บทที่ 60: กระทรวงเวทมนตร์ให้ไฟเขียว! (ฟรี)

คอร์นีเลียส ฟัดจ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเวทมนตร์คนปัจจุบัน ที่จริงแล้ว ชายร่างเตี้ยท้วมคนนี้เพิ่งรับตำแหน่งรัฐมนตรีในปี 1990 ถูกต้อง ปีนี้เป็นเพียงปีที่สองของฟัดจ์ในฐานะรัฐมนตรี แต่นั่นก็ไม่ได้หยุดยั้งฟัดจ์จากการหมกมุ่นกับอำนาจและสถานะ แต่น่าเสียดาย เหนือเขาคือพ่อมดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งศตวรรษ อัลบัส ดัมเบิลดอร์ ส่วนใหญ่แล้ว ฟัดจ์และดัมเบิลดอร์มักไม่ลงรอยกัน เพราะพ่อมดในกระทรวงเวทมนตร์ชอบดัมเบิลดอร์มากกว่า

"โอ้~ คุณมัลฟอย ไม่ได้พบกันนานเลย!" ฟัดจ์ก้าวออกมาจากหลังโต๊ะทำงานพร้อมเสียงหัวเราะ และเมื่อเห็นเด็กหนุ่มผมบลอนด์ที่ยืนอยู่ข้างมัลฟอย เขาถามอย่างประหลาดใจ "นี่คือคุณกรินเดลวัลด์ใช่ไหม?"

"ยินดีที่ได้รู้จักครับ รัฐมนตรีฟัดจ์" ลูคัสก้าวไปข้างหน้าเพื่อทักทาย

ฟัดจ์มีความหมกมุ่นกับอำนาจอย่างมาก ซึ่งทำให้เขามีความรักใคร่ชอบพอคนจากตระกูลเลือดบริสุทธิ์ เขาจับมือกับลูคัสอย่างเป็นกันเองและเชิญทุกคนเข้าห้องประชุมของเขา

"โอ้ ฉันได้ยินเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น และรู้สึกเสียใจจริงๆ ที่ทำให้พวกคุณต้องลำบาก" ฟัดจ์พูดกับลูคัสอย่างขอโทษขอโพย

"คุณไม่จำเป็นต้องตำหนิตัวเอง ในทางกลับกัน สำหรับผมที่เพิ่งเข้าสู่โลกเวทมนตร์อังกฤษ ท่าทีที่เป็นกลางและการบังคับใช้กฎหมายแบบนี้ทำให้ผมรู้สึกสบายใจมากขึ้น"

เมื่อได้ยินคำพูดให้กำลังใจที่พูดด้วยน้ำเสียงสง่างาม ฟัดจ์มองเด็กหนุ่มผมบลอนด์ตรงหน้าด้วยแววตาขอบคุณ

ลูคัสพูดต่อ: "จริงๆ แล้ว ครอบครัวของผมและผมมีความกังวลบางอย่างก่อนมาอังกฤษ" "ขอโทษนะครับ บางทีคุณอาจไม่ชอบสิ่งที่ผมจะพูดต่อไป แต่ผมยังต้องพูดมัน"

ฟัดจ์พยักหน้าอย่างเข้าใจ และยื่นมือให้ลูคัสพูดต่อ

"พวกเรามาที่นี่ครั้งนี้ นอกจากวางแผนจะตั้งรกรากในอังกฤษ เรายังวางแผนจะจัดการทรัพย์สินด้วย แต่ก่อนที่เราจะมา เรายังกังวลมากเกี่ยวกับผู้-ที่-ไม่ควร-เอ่ย-นาม"

เมื่อได้ยินลูคัสพูดถึงชายคนนั้น สำนักงานก็เงียบลงทันที โดยเฉพาะฟัดจ์ เขาถึงกับสั่นเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำว่า "ผู้-ที่-ไม่ควร-เอ่ย-นาม"

