ตอนที่ 229 แผนการในอนาคต(ฟรี)

หลี่หยวนยื่นมือออกไป หอกมังกรเงินกลายเป็นมังกรน้อยสีเงิน เลื้อยขึ้นไปบนแขนของเขาและหายไปอย่างรวดเร็ว

ตอนที่เขารีบมาที่นี่ เขาพบร่องรอยของสิงโตไฟระดับเก้าสองตัวที่ไปที่อื่น

เขาจึงไปฆ่าตัวหนึ่ง อีกตัวให้จิ้งจอกน้ำแข็งที่ถือหอกมังกรเงินไปจัดการ

นั่นเป็นเหตุผลที่เขามาช่วยช้าหน่อย

“พวกนายเข้าเมืองไปพักผ่อนก่อนเถอะ” ผู้บัญชาการกองทัพที่เก้ามองหลี่หยวน “โดยเฉพาะนาย เพิ่งกลับมาจากเผ่าวิญญาณ ก็ต้องสู้กับกึ่งเทพสองคนติดต่อกัน กลับไปพักผ่อนให้เต็มที่ อย่ากังวลเรื่องอื่น”

“ครับ” หลี่หยวนไม่ได้ปฏิเสธ พามู่ฉิวไปที่เมืองภายใต้การนำทางของนายทหารคนหนึ่ง

...

ที่โรงแรมของกองทัพในเมืองสือหมิง ระหว่างรับประทานอาหารกลางวัน หลี่หยวนเปิดเครือข่ายของกองทัพ ดูสถานการณ์ในสนามรบของอาณาจักรดาวอื่นๆ

อย่างที่ผู้บัญชาการกองทัพที่เก้าพูด ความสูญเสียของจีนครั้งนี้ใหญ่มาก ส่งผลกระทบต่อประชาชนอย่างน้อยสี่สิบล้านคน

ทรัพยากรที่ใช้ไปนั้นคิดเป็นเงินหลายแสนล้านหยวน

สิ่งที่รับไม่ได้มากที่สุด...คือการเสียสละของมหาปราชญ์ยุทธ์ผู้พิทักษ์ประเทศ ผู้บัญชาการกองทัพที่เจ็ด

ไม่มีแม้แต่กระดูกเหลืออยู่

หลี่หยวนตัดสินโทษประหารชีวิตให้กึ่งเทพของเผ่าเซียนหมิงแล้ว

ตราบใดที่เขายังมีชีวิตอยู่ เขาจะต้องแก้แค้นให้กับผู้บัญชาการ

“ต่อไป พักผ่อนให้เต็มที่ก่อน จากนั้นก็เอาสมบัติระดับเทพที่ได้มาจากอาณาจักรดาวต่างๆ มาเพิ่มพลังให้กับมหาปราชญ์ยุทธ์ผู้พิทักษ์ประเทศ”

“จากนั้นก็กลับไปที่กองบัญชาการ เลื่อนยศ เพื่อรับรางวัลจากระบบ”

“จากนั้นก็ไปเก็บแต้มอัพเกรดในอาณาจักรดาวต่างๆ เพิ่มพลังไปถึงระดับกึ่งเทพ ไปที่อาณาจักรดาวอสูรหิน ฆ่าจักรพรรดิหิน การฆ่ากึ่งเทพเป็นครั้งแรกจะได้รับรางวัลมากมาย...”

หลี่หยวนคิด วางแผนการเคลื่อนไหวต่อไป

แน่นอน นี่เป็นเพียงแผนคร่าวๆ

สถานการณ์เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา อาจมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ เขาต้องปรับเปลี่ยนตามสถานการณ์จริง

เช่น ตอนนี้เผ่าวิญญาณกำลังถูกเผ่าพันธุ์โบราณที่แข็งแกร่งที่สุดสองเผ่าพันธุ์ปิดล้อม

จีนต้องส่งกองกำลังไปช่วยเหลือเผ่าวิญญาณในช่วงเวลาสำคัญ

นี่คือสิ่งที่ตกลงกันไว้ตอนที่เป็นพันธมิตรกัน

หลี่หยวนเรียกสติกลับมา ออกจากห้องอาหารพร้อมกับมู่ฉิว ไปที่ห้องพักผ่อนภายใต้การนำทางของนายทหารคนหนึ่ง

...

