บทที่ 4 สุราใจจักรพรรดิ

บทที่ 4 สุราใจจักรพรรดิ

ในชั่วพริบตา ซูลั่วก็พบว่าในรายการวัตถุดิบสำหรับหมักสุราของแผงควบคุมโรงเตี๊ยมมีของใหม่เพิ่มขึ้นมาหลายอย่าง

ส่วนเซียวเหล่งนึ่งก็เห็นว่าตนเองได้รับเหรียญมิติเวลาเพิ่มขึ้นมาสองร้อยเหรียญ ในใจพลันรู้สึกยินดีเป็นล้นพ้น

ทางด้านจิ๋นซีฮ่องเต้อิ๋งเจิ้งที่จ้องมองภาพนี้อยู่ ถึงกับรู้สึกคันยุบยิบในใจจนทนไม่ไหว ต้องเอ่ยปากถามขึ้นมาว่า “ท่านเจ้าของร้าน ข้ายังมีสิ่งใดในตัวที่สามารถแลกเปลี่ยนเป็นเหรียญมิติเวลาได้อีกหรือไม่?”

ซูลั่วยิ้ม “หัวใจจักรพรรดิของปฐมจักรพรรดิเป็นสมบัติล้ำค่า มีมูลค่าหนึ่งร้อยเหรียญมิติเวลา!”

ปฐมจักรพรรดิ?

เมื่อได้ยินสามคำนี้ เซียวเหล่งนึ่งก็เหลือบมองด้วยความสงสัย แต่ไม่นานความสนใจของนางก็ถูกบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปตรงหน้าดึงดูดไปอีกครั้ง

อิ๋งเจิ้งลอบยินดี แต่ก็ยังไม่สิ้นสติปัญญา “หากขายไปแล้ว จะส่งผลกระทบอันใดต่อข้าหรือไม่?”

ซูลั่วส่ายหน้า พร้อมกับอธิบายให้เขาฟังเล็กน้อย

อิ๋งเจิ้งจึงขาย “หัวใจจักรพรรดิ” ไปด้วยใจที่สงบสุข

เมื่อเห็นยอดคงเหลือของตนเองเปลี่ยนเป็นหนึ่งร้อยห้าสิบ และเหลือบไปเห็นเซียวเหล่งนึ่งที่กำลังใช้ส้อมกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอย่างเอร็ดอร่อย อิ๋งเจิ้งก็โบกมืออย่างใจกว้างแล้วกล่าวว่า “ท่านเจ้าของร้าน อาหารเลิศรสเช่นนี้ ข้าขอหนึ่งที่!”

“จริงสิ ของสิ่งนี้มีราคาเท่าใด?”

“1 เหรียญมิติเวลา” กล่าวจบซูลั่วก็รู้สึกว่าตนเองหน้าเลือดไปหน่อย จึงกล่าวเสริมว่า “ราคานี้สำหรับหนึ่งหีบ แถมยังมอบสุราซีเฟิ่งแบบคราวก่อนให้อีกหนึ่งหีบด้วย”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น อิ๋งเจิ้งก็รู้สึกโล่งใจ

มือของเซียวเหล่งนึ่งที่กำลังถือส้อมพลันชะงัก นางเงยหน้าขึ้นมองซูลั่วแล้วเอ่ยอย่างระมัดระวัง “ข้าไม่ต้องการสุรา ขอเปลี่ยนเป็นอาหารอร่อยชนิดนี้เพิ่มอีกหนึ่งหีบได้หรือไม่เจ้าคะ?”

ท่านยายยังไม่เคยได้ลิ้มลองเลย ท่านยายจะต้องชอบมันมากแน่ๆ!

ซูลั่วถึงกับหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่เป็น “แน่นอน ไม่มีปัญหา”

เขาเองก็คาดไม่ถึงว่าสินค้าขายดีอันดับแรกของโรงเตี๊ยมจะเป็นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป

เพียงไม่นาน ทั่วทั้งโรงเตี๊ยมก็อบอวลไปด้วยกลิ่นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป

เมื่อมองดูเซียวเหล่งนึ่งและอิ๋งเจิ้งที่กำลังกินบะหมี่คนละถ้วยอย่างเอร็ดอร่อย ซูลั่วก็แอบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาถ่ายภาพนี้เก็บไว้

พี่น้องทั้งหลาย ใครจะไปเข้าใจกันล่ะว่า บุคคลผู้ยิ่งใหญ่สะท้านปฐพีในประวัติศาสตร์จะมาหลงใหลบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปได้ถึงเพียงนี้!

