บทที่ 110 - ศึกชิงแชมป์เริ่มขึ้น (ตอนกลาง)

บทที่ 110 - ศึกชิงแชมป์เริ่มขึ้น (ตอนกลาง)

นักแต่งเพลงและทำนองระดับไพ่ราชาของชาวเกาะ ฟูตะ ริมี่ ได้โพสต์ตารางจัดอันดับเพลงจีนโบราณบนฟอรัมจีน

【ฉันใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงสรุปตารางจัดอันดับเพลงจีนโบราณในวงการเพลงจีน】

【ระดับที่หนึ่ง นำโดยสี่ท่าน หลินจินเฟิง หวังฉาหลิง ซุนติ้งกั๋ว และหลินเซี่ยนกวง ระดับความสามารถของพวกเขาสูงที่สุด จนถึงปัจจุบัน ยังไม่มีใครสามารถก้าวข้ามสี่ท่านนี้ในด้านการสร้างสรรค์ผลงานเพลงจีนโบราณได้】

【ระดับที่สอง ขาดช่วง (ยังไม่เคยได้ยินเพลงจีนโบราณของจีนที่ทำให้ฉันพอใจ หรือบางทีคุณภาพด้านทำนองอาจจะพอใช้ได้ แต่ด้านเนื้อร้องยังไม่ถึงเกณฑ์ ดังนั้นจึงยังไม่มีรายชื่อสรุป)】

【ระดับที่สาม ซ่งอันหลาน จางตงไหล หานหรูเสวี่ย หลินชูอวี่ และอีกสิบแปดคน (รายชื่อนี้ผสมกันระหว่างนักแต่งเพลงและนักร้อง)】

【ระดับที่สี่ ไม่น่ามอง อยู่ในระดับกลางถึงล่าง รายชื่อฉันขี้เกียจจะรวบรวมแล้ว】

【สรุปได้ประโยคเดียวก็คือ วงการเพลงจีนโบราณ สภาพแวดล้อมย่ำแย่ ระดับโดยรวมย่ำแย่ และยังด้อยกว่าเพลงจีนโบราณของประเทศเกาะเราถึงสองถึงสามระดับ】

【หากไม่มีตัวแทนระดับสูงสุดสี่ท่านนั้น วงการเพลงจีนโบราณก็คงจะเป็นแนวนอกกระแสไปแล้ว】

ฉินฉางอันเห็นโพสต์เหล่านี้ ดวงตาก็เบิกกว้าง ไอ้พวกฝรั่งนี่กล้าพูดอะไรออกมาจริงๆ

เพลงจีนโบราณของพวกเขา กลับถูกนักแต่งเพลงและทำนองระดับไพ่ราชาจากประเทศเกาะอย่างฟูตะ ริมี่มาสรุป

ถึงแม้จะต้องสรุปอันดับเพลงจีนโบราณ ก็ควรจะให้หน่วยงานที่มีอำนาจของวงการเพลงจีนอย่างสมาคมดนตรีเป็นผู้ประเมิน ไม่ใช่ให้ผู้หญิงชาวเกาะมาชี้นิ้วสั่ง

จุดนี้ ยิ่งทำให้ฉินฉางอันมุ่งมั่นที่จะแย่งชิงสิบอันดับแรกของชาร์ตเพลงจีนมากขึ้น

การเข้าร่วมการแข่งขัน คือก้าวแรกในแผนของฉินฉางอัน

ก้าวนี้ จนถึงปัจจุบัน ถือว่าดำเนินไปได้ด้วยดี เขาพอใจมาก

ก้าวที่สอง ก็คือการฟื้นฟูวงการเพลงจีนโบราณ ผลักดันเพลงภาษาต่างประเทศทั้งหมดออกจากสิบอันดับแรก

ถึงแม้ในสิบอันดับแรกจะมีเพลงภาษาต่างประเทศ ก็ควรจะเป็นผลงานที่คนในชาติของเราสร้างสรรค์ขึ้นมาเอง

ก้าวที่สอง จะสามารถก้าวเดินไปอย่างองอาจผึ่งผาย สร้างความภาคภูมิใจให้กับชาติได้หรือไม่ ก็ต้องรอดูสถานการณ์ในปีหน้า