แน่นอน เช่นเดียวกับข้อมูลที่รวบรวมมา รัฐมนตรีแห่งกระทรวงเวทมนตร์อังกฤษโลภในอำนาจและเป็นคนขี้ขลาดในเวลาเดียวกัน ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่ยอมประนีประนอมกับดัมเบิลดอร์ตลอดเวลา

"คุณกรินเดลวัลด์ ชายคนนั้นถูกกำจัดไปกว่าสิบปีแล้ว คุณและครอบครัวของคุณวางใจได้"

"แน่นอนครับ ผมเชื่อคำพูดของคุณมาก โดยเฉพาะเมื่อผมมาที่กระทรวงเวทมนตร์ครั้งนี้และเห็นผู้ใต้บังคับบัญชาของคุณบังคับใช้กฎหมายอย่างเป็นธรรม ซึ่งทำให้ผมมั่นใจมากขึ้นเกี่ยวกับการตั้งรกรากที่นี่"

หลังจากลูคัสพูดจบ เขามองฟัดจ์ด้วยแววตาชื่นชม "พูดถึงเรื่องนี้ รัฐมนตรีฟัดจ์รับผิดชอบทั้งหมดนี้ เยี่ยมมากที่คุณได้รับเลือกเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเวทมนตร์!"

เมื่อได้ยินคำเหล่านี้ รอยยิ้มของฟัดจ์แทบจะถึงใบหู และเขามองลูคัสด้วยความพอใจที่เพิ่มขึ้น แต่ลูคัสไม่ได้ตั้งใจจะจบแค่นี้

เขามองวินดาที่อยู่ด้านหลังและพูดว่า "วินดา ฉันจำได้ว่าตระกูลของเธอคือโรเซียร์ใช่ไหม?"

ฟัดจ์มองหญิงสาวสวยที่ยืนอยู่ข้างๆ อย่างประหลาดใจ "ฉันไม่คาดคิดว่าคุณจะมาจากตระกูลโรเซียร์ ยินดีที่ได้รู้จักครับ มาดาม"

วินดายิ้มอย่างมีเสน่ห์และพยักหน้าให้ฟัดจ์

นั่นยังไม่หมด ลูคัสยังพูดถึงสมาชิกหลายคนจากยี่สิบแปดตระกูลศักดิ์สิทธิ์ที่ทำงานใต้บังคับบัญชาเขา เพื่อให้ฟัดจ์รู้ว่าเขาสามารถสนับสนุนการเลือกตั้งซ้ำในตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเวทมนตร์ได้อย่างเต็มที่

ลูเซียส มัลฟอยก็พูดในเวลานี้: "รัฐมนตรีฟัดจ์ คุณกรินเดลวัลด์และผมกำลังวางแผนที่จะร่วมมือกันอย่างเต็มที่ และในอนาคตคงต้องรบกวนคุณมากขึ้น"

ฟัดจ์ดูมีความสุขยิ่งขึ้น ตระกูลมัลฟอย ตระกูลชั้นนำในโลกพ่อมดอังกฤษ ด้วยการสนับสนุนของพวกเขา เสียงของฟัดจ์ในกระทรวงเวทมนตร์จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น

"โอ้ ช่างเป็นโชคชะตาที่ยอดเยี่ยม ฉันขอให้ความร่วมมือของพวกคุณทั้งสองประสบความสำเร็จ แน่นอน ถ้ามีปัญหาอะไร ในขอบเขตหน้าที่ของฉัน ฉันยินดีช่วยเหลือพวกคุณทั้งคู่"

ลูคัสยิ้มให้มัลฟอย จากนั้นเขาหยิบแผ่นหนังออกมาและพูดว่า "รัฐมนตรีฟัดจ์ จริงๆ แล้วพวกเรามาที่นี่วันนี้เพราะต้องการความช่วยเหลือจากคุณ"

"พวกเรามีแผนจะซื้อร้านค้า 15 ร้านในตรอกไดแอกอน 6 ร้านเป็นของกระทรวงเวทมนตร์ ดังนั้น..."

