ตอนที่ 242 สู้กับจักรพรรดิอสูรหินอีกครั้ง(ฟรี)

หลังจากนั้นไม่นาน...หลี่หยวนก็เงยหน้าขึ้นอย่างอาวรณ์

ตอนนี้แก้มของมู่ฉิวแดงระเรื่อ ลำคอที่เรียวยาวและสวยงามเชิดขึ้นเล็กน้อย ดวงตาพร่ามัว ริมฝีปากเผยอเล็กน้อย เผยให้เห็นฟันขาว ลมหายใจถี่ขึ้นเล็กน้อย

ส่วนเว้าส่วนโค้งใต้ชุดนอนบางๆ ยิ่งเย้ายวนมากขึ้นเมื่อเธอหายใจเข้าออก กระโปรงถูกยกขึ้นถึงเอว เผยให้เห็นหน้าท้องที่ขาวและนุ่ม และยังมีร่องรอยของกล้ามเนื้อหน้าท้อง

หลี่หยวนอดไม่ได้ที่จะโน้มตัวลงไปหาเธอ กระซิบข้างหูของมู่ฉิว รับรู้ถึงเสียงครางแผ่วเบาของเธอ ยิ้มและถาม “ฉิวเอ๋อร์ พอเราแต่งงานกันแล้ว เราจะมีลูกชายหรือลูกสาวดี?”

มู่ฉิวหันหน้าหนี พูดอย่างจริงจัง “ไม่รู้!”

“ไม่รู้ก็มีเยอะๆ บ้านเรารวย เลี้ยงไหว” หลี่หยวนพูดจบ ก็ปัดผมที่ปรกหน้าผากของมู่ฉิวอย่างอาวรณ์และลุกขึ้น “ฉันจะไปที่อาณาจักรดาวอสูรหิน เธอฝึกที่กองบัญชาการหรือกลับบ้านที่เมืองเทียนหยางก็ได้”

“ด้วยทรัพยากรจำนวนมากในตอนนี้ เพียงพอสำหรับเธอฝึกฝนดวงดาวแห่งจิตให้ถึงเก้าสิบเก้าดวง จากนั้นก็ลองบ่มเพาะวิชาสี่ร้อยแปดสิบล้านดวงดาว”

สี่ร้อยแปดสิบล้านดวงดาวเป็นเพียงคำกล่าวโดยรวม

วิชาไม่ได้บอกรายละเอียดว่ามีดวงดาวกี่ดวงในร่างกายมนุษย์ แต่มันต้องมากกว่าจำนวนนี้แน่นอน

มู่ฉิวเป็นผู้ใช้พลังจิตเทพ

ฝึกฝนทั้งพลังจิตและพลังปฐมภูมิ และรวมเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์แบบ

เธอน่าจะสามารถบ่มเพาะวิชานี้ได้

มู่ฉิวพยักหน้าเบาๆ “ฉันจะรอนายที่เมืองเทียนหยาง ระวังตัวด้วย จักรพรรดิอสูรหินไม่ใช่คนที่จะจัดการได้ง่ายๆ”

“ไม่ต้องห่วง” หลี่หยวนยิ้มอย่างมั่นใจ “จักรพรรดิอสูรหินต้องตายแน่นอน อาณาจักรดาวอสูรหินทั้งหมดจะกลายเป็นสวนหลังบ้านของเราสำหรับรวบรวมทรัพยากรและเพาะพันธุ์สัตว์อสูร”

เขารู้จากเครือข่ายของกองทัพว่า...กองกำลังสัตว์อสูรจิ้งจอกน้ำแข็งสร้างผลงานที่ยอดเยี่ยมในการโจมตีเผ่าพันธุ์ต่างดาวเมื่อสองวันก่อน

วิชาผนึกที่เผ่าผีเสื้อคุกฟ้ามอบให้ก็ช่วยจีนได้มากเช่นกัน

ผู้บัญชาการจั่วเฟิงสามารถกลับมาอย่างปลอดภัยจากการล้อมโจมตีของกึ่งเทพสองคนได้ ส่วนหนึ่งต้องขอบคุณอุปกรณ์ผนึกของเผ่าผีเสื้อ

หลังจากกินอาหารเช้าและบอกลาผู้บัญชาการ หลี่หยวนและมู่ฉิวก็ออกจากกองบัญชาการของกองทัพที่เก้า จากนั้นก็แยกทางกัน

คนหนึ่งไปเมืองเทียนหยาง อีกคนไปอาณาจักรดาวอสูรหิน เตรียมฆ่าจักรพรรดิอสูรหินระดับกึ่งเทพ

...

ที่อาณาจักรดาวอสูรหิน หลี่หยวนบินลงนอกฐานทัพ

นายทหารที่รออยู่ก็วิ่งเข้ามาทันที ยืนตรงตะเบ๊ะ “สวัสดีครับท่าน!”

ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเคารพ

เมื่อไม่นานมานี้ เผ่าอสูรหินบุกโจมตี อสูรหินระดับมหาปราชญ์ยุทธ์หลายตัวปรากฏ และยังมีกองทัพอสูรหินนับไม่ถ้วน

สุดท้าย แม้แต่จักรพรรดิอสูรหินระดับกึ่งเทพก็ปรากฏตัวขึ้น

ถ้าหลี่หยวนไม่ได้มาช่วยเหลือทันเวลา

ฐานทัพที่เฝ้าประตูมิติก็คงจะถูกยึด เผ่าพันธุ์ต่างดาวก็จะสามารถบุกจีนได้

เรียกได้ว่า...หลี่หยวนเป็นผู้มีพระคุณของนายทหารและทหารเกือบทั้งหมดในฐานทัพนี้

ตอนนี้ ทหารทุกคนที่กำลังปฏิบัติหน้าที่ต่างก็มองมาที่เขา แสดงความเคารพ

หลี่หยวนยกมือขึ้นตอบ ถามนายทหารอาวุโสที่มีประสบการณ์มากมาย “กองทัพเตรียมพร้อมแล้วหรือยัง?”

“เตรียมพร้อมแล้วครับ พร้อมให้ท่านตรวจสอบได้ทุกเมื่อ!”

หลี่หยวนยิ้ม “ไม่ต้องตรวจสอบแล้ว ฉันจะเข้าไปในอาณาจักรดาวอสูรหินก่อน จัดการกับจักรพรรดิอสูรหินระดับกึ่งเทพ ส่วนที่เหลือก็ฝากพวกนาย”

“ครับ!” นายทหารหลายคนตะเบ๊ะอีกครั้ง

สีหน้าที่เคร่งขรึมของพวกเขาไม่สามารถปกปิดความมุ่งมั่นที่จะต่อสู้ได้

ไม่มีใครคิดว่าผู้แข็งแกร่งระดับกึ่งเทพคนที่สองของจีน...จะเป็นพลเอกหลี่หยวนที่อายุน้อยขนาดนี้

เขาเข้าร่วมกองทัพไม่ถึงหนึ่งปี

แต่เขากลับบรรลุระดับที่คนอื่นต้องใช้เวลาหลายสิบปีหรือหลายร้อยปีถึงจะไปถึงได้

โดยเฉพาะนายทหารอาวุโสคนนี้

พลังปฐมภูมิของเขาใกล้จะหมดแล้ว เขายังคงติดอยู่ในระดับแปดขั้นต้น ไม่สามารถก้าวไปข้างหน้าได้อีก

บางทีเขาอาจจะไม่สามารถก้าวหน้าได้อีกตลอดชีวิต

แต่โชคดี...ก่อนที่จะหมดสภาพ นายทหารอาวุโสคนนี้ก็สามารถทำสิ่งที่เขาใฝ่ฝันมาตลอดนับตั้งแต่ที่เขามาที่ฐานทัพนี้ได้สำเร็จ

นั่นก็คือ...

บุกอาณาจักรดาวอสูรหิน!

ล้างแค้นให้กับเพื่อนร่วมรบที่ตายไป!

...

ดาวตกพุ่งผ่านท้องฟ้า บินไปยังส่วนลึกของอาณาจักรดาวอย่างรวดเร็ว

ระหว่างทางจากกองบัญชาการ หลี่หยวนก็จะกินน้ำพลังปฐมภูมิเจ็ดสีและสมบัติล้ำค่าที่มีพลังที่อ่อนโยนอยู่เรื่อยๆ

ในขณะเดียวกันก็ใช้กฎแห่งดวงดาว ดูดซับพลังจากดวงดาวบนท้องฟ้า

ในที่สุด จำนวนดวงดาวแห่งชีวิตในร่างกายของเขาก็เพิ่มขึ้นจาก 2,371 เป็น 3,014 ดวง

ในขณะเดียวกัน พลังปฐมภูมิของเขาก็ทะลุ 800 ล้านอย่างเป็นทางการ ไปถึง 859 ล้าน

การปลุกดวงดาวแห่งชีวิต เก็บพลังปฐมภูมิจำนวนมากไว้ในนั้น หล่อเลี้ยงร่างกาย และยังเสริมสร้างเส้นชีพจร ก่อตัวเป็นวัฏจักรเชิงบวกทำให้ระดับพลังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

นี่คือความน่ากลัวของวิชาสี่ร้อยแปดสิบล้านดวงดาว

วิชาที่สามารถนำไปสู่ระดับเทพนักรบ

หลี่หยวนระงับความคิดของเขา ในขณะที่กลั่นน้ำพลังปฐมภูมิเจ็ดสีเพื่อฟื้นฟูพลังที่ใช้ไป เขาก็มองไปที่แขนเสื้อซ้าย

พลังจิตกวาดผ่าน

เขา ‘เห็น’ ภาพที่คล้ายกับแผนที่

มีภูเขาและแม่น้ำอยู่บนนั้น มีจุดสีทองอยู่ตรงกลาง

เป็นสิ่งที่หญิงสาวชุดแดงทิ้งไว้ให้เขาตอนที่เขาออกจากเมืองจักรพรรดิ

ก่อนนอนเมื่อคืน หลี่หยวนได้ติดต่อกองบัญชาการ ใช้ดาวเทียมค้นหาพื้นที่ที่คล้ายกับแผนที่ในจีน

แต่ยังไม่พบอะไร

หลี่หยวนไม่ได้รีบร้อน

เพราะตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการแก้ไขวิกฤตที่จีนอาจจะถูกทำลายจากการโจมตีของเผ่าพันธุ์ต่างๆ

ความลับที่ซ่อนอยู่ในเมืองจักรพรรดิไม่ใช่สิ่งที่เขาจะเสียเวลาไปสำรวจในตอนนี้

...

กว่าสี่สิบนาทีต่อมา หลี่หยวนก็เข้าไปในอาณาจักรดาวอสูรหิน พบว่าไม่มีเงาของเผ่าพันธุ์ต่างดาวอยู่เลย

แผ่นดินทั้งหมดดูเงียบเหงา เหมือนถูกทิ้งร้าง

หลี่หยวนหลับตาลงพยายามรับรู้

ด้วยพลังจิตเกือบ 900 ล้าน และรัศมีที่เขาจำได้จากการต่อสู้กับจักรพรรดิอสูรหินครั้งที่แล้ว

เขาพบเป้าหมายอย่างรวดเร็ว

เขากลายเป็นดาวตกสีทอง พุ่งเข้าไปในส่วนลึกของอาณาจักรดาวด้วยรัศมีที่แข็งแกร่ง

อาณาจักรดาวอสูรหินมีขนาดใหญ่กว่าจีนเล็กน้อย พลังปฐมภูมิค่อนข้างเบาบาง สถานที่หลายแห่งเป็นทะเลทรายที่แห้งแล้ง เป็นที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตทั่วไปในอาณาจักรดาวนี้

หลี่หยวนหยุดลงหน้าทะเลทรายที่กว้างใหญ่ ลงบนพื้น หยิบทรายขึ้นมากำมือหนึ่ง

พบว่าทรายเหล่านั้นเป็นวัสดุวิญญาณขนาดเล็ก

หลังจากหลอมและขึ้นรูป มันก็สามารถกลายเป็นอาวุธที่ดีได้

วัสดุวิญญาณทรายจำนวนมากก่อตัวเป็นมหาสมุทรทะเลทราย

ทำให้ที่นี่เต็มไปด้วยพลังของกฎแห่งดินที่แข็งแกร่ง

ทะเลทรายทั้งหมดเหมือนปากของสัตว์ประหลาด รอเหยื่อเข้ามา

หลี่หยวนเงยหน้าขึ้น มองไปยังส่วนลึกของทะเลทราย พูดอย่างใจเย็น แต่เสียงของเขากลับทำให้เกิดพายุทะเลทราย “จักรพรรดิอสูรหิน ออกมาตายซะ...”