฟ้าคะนองเช่นกัน

เขาไม่รู้ว่าทำไมถึงกลายเป็นเช่นนี้ไปได้

หรือว่านี่เป็นเพราะบิดาจงใจจะลงโทษตนเอง?

ในขณะที่เขากำลังสับสนและหวาดกลัว ก็มีเสียงหยอกล้อดังขึ้นมาจากด้านหลัง

“เอ๊ะ นี่มันขโมยมาจากไหนกัน?”

ธอร์หันกลับไปอย่างรวดเร็ว และเห็นชายคนหนึ่งที่ห่อหุ้มร่างกายด้วยเปลือกเหล็กปรากฏตัวขึ้นด้านหลัง

ด้านหลังของชายคนนั้นยังมีสิ่งที่ดูเหมือนกระดอง ดูแปลกประหลาดอย่างยิ่ง

ธอร์แสดงสีหน้าป้องกันตัว “เจ้าเป็นใคร?”

“แน่นอนว่าเป็นฮีโร่ผู้พิทักษ์โลกน่ะสิ” โทนี่กล่าวพลางเปิดหน้ากากเกราะขึ้น จ้องมองชายตรงหน้าแล้วเยาะเย้ย “ไม่ใช่เป็นนักโทษที่ถูกเนรเทศมายังโลกหรอกนะ”

ธอร์ลุกขึ้นยืนทันที จ้องมองโทนี่อย่างเย็นชา “เจ้าเป็นใครกันแน่?”

“ใครส่งเจ้ามา?”

รูปลักษณ์ที่แปลกประหลาดของอีกฝ่ายทำให้เขานึกถึงศัตรูมากมาย

หรือว่าจะเป็นศัตรูในอดีตที่ต้องการจะฉวยโอกาสสังหารตนเอง?

ในสายตาของเขา มนุษย์โลกที่อ่อนแอและต่ำต้อยย่อมไม่มีทางรู้เรื่องเหล่านี้

“บอกแล้วไงว่าข้าคือฮีโร่ของโลก” โทนี่ยิ้ม “ขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ โทนี่ สตาร์ค คนอื่นเรียกข้าว่าไอรอนแมน”

ไอรอนแมน?

ธอร์ขมวดคิ้ว รู้สึกคุ้นๆ อยู่บ้าง

เขาเคยเห็นในโทรทัศน์

ได้ยินมาว่านี่เป็นคนฉลาดมาก ชุดเกราะเหล็กที่เขาประดิษฐ์ขึ้นนั้นร้ายกาจมาก

เขาไม่ไม่เหลียวแล  ที่จะสนใจเรื่องนี้เลย

แค่คนจากแอสการ์ดคนเดียวก็คงจะแทงทะลุชุดเกราะนั่นได้แล้ว อีกฝ่ายก็ทำได้แค่โอ้อวดอยู่บนดาวเคราะห์ที่แห้งแล้งแห่งนี้เท่านั้น

การป้องกันตัวของธอร์ลดลงไปไม่น้อย

เขาเหลือบมองอีกฝ่ายอย่างเฉยเมย แล้วไม่พูดอะไร ในใจกำลังครุ่นคิดว่าจะนำอาวุธของตนกลับไปได้อย่างไร

“หลีกทางหน่อย เจ้าขวางทางข้าอยู่” โทนี่เดินไปข้างหน้าอย่างกะทันหัน

ธอร์ทำเป็นไม่ได้ยิน

แต่เมื่อมือของอีกฝ่ายวางลงบนไหล่ของตน เขาก็โกรธขึ้นมาทันที

“มนุษย์ผู้ต่ำต้อย เอามือของเจ้าออกไป!”