"หกร้าน? นี่มัน..." ฟัดจ์มองลูคัสด้วยสายตางุนงง เรื่องนี้ใหญ่มาก และเขาไม่สามารถแก้ไขได้เพียงลำพัง

ลูคัสหันไปส่งสายตาไปยังผู้ใต้บังคับบัญชาด้านหลัง พวกเขาเข้าใจความหมายและออกจากสำนักงานอย่างรู้กาลเทศะ

จากนั้น เอกสารเวทมนตร์ฉบับใหม่ก็ปรากฏตรงหน้าฟัดจ์ มาดามซาบินี่ก็มีส่วนแบ่งอยู่ตรงหน้าเธอเช่นกัน

"นี่คืออะไร?" ทั้งสองถามอย่างสงสัย

ลูคัสอธิบายด้วยรอยยิ้ม: "ข้อตกลงของรัฐมนตรีฟัดจ์เป็นข้อตกลงเรื่องเงินปันผล เพียงแค่คุณเซ็น คุณจะได้รับหนึ่งเปอร์เซ็นต์ของผลประโยชน์ที่สร้างขึ้นจากร้านค้าทั้ง 15 ร้านนี้ในอนาคต"

"นั่นไม่ดี ฉันไม่ควร..."

"รัฐมนตรีฟัดจ์ ไม่ต้องกังวล ไม่มีข้อผูกมัดใดๆ ในข้อตกลงนี้ ถ้าคุณไม่สบายใจ เราสามารถทำคำสาบานที่ไม่อาจผิดคำได้"

ชั่วขณะหนึ่งฟัดจ์ไม่สามารถตัดสินใจได้

เห็นอีกฝ่ายจมอยู่กับความคิด ลูคัสมองมิสซิสซาบินี่อีกครั้ง "สุภาพสตรีผู้งดงาม ข้อตกลงของคุณคือให้พวกเราซื้อร้านค้า 9 ร้านของคุณด้วยหุ้น และคุณยังจะได้รับเงินปันผลจำนวนมากทุกปี"

"ผมรับรองได้ว่าเงินปันผลประจำปีต้องมากกว่าค่าเช่าที่คุณเรียกเก็บแน่นอน เป็นไงบ้างครับ?"

มิสซิสซาบินี่เซ็นข้อตกลงโดยไม่ลังเลเลย ซึ่งทำให้ลูคัสประหลาดใจมาก

"อะไรกัน? แปลกใจเหรอ?" เห็นลูคัสพยักหน้า มิสซิสซาบินี่ยิ้มอย่างมีเสน่ห์ "แค่ร้านค้า 9 ร้าน ถึงจะว่างเปล่าก็ไม่ส่งผลกระทบกับฉัน แต่ฉันเชื่อในตัวนาย และฉันเต็มใจที่จะเสี่ยง"

"ขอบคุณมากสำหรับความไว้วางใจของคุณ มาดาม"

ในเวลานี้ ฟัดจ์พิจารณาการตัดสินใจของเขาเสร็จแล้ว และความโลภของเขาก็ชนะในที่สุด

มองอีกฝ่ายเซ็นชื่อลงบนข้อตกลง ลูคัสยื่นมือออกไปและพูดว่า "มาร่วมมือกันให้ดีนะครับ รัฐมนตรีฟัดจ์"

[ ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับความสำเร็จใหม่: การชื่นชมของฟัดจ์; รางวัล: 100 คะแนนความสำเร็จ, แผนที่กระทรวงเวทมนตร์ ]

ด้วยความช่วยเหลือของรัฐมนตรีฟัดจ์ ขั้นตอนเรื่องร้านค้าของลูคัสและคนอื่นๆ ดำเนินไปอย่างราบรื่น

ใช้ประโยชน์จากช่วงเวลาว่างระหว่างดำเนินการเอกสาร ฟัดจ์ยังพาลูคัสเที่ยวชมกระทรวงเวทมนตร์ด้วย

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]