บทที่ 75 สังหารอย่างราบรื่น! (ฟรี)

แมวระดับหนึ่งดาวหดกรงเล็บกลับตามสัญชาตญาณและถอยหลังอย่างระมัดระวัง

เห็นได้ชัดว่ามันต้องการรักษาระยะห่างจากหวังห่าวและพิจารณาในระยะไกล

อย่างไรก็ตาม ในพริบตาเดียว มันเห็นหวังห่าวเข้าใกล้อย่างรวดเร็ว เร็วจนมันไม่สามารถตอบสนองได้

ขวานฟาดลงมา!

หวังห่าวผ่าหัวแมวระดับหนึ่งดาว เมื่อคมขวานสับลงต่อไป มันกระทบกับวัตถุแข็งและเขารีบพลิกมือหยิบออกมาทันที

คริสตัลสีเขียวลอยขึ้นในอากาศพร้อมเลือดสกปรก

ดีมาก

หวังห่าวยื่นมือไปรับคริสตัลสีเขียวและใส่ลงในกระเป๋าเป้ ในขณะเดียวกัน เทคนิคที่สะอาดและเรียบร้อยของเขาส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อสายตาของหลี่ชวนเต๋อ

เขาสมควรเป็นบุคคลยิ่งใหญ่ที่สามารถทำลายตระกูลเย่ได้

ขวานที่มั่นคงและคมกริบนี้ทำให้หลี่ชวนเต๋อรู้สึกว่าเมื่อเทียบกับหวังห่าว การฟันดาบของเขาเหมือนเด็กเล่นมีด

ในตอนนี้ คนไม่กี่คนที่วิ่งหนีหยุดลง

มองหวังห่าวด้วยความประหลาดใจ

แมวระดับหนึ่งดาวตัวนั้นเร็วเหมือนอะไรบางอย่าง ต้องใช้เวลานานในการทุบหัวมนุษย์ด้วยค้อน แต่กลับถูกกรงเล็บคมกริบของมันเฉือนเปิดอย่างง่ายดาย สัตว์ประหลาดที่น่ากลัวขนาดนี้ เมื่อเผชิญหน้ากับหวังห่าว ก็ตายอย่างน่า สลด

ไม่มีใครเห็นว่าเกิดอะไรขึ้น

การต่อสู้จบลงแล้ว

ชายคนนี้...

แข็งแกร่งมาก!!

เมื่อเผชิญกับแมวระดับหนึ่งดาว หลี่หยุนไม่มีทางเลือกนอกจากวิ่งหนีสุดชีวิต แต่หวังห่าวสามารถฆ่าแมวระดับหนึ่งดาวได้อย่างง่ายดาย ความแตกต่างที่ชัดเจนทำให้หลี่หยุนรู้สึกไม่สมดุลอย่างมาก เขากำหมัดและรู้สึกไม่พอใจในใจ "ถ้าฉันสามารถหมุนรูเล็ตได้"

"ฉันอาจจะทำได้ดีกว่าเขา"

หลี่หยุนจบจากมหาวิทยาลัยชั้นนำ เขาดำรงตำแหน่งรองผู้อำนวยการฝ่ายธุรกิจของกลุ่มเย่ตั้งแต่อายุยังน้อยและดึงดูดความสนใจจากคนมากมาย

ทุกการประชุม

พนักงานทุกคนในแผนกจะมองเขาด้วยความชื่นชมและหลงใหล

เขาเชื่อว่าคนโดดเด่นย่อมโดดเด่นทุกที่ และเขาห่างจากการประสบความสำเร็จครั้งใหญ่ในวันสุดท้ายเพียงโอกาสเดียว

หวังห่าวหันไปเห็นเจียงเฟยที่หมดสติอยู่บนพื้นด้วยความกลัวและยังไม่ฟื้นคืนสติ เขาเดินเข้าไปและยื่นมือให้เธอ

เจียงเฟยได้สติเมื่อเห็นเช่นนี้

จับมือหวังห่าว

เขาฉวยโอกาสกอดเจียงเฟย เจียงเฟยเพิ่งกลับมาจากประตูนรก รู้สึกสิ้นหวังและกลัว ตอนนี้เธอจู่ๆ ก็รู้สึกถึงอกที่แข็งแกร่งและน่าเชื่อถือ และเลื่อนเข้าใกล้โดยไม่รู้ตัว ดึงมุมเสื้อผ้าของเขาด้วยมือทั้งสองข้าง

สะอื้นไห้

หวังห่าวแทบไม่เคยเห็นเจียงเฟยร้องไห้ในชาติก่อน ครั้งเดียวคือตอนที่เขาบาดเจ็บ เจียงเฟยมองรูเลือดที่ท้องของเขาและร้องไห้อย่างเจ็บปวด เห็นเจียงเฟยร้องไห้อย่างสิ้นหวัง ทำให้หัวใจของเขารู้สึกเจ็บปวด

เพื่อนและคนสนิทของเขาอยู่เคียงข้างผ่านความเป็นความตายมาด้วยกัน

แม้กระทั่งยอมรับมีดแทนเขา

หวังห่าวทำอะไรไม่ได้ถ้าไม่ได้พบพวกเขาในชาตินี้ แต่ถ้าได้พบ เขาจะต้องดึงพวกเขาขึ้นเรือของเขาแน่นอน

คิดถึงสถานการณ์โดยรวม...