นายทหารคนนี้เป็นเสมียน ไม่เคยไปสนามรบมาก่อน

เผ่าพันธุ์ต่างดาวจำนวนนับไม่ถ้วนบุกมาอย่างกะทันหัน สถานการณ์วิกฤต กำลังป้องกันไม่เพียงพอ

เสมียนทั้งหมดในกองทัพหยิบอาวุธขึ้น เข้าร่วมการต่อสู้โดยสมัครใจ

รวมถึงนายทหารที่นำทางคนนี้ด้วย

เขาเห็นหลี่หยวนลงมาจากฟ้า ฆ่าเผ่าพันธุ์ต่างดาวระดับเก้าที่ดุร้ายและทรงพลังสองตัวอย่างโหดเหี้ยม

แม้ว่าเขาจะแค่มองดูอยู่ไกลๆ เลือดในกายของเขาก็เดือดพล่าน ความปรารถนาที่จะต่อสู้พุ่งสูงขึ้น มันให้ความมั่นใจกับทหารที่เตรียมพร้อมที่จะตาย

ตอนนี้เขาโชคดีที่ได้ต้อนรับผู้บัญชาการหลี่หยวนและมหาปราชญ์ยุทธ์อีกคนในระยะใกล้

มันเป็นเกียรติอย่างยิ่งสำหรับเขา

เสียงของเขาสั่นเล็กน้อย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้

ไม่นาน...พวกเขาก็มาถึงห้องพักผ่อน

นายทหารพูดกับมู่ฉิวด้วยความเคารพ “ท่านนายพล นี่คือห้องพักผ่อนของท่าน ถ้าท่านต้องการอะไร ก็กดกริ่งเรียกพนักงานต้อนรับได้เลยครับ”

มู่ฉิวมองหลี่หยวน พยักหน้าเป็นการขอบคุณ เปิดประตูและเดินเข้าไป

หลี่หยวนถูกพาไปที่ห้องพักผ่อนข้างๆ

หลังจากเข้าไป เขาก็อาบน้ำอย่างสบายใจ

หลังเปลี่ยนเสื้อผ้า เขาเดินหาวออกไปห้องข้างๆ

หลังเดินทางติดต่อกันเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์และต่อสู้กับกึ่งเทพสามครั้ง

หลี่หยวนเหนื่อยมาก เขาต้องนอนหลับพักผ่อน

หลังจากเคาะประตูไปสักพัก มู่ฉิวก็เปิดประตู

หลี่หยวนเดินเข้าไป ปิดประตู มองมู่ฉิวที่นั่งอยู่บนโซฟา กำลังดื่มเบียร์และดูข้อมูลในกำไล

เธอไม่แปลกใจที่เขาเข้ามา “นายไม่เป็นไรจริงๆ เหรอ?”

หลี่หยวนพยักหน้า หยิบเบียร์มาจิบหนึ่งคำ

นึกถึงบางอย่างแล้วถาม “ฉันมีบางอย่างที่ช่วยเพิ่มพลังให้เธอได้ แต่มันจะเจ็บปวดมาก”

“จะใช้ตอนนี้เลย หรือรออีกหน่อย?”

ผลการเสริมสร้างร่างกายของน้ำหยกดำชำระล้างวิญญาณนั้นเหนือกว่า ‘น้ำค้างศักดิ์สิทธิ์ชำระล้างไขกระดูก’ ที่เป็นสมบัติล้ำค่าที่สุดของเผ่าวิญญาณ

หลิงเฉียนหยูที่เติบโตมากับสมบัติล้ำค่ามากมาย ยังสามารถชำระล้างสิ่งสกปรกที่ขัดขวางการไหลเวียนของพลังปฐมภูมิในร่างกายได้หลังจากใช้น้ำหยกดำชำระล้างวิญญาณ

