บทที่ 554 - เริ่มสัมภาษณ์ ละครดีๆ กำลังจะเริ่ม (หนึ่ง)

บทที่ 554 - เริ่มสัมภาษณ์ ละครดีๆ กำลังจะเริ่ม (หนึ่ง)

เมื่อเห็นว่านักข่าวเหล่านี้มีประสิทธิภาพรวดเร็วเช่นนี้ เจน่าก็พอใจมาก

ตามสถานการณ์ที่จัดเตรียมไว้ คำถามที่นักข่าวคนนี้ถาม มีวิธีตอบที่แตกต่างกันสามแบบ

พอลเดินขึ้นไปข้างหน้าเป็นคนแรก ยืนอยู่หน้าอาจารย์ของเขา ตอบคำถามของนักข่าวคนเมื่อครู่

ก่อนอื่นเขากระแอมไอ แล้วก็แสดงท่าที “ถ่อมตนสุขุม” ตอบว่า “ในวงการอื่น อาจจะมีคำว่าอัจฉริยะ แต่ในวงการดนตรี ไม่มีอัจฉริยะในความหมายที่แท้จริงเลย ถ้าจะให้พูดถึงอัจฉริยะจริงๆ แล้ว ในบรรดาทุกท่านที่นั่งอยู่ที่นี่ ใครบ้างที่ไม่ใช่อัจฉริยะ”

พอลทั้งตอบคำถามของนักข่าวอย่างตรงไปตรงมา และก็ไม่ได้ยอมรับความจริงที่ว่าฉินฉางอันเป็นอัจฉริยะ ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ช่างแยบยลยิ่งนัก

จากนั้นก็มีนักข่าวหญิงคนที่สองเบียดเข้ามา เหมือนกับต้องการจะทำผลงานให้ได้บ้าง แสดงท่าทีกระตือรือร้น จริงๆ แล้วเขาก็เป็นหน้าม้าที่สถานทูตจัดมาเช่นกัน

ได้ยินเพียงนักข่าวหญิงคนนี้ถามว่า “สองสามวันนี้ พวกเราได้รับข่าวลือมาว่า พนักงานในแผนกต่างๆ ของจืออินทั้งหมด เหมือนจะอยู่ในบรรยากาศที่ตึงเครียดมาก แต่ต่อหน้าคนภายนอกกลับแสร้งทำเป็นมั่นใจว่าจะคว้าแชมป์ฤดูแจ้งเกิดได้ เรื่องนี้ ท่านผู้ใหญ่หลายท่านมีความคิดเห็นอย่างไรบ้างครับ”

“เหอะๆ” ที่ไกลๆ หัวหน้าหวงได้ยินคำถามนี้ ก็เดาออกหมดแล้ว

หวังจิ้งอันก็ยกนิ้วโป้งให้ หัวหน้าสมกับที่มีวิสัยทัศน์กว้างไกล ทำให้คนภายนอกเข้าใจผิดได้ในทันที นอกจากคนส่วนน้อยแล้ว คนภายนอกส่วนใหญ่ต่างก็คิดว่าทางจืออินไม่มีไพ่ตายอะไรเลย

พอลเมื่อเผชิญกับคำถามเช่นนี้ ก็สงบนิ่งมาก ถึงกับแสร้งทำเป็น “ใจดีมาก” ตอบว่า “ผมคิดว่าไม่ควรจะถามคำถามประเภทนี้ในสถานที่แบบนี้ ง่ายที่จะทำให้คนภายนอกเข้าใจผิด และอาจจะทำให้คนภายนอกรู้สึกว่าความสามารถโดยรวมของจืออินไม่ดี ถึงได้แสดงท่าทีตึงเครียดเช่นนี้”

หยุดไปหนึ่งวินาที พอลก็พูดต่อ “เพราะฤดูแจ้งเกิดครั้งนี้ มีรายชื่อผู้เข้าแข่งขันเป็นเทพแห่งเสียงเพลงถึงห้าคน จืออินทั้งหมดตึงเครียด ก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ แต่มีอยู่อย่างหนึ่งที่แน่นอนก็คือ ตอนนี้ยังไม่ใช่ยุคของฉินฉางอัน จืออินไม่ได้ใช้โอกาสนี้สร้างกระแสว่าเขาอาจจะสร้างประวัติศาสตร์หน้าใหม่ได้ ถือเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง ถ้าจืออินเริ่มสร้างกระแส จะต้องล้มเหลวอย่างน่าอนาถ”

ประโยคนี้เต็มไปด้วยความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม เหมือนกับจะบอกว่าพวกเขาลงมือแล้ว ไม่มีความเป็นไปได้ที่จะเกิดแกรนด์สแลมฤดูกาลดนตรีขึ้น

“เป็นทั้งคนดีคนร้ายเลยนะ สุดยอดจริงๆ” ชูจื่อเหยาที่ยืนดูอยู่ไกลๆ รู้สึกขัดตากับท่าทีของพอลอยู่บ้าง

“ถ้าเกิดอาจารย์ฉินคว้าแชมป์ได้จริงๆ ล่ะครับ” ก็มีนักข่าวเอ่ยปากถามอีก

พอลกระแอมไอ “ไม่มีถ้าเกิดหรอกครับ ต่อหน้าความแข็งแกร่งที่แท้จริง ความหวังลมๆ แล้งๆ ทั้งหมดจะถูกบดขยี้จนสิ้นซาก”

“จริงสิ” ขณะนั้น นักข่าวชายคนหนึ่งที่เบียดเข้ามาจากข้างหลัง ก็ถามคำถามที่ตรงประเด็น ซึ่งเป็นคำถามที่หลายคนสนใจ “ท่านพอลครับ ขอถามหน่อยครับว่าปีหน้า ท่านมีความคิดที่จะเข้าร่วมการแข่งขัน【ถ้วยเทียนอิน】ไหมครับ”

“【ถ้วยเทียนอิน】” พอลคิดในใจว่านี่ไม่ใช่คำถามในบท แต่ก็เป็นเรื่องปกติ นักข่าวในที่เกิดเหตุมีมากมาย ต้องรู้จักปรับตัว หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่งก็เอ่ยปาก “แน่นอนว่ามีครับ และอาจารย์เจน่าของผมก็เป็นผู้ชนะ【ถ้วยเทียนอิน】ครั้งที่เก้าด้วยครับ”

พูดจบแล้ว พอลก็คิดจะให้มัตสึเอดะ เคนอิจิกับคาเทอร์ลีนได้ออกหน้าบ้าง ก็เลยโยนประเด็นไปที่พวกเขา “สำหรับ【ถ้วยเทียนอิน】 ผมคิดว่าพี่เคนอิจิกับพี่เทอร์ลีนมีสิทธิ์พูดมากกว่าครับ”

มัตสึเอดะ เคนอิจิเห็นพอลมอบโอกาสให้ตัวเองได้ออกหน้า ก็กระแอมไอ ยืดอกยิ้มแล้วพูดว่า “อาจารย์จู่เทียนเอ๋อร์ของผมถือเป็นขาประจำของ【ถ้วยเทียนอิน】เลยใช่ไหมล่ะครับ ตั้งแต่ครั้งที่สี่เป็นต้นมาก็กวาดเรียบมาจนถึงครั้งที่เจ็ด แทบจะไม่มีใครต้านทานได้เลย ถ้าไม่ใช่อาจารย์อยากจะสงบจิตใจลงเพื่อศึกษาเนื้อเพลง คาดว่าครั้งที่สิบในปีหน้าก็คงจะเข้าร่วมต่อไป”

(จบแล้ว)