บทที่ 560 เก็บเกี่ยว (ฟรี)

ซังกวน หย่งเซิงรู้สึกขอบคุณและในขณะเดียวกันก็ชื่นชมความกล้าของหวังห่าว เมื่อคนอื่นเจอสถานการณ์แบบนี้ ปกติจะช่วยถ้าทำได้

สร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับพวกเขา

ไม่กล้าแข่งกับสามตระกูลใหญ่

ไม่คิดเลย

หวังห่าวปฏิบัติกับสามตระกูลใหญ่โดยไม่ไว้หน้าเลย

!

!?

บิน เสวียนหยวนชินและคนอื่นๆ ไม่คาดคิดว่าหวังห่าวจะกล้าขนาดนี้

เขาเก่งมาก

แต่เมื่อเทียบกับมนุษย์ที่แข็งแกร่ง

ยังมีช่องว่างใหญ่

หวังห่าวไม่กลัวจริงๆ หรือว่าสามตระกูลใหญ่จะรัดคอเขาตั้งแต่ในเปล?

แต่ตอนนี้ เวลาผ่านไป อิทธิพลของพิษยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ สติเริ่มพร่าเลือน การเคลื่อนไหวก็ถูกจำกัด

ถ้าไม่ยอมรับหวังห่าว

ไม่มีทางที่ดีจริงๆ

หลายคนไม่ได้โง่ พวกเขารู้ว่าชีวิตของพวกเขาสำคัญกว่าแกนจักรวาลหลายร้อยอันสำหรับตระกูล ดังนั้นพวกเขาจึงขยับตาทั้งหมด

"ฉันเพิ่งพบสิ่งนี้บนตัวเบิร์กลีย์"

หวังห่าวเดินเข้าไป บีบปากเสวียนหยวนชินให้เปิด ใส่ยาเม็ด ผสมกับยาถอนพิษและพูดว่า "ฉันไม่สามารถไว้ใจความซื่อสัตย์ของพวกเธอได้จริงๆ เมื่อฉันได้รับแกนจักรวาล ฉันจะให้ยาถอนพิษ"

"อ้อ"

"นอกจากนี้"

"พวกเธอมีเวลาแค่เจ็ดวันเป็นอย่างมาก"

เห็นยาเม็ด

ตาของเซียว ลู่กระตุกเล็กน้อย

ทำไมรูปร่างและสีของยาเม็ดดูเหมือนวิตามินซีที่เธอเคยกินในโลกคู่ขนาน?

ถ้าใช่

หวังห่าวช่างหล่อมาก

ปฏิบัติกับตระกูลวาเลนไทน์และเสวียนหยวน รวมถึงเมล็ดพันธุ์ของตระกูลระดับสวรรค์ราวกับคนโง่

"ถ้าเวลาผ่านไป"

"จะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเธอ?"

"อย่าโทษฉัน"

หลังจากหวังห่าวป้อนเสวียนหยวนชินเสร็จ เขาก็ป้อนคนอื่นๆ และในขณะเดียวกัน เขาก็แก้พันธนาการของพวกเขา ยักไหล่อย่างสบายๆ และพูดว่า

"ฉันเตือนพวกเธอแล้ว"

ในไม่ช้า

หลายคนกลับสู่ภาวะปกติ

ตาที่มองหวังห่าวเต็มไปด้วยความเฉยเมย ความเย็นชา ความไม่พอใจ และความอยากรู้อยากเห็น แต่จะทำอะไรได้ถ้าไม่พอใจ

สู้เขาไม่ได้

หวังห่าวเพิ่งแสดงพลังการต่อสู้ที่น่ากลัว เมื่อทุกคนรวมถึงบินและเสวียนหยวนชินหมดหนทาง เขาพลิกสถานการณ์ด้วยท่าทางที่ทั้งพวกเขาและเบิร์กลีย์คาดไม่ถึง

ในเวลานี้ เราวเป็นแขก

ฉันเกรงว่าพวกเขาไม่กล้าแตะต้องหวังห่าวที่กำลังมีกำลังใจขึ้นเรื่อยๆ

"เสวียนหยวนชิน"

เสวียนหยวนชินขอข้อมูลติดต่อของหวังห่าวและพูดว่า "ถ้าเรามีโอกาสทานข้าวด้วยกัน ฉันจะให้แกนจักรวาลไปด้วย"

สาวสวย

อีกคำเชิญจากสาวสวยทรงพลัง

หวังห่าวพูด "ถ้าเธอเลี้ยง ฉันจะไป"

