ตอนที่ 14 : เจ้าแห่งเทคนิคของการลูบคลำ

เจ้าหญิงฟีน่า เธอคือเจ้าหญิงที่ไร้ซึ่งอารมณ์ เธอไม่สามารถที่จะแสดงความรู้สึกของตัวเธอเองได้เป็นอย่างดี ผู้คนจึงขนานนามของเธอว่า ตุ๊กตาเจ้าหญิง แต่ข่าวลือเรื่องความงามของเธอก็เป็นหนึ่งใน Courtois และเพราะความงามของเธอนั้น ทำให้เหล่าขุนนางในดินแดนอื่นๆ ใฝ่ฝันที่จะแต่งงานกับเธอ

แต่ตุ๊กตาเจ้าหญิงมีความลับ!  เธอมีความรู้สึกว่าเธอรักในหูและหางของพวกเอลฟ์ ! อาจจะพูดได้ว่าเธอรักทุกอย่างที่เป็นเอลฟ์ แต่ตอนนี้สถานะของเอลฟ์อยู่ในสถานะต่ำเกินไปใน Courtois ถ้าเจ้าหญิงได้สัมผัสผู้ใดในที่สาธารณะ จะมีหลายคนคิดว่ามันไม่เหมาะสม ดังนั้นเธอต้องอดทนกับมัน

วันแล้ววันเล่า…ที่เธอต้องอาศัยอยู่กับพวกเอลฟ์ เธอได้แต่อดทนเอาไว้

แต่สักวันมันก็ผ่านไปได้ ฟีน่าแวะโรงอาหารของโรงเรียน เธอเป็นเดินเข้าไปอย่างอุกอาจและเธอก็ถึงขีดจำกัดของความอดทนของเธอ

สองรุ่นพี่จากหลักสูตรมาตรฐานนั่งคั่นกลางรุ่นน้องจากระดับสามัญชน หนึ่งในคนที่นั่งเก้ๆกังๆคือ ‘ มี่ ‘ สัตว์น้อยน่ารักของเจ้าหญิง สีผิวขาวน่ารักของเธอ รอยยิ้มที่น่ารักของเธอ และตัวของเธอ … มี่มีลำตัวเล็กกะทัดรัดนั่นทำให้แต่ไม่ได้บอกว่าเผ่าสีขาวนั่นเป็นคนสร้าง

นั่นคือเหตุผลที่เธอยิ่งมีค่า …สิ่งสุดท้ายที่ในหัวของฟีน่าคิด นั่นคือ

และแม้จะมีร่างกายเล็กๆ แต่มี่ก็เต็มเปี่ยมไปด้วยคุณสมบัติความเป็นหญิงของเธอ เธอโผล่ออกมาจากที่ที่เธออยู่และเข้ามาอยู่ในที่ที่เธอควรจะอยู่ ปัจจัยอยู่เบื้องหลังความนิยมของเธอ มีสิ่งผิดปกติที่นิยมในหมู่เด็กผู้ชาย … และตอนนี้เธอกำลังยุ่งกับรุ่นพี่

เธอพยายามเฉือนเพื่อนนักเรียนก็เลยเกิดสงสัยจะซ่อนเธอ และเมื่อเธอลังเลว่าจะทำอะไร

“แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็อยากรู้ ฉันสามารถสัมผัสพวกเขา”

“ถะ..ถ้ามันเพียงเล็กน้อย แล้ว.. เอ่อ..? นายยังสัมผัสฉัน?”

“รูเดิล นายไม่หยุดแค่นั้น … ทำไมนายถึงไม่ปล่อยเธอ ? นายเสร็จสิ่งที่นายขอแล้ว ใช่มั้ย?”

ใช่ สองรุ่นพี่เป็นรูเดิล และอิซูมิ รู้เดิลอยากรู้ว่าตระกูลสัตว์ที่ได้รับการฝึกฝนทุกๆวันเพื่อเข้าไปถาม มี่ ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง แต่มีบางสิ่งบางอย่างที่จับความสนใจของรูเดิล …มีหูและห่างจริง อย่างแท้จริง? หรือเป็นแค่เครื่องประดับของชนเผ่า?

…เขารู้จักรูเดิลแน่นอน ว่ารูเดิล สัมผัสเพื่อยืนยันในความคิดที่เขาคิดเพียงเท่านั้น แต่เมื่อมันมาถึงความรู้สึกของตนเองไปสัมผัส มันนุ่มและอ่อนนุ่มและมีตาดูโตว่างกับความสุข รูเดิลยังรู้สึก หูและหางของเธอพยายามที่จะออกวิธีการต่างๆ ผลที่ตามมา

“อ๊า! มะ..ไม่นะ อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาา”

หลังจากที่เขาได้สัมผัสเพียงไม่กี่ครั้ง ร่างกายของมี่ก็เริ่มเคลื่อนไหวออกมา และเธอก็ขยับอยู่บนโต๊ะ…ลมหายใจของเธอแผ่วลงอย่างช้าๆอย่างไม่มีจังหวะ และใบหน้าของเธอนั้นก็เริ่มแดงขึ้นมา

“รูเดิล…เราต้องคุยกัน ไปที่ดาดฟ้า”

อารมณ์ของอิซูมิเริ่มแย่ลง และรูเดิลมีความรู้สึกว่าเขาไม่ควรจะไปกับเธอเลย

“ดะ..ได้ แต่มี่ยังอยู่ที่นี่นะ”

“ใช่ ฉันจะพาเธอไปที่หอพักหญิง อย่าหนีล่ะ”

มองไปที่อีกฝั่ง ฟีน่าผู้ซื่อสัตย์ไม่รู้ว่ากำลังทำอะไร แต่เธอมีความรู้สึกที่ต้องใช้เวลาในการเรียบเรียงความคิดบางอย่าง

( เทคนิคนั้นคืออะไร!? ฉันละโคตรอิจฉา บ้าเอ้ยยยยย!!! สอนวิธีการของคุณ! สอนทักษะของคุณให้ฉัน! มันจะมีประโยชน์ต่ออนาคตของฉันมากกว่าชั้นเรียนที่ไร้ประโยชน์เหล่านี้!!!)

“คุณสองคน! อยู่ห่างจากผู้หญิงคนนั้น! ฉันหมายถึง เธอไม่อายคนอื่นๆบ้างหรอ”

ฟีน่าออกมายังด้านหน้าของรูเดิลและอิซูมิ แต่รูเดิลไม่ทราบว่าเธอคือเจ้าหญิง แต่ใบหน้าและกลิ่นอายของเธอ ทำให้อิซูมิรู้ทันทีว่าเธอเป็นใคร แต่เธอก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร

รูเดิลยังคง…

“เธอเป็นใคร หากเธอเป็นคนใกล้ชิดของเขาแล้วละก็ ฉันจะปล่อยเขาให้กับเธอ … เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการไปยังดาดฟ้า”

สิ่งแวดล้อมกำลังดึงทัศนคติกลับมา ในโรงอาหารที่มีนักเรียนจำนวนมากอยู่รอบๆ เผยให้เห็นว่าพวกเขาไม่ทราบว่าเจ้าหญิงของพวกเขาเป็นปัญหาใหญ่ … และมันเป็นสิ่งที่คาดไม่ถึง

แต่ตอนนั้น เจ้าหญิงเป็น…

( เขาเป็นนักบุญโดยสิ้นเชิง!! จากแมวน้อยน่ารักกับฉัน ..ฮาฮา..ฉันไม่สามารถแทบจะเป็นตัวเองได้เลย!! ฉันไม่สามารถสัมผัสเธอโดยไม่ต้องจับจอง!!)

“เข้าใจแล้ว ฉันจะรับผิดชอบและดูแลเธอเอง จากที่นี่ฉันขออธิษฐานให้คุณไม่ได้กระทำดังกล่าวอีกครั้ง ถ้าเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นอีกครั้ง … ( เดี๋ยวสิ! ถ้าฉันให้เขาทำมันอีกครั้ง มันอาจจะเป็นข้ออ้างที่ฉันจะสัมผัส ?)”

เจ้าหญิงเดินทางไปยังหอหญิง เธอพามี่กลับด้วยตัวของเธอเอง เธอเมินทุกสายตาและอุ้มมี่ไปยังห้อง …มี่เหมือนแมว tribeswoman’s รู้สึกถึงขนอ่อนของเธอเลย ! หลังจากนั้นเธอกลายเป็นเพื่อนกับมี่ และเจ้าหญิงฟีน่า มันเป็นวันที่ดีที่สุดของชีวิตเธอ

ooo

ในเวลาเช้าของวันถัดไป ฟีน่านั่งอยู่ในห้องเรียน พร้อมกับคนที่พร้อมจะเข้ามาเลียแข้งเลียขาของเธอ … ครัซ ปรากฏตัวขึ้นที่นั่น และเธอจำได้ว่าครัซเป็นน้องชายของรูเดิล ผู้ที่เป็นพระเจ้าของเทคนิคเมื่อวานนี้!

“ครัซ..นายมีพี่ชายแบบนี้ด้วยหรอ?”

