ตอนที่ 386 ไม่จำเป็นต้องทำอีกครั้ง
ตอนที่ 386 ไม่จำเป็นต้องทำอีกครั้ง
เพื่อจะได้เห็น เก่อเทียน อ่านบทพูดของตัวเอง ผู้ชมบางคนจึงเริ่มส่งของขวัญในไลฟ์
ตั้งแต่ ซูเฉิน ปรากฏตัวในห้องไลฟ์ ความคึกคักในช่องแชตก็ไม่ขาดสายเลย
แผงขายของที่มีกฎการซื้อแปลกประหลาดแบบนี้ ช่างไม่เคยได้ยินมาก่อนจริงๆ
เก่อเทียน มองบรรยากาศในห้องถ่ายทอดสดที่เริ่มร้อนแรงขึ้น ก็รู้ว่าจังหวะกำลังเหมาะ เธอจึงแกล้งถอนหายใจแล้วพูดขึ้นว่า:
“เอาล่ะ เอาล่ะ ไหนๆ พวกเจ้าก็ให้ความสนใจกันขนาดนี้... งั้นข้าก็จะยอมฝืนทำตามก็แล้วกัน...”
พูดจบ เธอขยับท่าทางให้ดูสง่าดังองค์จักรพรรดิ แล้วชี้ไปที่กระดานไวท์บอร์ดเล็กๆ ก่อนจะอ่านประโยคออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“เจ้าแพลงก์ตอนชั่วร้าย! เจ้าขโมยสูตรลับมาอีกแล้วสินะ! รีบเอามาให้ข้าชิมเร็วเข้า!”
พรวด!!!
สีหน้าภายใต้หัวแพลงก์ตอนของ ซูเฉิน ถึงกับแตกในทันที
ลองนึกภาพดูเถอะ คนในชุดมังกรสุดเด่นพูดด้วยท่าทางจริงจังแบบนั้น มันช่างประหลาด พิลึก และน่าขำสิ้นดี!
ตอนนั้นเขาอยากถามขึ้นมาด้วยความจริงใจว่า: “ในโลกนี้... ไม่มีใครที่เจ้าห่วงอยู่เลยจริงๆ เหรอ?”
ทันทีที่ เก่อเทียน พูดประโยคนั้นออกมา ห้องไลฟ์แทบระเบิด เสียงแชตวิ่งกระหน่ำเต็มจอ
บอกได้เลยว่า เอ็นเตอร์เทนสุดๆ!
ข้อมูลหลังบ้านแสดงให้เห็นว่าจำนวนผู้ติดตามเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
เก่อเทียน มองกราฟตัวเลขที่พุ่งขึ้น ยิ้มจนแทบกลั้นไม่อยู่ ยิ้มจนหน้าแทบจะปลิวออกไปแล้ว
ใครจะคิดว่าการออกมาไลฟ์วันนี้จะเจอ ‘คอนเทนต์ทองคำ’ แบบนี้!
เพื่อเป็นการตอบแทน ‘เจ้าแพลงก์ตอน’ ที่ช่วยสร้างสีสันให้รายการ เธอตัดสินใจว่า ตราบใดที่รสชาติชานมแก้วนี้พอใช้ได้ เธอจะชมให้สุดฝีมือ และช่วยโปรโมตร้านให้ด้วย
ในห้องไลฟ์...
ทันทีที่ เก่อเทียน อ่านบทพูดจบ แชตทั้งห้องก็แตกตื่นอีกระลอก
“โอย หูจะไหม้! เสียงกับบทนี้เข้ากันเกินไป เหมือนโดนทรมานเลย!”
“แฟนคลับเก่าขำไม่ออก... รู้เลยว่าเธอรอจังหวะป่วนคนอยู่แน่!”
“ฉันว่าควรให้ค่าชดเชยสำหรับการฟังประโยคนี้นะ!”
“พอเถอะ อย่าเล่นอะไรน่าอายแบบนี้อีกเลย!”
“เจ้าแพลงก์ตอนนี่ขายชานมจริงเหรอ?”
“คู่นี้แปลกแต่เคมีแรงมาก! แพลงก์ตอน × จักรพรรดิหญิง = ของมันต้องโดน!”