“ประสาท” หัวหน้าหวงอ่านโพสต์เหล่านี้จบ ก็ไม่มีความกล้าที่จะเลื่อนดูต่อไปแล้ว

เดิมทีคิดว่าตื่นเช้าขึ้นมา วันนี้จะสดชื่นแจ่มใส ผลปรากฏว่า…

“หัวหน้าครับ ไม่เป็นไร คืนนี้เห็นดีกัน” ฉินฉางอันตบไหล่หัวหน้า แล้วกลับไปปรับสภาพจิตใจที่ห้องทำงานของตัวเอง

พอถึงช่วงบ่ายก็ต้องเดินทางไปยังสถานที่บันทึกเทปแล้ว

กระแสในคืนนี้ ก็เป็นกระแสที่สูงที่สุดของรายการเทพเจ้าแห่งเสียงเพลงซีซั่นหก ถึงจุดสูงสุดแล้ว

แต่ว่า กระแสที่ถึงจุดสูงสุดนี้ ส่งผลกระทบต่อฉินฉางอันอย่างมาก

เพราะกระแสฟื้นฟูวงการเพลงจีนโบราณล้วนเกิดจากเขาคนเดียว ถึงแม้จะเป็นความรับผิดชอบของแผนกโปรโมท แต่ฉินฉางอันก็ไม่ได้ปัดความรับผิดชอบ

ต่อมา ฉินฉางอันก็ได้เห็นคนที่สองที่ถูกพาดพิงนอกจากตัวเขาเอง

คนที่ถูกพาดพิง ก็คือซ่งอันหลาน

น่าแปลกใจที่ ไม่ใช่นักดนตรีต่างชาติที่ออกมาพาดพิง แต่เป็นราชินีเพลงของบริษัทคู่แข่งเล่อซาน หานหรูเสวี่ย

เธอถึงกับโพสต์ข้อความอย่างหยิ่งผยองแท็กซ่งอันหลาน

【ผลงานเพลงจีนโบราณที่เธอบันทึกเสียง ข้อมูลก็ถูกฉันกดไว้ข้างล่างอีกแล้ว ฉันนับดูอย่างละเอียดแล้ว ตั้งแต่พวกเราเดบิวต์มาจนถึงตอนนี้ เธอโดนฉันกดไปสิบเอ็ดครั้งแล้ว ครั้งนี้ก็ไม่มีข้อยกเว้น】

หลังจากอ่านโพสต์นี้จบ ก็ยังมีแฟนคลับมากมายสนับสนุนหานหรูเสวี่ย นี่มันค่านิยมอะไรกัน

ฉินฉางอันตอนนี้ยืนยันได้โดยสิ้นเชิงแล้วว่า ราชินีเพลงที่ชื่อหานหรูเสวี่ยคนนี้ ไม่ได้สนใจเลยว่าเพลงจีนโบราณจะเสื่อมถอยหรือไม่ จะถูกนักดนตรีต่างชาติเย้ยหยันหรือไม่ เธอแค่ต้องการอาศัยกระแสเหล่านี้เพื่อสนองความต้องการส่วนตัวของตัวเองเท่านั้น

“เดี๋ยวก็ชินไปเอง” หวังจิ้งอันเดินเข้ามาในห้องทำงาน ยื่นกาแฟแก้วหนึ่งมาให้ “ฉางอัน ดื่มกาแฟบำรุงกำลังหน่อย ตอนเย็นก็ต้องแข่งแล้ว”

…

เวลาผ่านไปในพริบตา

เวลาหนึ่งทุ่มก็มาถึงอย่างรวดเร็ว

ฉินฉางอันและเฉินเหยียนเช่อ สองผู้เข้าแข่งขัน มารวมตัวกันที่ห้องเตรียมตัวหลังเวที

ย้อนนึกไปถึงตอนรอบคัดเลือก ที่นี่เคยคึกคักไปด้วยผู้เข้าแข่งขันกว่าสองร้อยคน

มาวันนี้เวลาผ่านไปเกือบหนึ่งเดือน เหลือเพียงแค่สองคนเท่านั้น

ช่างเป็นจริงดังคำกล่าวที่ว่า ผู้ที่เหลือรอดคือราชา

(จบแล้ว)