“ฮะ? นั่นเป็นความอัปยศของบ้านอาร์ช  ฉันค่อนข้างมีปัญหาเหมือนกันนะ ฉันหมายถึง เขาเป็นคนที่คิดหาแต่ความฝันโดยไม่ได้สนใจความเป็นจริง”

จากที่นั่น กระแสใส่ร้ายจากปากของครัซ ในขณะที่ ฟีน่าคิด

( หมอนี่มันไร้ประโยชน์จริงๆ แต่ละคนและทุกๆวัน เยินยอเขาจนเป็นที่น่ารำคาญและเมื่อฉันคิดว่า เขาจะแนะนำฉันไปรู้จักกับรูเดิลต้นแบบสำคัญทั้งหมด … หรือฉันจะไปหาทางเชื่อมต่ออื่นๆ? )

เมื่อวานนี้ ฟีน่ามีเพื่อนสัตว์เลี้ยงเพิ่มมาแต่เธอไม่สามารถทำมันได้เหมือนรูเดิล ไม่ว่าจะเลี้ยงดูเธออย่างไร เพื่อนสัตว์เลี้ยงของเธอพูดได้แค่ ‘ นั่นอะไร’… เธอมีประสบการณ์ในการเลี้ยงดูที่แตกต่างกับรูเดิลโดยตรง และเธอจะรู้สึกว่าเธอพ่ายแพ้ และเธอคิดว่า

‘ ฉันกำลังจะกลายเป็นเด็กฝึกงานของเขา! ‘

และยังจะครัซน้องชายของเขาที่ไม่ได้มีประโยชน์อะไรเลย ในหัวของฟีน่า ครัซกำลังจมดิ่งไปสู่จุดที่ไม่เคยอยู่มาก่อน เธอได้วางความคาดหวังของเธอ แต่เธอถูกทรยศเหนือจินตนาการของเธอเอง เพราะการที่ฟีน่าเย็นชาต่อเขา . . .

พฤติกรรมของฟีน่า ครัซตัดสินใจมองเข้าไปในสิ่งต่างๆและเหตุผลที่ถึงเขาจะเป็นน้องชายของรูเดิล จากผู้ติดตามครัซเรียนรู้จากโรงอาหารเมื่อวันก่อน

ooo

ในเย็นวันนั้นบนดาดฟ้าของโรงเรียน กับเรื่องต่างๆที่ยังไม่เรียบร้อย ก่อนหน้านั้นหนึ่งวัน อิซูมิได้อธิบายของรูเดิล

“นายมีอะไรจะพูดเกี่ยวกับเมื่อวานนี้มั้ย?”

อิซูมิถามมันด้วยสายหน้าที่เย็นชา รูเดิลตอบมันด้วยใบหน้าที่จริงจัง เขาใช้เวลาทั้งคืนในการคิดถึงเรื่องนั้น เขาได้ผ่านจุดที่เลวร้ายของตัวเขาเอง และเขาคิดว่าเขาจะได้รับความเข้าใจจากอิซูมิ

“ฉันขอโทษ แต่ฉันมั่นใจ! เธออาจจะหัวเราะที่ฉันรีบร้อนเกินไป แต่ฉันอ่านหนังสือเกี่ยวกับศิลปะการลูบคลำของมังกร และฉันได้รับการฝึกครั้งนี้ ดังนั้นฉันจึงมั่นใจว่าพวกสาวชนเผ่าจะยินดี … ฉันยอมรับว่าฉันเคยทดสอบกับน้องสาวของฉันและสุนัขที่ฉันเลี้ยงไว้ นั่นทำให้ฉันแน่ใจว่าเธอมีความสุขกับมัน”

มันเป็นคำพูดที่จริงจังที่ออกมากจากปากของรูเดิล ในขณะที่อิซูมิกำลังปวดหัวกับสิ่งที่เขาพูด

“รู้มั้ยว่าการลูบคลำของนายมันจะนำไปสู่อะไร! นั่นมันสำคัญมาก แต่นายไม่รู้ว่าเขาคือเจ้าหญิงประเทศของนายเอง … นายรู้จักคำว่าหมิ่นพระบรมเดชานุภาพมั้ย?”

“นี่มันก็แค่เจ้าหญิง ตอนนี้เธอเป็นเพียงรุ่นน้องในโรงเรียนของเรา หากสภาพแวดล้อเธอของเธออยู่ด้วยสติเธอก็จะรู้จักถึงการลูบคลำนี้ ที่สำคัญฉันคิดว่า ทักษะการลูกคลำของฉันกำลังอยู่ในระดับที่สูง และเธออยากจะไปหรอ?”

ทันทีที่พูดจบ อิซูมิรู้สึกว่าเธอแพ้ ความรู้สึกต่างๆหลั่งไหลเข้ามาในหัวของเธอ มันคือช่วงเวลาที่เธอถูกรูเดิลตำหนิ … ในขณะเดียวกัน ประตูของดาดฟ้าก็ถูกเปิดออก เสียงรุนแรงที่เปิดออกมาพร้อมกันกับ ครัซและผู้ติดตามของเขาปรากฏตัวขึ้น

“ทั้งหมดเป็นความผิดของนาย รูเดิล! นายกำลังลากฉันให้ตกต่ำลง !”

รูเดิลและอิซูมิไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น … แต่ในตัวครัซและผู้ติดตามของเขามาพร้อมกับดาบและมีด ที่กำลังยืนอยู่เบื้องหน้า . . .