เสวียนหยวนชินยิ้ม

เมื่อเธอหันหลังเดินจากไป ดวงตาของเธอเหมือนสระน้ำฤดูใบไม้ร่วง

รอยด่าง

ช่างมีเสน่ห์

[ปล่อยให้เขาได้เปรียบทุกอย่าง]

เจนนิงส์เห็นหวังห่าวและเสวียนหยวนชิน

ตาลุกเป็นไฟครู่หนึ่ง

หลังจากทำงานหนักทั้งหมด ฉันไม่ได้อะไรเลยนอกจากขยะไม่กี่ชิ้นที่ได้จากรูเล็ต และยังต้องจ่ายแกนจักรวาลหลายร้อนอัน ในทางกลับกัน หวังห่าวกวาดรางวัลที่จัดอันดับสูงสุดบนรูเล็ตเกือบทั้งหมด

ตอนนี้ยังมีโอกาสออกเดทกับเสวียนหยวนชินระดับเทพด้วย

กล้ารัก

พวกเขาทั้งหมดกลายเป็นเพื่อนร่วมทาง

ทุกคนเป็นผู้แพ้

หวังห่าวเป็นผู้ชนะคนเดียว

ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกไม่หดหู่ และเจนนิงส์รีบจากไปด้วยความโกรธ ไม่อย่างนั้นถ้าอยู่ที่นี่ต่อไปก็จะโกรธอย่างเดียว

บิน ฮิวจ์ และหวานเยี่ยน เค่อเอ๋อร์ก็มองหวังห่าวลึกๆ

จากไปทีละคน

"ครอบครัวของฉันยังรออยู่ข้างนอก"

ซังกวน หย่งเซิงมองสาวๆ ทั้งสามคนและพูดกับหวังห่าวอย่างฉลาด "เมื่อมีเวลา มาเป็นแขกที่บ้านซังกวน"

หวังห่าวพยักหน้า

รู้สึกดีขึ้นแล้ว

แม้ว่าสัตว์ร้ายตัวนี้จะเป็นกับดัก แต่บิน ฮิวจ์ และเสวียนหยวนชินแต่ละคนมอบแกนจักรวาล 500 อัน และเจนนิงส์กับหวานเยี่ยน เค่อเอ๋อร์แต่ละคนมอบ 280 อัน รวมกันแล้ว พวกเขามอบแกนจักรวาล 2,060 อันให้หวังห่าว

มองแบบนี้

การเดินทางครั้งนี้เรียกได้ว่าได้เงินมาก

ส่วนยาที่พวกเขากิน?

เซียว ลู่เดาถูกจริงๆ หวังห่าวไม่ได้ตรวจสอบ "มรดก" ของเบิร์กลีย์ด้วยซ้ำ แล้วพิษที่ว่าจะมาจากไหน

พวกเขากิน

มันคือวิตามินซีจริงๆ

พิษในอากาศยังไม่สลายตัว ดังนั้นหวังห่าวและอีกสี่คนจึงไม่กล้าวุ่นวาย มันจะสนุกเกินไปถ้าไปไกลเกินไป

ทั้งสี่คนเดินออกมา

พอเดินออกมาข้างนอก ก็ได้ยินเสียงหญิงวัยกลางคนจ้องด้วยตาแดงก่ำด้วยความโกรธและตะโกนเหมือนหมาบ้า:

"ใครฆ่าหนี่ซางของฉัน!"

"ใคร!?"

หวังห่าวนึกขึ้นได้ทันที

อ้อ

ที่แท้ก็เป็นคนจากตระกูลเยว่

เยว่หนี่ซางเพิ่งสร้างหน้าตาให้ตระกูลเยว่ในโลกและมีอนาคตที่สดใส แต่ตอนนี้เธอตายในป่า นำโดยหญิงวัยกลางคน เธอต้องการจะรับผิดเมื่อกลับไป และเธอสามารถทำได้โดยไม่ต้องทำลายการป้องกัน แปลก

"แกกล้าฆ่าคน แต่ไม่กล้ายอมรับหรอ? ไอ้ขี้ขลาด!" หญิงวัยกลางคนมองผู้คนที่อยู่ตรงนั้น จู่ๆ ก็พุ่งเข้าใส่ชายหนุ่มที่บาดเจ็บ คว้าคอเสื้อของเขา และพูดด้วยท่าทางฆาตกรว่า "แกรู้ไหมว่าใครทำ?!"

