บทที่ 255 - สภาพจิตใจแข็งแกร่งไม่เบา

บทที่ 255 - สภาพจิตใจแข็งแกร่งไม่เบา

ฉินฉางอันใช้วิธีแคะหูตอบกลับคำพูดของซาโต้ เฮคาวะ แถมยังยกยิ้มอย่างมั่นใจบนใบหน้า

ถึงขนาดนี้แล้ว ซาโต้ เฮคาวะยังสามารถเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของอีกฝ่ายได้ ก็อดที่จะชื่นชมเป็นภาษาจีนไม่ได้ “ต้องยอมรับเลยว่า สภาพจิตใจของคุณแข็งแกร่งไม่เบาเลยนะ ถ้าลองสลับตำแหน่งกันดู ฝั่งเราตกอยู่ในสถานการณ์ที่เสียเปรียบอย่างสิ้นเชิง ผมคงจะเดินออกจากงานไปก่อนแล้ว”

พูดจบ ซาโต้ เฮคาวะก็ชี้ไปยังโซนผู้ชมฝั่งชาติหัว

ฉินฉางอันมองตามไป ถึงได้พบว่าหลี่ว์จิ้งเสียน เกาซง และเฉินอวี่โป๋สามคนหายไปแล้ว

เมื่อผลงานของซาโต้ เฮคาวะเริ่มเปิดขึ้น ไม่ว่าจะมองจากทำนองหรือเนื้อร้อง ก็ล้วนจัดว่าเป็นผลงานคุณภาพสูง

ข้อเท็จจริงได้พิสูจน์แล้วว่า ในวงการระดับไพ่ราชานั้น ไม่มีใครที่เป็นของปลอม

คนที่สามารถไต่เต้ามาถึงตำแหน่งนี้ได้ ล้วนมีผลงานชิ้นเอกอย่างน้อย 20 เพลงขึ้นไป

โดยเฉพาะในช่วงท้ายของเพลง ซาโต้ เฮคาวะยังใช้วิธีที่แยบยล ทำให้เข้ากันกับช่วงเปิดเพลง เกิดเป็นผลลัพธ์ที่เรียกว่าความสอดคล้องระหว่างจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุด

ในช่วงให้คะแนน ด้วยมาตรฐาน 93 คะแนน ในที่สุดก็คว้าคะแนนสูงอย่างน่าทึ่งไปได้ถึง 935 คะแนน

คะแนนเต็มคือหนึ่งร้อยคะแนน นั่นหมายความว่ากรรมการสิบคนสามารถให้คะแนนได้ถึง 1000 คะแนน

คะแนน 935 ถือว่าสูงมากแล้ว

ยิ่งเป็นเช่นนี้ คนฝั่งชาติหัวก็ยิ่งร้อนใจมากขึ้น

เมื่อสักครู่ฉินฉางอันเพิ่งจะเตรียมตัวเฉพาะหน้าไป… ใช้เวลาคิดไม่กี่นาที แล้วก็ใช้เวลาอีกสิบกว่านาทีไปกับการเขียนเนื้อเพลง

ในเวลาสั้นๆ ขนาดนี้ ผลงานที่เขียนออกมา จะมีความหวังที่จะเอาชนะผลงานที่ได้คะแนนถึง 935 คะแนนได้จริงๆ หรือ

ไม่นานนัก ผลงานเพลงที่ทุกคนคิดว่าเป็นการเตรียมตัวเฉพาะหน้า ก็เริ่มเปิดขึ้น

ข้อมูลต่างๆ เช่น ชื่อเพลง เนื้อร้อง ก็ถูกส่งไปยังหน้าจอที่ใหญ่ที่สุดแบบเรียลไทม์

ชื่อเพลง ตำหนักหลันถิง

เนื้อร้อง ฉินฉางอัน (ฟางเหวินซาน)

ทำนอง ฉินฉางอัน (โจวเจี๋ยหลุน)

เรียบเรียง ฉินฉางอัน (จงซิงหมิน)

ขับร้อง ฉินฉางอัน (โจวเจี๋ยหลุน)

