บทที่ 154 - คว้าแชมป์ครองบัลลังก์ เสียงเฮลั่นบริษัท

บทที่ 154 - คว้าแชมป์ครองบัลลังก์ เสียงเฮลั่นบริษัท

ข้อมูลเรียลไทม์อัปเดตทุกหนึ่งนาที

และในการอัปเดตครั้งถัดไป เพลงอันดับหนึ่งของชาร์ตก็เปลี่ยนไปในที่สุด

อันดับหนึ่ง ‘เส้นทางคนธรรมดา’ จำนวนผู้กดบันทึก 9.41 ล้าน+

อันดับสอง ‘กระบี่โบราณ’ จำนวนผู้กดบันทึก 9.41 ล้าน+

“…ได้แชมป์แล้วโว้ย” รองประธานลุกขึ้นตะโกนลั่น มือไม้โบกสะบัดไปมา ทั้งร่างเข้าสู่สภาวะคลุ้มคลั่ง เต้นรำอย่างบ้าคลั่งอยู่ในห้องทำงานของตัวเอง

แผนกแต่งทำนอง เฮลั่นกันทั้งแผนก

แผนกประชาสัมพันธ์ เฮลั่นกันทั้งแผนก

แผนกศิลปิน เฮลั่นกันทั้งแผนก

แผนกการเงิน เดือดพล่านกันทั้งแผนก

แผนกการตลาด เดือดพล่านกันทั้งแผนก

แผนกจัดจำหน่าย เดือดพล่านกันทั้งแผนก

แผนกกฎหมาย เดือดพล่านกันทั้งแผนก

…

“ฮ่าฮ่าฮ่า… ฮ่าฮ่าฮ่า…” หัวหน้าหวงขังตัวเองอยู่ในห้องทำงาน เหมือนกับกำลังฝันไป เป็นความฝันที่ใช้ทั้งชีวิตการทำงานเดิมพัน มันช่างเหนือจริงเหลือเกิน

เหนือจริงจนตลอดชีวิตการทำงานของหัวหน้าหวง เขาไม่เคยกล้าเชื่อเลยว่าสักวันหนึ่งในช่วงที่เขายังดำรงตำแหน่งอยู่ ลูกน้องใต้บังคับบัญชาจะสามารถคว้าแชมป์ซีซั่นชิงบัลลังก์มาได้

นี่ไม่ใช่แค่ฤดูกาลธรรมดาๆ แต่นี่คือซีซั่นชิงบัลลังก์เดือนมกราคม เป็นมหกรรมสุดท้ายก่อนช่วงตรุษจีนที่ทุกคนต่างแย่งชิงความเป็นใหญ่กัน

“ฉางอัน… คือผู้มีพระคุณของจืออินอย่างแท้จริง และเป็นผู้มีพระคุณของฉันด้วย” หัวหน้าหวงเอนหลังพิงเก้าอี้ทำงาน ดื่มด่ำกับช่วงเวลาแห่งความรุ่งโรจน์สั้นๆ นี้

เรื่องที่น่าภาคภูมิใจที่สุดสำหรับคนวัยกลางคน คงหนีไม่พ้นความก้าวหน้าในหน้าที่การงานสินะ

…

“ได้แชมป์แล้ว…” ซ่งอันหลานรู้สึกร้อยแปดพันเก้าในใจ เจ้านี่เก่งจริงๆ ขนาดซีซั่นชิงบัลลังก์ยังคว้ามาได้

เธอถึงกับเผลอจินตนาการไปว่าฉินฉางอันจะสามารถทำตามสัญญาทองคำได้สำเร็จภายในหนึ่งปีจริงๆ หรือเปล่า

แต่ในไม่ช้าเธอก็ปฏิเสธความคิดนั้น

ตอนนี้ยังเหลืออีกสิบเดือน มาตรฐานของระดับทองคำคือต้องมีเพลงตัวแทนสิบสองเพลง

ณ ปัจจุบัน ฉินฉางอันมีเพลงตัวแทนแล้วเจ็ดเพลง ยังขาดอีกห้าเพลง

การปล่อยเพลงตัวแทนห้าเพลงภายในสิบเดือน แม้จะมีโอกาส แต่ก็ยังค่อนข้างยาก

หลังจากจบซีซั่นชิงบัลลังก์เดือนมกราคม ต่อให้ฉินฉางอันจะมีแรงบันดาลใจพลุ่งพล่านแค่ไหน ก็ควรจะต้องพักสักช่วงหนึ่งแล้วไม่ใช่เหรอ

