ตอนที่ 327 ทรัพยากรมากมาย ตะลึงทั้งสองเผ่า(ฟรี)
ตอนที่ 327 ทรัพยากรมากมาย ตะลึงทั้งสองเผ่า(ฟรี)
ตอนที่ 327 ทรัพยากรมากมาย ตะลึงทั้งสองเผ่า
กระท่อมไม้ไผ่เงียบลง
หลี่หยวนคิดอยู่ครู่หนึ่ง พูดขึ้นว่า “ท่านผู้บัญชาการ พวกท่านคิดว่ายังไงกับเรื่องนี้?”
ก่อนหน้านี้เมื่อกลับมาจากเมืองหลวง...
หลี่หยวนได้บันทึกเรื่องราวที่เกิดขึ้นที่นั่นไว้ในระบบลับของกองทัพแล้ว
ไม่ว่าจะเป็นอธิการบดีเซี่ยงไฮ้ หรืออธิการบดีคนก่อน ทุกคนก็รู้เรื่องนี้
เงียบไปครู่หนึ่ง...
อธิการบดีคนก่อนก็พูดขึ้นมาก่อน “หญิงสาวที่ชื่อจินซิ่วนั้น ไม่จำเป็นต้องเป็นคนเมื่อหลายพันปีก่อนจริงๆ บางทีเธออาจจะได้รับแผนที่ของถิ่นกำเนิดในอดีตจากหนังสือโบราณของเผ่าก็ได้”
“แต่มีสิ่งหนึ่งที่แน่นอน เธอมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับเผ่าเทาเทียที่นี่”
ไม่นาน...
คณบดีอีกคนหนึ่งก็พูดขึ้นว่า “ตามข้อมูลที่มีอยู่ เส้นทางหมื่นดวงดาวเพียงแค่ดึงร่องรอยของวิญญาณของผู้ทดสอบเข้าไป ไม่ใช่การมีอยู่จริง”
“บางทีเมืองหลวงแห่งนั้นอาจจะเป็นเพียงการจำลองฉากบางฉากในประวัติศาสตร์ขึ้นมาเท่านั้น”
“คนในเมืองหลวงแห่งนั้นเป็นคนในประวัติศาสตร์หลายพันหรือหลายหมื่นปีมาแล้ว พวกเขาตายไปนานแล้ว”
ได้ยินคำตอบนี้...
หลี่หยวนพยักหน้า ซึ่งก็เหมือนกับที่เขาเดาไว้
ตอนที่ท้าทายเส้นทางหมื่นดวงดาว ผู้ท้าทายแต่ละคนเป็นคนในประวัติศาสตร์ของเผ่าพันธุ์ต่างๆ
เมืองหลวงชายแดนก็อาจจะเป็นแบบนั้น
คนในนั้นหายไปนานแล้วในประวัติศาสตร์ เพียงแค่ถูกเส้นทางหมื่นดวงดาวสร้างขึ้นมาใหม่เท่านั้น
ไม่นาน...หัวหน้าเผ่าไป๋เทาก็กลับมาอย่างเร่งรีบ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
ส่งม้วนไม้ไผ่โบราณให้หลี่หยวน
“ท่าน หญิงสาวที่ชื่อจินซิ่วคนนี้เป็นบรรพบุรุษของเผ่าเทาเทียของเราเมื่อหลายพันปีก่อน”
หลี่หยวนรับม้วนไม้ไผ่ พบว่าเขาเข้าใจตัวอักษรบนนั้นเกือบทั้งหมด
บนนั้นเป็นบันทึกที่คล้ายกับประวัติศาสตร์ของจีน
บันทึกเรื่องราวของหญิงสาวอัจฉริยะชื่อจินซิ่ว ในช่วงที่เผ่าเทาเทียกำลังเผชิญกับภัยคุกคามจากสัตว์อสูร...
เธอใช้เวลาที่สั้นที่สุด ทะลวงระดับเก้า และกลั่นอาวุธบรรพบุรุษที่สืบทอดมาจากยุคโบราณ
นำช่วงเวลาที่ปลอดภัยมาสู่เผ่า
มองหลี่หยวนที่กำลังอ่านม้วนไม้ไผ่...
หัวหน้าเผ่าไป๋เทาพูดอย่างระมัดระวัง “ท่านเคยเจอท่านผู้นี้ที่ไหนมาก่อนเหรอ?”
ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความหวัง
บรรพบุรุษที่เมื่อหลายพันปีก่อนก็เป็นผู้แข็งแกร่งระดับเก้าแล้ว...
ถ้าเธอมีชีวิตอยู่จนถึงตอนนี้ ก็ต้องเป็นผู้แข็งแกร่งระดับกึ่งเทพ สามารถนำเผ่าเทาเทียในปัจจุบันกลับสู่ความรุ่งเรืองและความแข็งแกร่งในอดีตได้
บางทีเธออาจจะรู้ถึงวิธีที่จะทำให้สายเลือดของสองเผ่าที่แยกจากกันในปัจจุบันไม่ต่อต้านกัน
เผชิญหน้ากับสายตาที่เต็มไปด้วยความหวังของหัวหน้าเผ่าไป๋เทา...
หลี่หยวนส่ายหัว “ฉันเคยเจอแค่ครั้งเดียว แต่ที่นั่นพิเศษมาก ด้วยพลังของฉันในตอนนี้ ก็ไม่มีทางที่จะกลับไปที่นั่นได้อีก”
“...เข้าใจแล้ว”
ดวงตาของหัวหน้าเผ่าไป๋เทาเต็มไปด้วยความผิดหวัง ไม่ได้พูดอะไรอีก ยืนรอคำสั่งต่อไปของหลี่หยวน
...