ภาพนี้ถ้าขายให้คังหวังปั๋วสักสิบล้านก็คงไม่มากเกินไปใช่ไหม?

ขณะที่ทั้งสองคนกำลังกิน เขาก็มองไปที่แผงควบคุมของโรงเตี๊ยมอีกครั้ง

「ชื่อ: โรงเตี๊ยมมิติเวลา」

「โมดูลเสริม: ไม่มี」

「ระดับ: 1 (2/100000)」

「ฟังก์ชัน: หมักสุรา (0/10)」

「วัตถุดิบหมักสุรา: หัวใจจักรพรรดิ (จิ๋นซีฮ่องเต้), กำลังภายในสิบปี (เซียวเหล่งนึ่ง), 《คัมภีร์ใจพิสุทธิ์》...」

「โลกที่เชื่อมต่อ: ต้าฉิน, มังกรหยก」

หลังจากกวาดสายตาอย่างคร่าวๆ หนึ่งรอบ สายตาของซูลั่วก็หยุดลงที่รายการวัตถุดิบหมักสุรา ข้อมูลมากมายหลั่งไหลเข้ามาในสมองของเขา

ทันใดนั้น เขาก็ยื่นมือออกไป จอกแก้วผลึกใบหนึ่งที่อยู่หลังเคาน์เตอร์ก็ลอยมาสู่ฝ่ามือของเขาทันที

พลังงานที่มองไม่เห็นสายหนึ่งถูกอัดฉีดเข้าไปในจอก ชั่วพริบตาต่อมา กลิ่นสุราอันหอมกรุ่นก็ลอยออกมาจากจอกนั้น

สุราใจจักรพรรดิ!

นี่คือสุราหนึ่งจอกที่ซูลั่วใช้หัวใจจักรพรรดิของอิ๋งเจิ้งหลอมรวมขึ้นมา

ผู้ที่ได้ดื่มสุรานี้ จะได้สัมผัสกับชีวิตอันยิ่งใหญ่เกรียงไกรของอิ๋งเจิ้งด้วยตนเอง และได้รับหัวใจจักรพรรดิอันกร้าวแกร่งไร้ซึ่งความกลัว!

แน่นอนว่าจะสามารถดูดซับได้มากน้อยเพียงใดนั้น ยังขึ้นอยู่กับเจตจำนงและความเชื่อมั่นของผู้ดื่มเอง

หลังจากจ้องมองของเหลวสีเลือดในจอกอยู่หลายวินาที ซูลั่วก็โบกมือ พลันเกิดแสงสว่างวาบขึ้นในอากาศ สุราใจจักรพรรดิจอกนี้ก็ลอยกลับไปยังตำแหน่งเดิมของมัน

เขาทำเช่นเดียวกันกับเมื่อครู่ โดยใช้กำลังภายในสิบปีเป็นวัตถุดิบ หมักสุราจอกที่สองขึ้นมา

จากนั้นก็เป็นวรยุทธ์แขนงต่างๆ...

เพียงไม่กี่ลมหายใจ ในจอกแก้วผลึกโปร่งใสทั้งสิบใบก็ปรากฏของเหลวสีสันต่างๆ

กลิ่นหอมของสุราถึงกับกลบกลิ่นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปภายในห้องจนหมดสิ้น

โควตาการหมักสุราสิบจอกของวันนี้ถูกใช้จนหมด แต่ซูลั่วกลับรู้สึกสดชื่นอย่างยิ่ง

หากไม่เกรงใจว่าอิ๋งเจิ้งกับเซียวเหล่งนึ่งยังอยู่ในห้อง เขาคงอยากจะลิ้มลองสักจอกด้วยตนเองแล้ว

ในที่สุด กลิ่นหอมของสุราก็ดึงดูดความสนใจของคนทั้งสองที่กำลังกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอยู่

เซียวเหล่งนึ่งใช้มือป้องหน้า แล้วซดน้ำซุปบะหมี่ที่เหลืออยู่เข้าปากอย่างรวดเร็วจนมองตามแทบไม่ทัน ก่อนจะหรี่ตาลงอย่างพึงพอใจ

เติบโตมาจนป่านนี้ นางเพิ่งเคยได้ลิ้มลองอาหารที่อร่อยถึงเพียงนี้เป็นครั้งแรก

อิ๋งเจิ้งกินไปได้ครึ่งหนึ่ง ในใจก็ยังคงรู้สึกทึ่งไม่หาย

กองทัพทหารม้าเหล็กแห่งต้าฉินของเขากวาดล้างหกรัฐ สร้างคุณูปการอันยิ่งใหญ่ที่ไม่มีผู้ใดเสมอเหมือน เดิมทีคิดว่าได้ลิ้มลองของอร่อยล้ำค่าทั่วหล้ามาหมดแล้ว ไม่คาดคิดว่ายังมีของอร่อยเช่นนี้อีก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งของสิ่งนี้ดูเหมือนจะทำได้ง่ายดายอย่างยิ่ง หากสามารถเผยแพร่ไปในกองทัพได้ อาณาเขตของต้าฉินคงต้องขยายออกไปอีกหลายส่วนเป็นแน่

ขณะที่กำลังครุ่นคิด เขาก็พลันได้กลิ่นสุราอันหอมหวน ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะหันกลับไปมอง

ในทันใดนั้น เขาก็เห็นว่าบนเคาน์เตอร์มีสุราที่ดูโดดเด่นอย่างยิ่งสิบจอกปรากฏขึ้นมา

【สุราพิเศษรุ่นจำกัดสิบจอกของวันนี้วางจำหน่ายแล้ว เชิญเลือกชมได้】

พร้อมกับเสียงนี้ ข้อมูลของสุราทั้งสิบจอกก็ปรากฏขึ้นในใจของผู้ที่กำลังจ้องมองพร้อมกัน

สีหน้าของอิ๋งเจิ้งแปรเปลี่ยนเป็นพิลึกพิลั่น

สุราใจจักรพรรดิ...

สุราจอกนี้... หรือว่าจะถูกหมักขึ้นมาจากหัวใจจักรพรรดิที่ตนเพิ่งขายให้โรงเตี๊ยมไปหรอกหรือ?

หากดื่มสุราจอกนี้ จะสามารถเข้าถึงจิตใจของตน และได้รับหัวใจจักรพรรดิอันกร้าวแกร่งไร้ซึ่งความกลัวได้จริงหรือ?

เขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงฝูซู บุตรชายคนโตของตน

ฝูซูนั้นมีความกล้าหาญเด็ดเดี่ยวเหมือนกับเขา แต่มีนิสัยเมตตากรุณาเกินไป ยังคงมีความเห็นอกเห็นใจต่อผู้ก่อการร้ายจากหกรัฐที่เหลือรอดอยู่ ทำให้เขาวางใจไม่ลงมาตลอด

หากมอบสุราจอกนี้ให้เขา บางทีอาจจะช่วยเติมเต็มข้อบกพร่องของเขา ทำให้เขามีคุณสมบัติของจักรพรรดิที่คู่ควรมากยิ่งขึ้น

ในวันข้างหน้าที่ตนออกแสวงหาหนทางแห่งชีวิตอันยืนยาว ก็จะสามารถมอบใต้หล้านี้ให้เขาได้อย่างวางใจ!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ดวงตาของอิ๋งเจิ้งก็ลุกโชนด้วยความปรารถนา

แต่ก่อนหน้านั้น เขาตั้งใจจะทดลองดูว่าสุรานี้มีสรรพคุณน่าอัศจรรย์เช่นนั้นจริงหรือไม่

แน่นอนว่าเขาจะไม่ฟุ่มเฟือยซื้อสุราใจจักรพรรดิหนึ่งจอกมาดื่มเอง แต่จะลองหยั่งเชิงจากสรรพคุณของสุราชนิดอื่นดู

เขารีบกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่เหลืออย่างรวดเร็ว แล้วเดินอาดๆ ไปยังเคาน์เตอร์

แต่เซียวเหล่งนึ่งกลับเดินไปถึงหน้าเคาน์เตอร์ก่อนเขาหนึ่งก้าว

นางเลียนแบบคำเรียกของอิ๋งเจิ้งก่อนหน้านี้ พลางมองซูลั่วแล้วเอ่ยว่า “ท่านเจ้าของร้าน สุราพลังสิบปีนั่นสามารถทำให้ข้าได้รับกำลังภายในสิบปีได้จริงๆ หรือเจ้าคะ?”

ซูลั่วพยักหน้า “ย่อมเป็นเช่นนั้น”

“ข้าซื้อหนึ่งจอก!” เซียวเหล่งนึ่งกล่าว

นางไม่ชอบการต่อสู้ ไม่ได้สนใจที่จะแข็งแกร่งขึ้นมากนัก แต่ท่านยายมักจะพร่ำบ่นอยู่ข้างหูนางเสมอ ให้นางฝึกฝนอย่างหนัก อย่าทำให้ชื่อเสียงของสำนักสุสานโบราณต้องเสื่อมเสีย

หากสามารถได้รับกำลังภายในสิบปีจากการดื่มสุราเพียงจอกเดียว เช่นนั้นก็ไม่ต้องฝึกฝนอย่างยากลำบากอีกมิใช่หรือ?

ซูลั่วเพียงแค่คิดในใจ สุราใสบริสุทธิ์จอกนั้นที่อยู่กลางเคาน์เตอร์ก็ลอยออกมา แล้วหยุดนิ่งอยู่ตรงหน้า

เซียวเหล่งนึ่ง

ภาพนี้ทำให้ทั้งเซียวเหล่งนึ่งและอิ๋งเจิ้งที่เดินตามมาข้างหลังต่างก็มีสีหน้าประหลาดใจ

เมื่อเห็นยอดคงเหลือเหรียญมิติเวลาของตนถูกหักไปหนึ่งร้อย ดวงตาของเซียวเหล่งนึ่งก็ไหวระริก รู้สึกเสียดายขึ้นมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

นางจับจอกสุราไว้ หายใจเข้าลึกๆ แล้วเงยหน้าดื่มของเหลวในจอกรวดเดียวจนหมด

ทันทีที่ดื่มสุราเข้าไป นางก็รู้สึกถึงไออุ่นสายหนึ่งแผ่ซ่านออกมาจากจุดตันเถียนที่ท้องน้อย

นางไม่มีเวลามาคิดเรื่องอื่น รีบนั่งขัดสมาธิลงกับพื้น หันฝ่ามือฝ่าเท้าขึ้นสู่ฟ้า พยายามย่อยสลายพลังลมปราณอันเข้มข้นสายนี้

อิ๋งเจิ้งมองภาพนี้ด้วยความประหลาดใจระคนกังขา เขาเชื่อในสรรพคุณของสุราพิเศษเหล่านี้ไปแล้วเจ็ดแปดส่วน

เขาครุ่นคิดอย่างรอบคอบอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจซื้อสุราคัมภีร์ใจพิสุทธิ์ก่อน

หลังจากใช้เหรียญมิติเวลาห้าสิบเหรียญซื้อสุราใสกระจ่างจอกนี้แล้ว เขาก็ดื่มมันลงไปโดยไม่ลังเล และรับรู้ได้ทันทีถึงกระแสข้อมูลมหาศาลที่หลั่งไหลเข้ามาในสมอง

ครึ่งนาทีต่อมา อิ๋งเจิ้งลืมตาขึ้น ประกายตาคมปลาบ

เป็นของจริง!

จากนั้นเขาก็ซื้อสุราวิชาเพลงกระบี่สาวหยกและสุราวิชาจับวิหคตามลำดับ หลังจากซึมซับพวกมันทีละอย่างแล้ว เขาจึงมองไปยังสุราใจจักรพรรดิจอกนั้นด้วยสายตาจริงจัง

“ท่านเจ้าของร้าน ข้าต้องการสุราจอกนี้!”