พวกเขาสามารถอยู่รอดจนถึงช่วงท้าย

ต้องไม่อ่อนแอแน่นอน

การเติบโตเป็นประโยชน์อย่างมากต่อหวังห่าว

จากมุมมองส่วนตัว...

ในชาติก่อน กลุ่มคนแบ่งปันความยากลำบากทั้งหมดแต่ไม่ได้แบ่งปันพรมากมาย

แม้ว่าพวกเขาจะพิการในชาตินี้

หวังห่าวบังคับให้พวกเขาบิน

"..."

เมื่อหลี่หยุนเห็นเจียงเฟยและหวังห่าวกอดกัน ความโกรธลุกขึ้นในใจ เขาเป็นแฟนของเจียงเฟย

ถ้าต้องการปลอบโยน เขาจะปลอบโยนเอง

หวังห่าว หมายความว่าอะไร?

ขณะที่หลี่หยุนกำลังจะรีบขึ้นไปดึงเจียงเฟยออกมา เขาประหลาดใจที่เห็นความมืดที่ปกคลุมประตู และแมวต่างๆ เดินออกมาทีละตัว

เขารีบถอยหลังไปหลายก้าว

?

เขาเพิ่งมีความกล้าที่จะทนได้แค่วินาทีเดียว...

เมื่อกลุ่มแมวกลายพันธุ์เห็นร่างที่เย็นเฉียบของแมวบนพื้น พวกมันทั้งหมดส่งเสียงร้องแหลมออกมา แต่มีความเศร้าในนั้น?

สัตว์กลายพันธุ์บางตัวจะสืบทอดอารมณ์ก่อนกลายพันธุ์ของพวกมัน

ตัวอย่างเช่น ในชาติก่อน หลายคนพึ่งพาสัตว์เลี้ยงของตัวเองจนออกล่าได้

เห็นได้ชัด

แมวระดับหนึ่งดาวคือหัวหน้าของพวกมัน

นี่คือการมาแก้แค้นให้แมวระดับหนึ่งดาว

หวังห่าวจู่ๆ ก็สังเกตเห็นว่าในพื้นที่เปิดโล่งนอกโรงแรม มีแมวสามสีที่ใหญ่กว่าแมวระดับหนึ่งดาว มันให้ความรู้สึกแข็งแกร่งกว่าแมวระดับหนึ่งดาวอย่างมีนัยสำคัญ ดังนั้นแมวสามสีตัวนี้น่าจะเป็นสัตว์กลายพันธุ์ระดับสองดาว

ไม่ยากที่จะเดา

แมวระดับหนึ่งดาวเป็นตัวเลือกที่ดีสำหรับแมวสามสี

แมวสามสีคือหัวหน้าของกลุ่มแมวกลายพันธุ์นี้

"ด้วยรูปลักษณ์ของแมวระดับหนึ่งดาว เธอเป็นเทพธิดาที่สมบูรณ์แบบในหมู่แมว แมวสามสีตัวนี้ขี้เหร่มากจนน่าจะเป็นแมวจรในอดีต"

หวังห่าวพูดเบาๆ: "กอดฉันให้แน่น"

เจียงเฟยรู้สึกถึงออร่าอันแข็งแกร่งของหวังห่าว

กอดเขาแน่น

"เมี้ยว!"

แมวสามสีกรีดร้อง

แมวกลายพันธุ์สิบกว่าตัวส่งเสียงตอบรับ วิ่งเข้าสู่ล็อบบี้อย่างรวดเร็ว และพุ่งเข้าใส่หวังห่าว

!

เจียงเฟยเห็นภาพนี้

รู้สึกหายใจไม่ออก

เธอหลับตาด้วยความกลัวและกระชับการจับเสื้อผ้าของหวังห่าวให้แน่นขึ้น

"ลืมตาขึ้น"

"ถ้าคุณแก้ปัญหาได้โดยการหลับตา โลกก็คงสงบสุขแล้ว"

เจียงเฟยได้ยินคำพูดทรงพลังของหวังห่าวและค่อยๆ ลืมตาขึ้น เธอตกใจที่พบว่าหวังห่าวแกว่งและโจมตีแมวกลายพันธุ์ก่อนด้วยขวานในมือ