เก่อเทียน หัวเราะไม่หยุด มองดูข้อความที่วิ่งเต็มหน้าจอ ปกติถ้าไลฟ์เกมยังไม่เคยมีปฏิกิริยาแน่นขนาดนี้เลย
ครั้งนี้เรียกได้ว่า ‘แทงถูกหวย’ แล้ว
เมื่อเห็นว่าอารมณ์รายการถึงจุดพอดี เธอก็หันไปสั่ง ซูเฉิน ว่า: “เอาชานมมาให้ข้าแก้วหนึ่ง!”
ไหนๆ ก็อ่านบทพูดไปแล้ว จะไม่ลองชิมรสชาติชานมก็คงไม่ครบสูตร
ซูเฉิน ยังคงนิ่งเงียบ เขาเพียงพยักหน้า แล้วส่งแก้วชานมคาราเมลให้ไป
เก่อเทียน เปิดหลอดแล้วดูดไปหนึ่งคำ
อืม... อร่อยขนาดนี้เชียว?!
เธอเป็นคนชอบดื่มชานมอยู่แล้ว ร้านดังๆ เธอไปลองมาหมด บางทีถึงขั้นนั่งรถข้ามเมืองเพื่อตามหาชานมเจ้าดังที่ขายเฉพาะในบางพื้นที่
ดังนั้น รสชาติแบบไหนถึงจะเรียกว่าดี เธอรู้ดีอยู่แก่ใจ
บางร้านรสนมจางจนต้องพึ่งกลิ่นแต่ง รสชาก็อ่อนจนรู้สึกเหมือนดื่มน้ำหวานราคาถูก บางร้านใช้ใบชาคุณภาพดี ราคาสูง แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นนี้
กลิ่นคาราเมลของแก้วนี้หอมเข้มข้นแต่ไม่ไหม้ แสดงว่าเคี่ยวได้พอดี แถมยังมีกลิ่นชาแฝงหวานละมุน รสนุ่มลื่นคอ ไม่เหลวเหมือนนมใส่น้ำ แต่เข้มข้นละมุนเต็มปาก
สุดยอดจริงๆ!
สามสิบหยวนนี้จ่ายแล้วคุ้มเกินคุ้ม!
แต่เดิม เธอแค่ตั้งใจว่า ถ้ารสชาติไม่แย่เกินไปก็จะทำท่าชื่นชมให้ดูหน่อย…
แต่ในตอนนี้ เธอลืมไปสิ้นว่าตัวเองยังอยู่ต่อหน้ากล้อง
เก่อเทียน ค่อยๆ ลิ้มรสทีละน้อย ซึมซับกลิ่นหอมของชาและนมที่ผสมกลมกลืนกันอย่างลงตัว
กลมกล่อมสุดๆ เลย!
ไข่มุกหนึบเด้งที่ดูดขึ้นมาทางหลอด เต้นอยู่ในปากอย่างมีชีวิตชีวา มุมปากของเธอเผลอยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว เธอพลันจดจ่ออยู่กับรสชาตินั้นอย่างแท้จริง
ไม่มีการแสดง ไม่มีการเสแสร้ง ชาไข่มุกแก้วนี้ อร่อยจริงๆ!
อร่อยจนเกินคาด เรียกได้ว่า ‘เหนือความคาดหมายไปหลายขุม’
จนกระทั่ง เก่อเทียน ดื่มหมดทั้งแก้ว ถึงได้สละเวลาพูดกับกล้อง
“ฟังข้านะพวกเจ้า ชาไข่มุกแก้วนี้โดนใจข้ามาก! ข้าไม่เคยดื่มอะไรอร่อยขนาดนี้มาก่อน กลิ่นหอมของชาและนมเข้ากันอย่างสมบูรณ์แบบ!”
“ส่วนไข่มุกนี่... เด้งดึ๋งเกินเหตุ! ถ้ายายข้าลองดื่มสักคำ มีหวังฟันปลอมกระเด็นไปสิบลี้แน่!”
พูดจบ เก่อเทียน ก็มอง ซูเฉิน ด้วยแววตาประหลาดใจ
แรกเริ่ม เธอคิดว่า ‘เจ้าแพลงก์ตอน’ คนนี้แค่มาเล่นมุกเรียกยอดวิว สร้างสีสันให้ไลฟ์เท่านั้น แต่ไม่เลย เขามีฝีมือจริงๆ!
ชานมอร่อยระดับนี้ ต่อให้ไม่พึ่งลูกเล่น เปิดร้านอย่างจริงจังก็ขายดีถล่มทลายแน่!
พูดได้คำเดียวว่า ไม่ต้องสร้างคอนเทนต์ก็ปังได้!
ทันใดนั้น ห้องไลฟ์ก็ระเบิดอีกครั้ง
“ฝีมือการแสดงของสตรีคนนี้ กินขาด 99% ของสายกินโชว์เลย!”
“ถ้าไม่ได้เห็นเธอชมปลากระป๋องเค็มคราวก่อน ฉันคงเชื่อไปแล้ว!”
“เจ้าแพลงก์ตอนจ่ายค่ารีวิวให้หรือเปล่า? ทำไมชมเว่อร์ขนาดนี้?”
เก่อเทียน เห็นข้อความเหล่านั้นแล้วถึงกับร้อนใจ เพราะทุกคำที่เธอพูดออกมานั้น ล้วนจริงใจทั้งสิ้น
แต่โทษใครไม่ได้ ที่ผ่านมา เธอชอบทำสีหน้าโอเวอร์ในไลฟ์เพื่อความสนุก จนตอนนี้พอพูดจริง คนกลับไม่เชื่อ คอมเมนต์ที่ตั้งคำถามก็ยังคงหลั่งไหลเข้ามาไม่หยุด
เธอรีบอธิบายในไลฟ์หลายครั้ง แต่เสียงสงสัยก็ยังไม่หยุด คิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็ปิ๊งไอเดียขึ้นมา พูดกับกล้องว่า: “มีใครอยู่ใกล้แถวนี้บ้าง? ถ้าไม่เชื่อ ก็มาเลย! ข้าเลี้ยงเอง!”
“ถ้าไม่อร่อยจริง ข้าจะใส่ชุดนี้ไลฟ์ทั้งเดือนเลย คำไหนคำนั้น!”
เก่อเทียน พูดด้วยความมั่นใจสุดขีด เพราะเธอมั่นใจในรสชาตินี้สุดหัวใจ ชานมแก้วนี้... ไม่มีทางไม่อร่อยแน่นอน!
ไม่นานในแชต ก็มีคนบอกว่าตัวเองอยู่ใกล้แถวนี้และจะรีบไปทันที
พอเห็นมีคนตอบรับ เธอก็กลัวว่าจะมีคนหาว่าจ้างหน้ามาแสดงแทน เลยพูดเสริมอีกว่า: “เดี๋ยวพอแฟนคลับมาถึง ข้าจะสุ่มเลือกคนเดินผ่านไปมาอีกสองคนมาชิมด้วย!”
“ย้ำอีกครั้ง ถ้าไม่อร่อยจริง ข้าจะใส่ชุดนี้ไลฟ์ทั้งเดือน! ไม่พูดลอยๆ แน่นอน!”
พูดจบ เก่อเทียน อดไม่ได้ที่จะดูดชานมไปอีกคำ ในใจคิดว่า เดิมพันนี้ ฉันชนะแน่!
ระหว่างที่รอแฟนคลับที่อยู่แถวนี้มาถึง เก่อเทียน ก็หันไปสั่งอีกแก้วทันที
“เจ้าแพลงก์ตอน! เอาชานมมาให้ข้าอีกแก้ว!”
ทันใดนั้น เธอก็ตบหน้าผากตัวเอง
“อ๊ะ! ลืมไป ต้องอ่านบทพูดก่อนถึงจะสั่งได้อีกครั้งใช่ไหม?”
ซูเฉิน: ……
พูดอีกครั้ง ไม่จำเป็นต้องอ่านอีกก็ได้นะ...
ตอนนี้ไม่มีลูกค้าคนอื่นเลย สิทธิ์การซื้อยังไม่หมดอายุ แต่เขาไม่อยากได้ยินเสียงตลกๆ นั่นอีกแล้ว
ถึงอีกฝ่ายอาจไม่แคร์ใคร... แต่เขาน่ะ แคร์หูของตัวเองนะ!
ซูเฉิน กำลังจะพูดออกไป แต่ยังไม่ทันเอ่ยปาก เก่อเทียน ก็เริ่มก่อนแล้ว!
“เจ้าแพลงก์ตอนชั่วร้าย! เจ้าขโมยสูตรลับมาอีกแล้วสินะ! รีบเอามาให้ข้าชิมเร็วเข้า!”