ผู้อาวุโสของครอบครัวชายหนุ่มอยู่ใกล้ๆ

เห็นแบบนี้

ไม่กล้าขยับ

หลังจากทั้งหมด พวกเขาเป็นเพียงตระกูลระดับปฐพี ในขณะที่ตระกูลเยว่เป็นตระกูลระดับสวรรค์ที่มีชื่อเสียง พวกเขาไม่กล้าพูดอะไรเพราะกังวลเรื่องอายุขัย

"ฉัน!"

"ฉันไม่รู้เรื่อง!"

ชายหนุ่มพูดด้วยความหวาดกลัว "ฉันโกหก ฉันจะถูกฟ้าผ่า"

หญิงวัยกลางคนโยนชายหนุ่มทิ้งและยังคงมองด้วยความโกรธ เธออดสังเกตเห็นหวังห่าวและคนอื่นๆ ที่เพิ่งออกมาไม่ได้

แต่แค่มองไม่กี่ครั้ง

หยุดมอง

ก่อนหวังห่าวจะออกมา การกระทำของเขาได้สร้างความตกใจให้กับหูของทุกคน หญิงวัยกลางคนจะกล้าหาเรื่องเขาได้อย่างไร?

[นี่คือพลัง]

มิโฮะ ทาคามูระถอนหายใจในใจ "พี่หาวฆาตกรยืนอยู่ตรงหน้าป้าคนนั้น และเธอยังไม่กล้าถามด้วยซ้ำ"

[เธอบีบตระกูลระดับปฐพีเหมือนลูกพลับนิ่ม]

[แต่ไม่กล้าบีบพี่หาว]

เธียมองหวังห่าว

ใบหน้าแดงขึ้นด้วยเหตุผลบางอย่าง

หล่อมาก

ผู้ชายคนนี้...

"ไอ้ขี้ขลาดที่ฆ่าหนี่ซาง แกหนีไม่พ้นหรอก"

"ตระกูลเยว่จะต้องหาตัวแกให้เจอแน่นอน!"

หญิงวัยกลางคนโกรธแค้นอยู่ครู่หนึ่ง แต่ไม่เป็นผล เธอจึงได้แต่พูดคำรุนแรงไม่กี่คำและนำคนจากไป ในขณะที่คนอื่นๆ ก็แยกย้าย

ก่อนจากไป

อดมองหวังห่าวอีกไม่กี่ครั้งไม่ได้

ก่อนหวังห่าวจะเข้ามา พวกเขาทั้งหมดเดาว่าหวังห่าวจะเป็นผู้ผ่าน แต่ไม่เคยคาดคิดว่าเขาจะสามารถเหยียบเมล็ดพันธุ์ของสองในสามตระกูลใหญ่และเมล็ดพันธุ์ของตระกูลระดับสวรรค์ และโดยบังเอิญก็ทำลายการสมคบคิดของลัทธิเทพ

นี่...

เท่มาก

"เราไปหาที่กินอะไรกันก่อนไหม?"

หวังห่าวหัวเราะคิกคัก

"อาหารรอได้สักครู่"

"ดับกระหายก่อน" ตาของเซียว ลู่เหมือนหมาป่าหิว และเธอก็ลากหวังห่าวเข้าไปในป่าใกล้ๆ

ขณะเดิน

รีบถอดอุปกรณ์ไปด้วย

ฉากนี้

ใบหน้าของมิโฮะ ทาคามูระและเธียที่ไม่เคยผ่านประสบการณ์แบบนี้มาก่อน ร้อนผ่าว

"พี่เซียว ลู่"

มิโฮะ ทาคามูระพูดเร็วๆ "คุณกับพี่หาวไม่ได้เจอกันมานาน เธียและฉันจะไม่เป็นหลอดไฟที่นี่อีกต่อไป"

พูดจบ

เธอและเธียกำลังจะวิ่งหนี

เซียว ลู่โยกตัว ยืนตรงหน้าทั้งสอง กอดอกและพูดว่า "เราเป็นพวกเดียวกันที่นี่ ฉันไม่ว่าหรอก"

"ไม่ว่าอะไร?"

"ฉันสนุกได้มากขึ้นถ้ามีคนดู"

อ้า

นี่มันพูดอะไรกัน

มิโฮะ ทาคามูระและเธียอยากจะพูดอะไรอีก

หลังจากเจอสายตาของเซียว ลู่ที่บอกว่า "กล้าเดินไปลองดู ฉันจะหักขาแก" พวกเขาก็กลืนคำพูดทันทีและเดินตามเธอไปอย่างอายๆ

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]