บทที่ 165 ทักษะระดับ A "วิชาดาบฮุนเทียน"! กระตุ้นวิญญาณดาบ เสี่ยวชิง เสี่ยวหัว (ฟรี)

เพิ่งเตะเย่ชิงออกจากห้อง

เสี่ยวชิงและเสี่ยวหัวก็ปรากฏตัวและบินวนรอบห้อง

ดาบสังหารเซียนสั่นเล็กน้อย แสงเลือดผุดขึ้น รวมตัวเป็นร่างของวิญญาณดาบ

"ช่วยอธิบายให้ฉันฟังอย่างละเอียดว่าคำถามที่นายถามพวกเขาก่อนหน้านี้หมายความว่าอย่างไร?"

ซูเจ๋อจู่ๆ ก็รู้สึกปวดหัวเล็กน้อย เขาหัวเราะและแกล้งทำเป็นโง่

สาววิญญาณดาบขมวดคิ้ว ใบหน้างามปกคลุมด้วยน้ำค้างแข็ง

ซูเจ๋อรีบหลบเข้าห้องนอน ปิดประตู และเริ่มเตรียมรวบรวมสมบัติที่เพิ่งได้มา

เขาโบกมือ และเนื้อหาในถุงพื้นที่ก็ปรากฏตรงหน้าเขาทันที

"กายานอกของสัตว์อสูรระดับ C ขั้นกลาง สามารถรีไซเคิลได้ 3,500 ปี!"

"ศิลปะการต่อสู้ระดับ C 'วิชาห้าสายฟ้า' สามารถรีไซเคิลได้ 1,100 ปี!"

"วัสดุพิเศษเหล็กหานหยุน สามารถรีไซเคิลและซ่อมแซมได้ 1,300 ปี!"

"..."

ซูเจ๋อมองข้อมูลเจิดจ้าตรงหน้าและพยักหน้าอย่างพอใจ

"พวกนี้เป็นลูกคนรวยรุ่นที่สองจริงๆ คุณภาพของทุกอย่างที่พวกเขาให้มาค่อนข้างดี!"

เขาหยิบ "วิชาห้าสายฟ้า" ขึ้นมาอ่านอย่างละเอียด จดจำเนื้อหาทั้งหมดไว้ในใจ

จากนั้นก็รีไซเคิลทันที

"พลังบ่มเพาะที่เหลือ: 4,600 ปี!"

ซูเจ๋อเร่งความเร็วและเปิดทักษะเพื่อจดจำ สิ่งอื่นๆ แทบไม่มีประโยชน์และถูกรีไซเคิลเป็นพลังบ่มเพาะทั้งหมด

พลังบ่มเพาะที่เหลือเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

เมื่อกี้มีคนทั้งหมดสิบเอ็ดคน

ยกเว้นเย่ชิงที่ขี้เหนียวและเหอเสวี่ยเอ๋อร์ทุกคนมอบสมบัติให้ซูเจ๋ออย่างน้อยสองชิ้น

ซูเจ๋อยิ้มกว้าง ยิ่งรีไซเคิล อารมณ์ก็ยิ่งดีขึ้น

การบ่มเพาะรอบนี้ช่างไม่ต้องทำอะไรเลย!

เขาแค่พูดเรื่องไร้สาระไปไม่กี่คำ

จริงๆ แล้วแทบไม่มีผลต่อการบ่มเพาะ

แต่พอคิดดูอีกที ดูเหมือนคนมีพรสวรรค์เหล่านั้นจะไม่เข้าใจความจริงข้อนี้

เหตุผลที่ทำเช่นนี้อาจเพียงเพื่อผ่อนคลายความสัมพันธ์กับซูเจ๋อ

ท้ายที่สุด พวกเราล้วนเป็นเจ้านายใหญ่ในอนาคต จึงไม่อาจปล่อยให้ความสัมพันธ์แย่เช่นนี้

ยิ่งไปกว่านั้น การประชุมหมื่นเผ่าพันธุ์กำลังจะเริ่ม เมื่อถึงตอนนั้น ทุกคนจะอยู่ในค่ายเดียวกัน จึงต้องสื่อสารกันมากขึ้นเป็นธรรมชาติ

อย่างไรก็ตาม สำหรับพวกเขา การแลกเปลี่ยนนี้จำกัดอยู่แค่คนระดับเดียวกัน

ซูเจ๋อที่มีพลังเหนือกว่าทุกคนเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดของคนรุ่นเยาว์อย่างไม่ต้องสงสัย จึงสามารถให้พวกเขามาที่ประตูบ้านด้วยตัวเองได้

ถ้าเป็นคนอื่น เช่น ซุนซิวและคนอื่นๆ พวกเขาย่อมไม่มีคุณสมบัติแม้แต่จะชายตามอง

หลังจากผ่านไปสักพัก

ซูเจ๋อรีไซเคิลทุกอย่าง

"พลังบ่มเพาะที่เหลือ: 36,500 ปี!"

