บทที่ 30 อันตราย? ฝูงหนูฟันแทะ

ตูม!

เลือดพุ่งกระเซ็น มีรูเลือดบนร่างของหนูฟันแทะ ร่างค่อยๆ ล้มลงพื้น และหลังจากดิ้นรนสักพัก ก็หยุดนิ่ง

เพื่อนชายคนหนึ่งหอบหายใจด้วยความตื่นเต้น มือที่ถือมีดสั่นอย่างรุนแรง

นักเรียนข้างๆ เพิ่งเห็นฉากเลือดสาดแบบนี้เป็นครั้งแรกในชีวิต หน้าซีดและสูญเสียความตื่นเต้นตอนแรกไปหมด

"ครั้งแรกก็เป็นแบบนี้แหละ เดี๋ยวก็ชิน" เพื่อนที่มีประสบการณ์พูด

หนูฟันแทะไม่มีอะไรมีค่า

ดังนั้น

ทุกคนจึงรีบเดินหน้าต่อ

ในช่วงสองสามชั่วโมงต่อมา

พวกเขาเจอสัตว์อสูรมากมาย

อย่างไรก็ตาม ส่วนใหญ่เป็นสัตว์อสูรระดับ F ขั้นต่ำ และไม่เป็นภัยต่อใคร

สัตว์อสูรระดับกลางของ F ไม่กี่ตัวก็ถูกกำจัดไปทีละตัว

กระเป๋าของทุกคนค่อยๆ พองออก เต็มไปด้วยของนานาชนิด

กระเป๋าของซูเจ๋อก็เช่นกัน

เขาเก็บสมุนไพรมากมายระหว่างทาง และวางแผนจะลองใช้เมื่อกลับไป

เวลาผ่านไปเร็วและมันสายแล้ว

หลินเหมี่ยวอี้ดูเวลาและพูด "ใกล้เวลาที่เราต้องกลับแล้ว มันสายแล้ว ใกล้จะมืดแล้ว ตอนนั้นป่าจะอันตรายขึ้นมาก!"

ไม่มีใครคัดค้าน

ซูเจ๋อก็ไม่คัดค้าน

ตลอดทางเขาไม่ได้ลงมือเลย แทบจะดูการแสดงอยู่ข้างๆ เหมือนไปเที่ยวชมธรรมชาติ

ในที่สุดจะได้ยาหลิงหยวนสามขวด!

หลังจากตบสมุนไพรในกระเป๋า ซูเจ๋อรู้สึกพอใจยิ่งขึ้น

หลังจากตัดสินใจ ทุกคนเริ่มเดินทางกลับเส้นทางเดิม

ทุกคนคุ้นเคยกับเส้นทางที่มา ดังนั้นฝีเท้าจึงเร็วขึ้นอย่างชัดเจน

หลังจากผ่านไปสักพัก

ทุกคนเดินมาได้ส่วนใหญ่แล้วและกำลังจะเดินออกจากป่า

อย่างไรก็ตาม

จี๊ด!

ทันใดนั้น มีเสียงกรีดร้องแหลมและโกรธเกรี้ยวดังมาจากที่ไกลๆ

ยกเว้นซูเจ๋อ สีหน้าทุกคนเปลี่ยนไป

ตูม!

พื้นดินเริ่มสั่นสะเทือน!

ดูเหมือนจะมีทหารนับพันกำลังควบม้ามุ่งหน้ามาทางนี้จากด้านหน้า!

"เกิดอะไรขึ้น?"

ก่อนที่ทุกคนจะตอบสนองได้

มีเสียงดังตูม

ต้นไม้เล็กๆ ด้านหน้าหักโดยตรง และเงาดำทะลักออกมาเหมือนคลื่น

จี๊ด! จี๊ด! จี๊ด!

หนูฟันแทะพุ่งออกมาทีละตัว ล้อมรอบซูเจ๋อและคนอื่นๆ

"หนูฟันแทะมาจากไหนเยอะแยะ?" หลินเหมี่ยวอี้ก็เครียดขึ้นมา แต่ยังไม่เสียสติ "อย่ายืนเหม่ออยู่! เราต้องไม่ให้พวกมันล้อมได้! รีบออกไปเร็ว!"

แต่สายไปแล้ว

มีหนูฟันแทะมากเกินไป!