ทั้งเนื้อร้อง ทำนอง และการขับร้อง ล้วนเป็นฝีมือของฉินฉางอันคนเดียว แค่เห็นจุดนี้ก็ทำให้คนตกใจเล็กน้อยแล้ว

นี่มันอัจฉริยะรอบด้านจริงๆ

แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด ที่สำคัญที่สุดคือคุณภาพ

ถ้าคุณภาพไม่ดี ต่อให้คุณจะเหมาทั้งเนื้อร้อง ทำนอง และการขับร้องคนเดียว ก็ไม่มีประโยชน์อะไร

ท่วงทำนองที่งดงามของอินโทร เริ่มดังขึ้นจากลำโพงทุกตัวในศูนย์กีฬา ซึมซาบเข้าสู่โสตประสาทของทุกคนในทันที

อินโทรที่มีจิตวิญญาณดึงดูดทุกคนได้ในทันที

“อินโทรไม่เลวเลย” ซุนติ้งกั๋วชื่นชม “ระดับของอินโทรนี้ เกือบจะเทียบเท่ากับนักแต่งทำนองระดับไพ่ราชาระดับสูงหลายคนแล้วนะ ยากที่จะจินตนาการจริงๆ ว่าหลายปีที่ผ่านมา เด็กหนุ่มฉินฉางอันคนนี้ต้องผ่านอะไรมาบ้าง ถึงจะสามารถยกระดับความสามารถในการแต่งทำนองของตัวเองมาถึงขั้นนี้ได้”

ในขณะที่กรรมการกำลังดื่มด่ำกับอินโทร เสียงร้องของฉินฉางอันก็แทรกเข้ามาอย่างเฉียบคม ใช้บทกวีที่งดงามที่สุดมาถ่ายทอดภาพของ “การย้อนอดีตเพื่อรำลึกถึงปัจจุบัน”

“ณ ตำหนักหลันถิง คัดลอกลายสือ”

“อักษรวิ่งดั่งเมฆาไหล ธาราเคลื่อน”

“ใต้แสงจันทร์ผลักบานประตู”

“ใจละเอียดอ่อนดั่งย่างก้าวแผ่วเบาของนาง”

“เร่งรีบมิหยุดหย่อน ศิลาจารึกพันปีคัดลอกง่าย”

“แต่ยากจะคัดลอกความงามของนาง”

“ต้นฉบับสาบสูญ ใจจริงมอบให้ใครได้”

“หืม” จากท่อนเปิดนี้ก็ไม่ยากที่จะฟังออกว่า นี่ดูเหมือนจะเป็นเพลงสไตล์จีนเกี่ยวกับ “ความรัก” หลินจินเฟิงในฐานะเทพเจ้าแห่งเสียงเพลงสไตล์จีนที่เก่งกาจที่สุด ก็สามารถวิเคราะห์ออกมาได้คร่าวๆ อย่างรวดเร็ว “เพลงสไตล์จีนที่มีธีมความรัก ‘เครื่องลายคราม’ ก็ดูเหมือนจะเคยมีคล้ายๆ กัน”

“ธีมของ ‘เครื่องลายคราม’ คือวัฒนธรรมเครื่องลายคราม ใช้้วัฒนธรรมนั้นมาสรุปความรัก ตอนนี้เพลงใหม่เพลงนี้ ก็ใช้ความรักเป็นธีมอีก นี่แสดงให้เห็นว่าฉินฉางอันเชี่ยวชาญเพลงสไตล์จีนประเภทนี้มาก” หวังฉาหลิงมองออกว่า ฉินฉางอันจริงจัง

น่าเสียดายที่ ตั้งแต่เนื้อร้องไปจนถึงทำนองและผลงานสำเร็จรูป ใช้เวลาทั้งหมดไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง คุณภาพน่าจะมีข้อบกพร่องอยู่มาก

“อย่าเพิ่งพูด” หลินเซี่ยนกวงเงี่ยหูฟัง ทันใดนั้นก็พบว่าเสน่ห์ของเนื้อเพลงดูเหมือนจะเปลี่ยนไป แม้แต่จิตวิญญาณของเนื้อเพลงก็เปลี่ยนไปเช่นกัน

(จบแล้ว)