จริงๆ แล้วสิ่งที่ซ่งอันหลานไม่รู้ก็คือ ในจิตใต้สำนึกของเธอ ทัศนคติที่มีต่อฉินฉางอันกำลังเปลี่ยนแปลงไปอย่างต่อเนื่อง

จากตอนแรกที่เสนอสัญญาทองคำออกไป ความคิดของซ่งอันหลานคือ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด

มาถึงตอนนี้ แม้ซ่งอันหลานจะยังคงรู้สึกว่าเป็นไปไม่ได้ แต่อย่างน้อยความคิดนั้นก็เริ่มมีรอยร้าวแล้ว

…

บริษัทชวงซิง

ผู้บริหารระดับสูงหลายคนมองดูเพลง ‘กระบี่โบราณ’ ที่ร่วงหล่นจากบัลลังก์แชมป์ ยอดกดบันทึกถูกทิ้งห่างไปทีละน้อย ในที่สุดพวกเขาก็ยอมแพ้

จากการไล่ตามตีเสมอ จนกระทั่งแซงนำไปหลายร้อยยอด พอถึงตอนเย็นเลิกงาน ยอดกดบันทึกก็ถูก ‘เส้นทางคนธรรมดา’ ทิ้งห่างไปกว่าห้าหมื่นแล้ว

ชวงซิงดิ้นรนเฮือกสุดท้ายแล้ว ถึงกระนั้นก็ยังถูกแซงอยู่ดี นี่หมายความว่าพวกเขาหมดวาสนากับตำแหน่งแชมป์ซีซั่นชิงบัลลังก์แล้ว

“เฮ้อ…” จางอิงเจี๋ย หัวหน้าแผนกแต่งทำนองของชวงซิงถอนหายใจ “ไม่รู้ว่าตอนนี้ถ้าไปดึงตัวฉินฉางอันมาอยู่บริษัทเรา จะยังทันอยู่รึเปล่า”

…

เย็นวันนั้น รองประธานของบริษัทชุ่ยฉ่านได้ออกคำสั่ง ให้นักร้องในสังกัดของตนไปเปิดศึกเพลงกับฉินฉางอัน

เพราะหลังจากที่ราชาเพลงจางตงไหลของชุ่ยฉ่านถูกหลี่เหนียนโพสต์แขวะ แฟนคลับจำนวนมากก็พากันล้อเลียนตามไปด้วย หากปล่อยให้ล้อกันต่อไปแบบนี้ จะกลายเป็นมีมที่ไม่ดีแน่

ดังนั้นการให้จางตงไหลออกหน้าไปเปิดศึกเพลงกับฉินฉางอันจึงเป็นทางออกเดียว และยังสามารถเกาะกระแสนี้ได้อีกด้วย

ถึงแม้ว่าชุ่ยฉ่านจะไม่อยากเกาะกระแสก็เถอะ

…

ทางฝั่งเล่อซาน

จางต้าเหอได้รับแจ้งจากฝ่ายบริหาร ไม่มีเรื่องอื่น มีเพียงเรื่องเดียวเท่านั้น จัดการจืออินซะ โดยเฉพาะฉินฉางอัน เล่นงานมันโดยตรงเลย

การที่เพลง ‘เส้นทางคนธรรมดา’ คว้าแชมป์ในครั้งนี้ ส่งผลกระทบต่อเล่อซานอย่างมาก

สาเหตุหลักก็เพราะก่อนหน้านี้จางต้าเหอเอาแต่แขวะฉินฉางอันไม่หยุด แถมยังต้องช่วยพวกเขาโปรโมตฟรีอีกสองเดือน นี่แหละคือเรื่องที่เลวร้ายที่สุด

ไหนๆ เล่อซานกับจืออินก็เป็นศัตรูกันไปแล้ว ไม่จำเป็นต้องไปคำนึงถึงสภาพแวดล้อมการแข่งขันที่ดีอะไรทั้งนั้น จัดการให้ตายไปข้างหนึ่งเลย

(จบแล้ว)