หนูฟันแทะนับพันตัวรวมกันเป็นมหาสมุทรสีดำ ปกคลุมป่าทั้งหมดในรัศมีหลายร้อยเมตร

เพื่อนคนหนึ่งพยายามแหวกฝูงหนูด้วยดาบคม

แกร๊ก!

มีเสียงแตกร้าวดังชัด

พอดาบยาวแทงออกไป ก่อนจะทำอันตรายหนูได้ หนูฟันแทะก็เปิดใช้ทักษะแทะและกัดมันแตกเป็นชิ้นๆ

"ดาบของฉันทำจากโลหะผสมความแข็งแรงสูง จะแตกง่ายๆ ได้ยังไง?"

ใบหน้าของชายคนนั้นซีด เขามองฝูงหนูที่เหมือนทะเล ดวงตาวาบไปด้วยความสิ้นหวัง

นักเรียนคนอื่นๆ ก็พยายาม แต่ไม่สำเร็จ

"เกิดอะไรขึ้นกันแน่? หนูฟันแทะพวกนี้มาจากไหน?"

"วันนี้เราจะไม่ตายที่นี่ใช่ไหม?"

"ฉันอยากกลับบ้าน ไม่อยากมาป่าเถื่อนอีกแล้ว!"

"พูดอะไรที่ทำให้หดหู่แบบนั้น! ตอนนี้เราต้องร่วมมือกันถึงจะมีความหวัง!"

หลายคนค่อนข้างสิ้นหวัง

สิ่งเดียวที่ทำให้พวกเขาผ่อนคลายได้นิดหน่อยคือพวกหนูยังไม่ได้โจมตี

ใบหน้าของหลินเหมี่ยวอี้ก็ซีดเล็กน้อย แต่เธอยังคงรักษาสติพื้นฐานไว้ได้

เธอจับจ้องไปที่ซูเจ๋อ ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด

"ซูเจ๋อ เราควรทำยังไง?"

จริงๆ แล้วเธอไม่ได้คาดหวังว่าซูเจ๋อจะให้ความเห็นที่เป็นประโยชน์

ซูเจ๋อแข็งแกร่งมากจริงๆ เขาสามารถเอาชนะชินเฟิงที่อยู่ในระดับเจ็ดของการฝึกร่างกาย และพลังของเขาเกินกว่าทุกคนที่อยู่ที่นี่

แต่ ไม่ว่าจะแข็งแกร่งแค่ไหน ซูเจ๋อก็แค่นักสู้ในขั้นการฝึกร่างกาย!

เมื่อเผชิญกับสัตว์อสูรจำนวนมากขนาดนี้ มีผลลัพธ์เดียว นั่นคือถูกกลืนกินในทันที!

เว้นแต่ว่าซูเจ๋อจะเป็นผู้แข็งแกร่งในขั้นการสร้างรากฐาน!

แต่นั่นเป็นไปได้เหรอ?

หลินเหมี่ยวอี้ส่ายหัวและหัวเราะอย่างสิ้นหวัง

ช่วงนี้โชคของฉันแย่จริงๆ!

ป่าเถื่อนนี้เป็นศัตรูของเธอจริงๆ

ครั้งที่แล้วที่มา เธอบาดเจ็บสาหัสและเกือบตาย ต้องพักฟื้นที่บ้านนานกว่าจะเดินได้

ครั้งนี้ ตอนจะกลับ ก็ถูกหนูฟันแทะนับพันล้อม และตกอยู่ในสถานการณ์ที่ต้องตายแน่!

ครั้งนี้จะโชคดีเหมือนครั้งที่แล้วไหม?

จะมีคนลงมาจากฟ้าและช่วยเธอจากสถานการณ์สิ้นหวังไหม?

ยิ่งหลินเหมี่ยวอี้คิด ก็ยิ่งรู้สึกว่าเป็นไปไม่ได้

อารมณ์ของเธอค่อยๆ ตกต่ำลง

พ่อ ลูกไม่กตัญญูและไม่สามารถทำหน้าที่ลูกที่ดีต่อพ่อได้อีกแล้ว

คุณปู่ หลานสาวขอโทษที่ไม่เชื่อฟังและไม่ตั้งใจเรียนปรุงยาที่บ้าน...

และในตอนนั้นเอง

"จะทำอะไรได้อีก? ก็ต้องฝ่าออกไปสิ? หนูเยอะขนาดนี้ ฉันโรคกลัวรูเข็มแล้ว"

เสียงของซูเจ๋อดังมาถึงหูเธอ ปลุกเธอให้ตื่นจากความกังวล

เธอเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจและพูด "คุณ มีวิธีหนีรอดเหรอ?"

เมื่อนักเรียนข้างๆ ได้ยินเรื่องนี้ ดวงตาของพวกเขาก็สว่างขึ้นทันทีและรวมตัวรอบๆ ซูเจ๋อ รอฟังคำพูดต่อไปของเขา

ตั้งแต่ต้นจนจบ ซูเจ๋อไม่มีความคิดอื่น

หนูฟันแทะส่วนใหญ่ตรงหน้าเป็นระดับ F ขั้นต่ำ และเป็นพวกที่อ่อนแอที่สุด

บางตัวเป็นขั้นกลางของระดับ F มีแค่ไม่กี่สิบตัว

แม้จำนวนจะมาก แต่จำนวนไม่มีความหมายเมื่อเทียบกับช่องว่างพลังที่แท้จริง!

ซูเจ๋อไม่จำเป็นต้องทำอะไรเลย เสี่ยวชิงที่ข้อมือของเขาก็สามารถทำลายพวกมันทั้งหมดได้แล้ว!

เสี่ยวชิงก็ตื่นในตอนนี้

แต่เมื่อมันเห็นหนูฟันแทะตรงหน้า ดวงตาก็วาบไปด้วยความดูแคลน

อาจเป็นเพราะเลือดในร่างกาย แม้เสี่ยวชิงจะเลื่อนขั้นเป็นระดับ E แล้ว แต่ก็ยังพูดไม่ได้

"ซูเจ๋อ เลิกทำท่าเท่เถอะ มีวิธีอะไรบอกมา?" นักเรียนบางคนเกือบร้องไห้แล้ว

ซูเจ๋อกางมือและพูด "จะทำอะไรได้อีก? ก็ต้องสู้ฝ่าออกไปสิ!"

ทันใดนั้น

ความผิดหวังปรากฏบนใบหน้าเกือบทุกคน

ในความเห็นของพวกเขา วิธีนี้ใช้ไม่ได้อย่างชัดเจน

หลินเหมี่ยวอี้สงบสติอารมณ์ ฝืนยิ้มและพูด "ทุกคน อย่าสับสน ต้องมีทางออกแน่ๆ!"

"จี๊ด!"

เสียงร้องโกรธเกรี้ยวดังขึ้น

ฝูงหนูฟันแทะเงียบกริบทันทีและไม่ส่งเสียงอีก

ถนนค่อยๆ แยกออกในหมู่หนู และหนูฟันแทะตัวหนึ่งใหญ่เท่าหมูป่าปรากฏตัว

"ราชาหนู?"

"ราชาหนูต้องอยู่ในระดับ F ขั้นสูงสุดเป็นอย่างน้อย ใช่ไหม?"

บางคนร้องอุทาน หมดหวังแล้ว

ราชาหนูค่อยๆ เดินมาด้านหน้าฝูงหนู สูดดม แล้วจ้องมองไปที่เพื่อนที่ถือมีด

"จี๊ด!"

------------------

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

ผลงาน [นิยายแปล] ของ Rubybibi

ปรมาจารย์สัตว์อสูรระดับเทพ

เส้นทางสู่มหาเศรษฐีด้วยระบบสุ่มเทคโนโลยีหมื่นโลก

จอมมารที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งฮอกวอตส์

ผจญภัยในโลกวันพีซกับระบบจำลองตัวละคร

ระบบอัญเชิญนินจาสู่จักรวาลมาร์เวล

สงครามแห่งมาตุภูมิอเมริกันคอมิกส์

วันสิ้นโลกกับระบบสุ่มเสบียงไม่จำกัดทุกวัน

วันสิ้นโลก: รูเล็ตต์ของฉันเลเวลสูงกว่าคนอื่น

ระบบเทพเจ้าผู้สร้าง : กำเนิดใหม่ในโลกบรรพกาล

อัตราดรอป 100% ณ จุดเริ่มต้นของโลกในตำนาน

เกิดใหม่เป็นอพอลโล่เทพแห่งดวงอาทิตย์ พร้อมระบบหีบสมบัติ

มาร์เวล: เมื่อผมแต่งงานกับแบล็ควิโดว์

คุณปู่ตะลุยมัลติเวิร์ส

จอมเวทย์สูงสุดแห่งฮอกวอตส์

--------------------