มองตัวเลขนี้ เขาทั้งพอใจและกังวลเล็กน้อย

ไม่ต้องพูดถึงความพอใจ

ความกังวลเป็นเพราะยังไม่ได้เปิดใช้เมล็ดช้างสารแม้แต่เมล็ดเดียว และต้องใช้พลังบ่มเพาะหลายปีมาก

ด้วยพลังบ่มเพาะมากมายขนาดนี้ มันสามารถเปิดใช้เมล็ดช้างสารได้เพียงไม่กี่เมล็ด

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป คงต้องใช้เวลาบ่มเพาะสองวันเพื่อเปิดใช้เมล็ดช้างสารหนึ่งเมล็ดเท่านั้น

นอกจากนี้ ศิลปะการต่อสู้ต่างๆ ก็ต้องใช้พลังบ่มเพาะ

เขานึกถึงบางสิ่งขึ้นมา แสงวาบในมือ และตำราทักษะก็ปรากฏขึ้น

ระบบให้ข้อความทันที

"วิชาดาบระดับ A 'วิชาดาบฮุนเทียน'!"

ซูเจ๋อเลิกคิ้ว ประหลาดใจเล็กน้อย

"เยี่ยมมาก คุณลุงเสวี่ยเจ๋งจริงๆ ครั้งแรกก็ให้วิชาดาบระดับ B แต่ครั้งนี้เป็นวิชาดาบระดับ A!"

นี่เป็นศิลปะการต่อสู้ระดับกฏแห่งเต๋า ไม่ต้องพูดถึงความทรงพลัง

เหล่านี้เป็นไพ่เด็ดที่อัจฉริยะมีไว้ใช้

แค่ว่าส่วนใหญ่เพิ่งเริ่มต้นและไม่สามารถใช้พลังได้มาก

ถ้าพัฒนาวิชาดาบระดับ A โดยตรงผ่านการบ่มเพาะ จะใช้พลังบ่มเพาะมากแค่ไหน?

แม้จะมีพรสวรรค์ด้านดาบตามธรรมชาติและมีพรสวรรค์ด้านดาบสูงมาก มันก็คงเป็นจำนวนมหาศาล ใช่ไหม?

ทันใดนั้น ซูเจ๋อรู้สึกว่าพลังบ่มเพาะ 30,000 ปีนี้ไม่มีค่าอะไรเลย

เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้

ซูเจ๋อลูบคางและจมอยู่ในความคิด

เขาเริ่มคิดถึงแผนต่อไป

อีกสามเดือนการประชุมของทุกเผ่าพันธุ์จะเริ่มขึ้น

ก่อนหน้านั้น การพัฒนาพลังและการบ่มเพาะเป็นสิ่งสำคัญที่สุด

การบ่มเพาะของตัวเอง วิชาดาบ เสี่ยวชิงและเสี่ยวหัว และศิลปะการต่อสู้ต่างๆ...

ต้องรอและตามให้ทัน

คำนวณแบบนี้ จำนวนพลังบ่มเพาะที่ต้องการมหาศาล

เสียงของเสี่ยวหัวดังมาจากนอกประตู ดึงความสนใจของซูเจ๋อ

"บ้าจริง! ไอ้เสี่ยวหัวนี่ไม่ฝึกฝนให้ดีทุกวัน ตอนนี้ยังติดอยู่ที่ระดับ E ทำให้ฉันกับเสี่ยวชิงอับอายจริงๆ! เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้!"