โทนี่ตั้งใจจะผลักเขาไปด้านข้างอย่างง่ายดาย แต่เมื่อได้ยินคำพูดนี้กลับเกิดความสนใจขึ้นมา

“เจ้าพูดถึงข้าเหรอ? มนุษย์ผู้ต่ำต้อย?” เขาอยากจะหัวเราะ

ธอร์เหวี่ยงหมัดออกไปโดยตรง

แต่หมัดนี้เกือบจะทำให้กระดูกของเขาแหลกละเอียด

โทนี่หัวเราะขึ้นมา “นักโทษต่างดาวผู้ต่ำต้อย ตอนนี้ข้าให้โอกาสเจ้าขอโทษหนึ่งครั้ง!”

ธอร์โกรธจัด “เจ้ากล้าดูหมิ่นเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่งั้นรึ!”

สิ้นเสียง เขาก็พุ่งเข้าใส่โทนี่

เพียงหนึ่งนาทีต่อมา ใบหน้าของเทพเจ้าก็แนบลงกับพื้น

เขากำลังคำรามอย่างเกรี้ยวกราด น่าเสียดายที่แรงของอีกฝ่ายมีมากจนน่าประหลาด เมื่อสูญเสียพลังเทพไปแล้ว เขาก็ไม่สามารถดิ้นหลุดได้เลย

ธอร์ทั้งอับอายทั้งโกรธแค้นจนแทบคลั่ง

ทหารยามที่ลุกขึ้นมาได้ต่างก็มองหน้ากันไปมา

แต่พวกเขาก็พอจะรู้ว่าไอรอนแมนถือเป็นพวกเดียวกัน ดังนั้นทุกคนจึงรู้สึกสะใจ

ธอร์รู้สึกเจ็บแปลบที่ต้นคอ

เขาเกือบจะคิดว่าอีกฝ่ายต้องการจะฆ่าตนเอง จนกระทั่งเห็นหลอดทดลองในมือของธอร์

เจ้านี่กำลังเจาะเลือดของข้า?

เขายิ่งอับอายและโกรธแค้นมากขึ้น แต่ไม่ว่าจะด่าทอหรือดิ้นรนอย่างไรก็ไร้ผล

สองนาทีต่อมา

โทนี่เจาะเลือดจนเต็มหลอด เก็บเข้าไปในช่องเก็บของบนชุดเกราะ แล้วจึงปล่อยธอร์

“ข้าจะฆ่าเจ้า!”

ทันทีที่ธอร์หลุดเป็นอิสระ เขาก็คำรามลั่นพุ่งเข้าใส่โทนี่ แล้วก็ถูกเตะกระเด็นไป

โทนี่ยื่นมือไปจับค้อน

“หยุดนะ!”

ธอร์ที่ตาลายเพิ่งจะลุกขึ้นมา ก็เห็นโทนี่กำลังจะแตะต้องค้อนสุดที่รักของเขา

ค้อนธอร์มีความสำคัญต่อเขามากกว่าผู้หญิงเสียอีก เขารู้สึกถูกล่วงละเมิดในทันที

มือของโทนี่จับค้อนแล้ว

ดวงตาของธอร์แดงก่ำ ตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด “มนุษย์ผู้ต่ำต้อย เจ้าจับมันได้แล้วจะทำไม นอกจากข้าแล้วไม่มีใครสามารถยกมันขึ้นได้!”

โทนี่รู้สึกว่าคำพูดนี้มันแปลกๆ ราวกับจะบอกว่า “ถึงเจ้าจะได้ตัวนางไป แต่ก็ไม่มีวันได้ใจนางไปหรอก”

การกระทำของเขาชะงักไปครู่หนึ่ง หันกลับมาพูดว่า “งั้นเหรอ?”

ขณะที่พูด โทนี่ก็ขยับตัวไปด้านข้างเล็กน้อย ชุดเกราะบริเวณแขนก็หลุดออก เผยให้เห็นฝ่ามือของเขา

ในชั่วพริบตาที่ “กระดอง” ด้านหลังของเขาสัมผัสกับด้ามค้อน ค้อนก็พลันหายวับไป

ธอร์รู้สึกเพียงแค่ตาลายไปวูบหนึ่ง ค้อนของเขาก็หายไปแล้ว

เขากะพริบตาแรงๆ เพื่อให้แน่ใจว่าค้อนได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย

“ไม่!”