มือยกขึ้นและขวานฟาดลง

หัวแมวกลายพันธุ์ถูกผ่าออก

เนื่องจากแรงเฉื่อย ร่างกายล้มลงพร้อมพ่นเลือด

หวังห่าวกอดเจียงเฟย หลบการโจมตีของแมวกลายพันธุ์

อีกตัวด้วยการเบี่ยงตัว จากนั้นยกเข่าขึ้นกระแทกท้องของมัน

มันลอยออกไป

ชนแมวกลายพันธุ์อีกตัว

พวกมันเป็นแค่สัตว์กลายพันธุ์ธรรมดา ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวมากในสายตาของคนธรรมดา แต่ในสายตาของหวังห่าวระดับสามดาว

ไม่ว่าจะมากี่ตัว พวกมันก็เป็นแค่มด

ทุกครั้งที่หวังห่าวเคลื่อนไหว มันเป็นการเคลื่อนไหวเล็กๆ ถ้าสังเกตอย่างละเอียด คุณจะตกใจที่พบว่าเท้าของเขาอยู่ในวงกลมเสมอ แต่แม้จะเคลื่อนไหวน้อยขนาดนั้น เขาก็สามารถหลบการโจมตีของแมวกลายพันธุ์ได้อย่างชาญฉลาดเสมอ

ทุกการโจมตี

แมวกลายพันธุ์หนึ่งหรือสองตัวจะตายใต้ขวานของเขา

นี่คือประสบการณ์ที่ได้จากการต่อสู้นับครั้งไม่ถ้วน ใช้การเคลื่อนไหวที่เรียบง่ายและสะอาดที่สุดเพื่อสร้างความเสียหายสูงสุด

ไม่ถึงยี่สิบวินาที

แมวกลายพันธุ์สิบกว่าตัวล้มลงในแอ่งเลือด

"นี่คือมนุษย์ประหลาด"

หลี่ชวนเต๋ออยากปรบมือให้หวังห่าวและพูดด้วยความชื่นชม "ทักษะแบบนี้"

"เขาอยากจะบอกว่าเขาไม่ใช่ราชาทหารและเทพแห่งสงครามมาก่อน"

"ฉันไม่เชื่อด้วยซ้ำ"

ทุกคนที่อยู่ที่นั่นก็ตาเบิกกว้าง

ก่อนหน้านี้

พวกเขาไม่เคยคิดว่าการเคลื่อนไหวของใครจะราบรื่นได้ขนาดนี้ มองดูทั้งกระบวนการ พวกเขาพูดได้แค่สองคำ: เพลิดเพลิน

เขา...

เขาดูเหมือนพระเอกในนิยาย

สมบูรณ์แบบ

ไร้ที่ติ

เจียงเฟยเปิดดวงตาสวยและมองตรงไปที่ใบหน้าของหวังห่าว ภาพระทึกขวัญของการถูกเขาอุ้มไว้ขณะฆ่าสัตว์ประหลาดวูบผ่านความคิดของเธอ หัวใจที่อ่อนแอของเธอถูกครอบงำด้วยความรู้สึกปลอดภัยที่เขามอบให้

ในเวลาที่สิ้นหวังและหมดหนทางที่สุด

ผู้หญิงคนไหนจะต้านทานผู้ชายที่น่าเชื่อถือได้

หวังห่าวมองแมวสามสีนอกโรงแรมและพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว อย่างไรก็ตาม เขาคิดว่าแมวจะสู้เพื่อความเพื่อลูกน้องมัน แต่มันกลับหันหลังและวิ่งหนีอย่างเด็ดขาด

เพราะระยะทาง

หวังห่าวไม่สามารถไล่ทันแมวสามสีได้แม้จะวิ่งเร็วที่สุด ในคืนอันกว้างใหญ่ เขามองขึ้นไปที่แมวสามสีที่กระโดดขึ้นไปชั้นสามของตึกและยืนอยู่บนราวระเบียงมองเขา คุณสามารถเห็นความเกลียดชังในดวงตาของแมว และความโกรธแค้น

เห็นได้ชัด

มันจะไม่ปล่อยหวังห่าวไป

หวังห่าวแกว่งขวานฆ่าซอมบี้ที่วิ่งมาหลังจากได้ยินเสียง เขาอุ้มเจียงเฟยไว้ในอ้อมแขน ยกขวานเปื้อนเลือดชี้ไปที่แมวสามสีและพูดว่า: "แกหนีไปเถอะ พยายามวิวัฒนาการเข้านะ สักวันฉันจะต้องการสมองของนาย"

"เดียวแกจะส่งมันมาที่ประตูบ้านฉันเอง"

ช่างเป็นความมั่นใจที่ทรงพลังอะไรเช่นนี้

เขาไม่กังวลเลยว่าแมวสามสีจะวิวัฒนาการไปไกลแค่ไหนหลังจากหนีไปครั้งนี้ หรือมันจะเป็นภัยคุกคามต่อเขาแค่ไหน

ในสายตาของเขา

แมวสามสีที่หนีไปเป็นเพียง "หุ้นที่มีศักยภาพ" สำหรับการลงทุนของเขา

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]