หลายชั่วโมงต่อมา...
มีเสียงดังมาจากนอกกระท่อมไม้ไผ่ “ท่าน หัวหน้าเผ่า คนของเผ่ารวบรวมเสร็จแล้ว”
รออยู่ครู่หนึ่ง...
ประตูไม้ไผ่ก็เปิดออก
หัวหน้าเผ่าไป๋เทาเดินออกมาเป็นคนแรก ผู้อาวุโสที่มารายงานเงยหน้าขึ้นมองหัวหน้าเผ่า...
พบว่ารัศมีของหัวหน้าเผ่าสงบ สีหน้าปกติ ไม่ได้มีท่าทีที่กระตือรือร้นอย่างที่คิด...
เขาอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ ผ่านไปนานขนาดนี้ หัวหน้าเผ่าก็ยังไม่...
หลี่หยวนเดินออกมาจากกระท่อมไม้ไผ่ มองผู้อาวุโสคนนั้นถาม “เผ่าเฮ่ยเทาเป็นยังไงบ้าง?”
ผู้อาวุโสรีบตอบอย่างเคารพ “หัวหน้าเผ่าเฮ่ยเทากำลังจะมาถึง เขาอยากจะพบท่านด้วยตัวเอง”
หลี่หยวนพยักหน้า
พูดกับหัวหน้าเผ่าไป๋เทา “ไปต้อนรับเขาเถอะ แล้วบอกข้อมูลที่ฉันส่งให้เธอทั้งหมดให้หัวหน้าเผ่าเฮ่ยเทาทราบ จะไปหรือจะอยู่ ฉันจะไม่เข้าไปยุ่ง”
“ค่ะ”
หัวหน้าเผ่าพยักหน้าอย่างเคารพ รีบแปลงร่างเป็นแสงพุ่งออกจากเผ่า
ภายใต้การนำของผู้อาวุโส...
หลี่หยวนมาถึงพื้นที่ราบ
มองเห็นแต่คนของเผ่าไป๋เทา
มีทั้งชายหญิง เด็กและคนแก่ และตามคำสั่งของหัวหน้าเผ่า พวกเขาได้นำสิ่งของทั้งหมดมาด้วย
สีหน้าของทุกคนดูสับสนมาก
พวกเขาไม่รู้เลยว่าทำไมหัวหน้าเผ่าถึงออกคำสั่งที่เหมือนกับการอพยพเช่นนี้ ก่อนหน้านี้ไม่มีข่าวอะไรเลย
เหมือนเป็นการตัดสินใจอย่างกะทันหัน
แต่ด้วยอำนาจที่สูงสุดของหัวหน้าเผ่า และการคุ้มครองคนของเผ่าในอดีต...
คนของเผ่าไป๋เทาเหล่านี้ แม้ว่าจะสงสัยและไม่เข้าใจ แต่ก็ไม่ได้มีท่าทีที่วุ่นวาย
พวกเขารอหัวหน้าเผ่าอย่างเงียบๆ
แต่...ผ่านไปนานขนาดนี้ และคำสั่งก็เร่งรีบ นอกจากอาวุธและยุทโธปกรณ์ที่สำคัญบางอย่าง และอาหารแห้งง่ายๆ...
ก็แทบจะไม่ได้นำอะไรมาเลย
คนที่มารวมตัวกันก่อนหน้านี้ เกือบจะรอมาทั้งวันแล้ว อาหารแห้งที่นำติดตัวมาก็กินหมดแล้ว
ตอนนี้ต้องขอความช่วยเหลือจากคนในเผ่า คนของเผ่าไป๋เทาจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ เริ่มอดอยาก
สีหน้าของพวกเขาเริ่มกังวล
ตอนนี้...พื้นที่หลักข้างหน้า มีแสงหลายดวงปรากฏขึ้น พุ่งมาที่นี่ด้วยความเร็วสูง
คนของเผ่าไป๋เทาตื่นเต้น คิดว่าหัวหน้าเผ่ามาถึงแล้ว
แต่เมื่อแสงจางหายไป เห็นว่าคนที่หัวหน้าเผ่าหลายคนกำลังคุ้มครองอย่างเคารพนั้น ไม่ใช่หัวหน้าเผ่า แต่เป็นชายหนุ่มผมดำที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อน สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปทันที
หลี่หยวนตกลงบนหอคอย
มองคนของเผ่าไป๋เทาที่มองไม่เห็นขอบ เห็นรัศมีที่ดุดันจากนักรบเหล่านี้...
ก็พยักหน้าอย่างพอใจ
แต่ไม่นาน...หลี่หยวนก็พบว่า อาจจะเป็นเพราะการเดินทางมารวมตัวกันอย่างเร่งรีบ สีหน้าของคนเหล่านี้ไม่ค่อยดี
พลังในร่างกายของพวกเขาก็อ่อนแอมาก ดูเหมือนผู้ลี้ภัย
เด็กๆ ที่ยังเล็ก สายตาของพวกเขาก็หม่นหมอง มีท่าทีที่หวาดกลัว ซบอยู่ในอ้อมแขนของพ่อแม่ ไม่กล้าออกมา
คิดอยู่ครู่หนึ่ง...หลี่หยวนก้าวไปข้างหน้า ภายใต้สายตาของคนของเผ่าไป๋เทา เขาค่อยๆ ยื่นฝ่ามือออกไป
ในวินาทีถัดมา...
พลังมิติก็แผ่กระจายไปทั่วพื้นที่ว่าง
ผลไม้จิตวิญญาณ ผลึกปฐมภูมิ น้ำพุจิตวิญญาณ อาวุธชุดเกราะ ฯลฯ จำนวนมากก็เติมเต็มพื้นที่ว่างทั้งหมด
***