ซูเจ๋อขมวดคิ้วและเดินออกไปนอกประตูด้วยสีหน้าจริงจัง

เมื่อวิญญาณดาบเห็นซูเจ๋อออกมา เธอก็หันหน้าไปด้วยสีหน้าเย็นชาและแกล้งทำเป็นมองไม่เห็น

เมื่อเสี่ยวชิงและเสี่ยวหัวเห็นซูเจ๋อ พวกมันก็รีบพุ่งเข้ามาและถูไถแขนของซูเจ๋ออย่างรักใคร่

ซูเจ๋อยิ้มและตบเสี่ยวชิง จากนั้นมองเสี่ยวหัว สีหน้าเปลี่ยนเป็นจริงจังทันที

"เสี่ยวหัว มานี่"

เขาดูน่ากลัวมาก เหมือนครูใหญ่ที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวที่ประตูห้องเรียนและเรียกนักเรียนให้ออกไปที่ห้องทำงาน

ตั้งแต่เสี่ยวหัวฟักออกมา มันไม่เคยเห็นนายของมันเป็นแบบนี้มาก่อน มันตกใจทันที เปลวไฟบนร่างกายหรี่ลงเล็กน้อย มันตามซูเจ๋อไปข้างๆ อย่างระมัดระวัง

มันลงจอดบนพื้นอย่างว่าง่าย ก้มหัว ไม่กล้ามองซูเจ๋อ

เสี่ยวหัวชอบขนมขบเคี้ยวทุกชนิด บวกกับรูปร่างกลมและขนฟู ตอนนี้ดูเหมือนลูกขนขนาดใหญ่ที่นั่งยอง

เสี่ยวชิงก็ตกใจกับบรรยากาศของซูเจ๋อ มันหลบไปที่มุมห้องนั่งเล่นและไม่กล้าเข้าใกล้ แค่แอบมองไปรอบๆ

วิญญาณดาบหันหน้ามาตอนนี้ ขมวดคิ้ว และมุดไปข้างๆ เสี่ยวหัว

เธอนั่งยอง และเสื้อผ้าบนร่างกายแนบติดร่างเพราะการเคลื่อนไหว วาดเส้นโค้งที่น่าตื่นเต้น

"นายทำอะไร? เสี่ยวชิงและเสี่ยวหัวยังเป็นเด็กทางเทคนิค ทำไมนายถึงดุร้ายนัก!?"

เสียงเย็นชาดังมาถึงหูซูเจ๋อ

วิญญาณดาบเงยหน้ามองซูเจ๋อ ค่อนข้างรำคาญ

พลังของซูเจ๋อชะงักทันที แต่คิดว่าเขาทำเพื่ออนาคตของเสี่ยวหัว เขาจึงแข็งใจทันทีและโบกมือ:

"ไป ไป ฉันกำลังสั่งสอนลูกๆ ของฉันอยู่! ทำไมเธอมายุ่งด้วย?"

เขาหยุดชั่วครู่ แล้วแม้แต่วิญญาณดาบก็สอนเขา

"ให้ฉันบอกเธอนะ เสี่ยวหัวตอนนี้อ้วนเป็นลูกบอลและการบ่มเพาะหยุดชะงัก ส่วนหนึ่งก็เพราะเธอ! เธอตามใจพวกมันทั้งวัน และเธอทำลายของในตู้เย็นของฉันหมด!"

ความอับอายปรากฏบนใบหน้าของวิญญาณดาบ เธอโกรธมากแต่หาเหตุผลมาโต้แย้งไม่ได้

ซูเจ๋อมองเสี่ยวหัวและพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก:

"เสี่ยวหัว เจ้าขี้เกียจมากช่วงนี้! ในฐานะอัจฉริยะอันดับหนึ่งของเผ่าพันธุ์มนุษย์ นายของเจ้าอย่างข้าฝึกฝนหนักทุกวัน เจ้าไม่เห็นหรือไง?"

"คนแข็งแกร่งอย่างข้าแบกเจ้าไม่ไหว! ข้าให้เวลาเจ้าหนึ่งสัปดาห์ในการก้าวหน้าสู่ระดับ D ถ้าเจ้าทำไม่ได้ จะถูกตัดขนมหนึ่งเดือน!"

พอพูดคำเหล่านี้ออกมา เสี่ยวหัวก็เงยหน้าขึ้นทันที

เปลวไฟลุกโชนในดวงตาของมัน เต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้

ซูเจ๋อพอใจมากและพยักหน้า ฉวยโอกาสจากพลังในตอนนี้ ตัดสินใจกระตุ้นวิญญาณดาบเพื่อสร้างอำนาจความเป็นนายของเขา!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]