ถ้ามู่ฉิวใช้มัน พลังของเธอจะต้องเพิ่มขึ้นอย่างมากแน่นอน

มู่ฉิวมองเขา เห็นความเหนื่อยล้าที่ซ่อนอยู่ในดวงตาของเขา

เธอส่ายหัว “นายไปพักผ่อนก่อนเถอะ เรื่องอื่นไม่รีบ”

“ก็ได้” หลี่หยวนพยักหน้า

วางกระป๋องเบียร์ลง นอนลงบนโซฟาหนุนตักมู่ฉิว หลับตาลง

มู่ฉิวตกตะลึง เธอไม่คิดว่าหลี่หยวนจะพักผ่อนแบบนี้

แต่เธอก็ไม่ได้ปฏิเสธ

หลังจากที่หลี่หยวนหลับตาลง เธอก็วางกำไลลง เอามือสอดเข้าไปในผมของเขา นวดหนังศีรษะเบาๆ

หลี่หยวนพลิกตัวอย่างสบายใจ หลับไปอย่างรวดเร็ว

...

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ หลี่หยวนก็ลืมตาขึ้น จิตใจของเขาแจ่มใสมาก

เขาพบว่าตัวเองยังนอนอยู่บนโซฟาหนุนตักมู่ฉิว

มู่ฉิวถอดเครื่องแบบออก เหลือแค่เสื้อเชิ้ต กระดุมติดแน่น

ทำให้เขามองเห็นเพดานได้แค่ครึ่งเดียว

“ฉันหลับไปนานแค่ไหน?” หลี่หยวนลุกขึ้นอย่างงัวเงีย เหยียดตัว

มู่ฉิวมองกำไล “สิบชั่วโมง ตอนนี้ตีหนึ่งแล้ว”

“นานขนาดนั้นเลยเหรอ?” หลี่หยวนรู้สึกผิด “ฉันหลับนานไปหน่อย เธอจะพักผ่อนไหม?”

มู่ฉิวมองออกว่าหลี่หยวนคิดอะไร

แต่เมื่อวานเพิ่งผ่านการต่อสู้ครั้งใหญ่

และเห็นหลี่หยวนต่อสู้กับกึ่งเทพสองครั้ง ถ้าพลาดนิดเดียวก็อาจจะตายได้

เธอเกลียดที่ตัวเองอ่อนแอ ไม่มีอารมณ์จะหยอกล้อ

เธอส่ายหัว มองเขาอย่างจริงจัง “เมื่อกี้นายบอกว่ามีบางอย่างที่ช่วยเพิ่มพลังได้?”

“ใช่” หลี่หยวนพยักหน้า วางมือบนไหล่ขวาของมู่ฉิว “ไปที่วังมารทะลวงน้ำกัน”

ร่างของหลี่หยวนและมู่ฉิวปรากฏขึ้นข้างๆ ทะเลสาบที่มืดมิด

“นี่คือน้ำหยกดำชำระล้างวิญญาณ...”

หลี่หยวนอธิบายสรรพคุณคร่าวๆ

เขาพูดอย่างจริงจัง “การเสริมสร้างร่างกายด้วยสมุนไพรวิเศษชนิดนี้เจ็บปวดมาก แม้แต่นักบุญหญิงของเผ่าวิญญาณอย่างหลิงเฉียนหยูก็ยังทนไม่ไหวจนสลบไป เธอต้องเตรียมใจไว้”

มู่ฉิวพยักหน้าเบาๆ หยิบผลไม้ขนาดเท่าฝ่ามือที่มีระลอกน้ำออกมาจากมิติ

“นี่คือสมบัติกฎแห่งน้ำของตระกูลสุ่ย?” หลี่หยวนรู้สึกถึงกฎแห่งน้ำที่เข้มข้น

ดวงตาของเขาเป็นประกาย

สมบัติแห่งกฎแบบนี้หายากมาก แม้แต่ในเผ่าพันธุ์โบราณ

ถ้าสามารถหลอมรวมได้อย่างสมบูรณ์ พลังของเธอก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมาก